رفتن به محتوای اصلی

رژیم پهلویگروه و سازمان

نام‌های دیگر: رژیم شاه، رژیم طاغوتی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

حکومت رضاخان و محمدرضا پهلوی بر ایران تا پیروزی انقلاب اسلامی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه به آقای محمد تقی فلسفی (تجمع در مسجد سید عزیز اللَّه)— ۱۳۴۱/۰۸/۰۹

سیر زمانی

از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۸
۱۳۴۱۱۳۶۸

فقط سال ۱۳۵۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

اکنون روحانیون و طلاب در این شهر مذهبی تامین جانی ندارند. اطراف منازل علما و مراجع محصور کارآگاه و گاهی کماندو و مامورین شهربانی است. مامورین تهدید می‌کنند که سایر مدارس را نیز به صورت فیضیه در می‌آوریم. طلاب محترم از ترس مامورین لباسهای روحانیت را تبدیل نموده‌اند. دستور داده‌اند که طلاب را به اتوبوس و تاکسی سوار نکنند. در مجامع عمومی مامورین به روحانیون- عموماً- و به بعضی افراد- به اسم- ناسزا می‌گویند و فحشهای بسیار رکیک می‌دهند. شبها پاسبانها ورقه‌های فجیع با امضای مجهول پخش می‌کنند. اینان با شعار «شاه دوستی» به مقدسات مذهبی اهانت می‌کنند. «شاه دوستی» یعنی غارتگری، هتک اسلام، تجاوز به حقوق مسلمین، و تجاوز به مراکز علم و دانش؛ «شاه دوستی» یعنی ضربه زدن به پیکر قرآن و اسلام، سوزاندن نشانه‌های اسلام و محو آثار اسلامیت؛ «شاه دوستی» یعنی کوبیدن روحانیت و اضمحلال آثار رسالت‌

شاهدها (۵۷ پاراگراف)

رواج ترس میان مردم حتی میان اعضای خانواده

… در همه قشر [های‌] ملت، این خوف را اینها ایجاد کرده بودند با تبلیغات دامنه‌دار خودشان که ساواک همچو هست که در هر چند نفر آدم یکی از آنها ساواکی است و حرفها را اگر در داخل خانه‌ها هم بر ضد رژیم گفته بشود به ساواک می‌رسانند و ساواک هم چه خواهد کرد و چه کرد. اینها در باطن در خود کشور خودشان- هر کشوری که زیر دست آن کشورها بود- در کشور خودشان این معنا را دامن‌می‌زنند، به طوری که در زمان شاه مخلوع، آن طور در بین مردم خوف بود که شاید برادر از برادرش می‌ترسید، پدر از پسر، پسر از پدر، هر دو از زن می‌ترسیدند که مبادا یکوقت ما یک حرفی بزنیم و موجب گرفتاری و آزار و اذیت بشود، و اعدام و حبس و کذا.

رفع ترس مردم از سخن گفتن علیه رأس رژیم

… می‌رسید که اگر ما بخواهیم یک عملی انجام بدهیم، باید این بتها را شکست و او به این است که باید خود آنهایی [را] که در راس واقع شدند، هدف قرار داد. ابتدا با صحبت، با حرف، اینها را همچو کرد که از دل مردم این مساله خارج بشود که نمی‌شود بر خلاف فلان قدرت حرف زد. کم کم مردم این معنا را حس کردند که نه، آن طورها نیست که تصور می‌شد که اگر یک کلمه راجع به آن درجه اولیها صحبت بشود، عالَم به هم می‌خورد. لهذا، دیدید که وقتی که صحبت از خود آن مردک هم شد، هیچ اشکالی پیش نیامد. اگر هم اشکالی پیش آمد، اشکالی بود که رفع می‌شد و دیدید که وقتی که اعلام حکومت نظامی در روز هم کردند، مردم ریختند بیرون و شکستند حکومت نظامی را و هیچ چیز نشد. عمده این است که این خوفهایی که اینها ایجاد کردند در دل ملتها، این شکسته بشود.

