… را. اگر توانستی همه این جنایات بیست و چند ساله را جبران بکنی، آن قدری که به جیب امریکا ریختی برگردانی، این پایگاههایی که برای امریکا در مملکت ما درست کردی اینها را خراب کنی و برگردانی، آن همه که آدم کشتی، اینها را زنده بکنی، آن وقت بگویی که من توبه کردم؛ اما با اینکه جنایات تو کردی و این جنایات ثبت هست در تاریخ، همه ماها دیدیم که تو چه کردی و با این ملت داری چه میکنی و چه کردی، آن مردکه[5] میگویند در رادیو- در رادیو و تلویزیون گفته است که من همه را خواهم کشت! میگویند یک همچو کلمهای هم گفته. خوب، بله این طور آدمند؛ ولی موفق نخواهند شد ان شاء الله. [ان شاء الله حضار].
تکرار سخنان توبهآمیز شاه و دعوت طبقات ملت به دست کشیدن از قیام
قرار این بود که ایشان بیایند در محضر ملت و این حرفها را بزنند؛ دنبال او نخست وزیر[4] هم همین حرفها را تکرار کرده بود، و هر دو میگفتند که ای ملت! بیایید- به طبقات ملت که قیام کردهاند- بیایید همهمان به فکر ایران باشیم، در اندیشه ایران باشیم. بیایید دست از این کارها بردارید که ما همه در اندیشه ایران باشیم! این آن دست توبهای که در یک دستش توبه نامه بود. مصادف با همین توبه نامه، یک دست دیگری هم بلند کرد و با شدت شروع کردند به آدمکشی، با شدت هر چه تمامتر. الآن در ایران مشغولند؛ همین حالا، الآن. ما امروز صبح از قم اطلاع داریم که گفتند تا کنون قم این طور نبوده! …