رفتن به محتوای اصلی

رژیم پهلویگروه و سازمان

نام‌های دیگر: رژیم شاه، رژیم طاغوتی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

حکومت رضاخان و محمدرضا پهلوی بر ایران تا پیروزی انقلاب اسلامی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه به آقای محمد تقی فلسفی (تجمع در مسجد سید عزیز اللَّه)— ۱۳۴۱/۰۸/۰۹

سیر زمانی

از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۸
۱۳۴۱۱۳۶۸

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

اکنون روحانیون و طلاب در این شهر مذهبی تامین جانی ندارند. اطراف منازل علما و مراجع محصور کارآگاه و گاهی کماندو و مامورین شهربانی است. مامورین تهدید می‌کنند که سایر مدارس را نیز به صورت فیضیه در می‌آوریم. طلاب محترم از ترس مامورین لباسهای روحانیت را تبدیل نموده‌اند. دستور داده‌اند که طلاب را به اتوبوس و تاکسی سوار نکنند. در مجامع عمومی مامورین به روحانیون- عموماً- و به بعضی افراد- به اسم- ناسزا می‌گویند و فحشهای بسیار رکیک می‌دهند. شبها پاسبانها ورقه‌های فجیع با امضای مجهول پخش می‌کنند. اینان با شعار «شاه دوستی» به مقدسات مذهبی اهانت می‌کنند. «شاه دوستی» یعنی غارتگری، هتک اسلام، تجاوز به حقوق مسلمین، و تجاوز به مراکز علم و دانش؛ «شاه دوستی» یعنی ضربه زدن به پیکر قرآن و اسلام، سوزاندن نشانه‌های اسلام و محو آثار اسلامیت؛ «شاه دوستی» یعنی کوبیدن روحانیت و اضمحلال آثار رسالت‌

شاهدها (۱٬۰۸۶ پاراگراف)

ارعاب و آزار مردم از سر خیانت و ترس از مردم

رژیم سابق و رژیمهای شیطانی، اینهایی که مردم را به داغ می‌کشیدند، داغ می‌کردند ملت را، اذیت می‌کردند، ارعاب می‌کردند، با هر طوری بود مردم را می‌خواستند از خودشان بترسانند، این نکته‌اش این بود که خودشان خیانتکار بودند، و از مردم می‌ترسیدند؛ و هر چه زیادتر ارعاب می‌کردند دلیل بر این بود که زیادتر می‌ترسند. برای حفظ خودشان چاره نمی‌دیدند الّا اینکه مردم را اذیت کنند و ارعاب کنند، که مردم بترسند از آنها. و لهذا نمی‌توانستند اینها چهره خودشان را در جامعه نشان بدهند. این محمد رضا یکوقت توی جامعه نتوانست بیاید. هر وقت اینها می‌خواستند عبور بکنند از یک خیابانی، این خیابان قرق می‌شد، اجزای سازمان امنیت تحت نظر می‌گرفتند همه خانه‌های مشرِف به خیابان را؛ همه را قرق …

به ارث رسیدن نبود آب و برق و راه و بهداری از رژیم سابق

و اشکال دیگر این است که آقایان گمان می‌کنند این طور اموری که از سابق بوده [...] از حالا که این مسائل نیست. مساله نداشتن برق و نداشتن آب و نداشتن راه و نداشتن بهداری و نداشتن همه چیز، اینها از اموری است که در رژیم سابق بوده است؛ و حالا از رژیم سابق ارث رسیده. حالا چند ماه است که الآن انقلاب هست و [در] انقلاب ما هستیم. الآن پنج ماه است، چهار ماه و نیم است، که اینها رفته‌اند، این دزدها رفته‌اند، و هر چه هم ایران داشته برداشته‌اند و رفته‌اند. هر چه می‌توانستند حمل کرده‌اند؛ و هر چه را هم نمی‌توانستند قرض کرده‌اند از …

افزایش فشار رژیم و تنفر ملت تا روی‌گردانی همهٔ ملت و سقوط آن

… از خودش می‌ترسد. یک دولتِ همیشه نگران است که مبادا این خیانتها که کرده است، ملت جبران‌ بکند و ملت تلافی کند. از این جهت، اینها مجبورند به اینکه با ملت به فشار و ارعاب عمل کنند. و لهذا هر روز که می‌گذرد فشار آنها زیادتر می‌شود؛ تنفر ملت هم از این طرف زیادتر. در این پنجاه و چند سال، اینها هر روز فشارشان زیادتر شد؛ و هر روز ملت از آنها تنفرش زیاد شد؛ تا رسید به آنجایی که دیدید که تمام ملت، نه یک قشر، دو قشر، همه ملت، یکدفعه از او رو برگرداندند. و چون بین مردم هیچ پایگاه نداشت نتوانست. نه خودش توانست؛ و نه قدرتهای بزرگ توانستند او را نگه دارند.

