طرح از پیش برنامهریزیشدهٔ سران استکبار برای جنگ مسلمانان و مسیحیان
… ماجرای برجهای نیویورک اتفاق افتاد و اظهارنظر رئیسجمهور امریکا که: جنگ صلیبی شروع شده است! این شخصی که مورد بحث ماست - که با من صحبت میکرد - یکی از کسانِ اصلیای بود که پس از بیانات جورج بوش در پروژهی امریکایی - صهیونیستىِ حملهی به عراق، دخالت مستقیم داشت. من آنجا توجه کردم که این حرفی که با من در اینجا مطرح شده بود، مسبوقِ به یک مذاکره، به یک گفتگو، به یک قرار در بین سران استکبار جهانی بوده است. آن کسانی که حلقهی توطئهی امریکایی - صهیونیستی را در مورد خاورمیانه تشکیل داده بودند، که قدم اولشان هم حملهی به عراق بود. آنجا معنای آن حرف برای من آشکار شد؛ جنگ صلیبی! جنگ مسلمانان و مسیحیان! البته موفق نشدند.
هشدار از زمینهسازی برای به جان هم انداختن ملتهای مسیحی و مسلمان
آن روزی که رئیس جمهور امریکا از دهنش پرید - بعد از قضیهی یازده سپتامبر - و گفت جنگ صلیبی شروع شده و بعد که فهمیدند اشتباه کردهاند و نباید میگفتند و بنا کردند به رُفو کردن، آن روز کسی به» نکته «ی قضیه توجه نکرد، که این «جنگ صلیبی» چیست. جنگ صلیبی، جنگ ملتهای مسیحی و ملتهای مسلمان است. آنها میخواهند مقدمات آن را فراهم کنند، که ملتها را به جان هم بیندازند. هم مسلمانان عالم، هم مسیحیان عالم، باید خیلی هشیار باشند، تا بازیچهی دست این سیاستمداران خبیث نشوند.
تأیید سخن رئیسجمهور وقت آمریکا پس از یازده سپتامبر به معنای دعوای اسلام و استکبار
اینها با اصل اسلام مخالفند؛ آنچه واقعیّت قضیّه است [همان است که] در ماجرای یازدهم سپتامبر آمریکا در نیویورک و آن قضیّهی انفجار برجها، رئیسجمهور وقت آمریکا گفت که جنگ صلیبی است؛ او راست گفت؛ او آدم بدی بود امّا این حرفش حرف راستی بود: دعوای بین اسلام و استکبار. البتّه او گفت مسیحیّت و [جنگ] صلیبی، امّا دروغ میگفت؛ مسیحیها در درون دنیای اسلام با امنیّت کامل زندگی میکردند و امروز هم در کشور ما اینجور است، در بعضی کشورهای دیگر هم اینجور است؛ مقصودش دعوای بین قدرت استکباری و قدرتهای مسلّط عالم با اسلام بود؛ این درست …
قتلعام مسلمانان بهدست صلیبیان و محبت مسلمانان پیروز با آنان
… آن فرد ضعیف؛ ترحمی وجود ندارد. مگر اینکه مهار و زمام دین و اعتقاد دینی وجود داشته باشد. سرداران صدر اسلام وارد کشورها که میشدند، هرچند آن ملتهای مغلوب نهایت سختگیری را با آنها کرده بودند، اما وقتی وارد میشدند، با اخلاق وارد میشدند و رفتار دینمدارانه میکردند. حتّی تا زمان جنگهای صلیبی - چند قرن بعد از آغاز اسلام - همین معنا وجود داشته. وقتی مسیحیها که از اروپا آمده بودند، وارد بیتالمقدس میشدند، مسلمانها را قتلعام میکردند - میدانید جنگهای صلیبی نزدیک دویست سال طول کشیده، هی رفت و برگشت داشته - وقتی مسلمانها غالب میشدند، بعکس؛ نسبت به آنها محبت میکردند. در صدر اسلام، در همین منطقهی شامات که متعلق به امپراتوری روم شرقی بود، یک اقلیت یهودی وجود داشتند؛ وقتی مسلمانها آمدند، اینها قسم میخوردند - عین عبارت آنها در تاریخ ثبت شده - میگفتند به تورات قسم، شماها بهترین مردمانی هستید که تا حالا اینجا بر ما حکومت …
نقد تعبیر جنگ صلیبی از سوی رئیسجمهور آمریکا
… در اوّلین اظهارش گفت: این جنگِ صلیبی است! جنگهای صلیبی، جنگهایی است که مسیحیان برای گرفتن بیتالمقدّس، از اروپا راه افتادند و آمدند و این جنگها دویست سال طول کشید. البته مسیحیان - اروپاییها - مغلوب و مسلمانان پیروز شدند و آنها را از آنجا بیرون راندند. جنگ صلیبی است؛ یعنی جنگ اسلام و مسیحیّت است! چرا یک مسؤول عالیرتبه - اگر غرضی نیست - اینطور بدون تسلّط بر خود، بیملاحظه حرف میزند!؟ چرا مسلمانان دنیا را به یک عمل تروریستی و فاجعهآمیز متّهم کردید؟ افکار عمومی را ضدّ اسلام میسازند، بعد رسماً میروند و میگویند: مردم! به مسلمانان حمله نکنید! مگر میشود!؟ شما فضا را طوری درست کردید که همه، مسلمانان و عربها را متّهم میکنند؛ مرتّب اسمهای اسلامی …
نشان بارز طمع غرب به سرزمین مقدس فلسطین
سرزمین فلسطین و قدس شریف، همواره مورد طمعِ بعضی از قدرتهای غربی بوده است و تحمیل جنگهای طولانی صلیبیها علیه مسلمانان، نشان بارز اطماع آنها نسبت به این سرزمین مقدّس است. بعضی از فرماندهان ارتش متّفقین، پس از شکست عثمانی و ورود به بیتالمقدّس گفتند: «امروز جنگهای صلیبی به پایان رسید.»!
