… و فتوحات عظیمهی مسلمین تازه شروع شد. پیغمبر خدا با ایجاد بنا و قاعدهی یک نظام عظیم جهانى، این جامعه را به راه انداخت؛ جامعهی اسلامى توانست بعد از رحلت پیغمبر، قرنها بهصورت مقام اوّل و قدرت اوّل سیاسى و اقتصادى و نظامى و اجتماعى در دنیا خودش را نشان بدهد. اگر نبود فساد سردمداران در دورههاى بعد -که سالها بعد از رحلت پیغمبر به نام اسلام در میان مردم حکومت کردند- یقیناً اثر حرکت رسول خدا تا قرنهاى متمادىِ دیگر و شاید تا این روزها ادامه میداشت؛ منتها فساد سردمداران راه را قطع کرد. بعد از رحلت امام ما میتوانیم -همچنان که رسول خدا ده سال و چند ماه در میان امّت خودش بود، امام عزیز ما هم که پیروِ راه انبیا و شاگرد انبیا و اولیا است، ده سال و چند ماه در میان ما بود- اگر ما همان اصول را، همان خطوط را و همان قاعده و مبنا را به معناى حقیقى …
بهرهگیری پیامبر و حتی خلفای جور از نماز جمعه برای تحکیم حکومت
… زبان صادقى که مردم او را قبول دارند، هر جمعه میآید، از اوضاع کشور براى مردم میگوید، آنها را نصیحت میکند، جهتگیرى آنها را تصحیح میکند، به اعتقاد من این یکى از پایههاى اساسى حفظ نظام اجتماعى ما است. آنجورى که بنده مشاهده میکنم، در تاریخ هم همینجور بوده؛ هم ائمّهی عدل مثل رسول مکرّم اسلام (صلّى الله علیه و آله و سلّم) و صدر اوّل، و هم خود خلفاى جور -مثل دوران بنیامیّه و بنیعبّاس و امراى آنها در اقطار[9] بلاد اسلامى؛ [حتّى] آنها که نماز جمعهشان، نماز جمعهی حقیقى نبود و دعوت به تقوایشان با عمل غیرپرهیزکارانهی خودشان اثر حقیقى نداشت، امّا درعینحال تأثیر میگذاشت- از نماز جمعه براى تحکیم پایههاى حکومت استفاده میکردند. بنده گاهى که خطب جمعهاى را که بعضى از این امرا و پادشاهان بنیامیّه یا بنیعبّاس یا امراى آنها ایراد کردند میبینم، آنهایى که نظامشان نظام باطلى بود، بر مبناى ظلم بود، بر مبناى تبعیض بود، بر مبناى عمل فاسقانهی خود آن امرا بود -مثلاً حجّاج؛ یا یوسفبنعمر …