رواج نگارش حدیث نزد محدثان درباری به اجبار امیران
برای اینکه بیشتر به وضع محمدبنشهاب زهری آشنا شویم، چند حدیث دربارۀ او نقل میکنیم. یکی از آن احادیث، این است که وی میگوید: «کُنّا نَکرَهُ کِتابَةَ العِلمِ حَتَّیٰ اَکرَهَنا عَلیهِ هٰؤُلاءِ الاُمَراءُ فَرَاَینا اَن لا یَمنَعَهُ اَحَدٌ مِنَ المُسلِمینَ»[46] در آغاز ما از نگارش دانش خشنود نبودیم تا اینکه امیران و حکمرانان ما را وادار به نوشتن آنچه از دانش میدانستیم نمودند تا بهصورت کتاب درآید. سپس ما چنین اندیشیدیم که هیچ مسلمانی را از این کار منع نکنند و همواره علم و دانش نوشته شود. از این سخن چنین برمیآید که تا آنوقت، بین این دسته از محدثین معمول نبوده که آنچه را از احادیث میدانند، بنویسند، و همچنین بهروشنی مشخص میشود که محمدبنشهاب زهری در خدمت امرا بوده و آنها او را وادار به نگارش احادیث به مِیل خودشان میکردند.