رفتن به محتوای اصلی

رژیم پهلویگروه و سازمان

نام‌های دیگر: رژیم شاه، رژیم طاغوتی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

حکومت رضاخان و محمدرضا پهلوی بر ایران تا پیروزی انقلاب اسلامی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه به آقای محمد تقی فلسفی (تجمع در مسجد سید عزیز اللَّه)— ۱۳۴۱/۰۸/۰۹

سیر زمانی

از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۸
۱۳۴۱۱۳۶۸

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

اکنون روحانیون و طلاب در این شهر مذهبی تامین جانی ندارند. اطراف منازل علما و مراجع محصور کارآگاه و گاهی کماندو و مامورین شهربانی است. مامورین تهدید می‌کنند که سایر مدارس را نیز به صورت فیضیه در می‌آوریم. طلاب محترم از ترس مامورین لباسهای روحانیت را تبدیل نموده‌اند. دستور داده‌اند که طلاب را به اتوبوس و تاکسی سوار نکنند. در مجامع عمومی مامورین به روحانیون- عموماً- و به بعضی افراد- به اسم- ناسزا می‌گویند و فحشهای بسیار رکیک می‌دهند. شبها پاسبانها ورقه‌های فجیع با امضای مجهول پخش می‌کنند. اینان با شعار «شاه دوستی» به مقدسات مذهبی اهانت می‌کنند. «شاه دوستی» یعنی غارتگری، هتک اسلام، تجاوز به حقوق مسلمین، و تجاوز به مراکز علم و دانش؛ «شاه دوستی» یعنی ضربه زدن به پیکر قرآن و اسلام، سوزاندن نشانه‌های اسلام و محو آثار اسلامیت؛ «شاه دوستی» یعنی کوبیدن روحانیت و اضمحلال آثار رسالت‌

شاهدها (۱٬۰۸۶ پاراگراف)

وضع ناگوار روحانیت در زمان پدر و پسر

… هم عرض می‌کنم: مرحوم شیخ عباس تهرانی- رحمه الله تعالی- ایشان فرمودند که من از اراک می‌خواستم بیایم قم، رفتم که اتومبیلی سوار بشوم کرایه کنم و بیایم، آن شوفرِ اتومبیل گفت که ما عهد کرده‌ایم که دو طایفه را سوار اتومبیل نکنیم: یکی آخوندها را، یکی هم فواحش را! این وضع ما بود در زمان آن پدر، زمان پسر را همه یادتان هست که‌ چه بود و چه شد.

ادعای کار بدون عمل، همان شیوهٔ فریب مردم در دستگاه سابق

از حالا به بعد هم اگر بخواهید با خطابه و با لفظ و با این مسائل تمام کنید، قضایا باز همان است. اگر ما بخواهیم هی بنشینیم بگوییم ما چه کار می‌کنیم، چه کار می‌کنیم، چه کار کردیم، و واقع مطلب این باشد که کاری انجام ندهیم، این همان دستگاه سابق است؛ همان گول زدن مردم و همان آشفتگیها. امروز احتیاج به عمل است؛ نه به قول. ما باید همه عمل بکنیم. و مهمترین عملی که باید در ایران انجام بگیرد قضیه احیای کشاورزی است؛ بعد از اماته و مُردنش.

سالم نماندن هیچ چیز کشور پس از رفتن رژیم

… بکند. از این جهت اینکه پافشاری داشتند به اینکه رادیو آن طور باشد و تلویزیون آن طور باشد و مجلات آن طور باشند و روزنامه‌ها آن طور باشند و سینماها آن طور باشند؛ و همه روی هم رفته دست به دست هم بدهند و این ملت را سرگرم کنند به این امور، و همه مخازن ما را ببرند؛ که الآن که رفتند و گم شدند برای مملکت ما یک چیزِ سالم نمانده؛ هر جایش دست بگذارند ناسالم است.