از بین رفتن سران خائن و ناممکن بودن بازگشت آنان

البته در بین این مملکت اشخاصی الآن هستند خائن؛ لکن رئوسشان از بین رفت. آنهایی که سر بودند از بین رفتند. دیگر هم قابل عود نیست. این حرفهایی که می‌زنند که نمی‌دانم در سرحدات فلان آقا هست و فلان هست، اینها اصلًا جرات نمی‌کنند در یک مملکتی که مجاور اینجا هم باشد، باشند! اینها از این مملکتها فرار کردند، و آن دوردورها رفته‌اند. خیال نکنید اویسی می‌تواند در سرحدات اینجا باشد؛ یا پالیزبان …

ستم بیشتر به بانوان و روحانیون نسبت به دیگر اقشار

… اکثراً یادتان نباشد که در زمان رضا شاه با بانوان چه کردند اینها. چه مصیبتهایی به بار آوردند با اسم اینکه می‌خواهیم ایران را به نظیر اروپا مثلًا بکنیم، ایران را متجدد بکنیم، نصف از جمعیت ایران را می‌خواهیم در جامعه بیاوریم. با بانوان نمی‌دانید چه کردند اینها. دو طایفه را در آن وقت از همه بیشتر بهشان ظلم کردند: یکی بانوان بود، که با این اسم آن قدر ظلم کردند، و یکی هم روحانیون بود. این دو طایفه را شاید در زمان رضا شاه بیشتر از سایر مردم بهشان تعدی کردند. بانوان را الزام کردند به اینکه در مجالس کذایی که داشتند حاضر بشوند. مردها با زنهایشان، با دخترهایشان، در آن مجلسهای فاسد، الزام داشتند که حاضر بشوند. حتی در قم، در قم که مرکز روحانیت بود، در قم هم این مسائل بود؛ و در همه شهرستانها.

نابودی معنویات و اقتصاد کشور و بزرگ‌تر بودن خیانت معنوی

… معنویات این کشور را اینها از بین برده‌اند. نیروهای انسانی را از بین برده‌اند. کوشش کردند که نگذارند روحانیت به شغل مقدس خودش آن طور که می‌خواهد ادامه بدهد. کوشش کردند که نگذارند دانشگاه به آن طوری که باید دانشگاه باشد انجام وظیفه کند و همین طور همه قشرها را. هم معنویات را از ما گرفتند و قوای انسانی را؛ و هم اقتصاد مملکت را از بین بردند و همه جهات مادی را. هم خیانت به مادیات کردند؛ و هم خیانت به معنویات و خیانتشان به معنویات عظیمتر بود از خیانتشان به مادیات. شما اکثراً یادتان نیست مصیبتهایی که بر حوزه علمیه در زمان رضا خان وارد شد. بعضی از این آقایان عظیم که اینجا تشریف دارند یادشان است؛ و الّا طبقه جوان یادش نیست که چه کردند اینها با حوزه‌های علمیه؛ چه کردند اینها با این ملت در آن زمان. در این زمان هم که شما …

