رفتن به محتوای اصلی

رژیم پهلویگروه و سازمان

نام‌های دیگر: رژیم شاه، رژیم طاغوتی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

حکومت رضاخان و محمدرضا پهلوی بر ایران تا پیروزی انقلاب اسلامی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه به آقای محمد تقی فلسفی (تجمع در مسجد سید عزیز اللَّه)— ۱۳۴۱/۰۸/۰۹

سیر زمانی

از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۸
۱۳۴۱۱۳۶۸

فقط سال ۱۳۵۸همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

اکنون روحانیون و طلاب در این شهر مذهبی تامین جانی ندارند. اطراف منازل علما و مراجع محصور کارآگاه و گاهی کماندو و مامورین شهربانی است. مامورین تهدید می‌کنند که سایر مدارس را نیز به صورت فیضیه در می‌آوریم. طلاب محترم از ترس مامورین لباسهای روحانیت را تبدیل نموده‌اند. دستور داده‌اند که طلاب را به اتوبوس و تاکسی سوار نکنند. در مجامع عمومی مامورین به روحانیون- عموماً- و به بعضی افراد- به اسم- ناسزا می‌گویند و فحشهای بسیار رکیک می‌دهند. شبها پاسبانها ورقه‌های فجیع با امضای مجهول پخش می‌کنند. اینان با شعار «شاه دوستی» به مقدسات مذهبی اهانت می‌کنند. «شاه دوستی» یعنی غارتگری، هتک اسلام، تجاوز به حقوق مسلمین، و تجاوز به مراکز علم و دانش؛ «شاه دوستی» یعنی ضربه زدن به پیکر قرآن و اسلام، سوزاندن نشانه‌های اسلام و محو آثار اسلامیت؛ «شاه دوستی» یعنی کوبیدن روحانیت و اضمحلال آثار رسالت‌

شاهدها (۳۵۱ پاراگراف)

کشتار و زجر مردم در خیابان‌ها و نابودی ذخایر کشور به دست عوامل رژیم

حقوق بشر اقتضا می‌کند که ما آنها را همان روز اول کشته باشیم برای اینکه مجرمند، و معلوم است که اینها مجرم هستند. آنکه باید برای او وکیل گرفت، آنکه باید به ادعای او گوش کرد، او متهم است نه مجرم. اینها متهم نیستند، اینها مجرم هستند. اینها اشخاصی بودند که در خیابانها مردم را کشته‌اند، زجر دادند، و ذخایر ما را- همه را- با خیانتها از بین برده‌اند. آیا آنهایی که کشته شده‌اند در این خیابانهای شهرهای مختلف ایران، اینها بشر نبودند؟ اینها حقوق ندارند؟ ... مدعیان طرفداری از حقوق بشر نسبت به اینها که کشته شده [اند] چرا طرفداری نمی‌کنند؟ چرا به ما اشکال می‌کنند که شما چرا دژخیمان را می‌کشید؟

جدا کردن و بدبین کردن نظامیان و مردم به یکدیگر

… طور که الآن این محیطی که ما الآن نشستیم، یک محیط محبتی است دیگر. قبل از این نه آقای سرتیپ در یک همچو مجالسی [شرکت می‌کرد]، این طور اجتماع با ما گاهی در پاریس بود، اما نه ایشان[4] در یک همچو مجالسی [بودند] و نه شما در این مجالس بودید و نه شما با اینها مجتمع. همه را- جوری کرده بودند که همه را- از هم جدا کرده‌ بودند و بدبین کرده بودند. اگر یک نفر [نظامی‌] وارد بازار می‌شد مردم می‌ترسیدند. مردم را ترسانده بودند. چرا؟ ... در محیط اسلام و مملکت اسلامی رعب نیست، و در محیط طاغوتی رعب است؛ برای اینکه محیط اسلامی، نه شخص اولش و نه سردارهایش با مردم جوری نکردند که از مردم بترسند؛ با مردم محبت کردند؛ مردم همه برادر او هستند، خدمتگزارش هستند. همان طوری که اینها خدمت به مردم می‌کنند، …

مصیبت‌های پنجاه‌وچندساله‌ای که ملت و پزشکان شاهد آن بودند

شما آقایان که پزشک هستید و اطبا هستید، بهتر از ما می‌دانید که اینها به سر ما چه آورده‌اند. شما شاهد این مصیبتها بیشتر از ما بودید. و ما همه با هم شریکیم در اینکه در این پنجاه و چند سال شاهد مصیبتهای زیاد بودیم. و اگر جوانها از اول این سلسله را یاد ندارند لابد این اواخر را مطلع هستند و ما که از اول اطلاع داریم و شاهد قضایا بودیم و در قم بودیم و دیدیم در اولی که اینها آمدند روی کار و رضا خان آمد روی کار با این مردم چه کرد، با همین ملت قم چه کرد، با بانوان ما چه کرد، …

کشتارها و مصیبت‌های رژیم در شهرستان‌ها و قم در سال‌های اخیر

… هست یا از بین رفته است- که آن طور با بانوان عمل می‌کرد که- از قراری که گفتند- یک روز دماغش خون آمده بود و نشسته بود، خون دماغش داشت می‌چکید؛ چشمش افتاد به یک زنی که چادر دارد یا روسری دارد؛ اعتنا به خون نکرد و پرید به او! این طور با [مردم‌] عمل می‌کردند. و شما شاهدید که در این آخر اینها با این ملت چه کردند؛ چه کشتارهایی در تمام شهرستانها کردند؛ در خود قم چه مصیبتهایی به بار آوردند.