شکسته شدن رعب رژیم با فریاد و قیام ملت

… را شکست سیاسی داده‌اند. این برای این بود که فهمیده شد که این طور نیست که اگر شوروی به یک جایی حمله بکند، دیگر نمی‌شود حرفی زد، این صد در صد باید تسلیم شد. یا اگر امریکا یک وقت دست به آن زده بشود، دیگر مملکت- مثلًا- ایران بکلی منهدم می‌شود و از بین خواهد رفت. کم کم این مساله، این رعب شکسته شد نسبت به رژیم منحوس پهلوی، که همه دیدید که با همان فریادهای شما جوانها، مردها و قیام ملت، نتوانستند آنها دیگر نگه دارند او را. با همه قوایی که داشتند بالفعل و دنبال او هم بودند، مع ذلک فریادهای شما و وحدت کلمه شما آنها را شکست داد.

مخالفت با آن بر پایهٔ تکلیف حفظ احکام اسلام

… هر یک از دُوَل هم که با او همراهی بکند، ما هیچ ابداً اعتنایی نداریم به این؛ برای اینکه ما هدفمان این است که تکلیفمان را عمل بکنیم. تکلیف ما این است که از اسلام صیانت کنیم و حفظ کنیم اسلام را. کشته بشویم تکلیف را عمل کرده‌ایم، بکشیم هم تکلیف را عمل کرده‌ایم. این همان منطقی است که ما در اول هم، که با این رژیم فاسد پهلوی مخالفت می‌کردیم، منطق ما همین بود. منطق این نبود که ما حتماً باید پیش ببریم، منطق این بود که برای اسلام مشکلات پیدا شده است. احکام اسلام دارد از بین می‌رود، مظاهر اسلام دارد از بین می‌رود و ما مکلّفیم که به واسطه قدرتی که هر چه قدرت داریم، مکلّفیم که با آنها مقابله کنیم. کشته هم بشویم اهمیتی ندارد، بکشیم هم، که ان شاء الله، موفق خواهیم شد، به جنّت و به بهشت ان شاء الله.

ویرانی و وابستگی کشور و ریختن ذخایر آن به جیب بیگانگان

… و مایه دلخوشی دشمنان ایران و اسلام است، و در حقیقت این تبلیغات علیه اسلام است و می‌خواهند وانمود کنند که اسلام در این زمان قدرت اداره کشورها را ندارد. اکنون مسلمانان باید با دقت مسائل را بررسی کنند و انقلابات غیر اسلامی را با انقلاب اسلامی ایران مقایسه کنند. انقلاب اسلامی ما در عین حال که وارث یک کشور صد در صد وابسته و مخروبه و عقب رانده‌شده در تمام جهات بود، و رژیم دست نشانده پهلوی در مدت بیش از پنجاه سال این کشور را از هر جهت به سقوط کشانده بود، و ذخایر و دارایی سرشار آن را به جیب اجانب خصوصاً انگلیس و امریکا ریخته و باقیمانده آن را به نفع خود و وابستگان و سرسپردگان خود برداشت کرده و ما را با مشکلات بسیار رو به رو کرده بود، ما به برکت اسلام و ملت مسلمان در ظرف کمتر از دو سال، تمام آنچه را که مدخلیت در اداره کشور داشت تصویب و اجرا کردیم؛ و با همه مشکلاتی که امریکا و اقمار او از جهت حصر اقتصادی و دخالت نظامی و تهیه وسیع کودتا فراهم آورده بود، ملت رزمنده ما ارزاق را نزدیک به خودکفایی رسانده‌اند و سایر ما یحتاج کشور نیز تهیه شده است. و بزودی فرهنگ استعمار زمان رژیم سابق را به فرهنگ مستقل اسلامی …

مغایرت وضع ساختهٔ رژیم با موازین ملت و زنان

در هر صورت آن وضعی که آنها درست کرده بودند درست بر خلاف موازینی بود که ملت ما باید انجام بدهد و زنهای ما باید انجام بدهند. و حالا بحمد الله آن مسائل گذشته است و باید همه زنها و همه مردها در مسائل اجتماعی، در مسائل سیاسی وارد باشند و ناظر باشند. هم به مجلس ناظر باشند، هم به کارهای دولت ناظر باشند، اظهار نظر بکنند.

پیروی قوای انتظامی از سرکردهٔ دزدان در خدمت طاغوت

در هر صورت، شما آقایان که از پرسنل ژاندارمری هستید و اینجا آمده‌اید، مدتها باید زحمت بکشید تا اینکه اثبات بکنید که ژاندارمری این جور نبود. ژاندارمری وقتی که در خدمت طاغوت بود و می‌دید خود آن آدمی که در راس واقع شده سرکرده دزدهاست، قهراً این اشخاص هم تبعیّت می‌کردند و به خیال خودشان النّاسُ عَلی‌ دینِ‌ مُلُوکِهِم[4] بودند. نه شما تنها، این شهربانی و پاسبانها که با مردم تماسشان در شهرها زیاد بود؛ اینها طوری معرفی شده بودند پیش مردم که اگر اسم اینها را می‌بردند یا شخص آنها را می‌دیدند، چندش به آنها رخ می‌داد. این طور با آنها مخالف بودند. شهربانی هم باید مدتها زحمت بکشد تا اینکه …

شرارت قوای انتظامی و سرکوب خدمتگزاران کشور و نفرت مردم

سایر قوای انتظامی هم این طور. اینها هم شرارتهایی کردند در این مملکت و سرکوبیهایی از خدمتگزاران این مملکت کردند که اسم آنها هم وقتی که می‌آمد، مردم از آنها متنفّر بودند. بنا بر این، شما آقایان که حالا در خدمت اسلام هستید، چه شما و چه قوای مسلّح دیگر مثل ارتش و مثل شهربانی، مدتها باید شما زحمت بکشید و خوش رفتاری بکنید و خدمت صادقانه بکنید تا اینکه از دل مردم این مطلب بیرون برود، با اینکه ما می‌دانیم که شما هیچ کدام آنجا نبودید …

آزار مردم با بودجهٔ خود مردم توسط قوای مسلح

… اینها باید این مملکت را حفظ بکنند. اینها برای حفاظت ملت و مملکت آمده‌اند و برای پاسبانی از مملکت خودشان متشکّل شده‌اند. باید اینها توجه به این معنا داشته باشند که همه این قوای مسلّحه باید در خدمت مردم باشند. بودجه‌ای که اینها را اداره می‌کند از جیب مردم است. نباید از جیب مردم بودجه‌اش اداره بشود و به سر مردم تحمیل بکند و- عرض می‌کنم که- اذیت و آزار بکند، چنانچه در عصر این دو غیر انسان بود.

تردید در بیشتر بودن صدمهٔ مطبوعات یا سایر ارگان‌های طاغوتی به کشور و اسلام

طاغوت مهره‌هایی که در خدمت او بودند و در خدمت اجانب، انتخاب می‌کرد و زبده‌های آنها را انتخاب می‌کرد برای اداره مطبوعات و برای تبلیغات به ضد اسلام و به ضد کشور، لکن با آب و رنگ اسلامی و ملّی. من نمی‌دانم که صدمه‌ای که کشور ما و اسلام از مطبوعات در زمان طاغوت دید بیشتر بود یا صدماتی که از سایر ارگانهای طاغوتی!

سپرده شدن قضا به افراد فاقد صلاحیت

قوّه قضاییه، که در اسلام آن قدر در آن اهتمام شده است و حکم را یا نبی یا وصی نبی باید متصدی بشود و اگر غیر نبی و وصی نبی- سفارش شده از طرف نبی اکرم- باشد، آن ثالث می‌شود شقی، قوّه قضاییه ما هم به دست یک اشخاصی افتاد که من گمان نمی‌کنم در تمام افرادی که متصدّی قضا بودند، یک نفرشان صالح باشد. اگر گفته می‌شود که در بین اینها یک اشخاصی بودند که- مثلًا- یک قدری متدیّن بودند، لکن صالحیّت برای قضا غیر از تدیّن است؛ امر مهمی است که شاید در اسلام کمتر چیزی مورد توجه بوده است مثل قوّه قضاییه. نکته‌اش هم معلوم است؛ برای اینکه در دست قوّه قضاییه، همه چیز …

ریخته شدن حاصل زحمت مردم به جیب اجانب در زمان شاه

… ولی دو- سه کلمه برای آقایان عرض می‌کنم که من از زحمات شما، اولًا، از زحمت اینکه از راه دور آمدید اینجا، تشکر می‌کنم و ثانیاً، از زحماتی که شما مرزنشین‌ها برای اسلام و برای کشور خودتان تحمل می‌کنید، متشکرم. لکن باید بدانید که امروز کشور شما مال خود شماست. در زمان شاه مخلوع، شما زحمتکش‌ها باید زحمت بکشید و همه چیز شما در جیب اجانب بریزد.