سیاست متشتت کردن مردم، نابودی کشاورزی و فرهنگ و وابسته کردن به آمریکا

و شما یا می‌دانید و یا باید بدانید که این گرفتاری اختصاص به ناحیه سیستان ندارد؛ اختصاص به مازندران ندارد؛ هر جای مملکت که شما بروید و هر دسته‌ای از اهالی مختلف مملکت که پیش ما آمده‌اند همین گرفتاریها و شبیه همین گرفتاریها را گفته‌اند. حتی کوچ کردن از محلی به محله دیگر- باز در جاهای دیگر هم بوده است و هست، مثل بختیاریها و بعض عشایر دیگر- این شکی ندارد که رژیم سابق بنایش بر این بود که مردم را متشتت کند و زندگی آنها را به هم بزند. بنا بر این بود که کشاورزی ما را از بین ببرند، و ما را محتاج به امریکا کنند. بنا بر این بود که فرهنگ ما را از بین ببرند، و ما را حتی برای طبیب، برای مهندس، برای همه چیز، محتاج به امریکا و سایر ممالک کنند. این بلااشکال همین طور بود. و هیچ هم اشکال در این نیست که برنامه اسلام بر خلاف این است. اگر اسلام تحقق پیدا بکند، اگر حکومت اسلامی به آن طوری که دلخواه ماست تحقق پیدا بکند، مسیر این مسیر نیست. این طور نیست که آن هم کمک کند به اینکه آشفتگی پیدا بشود. برای اصلاح …

جدایی دستگاه حاکمه از ملت و رفتار با ارعاب و شکنجه

اگر یک کشور بخواهد یک کشور سالمی باشد، باید بین دستگاه حاکمه با ملت تفاهم باشد و مع الاسف در رژیمهای شاهنشاهی، و بخصوص در رژیم اخیر، آن معنا عکس بود. یعنی دستگاه حاکمه، همه دستگاه حاکمه، در یک قطب واقع شده بود، و ملت هم در یک قطب. آن دستگاه حاکمه کوشش می‌کرد که با ارعاب و با فشار و با آزار و شکنجه و حبس و امثال اینها با ملت رفتار کند. و ملت هم اگر زور نداشت کوشش می‌کرد که مالیات نپردازد؛ از زیر بار همه چیز در برود؛ هر چه بتواند کارشکنی کند برای دولت، و از این جهت هی شکاف بین مردم و دولت حاصل می‌شد و دولت هم هیچ پشتیبان نداشت و دستگاه حاکمه یک امر به خیال خودش مستقلی بود که هیچ ارتباطی با …

اخاذی و آزار مردم به‌دست مأموران مالیه و حکومت در گذشته

مقصود عرضم این است که حتی روسای مالیه- وقتی که در آن وقت که من بچه بودم و در آن طرفها بودم- رئیس مالیه‌اش هم حرّاص بود نسبت به مردم آنها را چه می‌کرد، و از ژاندارمری مثلًا چه می‌کرد، از مردم به زور چیز می‌گرفت. به زور! نه اینکه همان مالیات را؛ مالیات و «قُلُق»،[2] به اصطلاح آن وقت. که مالیات می‌گرفت؛ و مامور هم «قُلُّق» می‌خواهد. و آنجا هم باید برود، وقتی که وارد می‌شود باید آن کسی که به او وارد شد، کدخدای ده، چه بکند برایش؛ و چی برایش بیاورد. چه مصیبتهایی مردم داشتند از دست همین کسانی که به عنوان ماموریت چه، مامور مالیه بود؛ چه، مامور …

ارعاب مردم از سر ترس حاکمان ستمگر از ملت

… راحتتر است، یا آن وقتی که می‌ریختید و با سرنیزه مردم را [اذیت می‌کردید] خود آن آدمی هم که سرنیزه می‌کشد ناراحت همین طور وجدانش ناراحت است. نمی‌شود انسان این طور باشد. بله، ممکن است یکوقت یک کسی این قدر جنایت بکند که عادی بشود برایش؛ لکن مردم عادی نمی‌توانند. این ارعابی که اینها ایجاد می‌کردند برای این بود که از ملت می‌ترسیدند. اصلًا اساس ارعاب مردم و ترساندن مردم و- عرض بکنم که- دور کردن مردم را از خودشان، اساس این بوده است که اینها از بس که به مردم تعدی کرده‌اند از مردم می‌ترسند. حالا که از مردم می‌ترسند چه بکنند که مامون باشند؟ ایجاد رعب می‌کردند؛ می‌ریختند- فرض بفرمایید، که- توی مردم یک بساطی درست می‌کردند که مردم از آنها بترسند؛ این مردم از آنان بترسند. برای حفظ خودشان بود. خودشان به مردم بد کرده بودند، حالا این طور می‌کردند که …