به عقب برگرداندن مملکت به نام ترقی و «تمدن بزرگ»

… در مغز انسان می‌آورد، انسان را از انسانیت خودش بیرون می‌کند، استقلال فکری را از دست می‌دهد، اینها را باید از او احتراز کنید. مقالاتی هم که آنجا باید گفته بشود، ناطقهایی هم که آنجا می‌آیند نطق می‌کنند، اشخاصی باشند که نخواهند یک مملکتی را به تباهی بکشند؛ به اسم اینکه ما مترقی هستیم نخواهند ما را به عقب برگردانند؛ به اسم اینکه «تمدن بزرگ» است! چنانچه کردند با ما آنچه را که باید بکنند. این عرض من راجع به این قضیه.

توصیه به کنار گذاشتن رفتار طاغوتی و عبرت از عاقبت آن رژیم

… اما غالباً این طورند خصوصاً طبقه جوان. اما وقتی با مردم دوستند و رفیقند آرامش قلبی دارند، سعادت دارند، سعادت؛ همین آرامش، سعادت است. شما کاری بکنید که این آرامش قلبی را حفظ بکنید و مردم را مثل فرزندهای خودتان، مثل برادرهای خودتان؛ این طور حساب بکنید. آن مسائل طاغوتی را اصلًا کنار- شما که نبودید آن موقع- کنار بگذارید؛ مطالعه کنید در حال آن رژیم و وضع او و در عاقبت او. الآن دولت اسلامی است، شماها اسلامی، شهرداری و شهربانی و امثال ذلک ان شاء الله همه اسلامی و باید همه چیزهایی که در ایران است همه متحول بشود به یک مملکت اسلامی به همه معنا که در مملکت اسلامی آرامش روحی هست، رفاه همه جانبه هست، تعاون هست؛ برادری هست.

خرابی‌های به‌جامانده و زمان‌بر بودن ترمیم آن

الآن همه چیز مال خودتان هست. منتها از بس که خرابی به جا گذاشته‌اند، دولت تا آمده بیاید یک خرده‌ای ترمیم بکند خرابیها را، یک مقداری البته طول دارد، و البته‌ باید همه وزارتخانه‌ها، همه ادارات، همه دستگاهها، باید یک تحول اسلامی پیدا بکند. یعنی ما که حالا مدعی هستیم همه‌مان به اینکه رژیم‌مان رژیم اسلامی است، جمهوری اسلامی داریم، انجمنهای اسلامی بپا می‌کنیم، باید کوشش کنیم به اینکه فرمهایی که در وزارتخانه‌هاست اسلامی بشود، که کسی که وارد می‌شود در وزارت مثلًا کشور، ببیند که وارد شده در یک جایی …

ناتوانی قوای شیطانی از حفظ و بازگرداندن آن

… در مقابل اجانب پایدار باشند، لکن دولتی که متکی بر ملت باشد، ارتشی که متکی بر ملت باشد، می‌تواند استقلال خودش را حفظ کند؛ می‌تواند در مقابل اجانب قیام کند. چنانچه دیدید و دیدیم که ملت بزرگ ما با همراهی ارتش که به دامن ملت برگشت بر قوای شیطانی غلبه کرد؛ و نتوانستند قوای شیطانی، حفظ آن رژیم سابق را بکنند؛ و نخواهند توانست که امثال آن رژیمها را برگردانند.

سلب آزادی بیان و اجتماع در رژیم سابق

نعمت آزادی بالاترین نعمتی است که بشر دارد، شما فاقد بودید این نعمت را، نمی‌توانستید یک کلمه حرف بزنید. نمی‌توانستید اینجا با هم مجتمع بشوید، امکان داشت برای شما؟ قبلًا امکان داشت که ماها بنشینیم با هم صحبت کنیم؟ نمی‌گذاشتند کسی از این در داخل بشود، اگر یک وقتی قاچاقی داخل می‌شدید، وقتی بیرون می‌رفتید توی سازمان امنیت باید بروید! خدا به شما نعمت آزادی را داده. شما را در امتحان این آزادی قرار داده که ببیند که شما با این آزادی چه می‌کنید. آیا این نعمت خدا را کفران می‌کنید و با آزادی خودتان مردم را رنج می‌دهید؛ یا این نعمت را تشکر از آن می‌کنید و این آزادی را حسن استفاده از آن می‌کنید؟

اطاعت اجباری مردم از ترس حبس و شکنجه

… شما هم ملاحظه می‌کنید که چند جور تحول، تحولهای روحی پیدا شد در این جمعیتها؛ یکی که من کراراً گفتم و باز هم تکرار می‌کنم این تحولی [است‌] که از خوف و ترس به شجاعت متحول شدند. شما ملاحظه کردید، دیگر اینها همه یادتان هست، که یک پاسبان اگر می‌آمد در بازارها؛ بازار تهران، بازار تبریز و می‌گفت که «4 آبان[1]» است و باید بیرق بزنید سر دکانها، توی ذهن مردم اصلًا نمی‌آمد که می‌شود هم با پاسبان معارضه کرد و گفت نه. همه اطاعت می‌کردند روی اینکه خوب، دنبالش خوف اینکه حبس باشد، زجر باشد، شکنجه باشد در ظرف کمتر از دو سال آخر این انقلاب، در ظرف کمتر از دو سال، همین جمعیتها یک تحولی درشان پیدا شد که ایستادند در مقابل توپ و تانک و مسلسل و گفتند ما اصلًا رژیم [شاه را] نمی‌خواهیم. آنکه به خودش جرات نمی‌داد که بگوید من امشب این کار را نمی‌کنم و بیرق نمی‌زنم، این جرات را پیدا کرد که مشتش را گره کند و جلو برود. بریزند توی خیابانها و فریاد بزنند که مرگ بر این سلطنت کذا. این تحول آسانی نیست. بله، یک نفر، دو نفر، ده نفر، یک همچو تحولی پیدا …

بی‌اعتنایی به کشور همچون دشمنی که مردم را از زندگی بازدارد

… که در اثر به اصطلاح «اصلاحات ارضی» اینها کوچ کرده‌اند و آمده‌اند در اطراف شهر، در خود شهر، در اطراف شهر، چادر زده‌اند و یک جایی کنده‌اند و آنجاها یک زندگی می‌کنند که زندگی آنها بسیار بدتر از زندگی عشایر است. خیال نکنید که جاهای دیگر در رفاه هستند و شما نه. مساله این بوده است که یک مملکتی را به آن عنایت نشده که هیچ، مثل این که یک دشمنی، یک مملکتی را بخواهد سلطه به آن پیدا کند و مردم را از زندگی بازدارد.

آشفتگی زندگی کارگران و خدمت کار آنان به بیگانه

… صادرات داشته باشد، در کشاورزی صادرات داشته باشد، یک استان ایران مثل استان آذربایجان یا استان خراسان به قدر کفاف، قوت ایران را دارد، اینها کاری کردند که ایران شد بازار برای امریکا. هر چه ما بخواهیم باید محتاج باشیم؛ باید از امریکا یا کشورهای دیگر وارد کنیم. کارگرهای ما هم طوری کردند که زندگی آنها زندگی اختلالی شد؛ و کار آنها هم در خدمت غیر بود.

انتساب نیافتن خلاف‌کاری‌های رژیم طاغوتی به اسلام

… مثلًا در بعضی جاها می‌روند خانه مردم [را بازرسی‌] می‌کنند؛ این پای اسلام حساب بشود. اگر پای خود ما حساب می‌شد، خوب، مسلک مسلک صحیح؛ لکن آنهایی که می‌خواهند در این مملکت باشند آنها دارند خلاف می‌کنند، مثل کارهای رژیم سابق، آن را پای اسلام حساب نمی‌کردند. آنها یک دسته‌ای بودند که کارهایی می‌کردند، و روی رژیم طاغوتی بود. این به مسلک ما هیچ ضرری وارد نمی‌آورد؛ به مملکت ما ضرر وارد می‌آورد؛ اما مسلک ما محفوظ می‌ماند، و آنها را خلاف اسلام می‌دانستند؛ خلاف رژیم اسلامی می‌دانستند. لکن اگر امروز خدای نخواسته در طبقات مردم، خصوصاً در طبقات روحانیین که آنها در راس هستند و آنها نماینده اسلام هستند، اگر خدای نخواسته بعض اشخاص ملبس به لباس روحانیین یک کاری بکنند به اسم روحانی، یک کاری بکنند به اسم کمیته کذا، و …

رهایی از قید و بندهای رژیم سابق

آنچه که مورد نگرانی هست فی الجمله این است که الآن که شما آقایان و همه اقشار احساس یک آزادی کردید و آزاد هستید، ببینیم که آیا آزادی که ما الآن داریم با این آزادی چه می‌کنیم. ما الآن از قید و بندی که رژیم سابق داشت آزاد هستیم؛ و لهذا آزادانه شما پیش ما آمدید و سابقاً نمی‌توانستید؛ و ما هم آزادانه با شما صحبت می‌کنیم، و شما هم با ما صحبت می‌کنید؛ لکن ما با این آزادی باید چه بکنیم؟ آیا حالا که آزاد هستیم دیگر تمام قید و بندها را کنار بگذاریم؟ به مجرد اینکه آزاد شدیم هر چه می‌خواهیم بگوییم؟ هر چه می‌خواهیم بنویسیم؟! هر کاری می‌خواهیم …

ناآمادگی مردم برای هر اقدام پرخطر در دوران طاغوت

… و رفته‌اند به مرکزی که همه جور خطر هست، این کار یک قدرت می‌دهد به جامعه؛ جامعه را زنده می‌کند. این خانمهایی که از جاهای دور آمدند اینجا می‌گویند ما همه طور حاضریم برای فداکاری؛ مثل همه شما که این مطلب را می‌گویید؛ این صدا از یک جامعه زنده بلند می‌شود. این جامعه قبل از اینها این طور نبود. شما هیچ کدام حاضر نبودید که در زمان طاغوت یک قدم بردارید که احتمال بدهید یک دردسری ایجاد می‌کند. هیچ حاضر نبودید. و اینها هم حاضر نبودند که اگر در طاغوت یک جنگی واقع می‌شود، اینها بروند و عرضه کنند خودشان را کمک کنند. و آنها هم حاضر نبودند خودشان را عرضه کنند به طاغوت و بگویند چه.

باقی ماندن گوشه‌هایی از رژیم و عوامل بیگانه در میان مردم

… که انقلاب کردند اسلامی بودند؛ مردمی نبودند که بخواهند بیجا خرابکاری بکنند؛ به حد خودشان کردند، به آن اندازه‌ای که مفید بود می‌کردند، به آن اندازه‌ای که مجاز بود می‌کردند. و لهذا بعد از انقلاب این طور آشفتگیهایی که در جاهای دیگر بود، این طور آشفتگیها نیست. البته یک گوشه‌هایی از آن رژیم باز باقی است، و یک عمالی هم از خارجیها باز در بین مردم باقی هست لکن آن هم باید به همت ملت، به همت همه- با هم- این آشفتگیها ان شاء الله رفع بشود، و بعد هم با همت همه سازندگی شروع بشود، به همت همه، اسلام آن طوری که خدای تبارک و تعالی امر فرموده است تحقق پیدا بکند.

مصیبت‌های واردشده بر ملت در دوران شاه سابق

البته ما هم در زمان شاه سابق که جوان بودیم با مشاهده چیزهایی دیدیم لکن اخیراً شماها دیدید که به سر این ملت چه آمد. و شما حالا احساس می‌کنید که اینهایی که می‌خواهند اخلال کنند که همان رژیم را با صورت دیگری- نه رژیم شاهنشاهی، با یک صورت دیگری- همان مسائل سابق پیش بیاید و به ملت ما همان بگذرد که دیدید، شما بیشتر احساس ناراحتی می‌کنید.

پدید آمدن محرومیت‌ها در دوران رژیم سابق

… کردستانی هم. همه و همه هم راست می‌گویند که محروم بوده‌اند؛ اما این محرومیتی که بوده، سابق بوده، حالا پیدا نشده است که شما حالا بیایید بچسبید به دولت که الآن بده! برای اینکه الآن که نشده است؛ در دولت‌ آقای بازرگان اینها نشده است که آقای بازرگان ضامنش باشد. این در دولتهای سابق و در زمان رژیم سابق شده است. و حالا اینها وارد شده‌اند. شما وارد شده‌اید به یک مملکتی که آشفته بوده و باید درستش کنید.

نابودی انقلابیون در صورت غلبهٔ رژیم سابق

… آن خشونتهایی که آنها با بشر می‌کنند اینها نکردند. وقتی آمدند حبسهای ایران را دیدند، رفتند گفتند حبسها خوب است؛ مطابق با تمدن است؛ مطابق با [جوامع‌] دمکراتیک است. برای اینکه منطق، منطق انسانی است. یک منطق انسانی، یک منطق اسلامی، نمی‌تواند غیر از این باشد. اگر آنها غلبه کرده بودند بر ما، هیچ یک ما الآن نبودیم! اگر هویدا به ما غلبه کرده بود، دیگر ما اینجا ننشسته بودیم؛ شما هم نبودید.

زجر دادن زندانیان در زندان‌های رژیم سابق

… البته آنهایی که معنویات دارند در نظر آنها محکومند. آنهایی که دفاع از مملکتشان می‌کنند، آنهایی که جانیها را کشتند [...] آن هم هیچ زجر نبوده است؛ فقط یک قصاص بوده است. این هویدا در آنجا که بود روزنامه هم می‌خواند! به من اطلاع می‌دادند که خیلی حالش خوب است. اگر یکی از ماها در حبس هویدا بودیم، آن عمل را می‌کردند که با همه حبسیها می‌کردند؛ آن زجرها را می‌دادند که به همه حبسیها زجر می‌دادند، لکن وقتی مسلمان همین آدم جانی را می‌گیرد و حبس می‌کند، به دستور اسلام نباید زجرش بکند. محاکمه‌اش می‌کنند، جانی هست می‌کشندش. ما یک آدم بَری[7] را، اسلام یک آدم بَری را نمی‌کشد. یک آن حبس قائل نیست اسلام برای کسی که گناه ندارد؛ یک ساعت حبس قائل نیست. آنها هم که گناهکارند، یک فحش نباید به آنها بدهند؛ یک سیلی نباید به آنها بزنند.

رفتار دشمنانهٔ کلانتری‌ها با مردم بازار تهران

در حکومتهای طاغوتی با مردم مملکت جوری رفتار شده است و رفتار کردند که وحشت برشان می‌دارد از اینها! یکی در یک طرف واقع می‌شود، آنها در یک طرف دیگر؛ مثل دو تا دشمن! بازار تهران با کلانتریهای بازار، دشمن بودند؛ دو تا دشمن. برای اینکه اینها رفتار دشمنانه معامله دشمنی با آنها می‌کردند. در صورتی که باید رفاقت باشد. او پاسبان است؛ یعنی باید پاسداری از این مردم بکند. همه قشرهای انتظامی، برای رفاه مردم است. الفاظش نباید باشد؛ واقعش باید باشد. نظام برای این است که رفاه مردم را تهیه کند. بله، قشرهای نظامی باید اشخاصی را که تعدی می‌کنند با آنها با …

نقشه‌کشی کارمندان ادارات سابق برای به دام انداختن مردم

… از خودتان بدانید ما [باید] خدمتگزار همه باشیم، دولت خدمتگزار همه باشد؛ این وجدان، خودش راحت هست. شب هم می‌رود منزلش راحت می‌خوابد، بعد هم فردا می‌رود سر خدمتش. خدمتش هم خدمت به مردم است. از اول که راه می‌افتد برود اداره، برای کارگشایی مردم؛ برای خدمت مردم. نه مثل ادارات سابق که هر کس صبح پا می‌شد- بسیاری را که صبح پا می‌شدند- می‌رفتند که نقشه بکشند چطور مردم را به دام بیندازند! چطور از ایشان درآورند!

عزم ملت در قطع ریشه‌های رژیم سابق و طرفداران آن

تروریستها نمی‌توانند شخصیت انسانی مردان اسلام را ترور کنند. آنان بدانند که به خواست خدای توانا ملت ما با رفتن اشخاص بزرگ در مبارزه علیه فساد و استبداد و استعمار مصممتر می‌شوند. ملت ما راه خود را یافته و در قطع ریشه‌های گندیده رژیم سابق و طرفداران منحوس آن از پای نمی‌نشیند. اسلام عزیز با فداکاری و فدایی دادن عزیزان رشد نمود. برنامه اسلام از عصر وحی تا کنون بر شهادت توام با شهامت بوده. قتال در راه خدا و راه مستضعفین در راس برنامه‌های اسلام است. مَا لَکُم لا تُقاتِلونَ فِی سَبیلِ اللهِ وَ المُستَضعَفینَ مِنَ الرّجالِ وَ النّساءِ …

خرابی‌ها و مشکلات به‌جامانده از رژیم و حل آنها با قدرت ایمان

… مثل اصحاب رسول الله در صدر اسلام، همانها که با عده کم امپراتوریهای بزرگ را شکست دادند، ما هم با یک عده کم و با نداشتن سازوبرگ جنگی یک امپراتوری 2500 ساله جبار را- با پشتیبانی ابرقدرتها از او شکستیم و شکست دادیم و این سد بزرگ را از پیش پای ملت خود برداشتیم. و البته مشکلات زیادی برای ما به جا گذاشتند؛ نقیصه‌های زیادی، خرابیهای زیادی، به جای خود گذاشتند؛ و ما وارث این خرابیها هستیم لکن با قدرت ایمان و پشتیبانی اسلام مشکلات را حل خواهیم کرد.

تلاش طاغوت برای جدایی ارتش و ملت

کسانی که می‌خواهند بین شما و ملت جدایی بیندازند، آنها از اسلام نیستند، آنها ضد انقلابند. امروز شما لشکر اسلام هستید، ارتش اسلام هستید. احترام شما جوانان برومند بر همه ما لازم است. ملت باید از شما پشتیبانی کند و شما از ملت. قشرهای ارتشی و ملی دو تا نیستند. طاغوت می‌خواست بین شما و ما را جدایی بیندازد. الحمد للَّه الآن طاغوت در کار نیست و لشکرْ لشکر اسلامی است و شما فرزندان ما هستید.

چپاول ثروت و زجر و اعدام جوانان در دوران سابق

… ما را پیروز کرد. ما همه اسلام را می‌خواستیم و همه جمهوری اسلامی را. این قدرت اسلامی بود و ایمان سرشار اقشار ملت بود که ما را پیروز کرد. ما همان بودیم که در چندین سال قبل بودیم، ایران همان ایران و ملت ایران همان ملت، چه شد که بعد از مدت کمی این تحول حاصل شد؟ سابق همه چیز ما را می‌بردند و ما نفس نمی‌کشیدیم؛ سابق جوانهای ما را در زندانها زجر می‌دادند و اعدام می‌کردند و ما قدرت حرکت نداشتیم؛ سابق چپاولگران همه چیز ما را چپاول می‌کردند و ما نفس نمی‌کشیدیم. چه شد که این ملت همچو متحول شد؟ جز عنایت خدا چه بود؟ جز اینکه خدای تبارک و تعالی به برکت اسلام، به برکت قرآن کریم توفیق داد که شما متحول شدید از یک ملت ضعیف به یک ملت قوی، از یک اراده ضعیف به یک اراده قوی، از یک ایمان ضعیف به یک ایمان قوی؟ این دست غیبی بود که …

شعارهای بی‌محتوای عدالت اجتماعی و اسلام در تبلیغات آن رژیم

… اسلامی و بانک اسلامی در سراسر کشور تاسیس کنید متشکرم؛ لکن منتظرم که‌ ببینم عمل چیست. آیا در عمل هم همین طور است؟ باز اموری که سابق انجام می‌گرفت انجام می‌گیرد یا خیر؟ تحول در محتوا هست؛ ما با اسم خیلی کار نداریم، با محتوا کار داریم. محتوا باید اسلامی بشود. شما دیدید که در این مدت در تبلیغات این بود که عدالت اجتماعی، اسلام، قرآن، این حرفها بود لکن محتوا نداشت، واقعیت نداشت.[1] حالا هم همین طور است؛ اگر محتوا اسلامی باشد [و] واقعیت پیدا بکند- این مطلبی که آقایان آمده‌اند و می‌فرمایند- آن وقت مطلب صحیح است و تحول اسلامی پیدا شده است؛ اما اگر فقط لفظ باشد- که سابقاً [هم‌] این لفظها بود- آن وقت وضع دیگر پیش خواهد آمد.