اخلالگران در کار و غارتگران اموال مردم ریشهٔ رژیم سابق

… می‌روند و می‌خواهند کشور را از قید و بند خارجیها آزاد کنند. آزاد کردن هم به کار کردن است و کشاورزی کردن است و کار در کارخانه‌ها کردن است و کار در سایر جاها کردن. کشور ما اگر بخواهد آزاد باشد، اگر بخواهد مستقل باشد، وابسته به خارج نباشد، باید خودش کار کند. آنهایی که می‌آیند در بین شماها و مانع از کارتان می‌شوند یا یک دسته‌ای درست می‌کنند مانع از کارتان می‌شود یا اینکه پولها را از خارج به ایشان می‌دهند که بیایند بدهند به بعضی از این کارگرهای غافل تا اعتصاب بکنند و آنهایی که در کشاورزی می‌روند ایجاد زحمت می‌کنند یا آنهایی که می‌افتند در کشور، سر تا ته کشور و شلوغ می‌کنند کشور را به اسم اینکه مثلًا، این آدم خانه دارد، این آدم مِلک دارد، بدون یک میزان شرعی الهی می‌ریزند و خانه‌اش را غارت می‌کنند و خانه‌اش را از او می‌گیرند، اینها ریشه همان رژیم سابق است و ما غافل هستیم از آن. آنها نمی‌توانند به این زودی دست از ما بردارند. آنها منافعشان، منافع عظیمشان، چه منافع مادی‌شان و چه منافع [غیر مادی‌شان، به دلیل‌] اینکه کشور ما در یک حالی است و در یک جایی هست که همه محتاج به آن هستند. کشور ما آن است که پل پیروزی شد برای اشرار، برای اجانب. …

فریب مردم با شعار تمدن بزرگ و سپردن ثروت به بیگانگان

… از اینجا باید بروند آنجا و آب بیاورند. دیگر اسفالتی در کار نبود؛ نمی‌دانم طبیبی اصلًا در کار نبود. لا بد این را شنیده‌اید شما که بعضی از جاها به واسطه کم آبی و بی‌طبیبی بچه‌شان وقتی چشمش [به هم‌] می‌چسبید و می‌خواستند باز کنند، با بول این کار را می‌کردند! این مملکت «متمدن» ما بود که بنا بود یک سال- دو سال دیگر برسد به ژاپن یا بشود مثل امریکا! این مملکتی بود که هی می‌گفتند «تمدن بزرگ» و «دروازه تمدن بزرگ». مردم بیچاره را اغفال کردند و همه چیزشان را دادند به خارجیها و از همه مواهبی که، چیزهایی که در زندگانی نیاز اول بشر است، مثل طبیب، مثل بیمارستان، اینها را فاقد بودند؛ حتی در تهران، این بیچاره‌هایی که در زاغه‌ها نشستند، برای من نقل می‌کردند که پنجاه تا شصت تا پله باید بروند تا برسند به شیر آب و آب برای خودشان تهیه کنند. این مال آن زمان بود.

خسارت‌های آن به کشور و جبران چندین‌ساله با همت ملت

آنها خوردند و بردند و مصیبتهایی برای مملکت ما به بار آوردند، که تا سالهای طولانی نمی‌شود جبرانش کرد. اگر همه ملت با هم دست بدهند، چندین سال طول می‌کشد تا جبران بشود.