تباهی کشور در پنجاه و چند سال حکومت پهلوی با نام تمدن بزرگ

… آنها هم همین معنا را نسبت به همان محلی که دارند خوب می‌فهمند؛ دانشگاه را کشاورزها هم به طور عینی دیدند که با آنها چه کردند؛ و کسانی هم که در دانشگاهها هستند اینها باز می‌دانند با دانشگاه چه کردند و آنهایی که در بازار هستند آنها هم محل خودشان را می‌دانند. بالاخره ما به طور اجمال می‌دانیم که این مملکت در این پنجاه و چند سال رو به تباهی رفته است. با اسم «تمدن بزرگ» این مملکت را تقریباً خراب کردند لکن هر قشر ما آنی که عیناً می‌داند، آنکه لمس کرده است، در آن محلی است که خودش کار دارد. الآن ما مواجه هستیم با دستجات مختلفی که از اطراف ایران می‌آیند اینجا پیش من. من می‌بینم که هر دسته‌ای که می‌آیند می‌گویند هیچ جا بدتر از آنجایی که ما هستیم نیست ...، هیچ جا خرابتر از آنجایی که ما هستیم نیست. مثلًا از بختیاری می‌آیند، می‌گویند که هیچ جا بدتر …

از بین بردن نیروی انسانی کشور در حکومت پنجاه‌وچندسالهٔ پدر و پسر

… بار آوردند، قمارباز بار آوردند، شرابخوار بار آوردند و یک صدمه بزرگی به کشور ما زدند که نیروی انسانی را از ما گرفتند؛ نیروهای انسانی را هدر دادند. باید در جمهوری اسلامی، نیروهای انسانی محفوظ بماند. نیروی انسانی صرف یک امر صحیح بشود تا کشور ما نجات پیدا بکند. ما الآن یک کشوری داریم که سالهای طولانی و خصوصاً در این پنجاه و چند سالی که این پدر و پسر غیر صحیح، این پدر و پسر جنایتکار، در این مملکت حکومت کردند، نیروی انسانی ما را از بین بردند. الآن شما باید چراغ بردارید و بگردید دوره که انسان پیدا بکنید! نگذاشتند انسان پیدا بشود. دانشگاهها را نگذاشتند دانشگاه اسلامی باشد، دانشگاه انسانی باشد. مدارس ما را نگذاشتند درست ما درس بخوانیم. فشارها، اختناقها در آن زمان، در این زمان؛ هر کدام به یک شکلی. جوانهای ما را برایشان مراکز فحشا تهیه کردند؛ و تشویق کردند به این مراکز فحشا. مراکز فحشا را …

ظلم عمومی به همهٔ کشور و همهٔ اقشار، نه فقط به گروهی خاص

خوب است که در یک مکان برادرهای اهل سنت ما و برادران اهل تشیع حاضرند؛ و هر دو دسته از وضع سابق نگران؛ و ظلمهایی که به آنها شده است ذکر می‌کنند. و این مساله، این نیست که فقط شماها تحت فشار و ظلم بودید یا آقایان اعراب تحت فشار و ظلم؛ این یک ظلم عمومی بود به تمام این کشور؛ همه تحت فشار بودند. من اگر نگویم مراکز، و خصوص مرکز علمیه قم، بیشتر در فشار بود لکن نمی‌توانم تصدیق کنم که دیگران بیشتر بودند؛ همه بودند.

فشار بر همهٔ اهالی کشور، هرچند هر گروه ظلم محل خود را بیشتر می‌بیند

… محل خودشان از همه جا بیشتر مورد ظلم بودند. شما در محل خودتان احساس کردید، عیناً دیدید که ظلم شده است و تعدّیات. آقایان هم در منزل خودشان، مرکز خودشان همین معنا را احساس کرده‌اند، ما هم در قم احساس کردیم، اهالی تهران هم در تهران، و اهالی هر محلی در همان محل. و لهذا چون ما هر کدام، هر طایفه‌ای، شاهد همان وضعی بوده است که پیش خودش بوده است و سایر چیزها را می‌شنیده است، از این جهت آنکه به عیان دیده است بیشتر در نظرش جلوه کرده است از آنکه شنیده. لکن شما باید بدانید که همه اهالی مملکت ما تحت فشار بود.