کوبیده شدن اسلام و مظاهر آن در زمان پدر و پسر

… مرد و زن ایران، اشخاصی که متعهد هستند، اشخاصی که سالم هستند، اشخاصی که بصیرت دارند و هیچ انحراف ندارند و بر صراط مستقیم انسانیتند، به مجالس و مجلس شورا بفرستیم؛ تا اینکه ان شاء الله اسلام به آن معنایی که هست، اسلام به آن حقیقتی که هست، در ایران پیاده بشود. اسلامِ مثل صدر اسلام، نه اسلامی که در زمان این پدر و پسر کوبیده شده بود و هیچ یک از مظاهرش را ما نمی‌توانستیم ارائه بدهیم. باید اسلام را ما ارائه بدهیم به آن طوری که هست، قرآن را ارائه بدهیم به آن طوری که هست. اگر قرآن و اسلام- آن طور که هست- عرضه بشود به دنیا، همه مشتری او هستند. انحرافات برای این است که اسلام را نشناخته‌اند؛ اگر اسلام را بشناسند و احکام اسلام را ادراک کنند، همه …

سلب حق اعتراض از مردم حتی در برابر پاسبان

… که من باید بروم، دیدید که فرودگاه را بستند. من گفتم هر وقت که باز شود من باید بروم؛ ثانیاً بستند! من گفتم که هر وقت باز شد می‌رویم. بالاخره ما آمدیم. من در تمام این مدت- از این اواخر که دیگر این طور به ذهنم‌ آمده بود- این معنا را یک مطلب الهی تلقی می‌کردم. و حالا هم همین معناست که یک ملت رنجدیده که هیچ نداشت در دستش، یک ملتی که وضعش این طور بود که برای خودش حق اعتراض قائل نبود- شما ملاحظه می‌کردید که اگر یک پاسبان می‌آمد در بازار تهران می‌گفت که «چهارم آبان»[4] است باید بیرق بزنید احدی به خودش اجازه اینکه بگوید «نه» نمی‌داد؛ در مقابل پاسبان نمی‌شد بگوید «نه»! اجازه به خودشان نمی‌دادند که بگویند «نه»، این تحول روحی در بین ملت پیدا شد که در ظرف یک سال و یک قدری بالاتر، آن ملت آن طور متحول شد به یک ملتی که در خیابانها ریخت و گفت که «مرگ بر شاه»! آنکه مقابل پاسبان برای خودش این حق را قائل نبود، همه با هم شروع کردند به …

عقب راندن کشور و لزوم جبران آن

… شماها را حفظ کند. من از همه طبقات ملت تشکر می‌کنم. من از قوای انتظامی تشکر می‌کنم. از شما پلیسهای محترم که الآن در خدمت اسلام هستید و در خدمت طاغوت نیستید، تشکر می‌کنم. خداوند شماها را حفظ کند. ما همه باید در خدمت اسلام باشیم، همه باید در خدمت کشور باشیم. کشور ما را اینها عقب راندند و ما باید جبران کنیم. شما پلیسها الآن پلیس امام زمان هستید و باید به وظایف اسلامی عمل بکنید. با مردم مثل سابق عمل نشود؛ الآن مثل سابق نیست. الآن کشور، کشورِ اسلامی است و عادات و رسوم، عادات و رسومی اسلامی باید باشد. کشوری است که باید حکومت در خدمت مردم باشد؛ پلیس در خدمت مردم …

گرفتاری‌های ملت و آذربایجان در دورهٔ سابق

برادران تبریزی من خوش آمدید! عزیزان من به منزل خودتان آمدید! من نسبت به همه شما خدمتگزارم. من به همه شما محبت دارم. شما همه برادران من، فرزندان من هستید. من از مجاهدات شما در این نهضت تشکر می‌کنم. من از گرفتاریهایی که برای ملتمان و خصوصاً آذربایجان پیش آمده است متاسفم. من می‌دانم که در دوره سابق بر ملت ما، بر شما چه گذشت. ملت ما بحمد الله قیام کرد، و آذربایجان همیشه در راس قیامها بود؛[1] پیشقدم بود در قیامها؛ و در این نهضت هم بحمد الله آذربایجان پیشقدم بود.[2] خداوند آذربایجان را برای ما حفظ کند. خداوند ملت ما را همه با هم پیوند بدهد.