… این هستند که نگذارند یک حرف حقی به مردم برسد، به دنیا برسد؛ نگذارند درد دل این ملت به دنیا برسد؛ نگذارند این کشتاری که اینها دارند هر روز میکنند [خبرش به دنیا برسد]. شاید همین حالا مشغول باشند؟ من الآن نمیدانم؛ اما وضع جوری شده است که هر روز این مسائل هست. هرجا میبینید، هر وقت شما روزنامهها را ببینید که حالا گاهی یک کلمهاش را مینویسند، یا رادیوهای خارجی را ببینید که آنها هم همهاش را نمینویسند، باز هرجا نگاه میکنی، میبینی چند نفر کجا کشته شده؛ چند نفر، یک مقداریش را خودشان میگویند؛ بعد وقتی که اطلاع به ما میدهند، میگویند که شما این را ضرب در ده بکنید! این جور نیست که ده نفر، صد نفر کشته شدهاند. هر روز این مصیبت برای اینها باقی است.
کشتار مردم در کرمانشاه، کردستان، تهران، تبریز و مشهد به دست رژیم
این ابتلایی است که ما همه الآن داریم. الآن جوانهای ما در ایران مبتلا هستند به این رژیم فاسد و دارند خون میدهند، کشته میدهند. همین چند روز پیش از این در کرمانشاه عده زیادی کشته شدهاند، در کردستان هم؛ در سایر [شهرهای] کردستان، همین میگویند بوده است. چند روز پیش هم که دیدید تهران را چه کردند، تبریز را چه کردند، مشهد را چه کردند. انسان نمیتواند بشمارد این بلادی را که اینها قتل عام کردند و هر چه خواستند کردند. حالا هم دارد حفظ این قدرت خودش را با حکومت نظامی میکند. اگر حکومت نظامی، اگر این امریکای خبیث، ده روز این سرنیزهاش را از روی سر این بردارد همان درباریها میخورندش. محتاج نیست …
خبر حدود بیست هزار کشته در بیستوچهار ساعت نخست محرم با تردید در درستی آن
… است و دولت تشکیل داده. یک عده اشخاص جانی دولت تشکیل دادهاند که همهشان شبیه به خودش هستند! و اینها را مسلط کرده است بر مملکت ما. و در این بیست و چهار ساعت که از ماه محرّم میگذرد اعداد کشتهها را بعضیها قلمهای درشت میگویند- من که حالا نمیتوانم بفهمم. از دو مبدا تا کنون خبر رسیده است که حدود بیست هزار نفر کشتههای این بیست و چهار ساعت بوده است! که حالا بعدش چه خواهد شد. من نمیتوانم باور بکنم که یک همچو عددی باشد لکن از دو مبدا تا حالا یک همچو اطلاع رسیده. البته کمتر هم گفته شده. چه جرمی بوده؟ چه کرده است این ملت جز اینکه خوب یک حرف صحیح میزنند و آن اینکه ما یک حکومت عادل میخواهیم، یک حکومتی میخواهیم که منافع مملکتمان خرج خود مملکت بشود؟
کشتار در شهرها به دست کماندوها و ساواک در اجرای تهدید شاه به ویرانی ایران
… نمیدانم؛ بدانید حتماً که الآن مشغولند. الآن که تلفن از خارج میآید و آقایان تلفن را میگیرند این است که جاهای مختلف گفتهاند کشتار هست در آنها. در شهرستانها و شهرها و همه خیابانهای تهران الآن پر است از اینها. و بسیاری از شهرهای ایران الآن همه منقلب هستند. و این کماندوها و این کولیها- که همین سازمان امنیت باشد- و امثال اینها را آوردند در شهرها و چه میکنند. و این همان کلمهای است که خود او هم گفته که من اگر بخواهم بروم، ایران را به یک تل خاک در میآورم و میروم! این الآن فهمیده است که باید برود، الآن دارد همان مطلب را عملی میکند.