بی‌توجهی به حال ملت و تأمین منافع خود و آمریکا

… در تهران سی محله- ظاهراً همین حدود که به من نوشته بودند هست- که این محله زاغه‌نشین‌ها و- عرض کنم که- چادرنشین‌ها و اینها هستند؛ در خود تهران؛ که اینها هم هیچ ندارند؛ نه برق دارند، نه آب دارند، نه اسفالت دارند، نه بهداری دارند؛ هیچ ندارند، در تهران این هست. این برای این بوده است که کاری اینها نداشتند به اینکه ملت چه بشود. آنها می‌خواستند منافع خودشان را و منافع امریکا و امثال امریکا را تامین کنند. از این جهت به اینکه به حال ملت برسند، اصلًا این مطرح نبوده پیش آنها، که در یک مملکتی ملت خودش هم یک چیزی است. آنها چیزهایی که باید برای خود ملت صرف بشود دادند به غیر؛ ابداً مربوط به ملت هیچ نشد.

میراث خرابی، دزدی و وام‌های بانکی رژیم سابق

… هست. فقیر زیاد. بیکار زیاد. لکن ما باید بپرسیم ازشان که این فقر زیاد و بیکاری زیاد مال انقلاب است؟ چون شاه رفته است فقیر زیاد شده است؟ چون رژیم به هم خورده است بیکاری زیاد شده است؟ یا نه، یک مسئله‌ای است که الآن ما وارث آن خرابیها هستیم؟ دولت وارث آنها هست. یعنی خرابی را کرده‌اند و رفته‌اند. دزدیهایشان را کرده‌اند و رفته‌اند. قرضها را به بانکها گذاشته‌اند و رفته‌اند. از هر بانکی چند صد میلیون دلار قرض کردند و رفتند! الآن وقت این است که ما با هم باشیم. و بعد هم نباید ما بگوییم چرا او نکرد؟ باید بگوییم خودمان هم باید بکنیم. همه باید بکنیم. همه باید بکنیم. همه هم وادار کنیم دیگران بکنند. اما اشکال‌تراشی و- عرض بکنم که- تزلزلی در نهضت ما بشود، امروز صلاح هیچ یک از قشرهای ملت …

خیانت به کشور و ظلم به همهٔ اقشار و امید به نابودی بقایای آن

دردها زیاد است، و زیادتر بود، و بحمد الله یک مقداری از آن رفع شد. آنهایی که برای ما دردهای عظیم پیش آوردند، آنهایی که به کشور ما خیانت کردند، آنهایی که به بانوان ما بیشتر ظلم کردند تا به مردها، آنها که بانوان را به طوری به آنها ظلم کردند و به صورت اینکه می‌خواهیم خدمت بکنیم آنها را به عقب راندند؛ به آنها ظلم زیاد شد، به مردها هم شد، به همه اقشار ظلم شد، بحمد الله دست آنها کوتاه شد و امیدوارم که این قشرهای ضعیفی که مثل حیوانات ضعیف زیر زمین می‌لولند و می‌خواهند ریشه‌های گلها را فاسد کنند، آنها هم ان شاء الله از بین بروند.

کارهای به ظاهر مترقی از زمان رضاشاه برای بازداشتن جامعه از فضایل

اینها با اسمهای فریبنده [...]، از زمان رضا شاه، از همان اوایل، یعنی بعد از اینکه‌ مستقر شد دیگر حکومت و سلطه پیدا کرد، به واسطه دستوراتی که کارشناسها، می‌دادند به او، آنها کارهایی در ایران انجام دادند به صورت [مترقی‌]. تبلیغات می‌کردند؛ و خیلی به نظر مردم می‌آورند که خدمتی دارند به جامعه می‌کنند، و در واقع می‌خواستند که این جامعه را نگذارند فضایل انسانی پیدا کنند. جوانهای ما را با اسمهای مختلف از یک طرف نمی‌گذاشتند که تحصیلاتشان یک تحصیلات مفیدی برای جامعه باشد. و از یک طرف، مراکز فحشا این قدر درست می‌کردند و تشویق می‌کردند که جوانهای ما را به آن مراکز می‌کشاندند، و نیروی جوانی آنها را به باد می‌دادند. نیرویی که باید …

اختلاف‌افکنی پیش از ماه رمضان و محرم با طرح مسائل فرعی

چنانچه در رژیم سابق همین مسائل بود و من راجع به این مسائل همیشه سفارش می‌کردم؛ مع الاسف غلبه داشتند و نمی‌شد. قبل از ماه رمضان- که از ماه رمضان آنها می‌ترسیدند: مردم مجتمعند و عبادت می‌کنند و منبر هست و محراب هست، اجتماع هست- یک مسئله‌ای پیش می‌آوردند اختلاف بیندازند. قبل از ماه محرّم هم همین کار را می‌کردند؛ یک مسئله فرعی را پیش می‌آوردند که ما از مسائل اصلی غفلت کنیم. قبل از ماه رمضان می‌گفتند «شهید جاوید»![4] تقریباً تمام ماه رمضان را یک دسته‌ای اشکال می‌کردند، یک دسته‌ای رفع اشکال می‌کردند؛ یک دسته‌ای فحش می‌دادند و یک دسته‌ای به این طرف فحش می‌دادند. آنها هم کنار نشسته بودند به ریش ما می‌خندیدند که این طور ما اینها را …

بنای رژیم سابق بر چپاول و نه خدمت به مردم

… جا به خرابی محل ما نیست؛ ما نه آب داریم نه برق داریم نه چیزی. بلوچها هم می‌آیند همین مطلب را می‌گویند. کردستانی‌ها هم می‌آیند همین مطلب را می‌گویند. خوزستانی‌ها هم همه همین مطلب را می‌گویند. همه هم راست می‌گویند، همه هم درست می‌گویند که برای آنها کاری نشده؛ برای اینکه رژیم سابق بنا نبود که برای مردم کاری بکند؛ بنا بود که بچاپد، نه بنا بود که عمل بکند! اطراف تهران که، همین محله‌هایِ- سی و چند محله‌ای که این مستضعفین هستند، این چادرنشینها هستند، این زاغه‌نشینها هستند- برای اینها کار نکردند. اینها هم نه آب دارند نه برق دارند نه هیچی. بنا بر این نبود، بنا بر این بود که برای یک قشری کار بکنند؛ آنهایی که منفعت …

پنجاه سال حکومت پهلوی، سخت‌ترین ایام ملت و خیانتکارتر از سلاطین پیشین

… اینکه نگذارند مردم بیدار بشوند! نگذارند مردم بر خلاف مصالح آنها عمل بکنند. در صورتی که هر کس تاریخ را بداند می‌داند که در طول تاریخ آنی که بر ضد قدرت قیام کرده روحانیون بود [ند] نه اینکه آنها روحانیون را درست کردند. روحانیون مردم را بعث کردند بر ضد آنها. و ما در ایران، در این مدتی که خودمان یادمان هست- که من از همه شما بیشتر یادم هست- این است که از آن اوّلی که رضا خان آمد در ایران کودتا کرد، تا حالایی که بحمد الله غلبه حاصل شد، در طول این پنجاه سال، که شاید سخت ترین ایام بود بر ملت ایران- و اینها اگر جنایتکارتر از همه سلاطین سابق نبودند، خیانتکارتر بودند.

خیانت بی‌سابقهٔ پدر و پسر پهلوی به کشور و ملت

ممکن است کسی بگوید که آقا محمد قجر[2] هم مثل آنها جنایتکار بوده، اما آقا محمد قجر مثل اینها خیانتکار نبود، در تاریخ نیست که محمد خان قجر برای مملکت دیگری منافع مملکت خودش را داده باشد. جنایتکار بود، اما خیانتکار نبود. همین طور سلاطین سابق جنایتکار بودند همه‌شان، همه بد بودند، اما خیانت مثل این عنصر فاسد، هیچ یک از سلاطین ایران خیانت این جوری نکردند. اینها، از پدر و پسر، در این مملکت خیانتها کردند که به این زودی ما نمی‌توانیم مطلع بشویم. الآن قراردادهایی که با این ممالک بزرگ کردند پیش این حکومت ما محیر العقول است که این چه جور قراردادهایی هست! می‌گویند این قراردادها جوری است که ما هر طرفش را بگیریم ضرر دارد! همه کارهایی که اینها کردند خیانت به مملکت خودشان، به ملت خودشان بود. سلاطین سابق …

تعدی پنجاه و چند ساله به همهٔ اقشار ملت در مرز و مرکز

من از برادرانم متشکرم که از راه دور آمده‌اند که از نزدیک با هم صحبت کنیم و مطالبی که مورد نظر است به گوش یکدیگر برسانیم. آقایان می‌دانند که در این پنجاه و چند سال حکومت غاصب سلسله پهلوی به اقشار ملت چه گذشت. شما مرزنشینها در مرز مورد تجاوز و تعدی بودید، و آنهایی که در مرکز بودند، در مرکز مورد تعدی بودند؛ منتها هر کس در هر جا که هست تعدیات آنجا را خوب ادراک می‌کند. ماها که اینجا هستیم، در طول مدت سلطنت غاصبانه اینها، اینجا را مشاهده کردیم؛ و از مرزها همین خبری گاهی شنیده می‌شد؛ لکن اطلاع صحیح نداشتیم. شما آقایان هم که در مرزها بودید، همان مرزها را و محل خودتان …

ظلم به همهٔ اقشار و نابودی کشاورزی و تبدیل ایران به زندان

… عشایر بود .... این پشتیبان اسلام را او خواست بگیرد. عشایر و ایلات ما را خواست به شکست برساند تا وحدت ملی ما از دست برود، تا وحدت اسلامی ما از دست برود. در طول سلطنت جائرانه این پدر و پسر تنها شما بختیاریها نیستید که گرفتار ظلم و ستم بودید و گرفتار کمبودها؛ تمام عشایر ایران، تمام اقشار ایران این گرفتاری را داشتند و با زحمت و رنج دست به گریبان بودند. تنها کشاورزی شما از بین نرفته است، کشاورزی تمام ایران از بین رفته است. تنها شما مظلوم نبودید، همه ایران مظلوم بود. ایران یک محبسی بود و در آن 35 میلیون جمعیت حبسی! الآن بحمد الله تعالی همه از حبس بیرون آمدید؛ و به شکرانه این نعمت باید صبر انقلابی داشته باشید. مهلت بدهید جمهوری اسلام مستقر بشود، تمام شما به حقوق خودتان خواهید رسید ان شاء الله.

اختناق بی‌سابقه در تاریخ ایران در زمان پدر و پسر

یا مثلًا آزادی برای قشرها، برای زنها، برای مردها. «آزادزنان، آزادمردان»! ما و شما همه دیدید که در زمان این پدر و پسر آن اختناقی بود که شاید در طول تاریخ ایران سابقه نداشت. نه مرد آزاد بود، و نه زن. همه در اختناق بودند؛ همه در رنج بودند. یک روز جشنها بر پا می‌شد که ما کاپیتولاسیون را لغو کردیم!- زمان رضا خان- یک روز حرفها زده می‌شد و در روزنامه‌ها، در نطقها، برای اینکه مملکت پیش رفته است؛ یکوقتی همان معنا را باز برقرار می‌کردند و مصونیت می‌دادند به امریکایی‌ها![2] این تابع این بود که قدرتمند …

انحراف‌سازی و جلوگیری از رشد مملکت به جای اصلاحات

… محروم شد. بعد در دبستانها بچه‌ها رفتند، آنجا هم با تبلیغات سوئی، با کتابهای منحرفی، آنها را منحرف کردند. بعد در دانشگاه که رفتند، عمال خود آنها نگذاشتند رشد صحیح بکنند. نگذاشتند دانشمندان صحیح تربیت بشود. اشخاص ملی صحیح، اشخاص اسلامی‌ صحیح، تربیت بشود. ما از آن کارهایی که اینها کردند، که دیدیم بر ضد ملیت ما، بر ضد مصالح کشور ما بود، مثل قضیه کاپیتولاسیون، مثل قضیه- عرض می‌کنم که- کشاورزی، مثل سایر قضایا، می‌فهمیم که اصل اساس بر این بود که انحراف درست کنند. اساس بر اصلاحات نبود. اساس این بود که نگذارند یک مملکتی رشد بکند. و لهذا از آن می‌فهمیم که آن کشف حجابی که رضا خان به تبع ترکیه و به تبع غرب و به [واسطه‌] ماموریتی که داشت، [انجام داد] بر خلاف مصلحت مملکت ما بود.

