تجربهٔ حاکمیت کامل اسلام در زمان پیامبر و برافروختن مشعل علم و تمدن
ما نمیتوانیم منکر گرفتاریهاى دنیاى اسلام بشویم و آنها را ندیده بگیریم؛ نمیتوانیم ضعفهایى را که امروز جوامع اسلامى دچار آن هستند، کوچک بشماریم. یک روز در این عالم یک تجربهاى اتّفاق افتاده است و آن، تجربهى حاکمیّت اسلام به طور کامل بر زندگى انسانها بود، در زمان خود وجود مقدّس نبىّ اکرم و دورهى محدودى از صدر اوّل. همان برکات کار را به جایى رساند که امّت اسلامى توانست بزرگترین ملّتها را در بُرههاى از زمان به وجود بیاورد و آنچنان مشعلى از علم و تمدّن و فرهنگ و اخلاق و پیشرفت و درسهاى فراموشنشدنى ــ آن هم در آن دوران جهلى که آن روز بر دنیا حاکم بوده است ــ برافروزد که هنوز که هنوز است، بشریّت از پرتو آن و از اشعهى آن دارد استفاده میکند. خب این یک تجربه است؛ هر چه ما از اسلام دورتر شدهایم و پیام مبعث را کمتر مورد توجّه قرار دادهایم، زندگى بر ما مسلمانها در دورههاى مختلف مشکلتر شده است.
وجود الگوهای برجسته در میان مسلمانان صدر اسلام
… آیندهى ایران، آیندهى کشورش، آیندهى نسل خودش، آن هم در چهارچوب معارف اسلامى و احکام اسلامى مطرح است، نمیتواند خارج از این چهارچوبها یک الگو انتخاب بکند. بنابراین الگو را بایستى در بزرگانى که از لحاظ دید و جهتگیرى و هدفها، به هدفهاى ما میخورند انتخاب کرد. در بین مسلمانهاى صدر اسلام الگوهاى بسیار برجسته و خوبى هستند؛ در بین شخصیّتهاى برجستهى امروز و دورانهاى گذشته هم همینطور، واقعاً شخصیّتهاى برجستهاى هستند. به زندگى ائمّه که نگاه کنید، زندگى امام حسن، امام حسین (علیهما السّلام)، جوانىهاى ائمّه، بسیار چیزهاى باارزشى در زندگى اینها است که هر جوانى را، هر نوجوانى را …