عادی شدن کشتار مردم و جوانان به دست حکومت
… گفته است که من معذرت میخواهم، من اشتباه کردم و از این به بعد اشتباه نمیشود، همان وقت مشغول شده حکومت نظامی را، دولت نظامی را روی کار آورد و مردم را آن طور زجر کردند و آن طور کشتند! پریروز باز در مشهد کشتار بوده است که نمیدانم حالا چقدر هم کشتار بوده است. کشتارْ دیگر یک امر عادی الآن شده است در ایران؛ حکومتها امر عادیشان این است که مردم را بکشند و جوانهای ما را از بین ببرند. آن وقت یک نفر که بیاید بگوید که من توبه کردم، حالا کسی هم بیاید بگوید خیر، خوب ایشان توبه کردند، بس است و بس است! دیگر کارها بس شد؟! تمام شد کارها؟! خیر، ایشان برای این است که مردم را بازی بدهد و پایش محکم بشود و اگر محکم شد، این دفعه بدتر از اول، صد درجه …
بیسرپرست شدن هزاران خانواده و پاسخ نداشتن پذیرش عذرخواهی شاه
… توبه کرده است و بعد از این هم کوشش میکند در اینکه دموکراسی را اجرا کند و کوشش میکند در اینکه استقلال برای مملکت ما تهیه کند و همه خوبیها هم به فرض محال این در خودش میخواهد جمع بکند، خوب تا حالا چه؟! تا حالا این کارهایی که کرده، این جرمها را که کرده هیچ؟! یک نفر آدمی که چندین هزار خانواده را بیسرپرست کرده، چندین هزار مادر را بیفرزند کرده، چندین هزار پدر را بیاولاد و بیجوان کرده حالا میآید در پیشگاه ملت «آقا ببخشید، معذرت میخواهم»، میپذیرند؟ آن کسی که بپذیرد، جواب این مادر و پدرها را چه میدهد؟ آنکه قبول کند که ایشان «سلطنت» بکنند نه حکومت، اگر هم ما فرض کنیم که این نیرنگ نیست- که هست، بلااشکال هست- اگر این هم فرض کنیم، خوب جواب این مردم را ما چه بدهیم؟ خوب این پیرزنی که بچههایش همه هم کشته شدهاند و منزلش خالی شده است از اولاد، جواب این را ما چه …
قتل عامهای شاه بیش از کشتار مسجد گوهرشاد به دست رضاخان
… یعنی کم بود، البته بود اما کم بود. به این ترتیبی که الآن هست نبود آن وقت، لکن رضا خان دیگر خودش را نمیچسباند به اسلام و به قرآن و به احکام مبین اسلام؛ دیگر ریاکاری نمیکرد. سرنیزه بود و میزد و میرفت. ایشان آن جهات را دارد؛ یعنی با سرنیزه مردم را میکوبد. آن قدری که او قتل کرد، این زیادتر از او کرد؛ برای اینکه او یک قتل عام در مسجد گوهرشاد کرد و بعد هم با یک اشراری، توسط اشراری. اما این آقا قتل عامها کرده است و اگر خدای تبارک و تعالی، خدای نخواسته، مهلتش بدهد خواهد کرد.
نقد ریختن خون جوانان به جرم خواستن استقلال ارتش
… ملت میگوید ارتش باید مستقل باشد، ارتش نباید زیر فرمان مستشارهای امریکا و اجنبی باشد؛ شما هم بیایید- ما برای خاطر شما این حرف را میزنیم- شما هم بیایید برای خاطر خودتان این حرف را بزنید، بگویید: ما میخواهیم مستقل باشیم، ما نمیخواهیم این مستشارها باشند. ما که این حرف را میزنیم که ارتش باید مستقل باشد، جزای ما این است که بریزید توی خیابان، خون جوانهای ما را بریزید که چرا میگویید من باید مستقل باشم! ما میخواهیم تو آقا باشی.