نمونهٔ جنگ دینی دویستساله بر پایهٔ تعصبات دینی
یکی از مشکلتراشترین گسلهای موجود بین جوامع، گسل اعتقادی و دینی است، مثل گسلهای زلزله. اگر چنانچه این گسل فعّال بشود، خیلی آسان نمیشود این گسل را خاموش کرد. جنگهای صلیبی دویست سال طول کشید و واقعاً صلیبی بود؛ واقعاً جنگ دینی بود و روی تعصّبات دینی این کار انجام گرفت. نمیگذارند، نمیخواهند بگذارند. باید بر خواست دشمن فائق آمد. اینکه امام بزرگوار ما از قبل از پیروزی انقلاب بر روی وحدت دنیای اسلام و وحدت شیعه و سنّی اینهمه تکیه کردهاند، به خاطر همین است؛ چون قدرت دنیای اسلام ناشی از اتّحاد است و دشمن عکس این را میخواهد و …
بر زبان آمدن نام جنگ صلیبی، نشانهٔ تقابل دشمنان با کل امت اسلامی
این یک حقیقتی است که امروز در مقابل اسلام و مسلمین، جبههای وجود دارد. از زبانشان خارج شد - در واقع از دستشان در رفت - و اسم جنگ صلیبی را چند سال قبل آوردند. این معناش این است که امت اسلامی به صورت واحدی مواجه است با تهدید دشمنان. خطاست اگر خیال کنیم که دشمنان اسلام و مسلمین، این بخشِ از دنیای اسلام را دشمن میدارند، آن بخشِ از دنیای اسلام را دوست میدارند؛ اینجور نیست. آنها با امت اسلام مخالفند؛ چون در ذات اسلام، در جوهر اسلام، ایستادگىِ در مقابل زورگویان و سلطهطلبان وجود دارد. با …
پیوستن مجاهدان از سراسر جهان اسلام به نبرد کفر و ایمان
… دارید. قبل از هر چیز باید نشان دهید که جهان اسلام در سایه بیداری اسلامی، مصمّم به بازگشت به سنّتهای حسنه تاریخ شکوهمند اسلام است و همان سنّتها و در رأس همه، وحدت مسلمانان است که در گذشته موجب شد مسلمانان در نبردهای سرنوشتساز علیه متجاوزان صلیبی پیروز شوند. در آن واقعه عظیم تاریخی، از همه جهان اسلام، مجاهدین جهت پیوستن به کارزار سرنوشتساز و طولانىِ نبرد کفر و ایمان روانه شدند.
مظهر دشمنی دیرینهٔ جهان مسیحیت با اسلام
… یک حرکت منظم و تدبیر شده، علیه اسلام وجود دارد. نه اینکه بخواهیم عرض کنیم تا کنون، یعنی تا قبل از این حرکت، در دنیا از سوی قدرتمندان و مستکبران حرکتی علیه اسلام نبوده است؛ چرا. همه میدانیم که اسلام مورد بغض و عناد دشمنان زیادی در سرتاسر جهان مادی بوده است. چه آنچه مظهرش جنگهای صلیبی است که دویست سال عالم مسیحیت را به سمت مرکز اسلام کشاندند، و در آن، چه جنایتها و آدمکشیها شد؛ و چه آن آثار و تبعات جنگهای صلیبی در طول این چند قرن گذشته، و آنچه که در دوران پیدایش استعمار پیش آمد و کشورهای اسلامی، که کشورهای ثروتمندی بودند و در مراکز حساسی از عالم قرار داشتند، به استعمار کشورهای دیگر در آمدند؛ و بقیهی قضایا، که تفصیل اینها به نظر …
جنگ و کشتار مسلمانان از جنگهای صلیبی به این سو
… را آوردند و گفتند که، آقا جنگ بد است، آقا شمشیرکشی بد است، آقا به کسی حمله نکنید؛ اینقدر گفتند، که مسلمانهایی که اهل جهاد بودند و با جهاد عزت داشتند، اینها را خانهنشین کردند. آنوقت خودِ آن آقایانِ اهل صلح، هرجا توانستند دمار از روزگار مسلمانها درآوردند! هرچه توانستند، از جنگهای صلیبی[14] به اینطرف ـ مسیحیها یکطور، آنهای دیگر یکطور ـ هرچه توانستند با مسلمانها مبارزه کردند و جنگیدند و کشتند. نهخیر! جهاد با همان شکل اسلامیاش. که البته حدودی دارد. در جهاد، ظلم نیست؛ در جهاد، تعدّی نیست؛ در جهاد، تجاوز به حقوق انسانها نیست؛ در جهاد، بهانهگیری بر کشتن اینوآن نیست؛ در جهاد، ازبینبردن هرکسی که مسلمان نیست، نیست! جهاد یک حکم الهی است، خیلی هم باعظمت. اگر …