ساخته شدن بزرگترین مدنیت به دست جمعیتی کوچک با تمسک به اصول اسلام
در صدر اسلام، یک جمعیت کوچک، دور از مدنیّت و دانش و محروم از همه خیرات زندگی، به برکت همین اصول و با تمسّک به همین پایههای مستحکم توانستند بزرگترین مدنیّت را در طول چند قرن در دنیا به راه بیندازند و دنیا از مدنیّت و علم و پیشرفت آنها بهره برد. این، تجربه گذشته ماست. امروز هم ما در جمهوری اسلامی هرجا به اراده و به خدا توکّل کردیم و هرجا نیروهای خود را به کار گرفتیم و هوسهای خود را کنار گذاشتیم و اهداف را بزرگ شمردیم، گام ما موفّق بود.
وجود مخالفانی مشابه در صدر اسلام و زمان پیامبر و امیرالمؤمنین (ع)
… ولی پرمدّعا هستند که صدایشان بلندتر است و با لحن طلبکارانهتری حرف میزنند و میخواهند نظام اسلامی را که مشغول تلاش برای رسیدن به هدفهای بلند و سربلندی و ترقّی ملت ایران است، دائم با چالشها مواجه کنند. طبیعت اینها این است و این موضوع مربوط به امروز هم نیست؛ بلکه هر وقت نتوانستهاند با اسلام و نظام اسلامی کنار بیایند، به این شیوه متوسّل شدهاند، که در صدر اسلام هم نظایرش را دیدهایم. برای اینها تبلیغ، گفتن و نصیحت کردن بیفایده است و البته بودنشان هم برای نظام اسلامی ضرری ندارد؛ چون وقتی مردم آگاه هستند و حقایق را میدانند و قدرت تحلیل دارند، وجود اینگونه افراد هیچ اشکالی ندارد. در زمان پیغمبر و امیرالمؤمنین علیهماالسّلام هم همیشه مخالفانی بودند. بههرحال، ما نمیخواهیم اصرار بورزیم؛ به قول مرحوم حکیم هیدجی: