رفتن به محتوای اصلی

علی امینیشخص

نام‌های دیگر: دکتر امینی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

نخست‌وزیر پیشین رژیم پهلوی و راه‌حل پیشنهادی او.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:گفتگو با علی امینی (نخست وزیر) در مورد مشکلات و نابسامانی‌های جامعه «1»— ۱۳۴۰/۱۰/۰۱

سیر زمانی

از ۱۳۴۰ تا ۱۳۶۱
۱۳۴۰۱۳۶۱

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

شاهدها (۱۲ پاراگراف)

نقل و ریشخند ادعای او که مخالفت امام از رنج شخصی است

تازگی یکی از افراد «شاهدوست» که به خیال نخست‌وزیری افتاده است،[1] ایشان هم یک مصاحبه‌ای فرموده‌اند و در آن مصاحبه گفته‌اند که خمینی این زجر و این چیزها دیده است، و به واسطه این زجر دیدن، خوب، این حرفها را می‌زند! ولی خوب افراد دیگر هم زجر دیدند، گاهی کمتر گاهی بیشتر، لکن گذشت کردند [خنده حضار] و مملکت ما الآن اگر چنانچه فلانی وطن‌پرست باشد- چنانچه هست (گفته هست)- این مملکت ما الآن به واسطه وضع جغرافیایی جوری است که خطرناک است؛ برای حفظ مملکت باید این آدم که می‌گوید سلطنت نباید باشد باید یک قدری پایین تر فکر کند، پایین بیاید یک قدری. خوب ما مملکت لازم داریم (عین حرف شاه است، یک وکیل هم توی مجلس گفته بود، ایشان هم حالا می‌فرماید) خوب، ما مملکت لازم داریم؛ خوب وطن دوستی اقتضا می‌کند که انسان اگر یک حبسی رفت، یک تبعیدی رفت، یک شکنجه‌ای دید، یک زحمتی دید، وطن دوستی اقتضا می‌کند که غَمْضِ …

ریشخند مانور «مصلحت‌خواهی» او با دیدار شاه و سفر به قم

پس این مطلبی که حالا ما به آن مبتلا شده‌ایم، این مانور دیگری است که با این صورت به میدان آمده. آن با «آشتی» آمده بود، این با «مصلحت خواهی» که یک آدمی است وطندوست و وطنخواه و- عرض می‌کنم- به قول خودش وطن‌پرست، این برای خاطر اینکه مملکت مبادا یکوقت از دست برود، جانفشانی کرده و- عرض می‌کنم- این زحمت را به خودش داده که بیاید و ملاقات کند با شاه و بعد هم برود به قم- که نمی‌دانم آیا راهش دادند یا نه، بعضی شان راه نداده بودند، نمی‌دانم حالا به تمام معنی- برود به قم و بعد هم نجات بدهد مملکت را از این نقشه‌ای که- مثلًا من عرض می‌کنم- از این طرحی که خمینی دارد و داده و مملکت به خطر افتاده! ایشان با این ملاقاتِ شاه و با آن رفتن قم- که آیا راهش دادند یا نه- این مملکت را نجات بدهد! «جانفشانی» کرده و- عرض می‌کنم که- از همه چیز گذشته است برای نجات این مملکت! می‌گوید که من که در قم رفتم دیدم این ناآرامی قم و این تظاهرات قم و این فریادهای قم را، خوب، خودم دیدم چه جوری است؛ اینها آرام نمی‌شوند مگر اینکه یک چیزی ببینند از ما؛ یک دولتی روی کار …

بلندگوی شاه بودن و تکرار عین سخنان او

… ایشان یک زجری کشیده، چی کشیده است- عین حرفی است که شاه گفته است که او غرض شخصی با من دارد، او دارد حسابها را (عین عبارت اوست) که دارد حسابها را پاک می‌کند- پس شما الآن بلندگوی «اعلیحضرت» هستی در اینکه او گفت مملکتْ ما می‌خواهیم و اگر من بروم مملکتی نیست! شما هم می‌گویید که اگر شاه برود مملکتی نیست. این یک تکه عین حرف اوست که زدید. او می‌گوید که مملکت ما وضعی دارد که اگر چنانچه ما برویم، آنها از آن طرف می‌آیند و اینها از این طرف. شما بلندگوی او هستید! او می‌گوید که فلان آدم[5] غرض شخصی با من دارد، حسابهایش را دارد حالا پاک می‌کند (یعنی من) او را به حبس انداختم، من او را تبعید کردم، او حالا از این طرف پاک می‌کند. ایشان هم بلندگوی اوست، همان عین او را می‌گوید. من خیال می‌کردم برای شاه دیکته می‌کنند و حرفها …

رد قاطع راه حل او و پیش‌بینی ناکامی وی

7- گفته می‌شود (الآن شنیدم) که حضرت عالی فرمودید: «راه حل دکتر امینی را قبول دارم» ممکن است گمان شود که این جانب نیز قبول دارم، من هرگز قبول ندارم و دکتر امینی هم نخواهد موفق شد و راه حل ایشان هم غلط است.

