… ضعیف و نومید را به حرکت و تلاشِ امیدوارانه سوق دهد. آن مجد و شکوه تاریخى، در آغاز با قیام لِلّه و جهاد مخلصانه براى خدا و عمل به احکام آزادىبخش و زندگىساز اسلام و به برکت حرکت مسلمین در صدر اسلام و در غربت روزهاى مکّه و جهاد دوران مدینه پایهگذارى شد. مولود مبارکى که «جامعهى اسلامى» نامیده میشود، به برکت جهاد و مبارزهى حجاز توانست به جوانى نیرومند و هوشمند بدل شود و سپس در طول قرنها توانست مشعل علم و معرفت و درفش قدرت و سیاست را بر سر جهانیان بگستراند. آن عظمت، از عظمت مبارزهى مکّه و مدینه سرچشمه گرفت.
لزوم دانستن فساد مکه و مدینه و خالی بودن آثار ما از آن
… میشد و یک خواننده و نوازندهای میخواست، میفرستاد تا از مدینه یا مکه، خواننده یا نوازندههای معروف، مُغنّیها و خُنیاگران[16] را برای او ببرند. بدترین و هرزهدراترین[17] شعرا در مکه و مدینه بود. مَهبط[18] وحی پیغمبر و زادگاه اسلام مرکز فحشا و فساد شده بود. خوب است ما اینها را دربارۀ مدینه و مکه بدانیم. متأسفانه در آثاری که ماها داریم، از یکچنین چیزهایی خبری نیست و این یک واقعیتی است که بوده. بنده یک نمونه از رواج فساد و فحشا را عرض بکنم.
آثار تعیینکنندهٔ تبدیل خلافت به سلطنت در طول تاریخ اسلام
در خلال بحثهای مربوط به امام مجتبی علیهالصلاةوالسلام اشاره کردم[1] به تفاوت میان دو نوع حکومت؛ سلطنت و خلافت. و گفتم که در ماجرای صلح امام حسن، خط حکومت اسلامی و اداره و مدیریت جامعۀ اسلامی، از امامت و خلافت تبدیل شد به سلطنت؛ که این آثارِ بسیار تعیینکنندهای را در طول تاریخ اسلام به جا گذاشت. مناسب است این بحث را یکقدری توسعه بدهیم و یک مقداری راجعبه تفاوتهای میان خط حکومت سلطنتی و خط حکومت خلافتی و امامتی صحبت کنیم.
فاجعهبار بودن آن انتقال قدرت برای دنیای اسلام
انتقال قدرتی که [از بنیامیه به بنیعباس] انجام گرفت، اینقدر برای دنیای اسلام فاجعهبار بود؛ و امام حسن مجتبی علیهالصلاةوالسلام را، ضعفهای خواص و ناآگاهیهای عوام مجبور کرد که [صلح را] قبول کند. البته اگر امام مجتبی علیهالسلام آن صلح را انجام نمیداد، وضع بهمراتب بدتر میشد. اگر امام حسن مجتبی جنگ را ادامه میداد و به دست معاویه به شهادت …
استناد تنها به تاریخ ابناثیر و نه منابع شیعی در بیان نمونهها
من حالا چند تا مثال فقط بیاورم...البته در کتابهای تاریخ، پُر است از مثال؛ من از اینجا به بعد، دیگر از تاریخ ابناثیر نقل میکنم، هیچ از مدارک شیعه نقل نمیکنم، حتی از مدارک مورخین اهل سنتی که روایت اینها در نظر خود اهل سنت مورد تردید است، مثل ابنقتیبه هم دیگر نقل نمیکنم. ابنقُتَیبِه دینوری در کتاب «اَلاِمامَة وَ السِّیاسَة» چیزهای عجیبی نقل میکند، آنها را همه را میگذارم کنار.
تکرار شکست مسلمانان بر اثر رویارویی پراکنده با دشمن
… این به فکر بیفتد، فردا آن به فکر بیفتد، روز سوم آن جناح دیگر و آن گوشۀ دیگر از خواب بیدار بشود؛ آن دشمن با خیال راحت، ماجرای همان سه نفری که در باغ انگور رفته بودند[7] و ملّ نقل کرده، این ماجرا را، بهوجود میآورد و پیش میآورد، و کَلَک همه را خواهد کند؛ همچنانیکه این تجربه، نه یک بار، نه دو بار، ده بار لااقل در تاریخ اسلام اتفاق افتاده.