حوادث دویستوپنجاه سال اول اسلام بهعنوان خزانهٔ درس و عبرت
این ایّام مصادف است با روزهایى که بنا به یک روایت، ایّام شهادت حضرت صدّیقهى طاهره و فاطمهى مرضیّه (سلام الله علیها) است. این مناسبتها اگر با چشم اعتبار نگاه شود، پُر است از درس؛ و اینکه گاهى ما بر روى تطبیق حوادث جارى خودمان با این مناسبتها تأکید میکنیم، و با اینکه یک چیز پیشبینى شدهاى نیست و یک امر تصادفى است که حالا این اجتماع شما با این ایّام مصادف شود، در عین حال روى این تکیه میکنیم، به خاطر این است که تاریخ ما به برکت حوادث دویستوپنجاهسالهى اوّلِ اسلام پُر است از درس و عبرت؛ اگر به چشم عبرتبین، درسگیر و درسآموز نگاه شود، یک خزانهى تمامنشدنى از معارف و روحیه و درس است براى انسانى که میخواهد در راه خدا ــ همان راه که آن بزرگواران پیمودند ــ حرکت کند. در قضیّهى حضرت صدّیقهى طاهره (سلام الله علیها) خیلى نکات مهم وجود دارد لکن یک نکته که با وضع شما جوانهاى مؤمن و انقلابى تطبیق میکند، این است که همهى این افتخارات و کارهاى بزرگ و مقامات عالى معنوى و دستنیافتنىِ آن انسان والا و آن زن بىنظیر تاریخ بشر و …
برخورداری اسلام از علم و صنعت جهان در دورهای طولانی
… است. البته، تولید ثروت هست. نظام اسلامی، یک جامعه فقیر نمیخواهد. یک ملت فقیر و یک درآمد عمومی ناچیز نمیخواهد. از ثروتها استفاده میکند؛ علم را پیشرفت میدهد، منابع زیرزمینی را استخراج میکند، انسانها را به رشد عقلانی میرساند، تجارت میکند و صنعت راه میاندازد. تاریخ اسلام نشان داد که اسلام به برکت همین احکام نورانی، در یک دوره طولانی، صاحب علم و صنعت در کلّ جهان بوده است. اما جهت همه اینها، عدالت است. ثروت هست؛ اما باید عدالت در جامعه تضمین شود. برای عدالت، منتظر امام زمانیم. پیغمبران آمدند؛ همه هم برای اقامه قسط آمدند؛ «لیقوم الناس بالقسط[4] ». اینها حرفهای خیلی پرمعنایی است که قرآن به ما گفته است؛ نهج البلاغه به ما گفته است …