شکنجه‌های وحشیانه در زندان‌های رضاخان و محمدرضا

… می‌کنید که این ملت که 15 خرداد را همیشه عزادار خواهد بود، می‌بینید که این ملت چه می‌گویند. 15 خرداد با آنها چه کرده است، 17 دی[1] با آنها چه کرده است. ما هر روز در طول این قریب دو سالی که نهضت بالا گرفته بود، ما هر روز یک مسئله‌ای داشتیم، یک مسئله قتل عامی. آیا هیچ شما اطلاع از این حبسیهای زمان رضا خان و محمد رضا خصوصاً زمان محمد رضا هیچ اطلاعی از اینها پیدا کردید؟ هیچ می‌توانید تصور کنید که در این زیرزمینها که در محبسهای اینها موجود است، با این‌ جوانهای ما چه کردند اینها؟ شما به تلویزیون در دیشب، پریشب که دادگاه را نمایش می‌داد نگاه کرده‌اید ببینید که آنهایی که خودشان را نشان می‌دهند یکی- دو تا مورد است، اینکه چه بوده است قصه؟ شما می‌دانید که پای بعضی از روحانیین ما را در حبس اره کردند؟ شما می‌دانید که در تاوه گذاشتند این جوانهای ما را و بو دادند؟ ما چطور مطالبمان را به دنیا برسانیم؟ من گمان می‌کنم که شما هم نتوانید؛ فردا وقتی که رفتید در محلهای خودتان، شروع کنند آن قلمهای اجیر و آن خیانتکارهای به همه بشریت، شروع کنند بر ضد شما یک چیزهایی را …

حاکمیت فضای ترس و یأس حتی در درون خانواده‌ها

… یا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الاحْوالِ، حَوِّلْ حالَنا الی‌ احسَنِ الْحالِ. این تحقق پیدا کرد؛ یعنی، متحول شد حال ما از آن خوف به یک قدرت، از آن ضعف به یک قدرت بزرگ، از آن خوفها به یک شجاعت. تمام گرفتاریها را همه از یادشان رفت. تمام خودبینیها، همه از بین رفت. یکدفعه یک ملت سی و چند میلیونی از یک حالی که در طول مدت شاهنشاهی اینها داشتند و در این آخر تقویت شده بود، روح یاس و روح بدبینی و روح ترس و اینها که جرات نمی‌کرد یک آدم در داخل منزل خودش راجع به ساواک- فرضاً- راجع به اعلیحضرت همایونی! باشد، تو داخل منزلش، پیش اولادش جرات نمی‌کرد یک کلمه بگوید؛ پسر از پدر می‌ترسید؛ پدر از پسر، برادر از برادر. این چی بود؟ این کی بود که ما را این طور شجاع کرد؟ ما بعد از آن همه ترس و خوفی که همه‌مان داشتیم، چه شد که یکدفعه متحول شدیم به یک روحهای شجاع؟ آن کی بود که بازار و بازاری [را]، که دنبال کسب است و دنبال منافع خودش است، همچو کرد که ایثار کرد و یک ماه بازار را- گاهی در بعضی …

جنایات بی‌شمار عمال شاه و آمریکا از ۱۵ خرداد تا رفتن بختیار

… شهرستانها که قیام کرده بودند دست به کشتار زدند، و آن طوری که به من گفتند حدود پانزده هزار شهید داشتیم در 15 خرداد، و ما این قلم را آن وقت خیلی بزرگ می‌شمردیم و بزرگ هم بود، لکن بعدها جنایاتی که از طرف شاه؛ شاه مخلوع به کشور ما وارد شد بیشتر از این معانی بود. ما نمی‌توانیم تصور کنیم این جنایاتی که از 15 خرداد تا رفتن بختیار[1] از این مملکت به دست عمال شاه، و به دست عمال امریکا در این کشور واقع شد، قدرت اینکه احصا[2] کنیم آنها را نداریم. ما اجمالی از این جنایات را می‌توانیم بگوییم یا تصور کنیم. تفصیل این جنایات اصلًا قابل احصا نیست. ما چطور می‌توانیم 15 خرداد، معلولینش را بفهمیم چقدر بود، معدومینش و شهدا می‌گویند پانزده هزار بوده است. لکن مصدومین و معلولین، کسانی که اعضای خودشان را در آن گیرودار از دست دادند ما چطور می‌توانیم بیان کنیم یا تصور کنیم. لکن در عین حالی که 15 خرداد یک مصیبتی …

مجالس دوران رضاخان صحنهٔ نزاع بر سر آمال شخصی

… او نیست. این را ما به فال نیک می‌گیریم و این فکر را می‌کنیم که آقایان که در یک روزی که مظهر عدالت خدا، پرتو عدالت انسانی در آن روز متولد شده است، و شما مجلس را در آن روز افتتاح می‌کنید بدانید که باید همان رشته را، همان رشته علی- علیه السلام- را پیروی کنید. من در بعضی مجالس زمان رضا خان رفته‌ام در مجلس به عنوان تماشاگری و مجالس دیگری هم که از آن زمان تا اخیر بوده است شنیده‌ام. آنجایی که من دیده‌ام، مجلس، مجلس شورا نبوده است، مجلس مبارزه بین افراد در آمال خودشان بود؛ جنگ و نزاع بود. حتی بعض اشخاص که اشخاص صحیحی بودند و در خارج از مجلس حدود را حفظ می‌کردند، در مجلس که وارد می‌شدند مثل اینکه ملزم می‌شدند به اینکه نظیر آنهای دیگری که به طور غیر اسلامی رفتار می‌کردند، گاهی هم بعضی از آنها منحرف بشوند. مجلس شورای اسلامی مجلس مشورت است، مجلسی است که باید متفکرین، آقایان، مسائلی که ما یحتاج ملت است و کشور است در میان بگذارند و با هم مشورت کنند. مباحثه کنند فقط آن چیزهایی که مربوط به ملت است و به اسلام. مجلس شورای اسلامی که شما آقایان وکیل هستید از طرف ملت …

لزوم شناسایی بقایای رژیم سابق با کمک نهادهای انقلابی

کار آقای کارتر، که از رزمندگی به راهزنی و از دخالت نظامی به پنهانکاری و انفجار کشیده است، او را به صورت یک موجود مفلوک درآورده که همکاران هوشمند خودش به او پشت کرده‌اند و در قدرت نظامی او تردید نموده‌اند، و چنین موجودی ملت شجاع ما را نخواهد ترساند. ای ملت عزیز، بهوش باشید و هوشمندانه این ریشه‌های پوسیده رژیم سابق را شناسایی کنید و به کمک شهربانی و سپاه پاسداران و کمیته‌ها در این شناسایی بشتابید، و به خدای بزرگ اتکال کنید و از تفرقه و تشتت بپرهیزید که خدا با شماست و دست خدا فوق دستهاست.

خطرناک بودن تجدید روابطی مانند روابط رژیم سابق با آمریکا

… ما شکرگزارم؛ لکن متذکر می‌شوم که جناب شما از انگیزه‌های تیره‌گیهای دیگر و مشکلات خطرناک بزرگتر که مرقوم داشته‌اید نگران نباشید، که ملت اسلامی ایران از مشکلاتی که در این قطع روابط به وجود آید استقبال می‌کند و از خطرهای بزرگتر که مرقوم شده است، هراس ندارد. و آن روز برای ملت ما خطرناک است که روابطی نظیر روابط رژیم خائن سابق تجدید شود. و با امید به خدای متعال تجدید نخواهد شد. من از جنابعالی با نفوذ معنوی که بین ملت مسیح دارید می‌خواهم که دولت امریکا را از عواقب ستمگریها و زورگوییها و چپاولگریها بترسانید؛ و آقای کارتر را، که با شکست نهایی مواجه است، نصیحت کنید که با موازین انسانی با ملتهایی که می‌خواهند استقلال مطلق داشته باشند و …

از میان رفتن سلطنت جائر با خواست ملت

… و شد یک مملکت صنعتی که الآن صنعت او مقابله می‌کند با امریکا. هندوستان بیدار شد با اینکه از همین نژادهایی بود که غیر عربی بودند و غیر آلمانی و غیر ژرمنی بودند که آنها می‌گفتند اینها ابَر هستند و اینها نمی‌توانند، وقتی ملتشان خواست شد، شما هم بخواهید می‌شود. خواستید که سلطنت جائر پهلوی نباشد و شد و از بین رفت. خواستید که قدرتهای دیگر بر شما و بر ذخایر شما سلطه نداشته باشند، همین طور شد و الآن سلطه ندارند.

رنج عرب و عجم زیر قدرت ابرقدرت‌ها به دست این حکومت

… و بُرنا[3] را این طور سرکوبی کند. و چنانچه با عجم دشمنی داشت، چرا عرب را بیشتر مورد هجمه قرار داد؟ این مشت او را باز می‌کند که نه، مسئله عرب نیست، مساله نوکری ابرقدرتهاست. این طور نیست که او بخواهد ملت عرب را نجات بدهد. از چی نجات بدهد؟ از اسلام نجات بدهد؟! ملت عرب، سالهای طولانی همان طوری که عجمها و ایرانیها- غیر عربشان- سالهای طولانی در زیر قدرت شیطانی ابرقدرتها به وسیله حکومت فاسد پهلوی در رنج و عذاب بودند و بعد از اینکه آنها به واسطه قیام ملت ما- عرب و عجم و همه قشرها- آنها به جهنم رفتند. تمام ملت ما زیر سایه اسلام و در جمهوری اسلام بودند، و در تحت جمهوری اسلام و پرچم لا اله الا الله کسی در رنج و عذاب نباید باشد و نبود. لکن منحرفینی که نوکرهای اجانب هستند، با اسمهای مختلف برای این مملکت- که مملکت اسلامی است و عرب و عجم و فارس و غیر فارسش در …