ظلم به زن و پایین کشیدن او از مقام شرافت به نام آزادی

… گذاشت بر انسان، زن را از آن مظلومیتی که در جاهلیت داشت بیرون کشید. مرحله جاهلیت مرحله‌ای بود که زن را مثل حیوانات- بلکه پایینتر از او [می‌شمردند]. زن در جاهلیت مظلوم بود. اسلام زن را از آن لجنزار جاهلیت بیرون کشید. در یک موقع دیگر، در ایران ما، زن مظلوم شد؛ و آن دوره شاه سابق[1] بود و شاه لاحق؛[2] به اسم اینکه زن را می‌خواهند آزاد کنند ظلم کردند به زن، ظلمها کردند به زن؛ زن را از آن مقام شرافت و عزت که داشت پایین کشیدند. زن را از آن مقام معنویت که داشت شی‌ء کردند[3] به اسم آزادی آزاد زنان و آزاد مردان. آزادی را از زن و مرد سلب کردند. زنها و جوانان ما را فاسد الاخلاق کردند. شاه برای زن این خاصیت را قائل بود که شاه می‌گفت زن باید «فریبا» باشد! البته با آن نظر حیوانی که او داشت؛ با آن نظر جسمانی، مادی، حیوانیِ پست که او داشت، زن را نظر می‌کرد. باید «فریبا»[4] …

منحط کردن زنان و جوانان و ایجاد مراکز فحشا به نام آزادی و تمدن

… دادند، کشته دادند، به خیابانها ریختند، نهضت را پیروز کردند. ما نهضت خودمان را مرهون زنها می‌دانیم. مردها به تَبَع زنها در خیابانها می‌ریختند. تشویق می‌کردند زنها مردان را. خودشان در صفهای جلو بودند. زن یک همچو موجودی است که می‌تواند یک قدرت شیطانی را بشکند. این زن را در این دوره رضا خان و محمد رضا خان منحط کردند از مقام خودش. مرد را هم منحط کردند. جوانها را هم منحط کردند. مراکز فحشا الی‌ ما شاء الله برای جوانهای ما درست کردند به اسم «آزادی»، به اسم «پیشرفت»، به اسم «تمدن»! جوانهای ما را به فحشا کشیدند. به اسم آزادی، همه آزادیها را از ماها سلب کردند. آنهایی که زمان رضا خان را درک کرده‌اند می‌دانند چه می‌گویم. آنها دیدند که چه کردند با ما، و چه کردند با زنهای محترم ما. آنها که زمان محمد رضا را درک کردند، آنها هم می‌بینند. با …

دستگیری و شکنجه و کشتن جوانان به جرم داشتن کتاب و اعلامیه

ما در تمام این مدتی که این حکومت ما، این حکومت ایران که الآن هست، در تمام این مدتی که [مستقر] است و تمام مدت بعد از انقلاب- ... با اینکه در انقلابها آن قدر می‌کشتند- یک آدمی که بی‌جرم کشته شده باشد، بیایند و بگویند. بیایند بگویند این جرم نداشت .... آن طوری که فوج فوج، جوانهای ما را می‌گرفتند به عنوان اینکه کتاب توی خانه تو است، به عنوان اینکه اعلامیه تو خانه تو است، به عنوان اینکه با کسی که اعلامیه دارد تو [ارتباط] داری در کتابفروشی تو یک دانه کتاب یا رساله پیدا می‌شود، با این عنوانها می‌گرفتند می‌بردند، شکنجه می‌دادند، می‌کشتند.

آسیب پنجاه‌ساله به ذخایر انسانی بیش از ذخایر ملی

… نزدیک به اینها بودند خراب شدند. دسته بعد که نزدیک به این خرابها بودند، آنها هم خراب شدند. همین طور از بالا خرابی شروع شد، تا قشرهای پایین؛ همه جا را فاسد کردند اینها. که الآن قحط الرجال است در مملکتمان. نمی‌توانیم یک افراد صحیح مهذب را پیدا کنیم، الّا چند. کم هستند اینها، و این برای این است که در این پنجاه و چند سال، اینها آن قدر که به ذخایر انسانی ما صدمه زدند، به ذخایر ملی و مملکتی ما- آن قدر- صدمه نزدند. بلکه همه را هم دزدیدند، لکن مهم اینها بود.