پرسش از چیزدارشدن افراد پس از ورود به دولت و بی‌پاسخی او

… نادری بودند که کارهای مجلس را می‌خواستند تصحیح بکنند، لکن در دولتها آن قدری که من سراغ دارم- دولتی که روی هم رفته مثل این دولت باشد- ما نداریم، نداشتیم. یا «ملک» ها و «سلطنه‌ها» و کذا بودند که آنها خوبانشان آن بود که غارتگری را چندان اشکال بر آن نداشتند. من یک دفعه که نخست وزیر، آخری، در اواخر دکتر امینی[3] بود، آمد آنجا، به او گفتم که چطور شده است که یک نفر که مثل سایر مردم است، چیزی ندارد، وقتی که وارد می‌شود در دولت، بعد از چند وقت چیزدار می‌شود؟ این از کجا آمده؟ چطور شده این طور است؟ خوب، جوابی نداشت که بدهد. جواب هم نمی‌داد. لا بد حالا دارد جواب می‌دهد!

پاسخ به او: آرامش نسبی مردم در گرو رفتن شاه

… انسان نفهمد درد چیست که نمی‌تواند دوا بدهد؛ آنها همه دارند می‌گویند که ما این شاه را نمی‌خواهیم، شما می‌گویید که من اینها را آرامشان می‌کنم! آرام می‌کنم به اینکه باشد ایشان! این ناآرامی شان این است که می‌گویند این شاه خیانت کرده به ما؛ ما نمی‌خواهیم این را. شما دوتا مطلب می‌گویید: یکی اینکه من حرفهای مردم را شنیده‌ام و اینها آرام نمی‌شوند تا ما این چیزهایی که می‌خواهند خوب به آنها بدهیم، لا اقل یک عملی بکنیم. شما اگر می‌خواهید عمل بکنید، یک کاری بکنید که این آقا برود سراغ کارش تا یک قدری آرام بشوند- یک قدری البته، نه همه.

تحمیل اصلاحات ارضی آمریکایی در دولت او و هشدار امام به او

… ما هستند. آن همه پایگاهها برای خودشان در اینجا درست کرده‌اند؛ اشغال نظامی است مملکت ما، در اشغال امریکایی است مملکت ما. این آقا می‌گویند که «به خطر می‌افتد»! از این خطر بیشتر؟! زراعت ما بکلی از بین رفت، این خطر نبود؟! حالا شما می‌خواهید خطر را رفع بکنید؟! شما همان بودید که در حکومت شما این قضیه پیدا شد و امریکا به ما تحمیل کرد! و من همان بودم که به شما پیغام دادم که آقا نکن این کار را! این، زراعت ما را به زمین می‌زند. خدا می‌داند به فرستاده ایشان گفتم که نکنید این کار را. شما ملتفتی خودت، دارای مِلک هستی، ملتفتی که نمی‌توانند اینها اداره بکنند، به زمین خواهد خورد این زراعت مملکت. تو بودی که زراعت مملکت را به زمین زدی برای خاطر امریکا! حالا شما می‌خواهید اصلاح بکنید که مبادا یکوقتی تسلط بر ما پیدا کنند؟! الآن ما مستقلیم؟! یک …

سنگینی مسئولیت او در مقام نخست‌وزیر

… دارد و انسانها مسئول آفریده شده‌اند. این مسئولیت با توجه به شرایط زمانی و مکانی و نسبت به افراد فرق می‌کند. مثلًا مسئولیت فرد عادی، با یک فرد عالم؛ مسئولیت یک فرد بازاری، با یک فرد نخست‌وزیر، مساوی نیست. هر کس که مقام بالاتری دارد مسئولیت بیشتری دارد. حالا که شما نخست‌وزیر هستید، مسئولیت شما با یک فرد عادی مساوی نیست. این کشور، نخست‌وزیران فراوانی به خود دیده است.

توصیه به خدمت به مردم و پرهیز از راه نخست‌وزیران خائن

بعضی از این نخست‌وزیرها خدمت کردند به مردم و در بین مردم، الآن هم حرمتی دارند، یک منزلتی دارند. بعضی‌ها هم خیانت کردند. شما سعی کنید از آن نخست‌وزیرهای «ملعون» نباشید؛ از نخست‌وزیرهای «مرحوم» باشید. من راجع به دولت و راجع به مسائل حوزه چند مطلبی داشتم، خواسته‌هایی داشتم و نظریاتی داشتم. در زمان حیات آیت‌الله بروجردی- رضوان‌الله تعالی علیه- پیشنهاداتم را به ایشان منتقل کردم؛ و نوشتم که ایشان به دولت برسانند؛ نمی‌دانم ایشان به دولت نرساندند، یا ایشان به …

پیغام به او دربارهٔ ناتوانی از اداره پس از برهم‌خوردن کشاورزی

… سوخته و می‌خواهند خدمت کنند به ملت، خدمت این است که ما محتاج باشیم که گندم و جو و برنج و عدس و همه چیزمان از امریکا بیاید؟ امریکا این چیزها چون زیاد است در آنجا می‌سوزاند؛ به دریا می‌ریزد؛ زیاد است. «اصلاحات‌ارضی» را پیش آوردند که کشاورزی را به زمین بزنند. من همان وقت هم دکتر[1]) 72 (آن وقت نخست وزیر بود؛ گاهی کسی را می‌فرستاد پیش من، من همان وقت به او پیغام دادم که تو خودت اهل کشاورزی هستی، خودت مَلاک هستی، تو می‌دانی که اگر چنانچه این اوضاع به هم بخورد اداره نمی‌توانند بکنند؛ این برای اداره کردن نیست. خوب، حالا ما از این آقایانی که دور می‌گردند و کشاورزی را می‌خواهند نگذارند که به جریان بیفتد می‌پرسیم که خوب، به جریان که نیفتاد، نفعش تو جیب کی می‌رود؟ همه می‌دانیم که به جیب امریکا. پس شما از عمال امریکا هستید. اگر از عمال امریکا نباشید، باید بگویید که …