به کارگیری این دستگاه‌ها برای خواب کردن جوانان و غافل کردن ملت از سرنوشت خود

شما باید بدانید که این دستگاههایی که الآن اسم بردید و بعض از شما یا [همه‌] شما مشغول او هستید، اینها دستگاههای آموزشی باید باشد. در زمان طاغوت همه این دستگاهها دستگاههایی بود که جوانهای ما را خواب می‌کرد، ملت ما را به بیهوده روشی تبلیغ می‌کرد، همه را می‌خواست از سرنوشت خودشان غافل کند. در صورتی که سینما برای این مقاصد شومی که اینها در این مدت طولانی طرح‌ریزی کردند نبوده؛ اینها چیزهایی است که آموزشی است. رادیو و تلویزیون یک دستگاه آموزشی است، سینما یک دستگاه آموزشی است. باید دستگاهها را به طور مسالمت، به طور صحیح، به طور سلیم اداره کرد.

جنایت‌ها و خیانت‌های سلسلهٔ وابسته به اجانب و محرومیت ملت از حقوق

… از زمانهای طولانی که کارشناسان خارجی به کشورهای شرقی و اسلامی راه یافته‌اند، کوشش نموده‌اند که ملتهای اسلامی را گروه‌بندی کرده و با تبلیغات دامنه‌دار خود و وابستگان به سیاست مخرب خود آنان را از هم جدا نگه دارند و احیاناً در مقابل یکدیگر به موضعگیری وادارند. ما در طول تاریخ و در این پنجاه و چند ساله حکومت سلسله پهلوی وابسته به اجانب، شاهد جنایتهای طاقتفرسا و خیانتهای بیحساب بوده‌ایم. ملت شریف اسلامی ما در این مدت مواجه با اختناقها و اسارتها بوده است و از مزایای اسلامی و انسانی و حقوق بشر محروم گردیده.

نبود انتخابات واقعی و کارهای طاغوتی در انتخابات آن دوران

یک کلمه‌ای که در این موقع لازم است به آن توجه بشود قضیه انتخابات است. این قدم آخری است که ملت ما باید با شایستگی هر چه تمامتر این قدم را بردارند. و توجه داشته باشند که دوره‌های سابق که دوره طاغوت بود، برای انتخابات در عین حال که انتخاباتی در کار نبود، لکن کارهای طاغوتی انجام می‌گرفت. و حالا باید همه آقایان متوجه باشند که دولت اسلامی است. جمهوری اسلامی است و مجلس، مجلس اسلامی است. و باید اخلاق همه در انتخابات، همه اخلاق اسلامی باشد. و افرادی را انتخاب کنید که متعهد به اسلام، شرقی و غربی نباشند. بر صراط مستقیم انسانیت و اسلامیت باشند. و من …

مخالفت بازماندگان رژیم سابق با گام‌های انقلاب

… است که اسلام محتاج به همه قشرهای ملت و شما مردم غیرتمند است. اسلام عزیز به همه ما، به همه ملتها، به همه اقشار حق دارد و منت دارد، و ما باید از عهده حق اسلام و کشور اسلامی بیرون بیاییم. ما قدمهای کوچکی برداشته‌ایم و قدمهای بزرگی مانده است که باید برداریم. در این قدمهای کوچک، مواجه با مخالفتهایی از طرف بازماندگان رژیم سابق و الهام گیرندگان از اجانب شدیم، و در این قدمهای بعد هم خواهیم شد. و الآن هم مبتلا هستیم و باید با همت ملت بزرگ ایران و با همت شما آذربایجانیان عزیز، این گرفتاریها رفع بشود. الآن مملکت ما احتیاج به آرامش دارد. احتیاج به این دارد که یک آرامش سرتاسری پیدا بشود تا رئیس جمهور و مجلس شورا هم تعیین بشود، و بعد برویم سراغ فروع قضیه …

تأدیب یا اعدام جنایتکاران رژیم سابق پس از محاکمه

… یک انقلاب اخلاقی نبوده است، یک انقلاب اسلامی نبوده است، و علاوه بر این به این طوری که از قشر ملت و از متن جامعه ما انقلاب برخاسته در جاهای دیگر این طورها نبوده است، گاهی بوده اما نه به این طور، از این جهت انقلاب ما سالمترین انقلابی است که واقع شده است. بعد از انقلاب فقط آن اشخاصی که در رژیم سابق جنایتکار بودند، آنها هم بعد از اینکه محاکمه شدند و معلوم شده است که وضع جنایتشان تا چه حدود بوده است، آنها تادیب شدند یا اعدام شدند. و اما آزادی مطلق بعد از آن اختناق مطلق در ایران بعد از انقلاب بلافاصله بود. همه قلمها و همه زبانها باز بود. و قلمها می‌نوشت. همه احزاب آزاد بودند و همه‌شان هم اظهار وجود کردند، و کسی مزاحمشان نبود.