زندان بودن تمام کشور برای همه

… بکنم به مردم. نخست وزیر باید فکر همین معنا باشد که این مردم بودند که من را از حبسها و زجرهای آنجا بیرون آوردند و نخست وزیر کردند، من باید خدمت به آنها بکنم. شما آقایان هم همین طور. هر کدام که در آن وقت زجر کشیدید و حبس رفتید، همین ملت، شما را نجات داده است. هر کدام هم که نبودید، اصلش مملکت یک حبسی بود، تمام کشور یک زندانی بود برای همه. بنا بر این، آن چیزی که اساس است در این مملکت، هم سیاست اقتضا می‌کند، هم دیانت اقتضا می‌کند، هم انصاف و وجدان اقتضا می‌کند؛ این است که این خدمتگزارهایی که مجانی برای شما دارند خدمت می‌کنند، و برای حکومت دارند خدمت می‌کنند، اینها را ارجشان را بدانید. و بدانید …

هیچ‌کاره بودن ملت در رژیم طاغوتی

… ملت ما از همه چیز بیخبر باشد و سرنوشتش را در کاخ سفید برایش طرح بکنند یا در کرملین. خود ملت است که با رای خودش رئیس جمهور تعیین می‌کند. جمهوری اسلامی را رای به آن می‌دهد و با رای خودش که متمرکز است در مجلس، دولت را تعیین خواهد کرد و همه امور دست خود ملت است. امروز مثل زمان رژیم طاغوتی نیست که ملت هیچکاره باشد و همه امور دست یک نفر یا یک عده باشد. ملت همه کاره است و همه هم با رای خود ملت است و همه چیزها هم به نفع ملت است ان شاء الله.

اشرافیت و وابستگی نمایندگان مجلس در دوران رضاخان و شاه

در کجا سراغ دارید که مجلس شورایِ آنجا مثل مجلس شورای اسلامی ما باشد؟ در سابق، زمان شاه مخلوع و رضا خان مطرود، مجلس پر بود از «دوله» ها، «ممالک» ها، «سلطنه» ها، «سلطان» ها، متمکّنین، اشراف، طرفدارهای شرق و غرب، نوکرهای ممالک اجنبی، ولی الآن در مجلس شورای ما یک چهره پیدا نمی‌کنید که از این طبقه اشراف باشد، از این طبقه بالا باشد، همه از همین مردمند که در بین بازار راه می‌روند، و از همین جمعیت هستند؛ عده‌ای‌شان از علما و فقها هستند، عده‌ای‌شان از چهره‌های متدیّن هستند. مجلس شورای اسلامی ما الآن در هیچ جا نظیر ندارد، چنانچه سایر ارگانهای دولتی ما این طور است.

معذور بودن بیشتر مردم زیر سرنیزهٔ رژیم شاه

شما کارگرها- که خداوند ان شاء الله، شما را حفظ کند برای مملکت ما- و شما ارتشیها- که خداوند شما را هم حفظ کند برای ما- توجه داشته باشید که امروز اسلام یک امانتی است دست من و شما. در زمان محمد رضا، ما معذور بودیم اکثرمان. می‌گفتند: سرنیزه‌ است، ما چه بکنیم؟ با زور نمی‌توانیم، خوب، سرنیزه است، ما چه بکنیم؟ خیلی‌ها همین عذرها را داشتند، واقعاً بعضی‌شان. اما امروز سرنیزه در کار نیست. امروز اسلام به دست ما سپرده شده است و از ما امانتداریَش را می‌خواهند. اگر ما امروز به این گروههایی که مخالف با اسلام هستند و با اسم اسلام پیش شما نفوذ دارند می‌کنند، اگر امروز ما گول …