غارت اموال و جنایات بی‌شمار علیه ملت

… از این سازمان جنایتکار امنیت بوده است. در این دالانها به این مردم اسلامی، به این مردم انسانی، به این متفکرین، به این روشنفکرها چه گذشته است. ما نمی‌توانیم تصور بکنیم. اینها هم که رفتند و آمدند، شاید برای ما همه مسائل را نتوانند بگویند که چه کردند با اینها. ما یک ملتی هستیم که اعلام می‌کنیم به همه دنیا که این قدر جریمه بر ما وارد شده. اموالمان این قدر به غارت رفته و به جیب آقای کارتر و امثالش رفته است به دست این آدم، آن قدر جنایات به این مملکت واقع شده است. این قدر قتل و غارت وارد شده است. ما این را می‌خواهیم بیاوریم اینجا و محاکمه‌اش کنیم. ببینیم چرا این کارها را کرده. اساس مطلب این است که کارتر از همین می‌ترسد که نبادا یک وقتی این بیاید و بروز بدهد. می‌گویند مشغول شدند که این را یک‌ شستشوی مغزی بدهند. و کاری بکنند که فراموشی برایش بیاید که …

فساد رژیم سابق و بدی دیدن مردم از آن

… که لازم است من تذکر بدهم این است که این انقلابی که در ایران حاصل شد، این انقلاب پیروزیش در اثر دو مطلب بود: یک مطلب مهمش که از همه مطالب بالاتر بود این بود که مردم با اسلام پیش رفتند، یعنی سرتاسر این مملکت فریادشان، فریاد این بود که ما اسلام را می‌خواهیم. از آن رژیم سابق که یک رژیم فاسد بود، مردم بدی دیدند در طول عمرشان. جوانهای ما در تمام عمرشان؛ از آن وقت که چشم باز کردند، بدی دیدند. و این رژیم را فاسد می‌دانستند. و از آن طرف مسلمان بودند. به اسلام عقیده داشتند. از این جهت ما هر مطلبی را از ملتی بخواهیم اخذ بکنیم، باید ببینیم که زبان ملت چیست تا بفهمیم که این ملت چه می‌خواهد. خودمان بخواهیم حکم بکنیم که این ملت ما فلان [موضوع‌] را می‌خواهد، این حرف غلطی است. حرف صحیح …

افزودن ملت بر مشکلات دولت در دوران محمدرضا

… راجع به این دولتهای اسلامی می‌گویم این را، آن دولتهای خارجی سر جای خودشان، من برای این دولتهای اسلامی می‌گویم- که این دولتهای اسلامی این مشکله را رفع بکنند. این مشکل کلیدش دست خودشان است. عبرت بگیرند از ایران، و وضع این‌ دو حال که زمان محمد رضا و این زمان. آن روز اگر مشکلی برای دولت پیدا می‌شد ملت اگر این مشکل را اضافه نمی‌کرد رفع هم نمی‌کرد. اگر می‌توانست اضافه‌اش هم می‌کرد.

بردن عده‌ای به نام ملت به استقبال رئیس‌جمهور آمریکا بی‌رضایت ملت

… جمهور امریکا و دیگر روسای ابرقدرت، بر ما گذشته است، اگر یک همچه احساسی را بکنند این طرفداری از کارتر را نمی‌کنند. و من هم احتمال این را می‌دهم که طرفداری از کارتر یک قشر از اشخاصی است که تحت نظر خود آنها هستند. نظیر آن طرفدارهایی که در اینجا از شاه می‌شد. از شاه مخلوع می‌شد که وقتی که مثلًا رئیس جمهور امریکا می‌آمد به ایران، عده کثیری را می‌بردند به استقبال به اسم ملت. در صورتی که ملت هرگز از این امور اطلاع صحیح نداشت و هرگز حاضر نبود که استقبال بکند از شاه یا از مهمانهای شاه. لکن آنها عدد زیادی داشتند که این کارها را انجام می‌دادند. من احتمال می‌دهم که آقای کارتر هم عدد زیادی از قبیل سازمان امنیت و اشخاصی که مربوط به خودش است داشته باشد. و آنها به دانشجوهای ما در خارج این اهانتها را می‌کنند و این سختیها را می‌گیرند. و خود آقای …

خواست ملت برای سقوط رژیم و رهایی از اختناق

… محترم، ببینیم اینها چه می‌خواستند. آنکه خواستند شده است یا نشده است؟ آنهایی که می‌خواستند، آن که از سرتاسر کشور فریادش در خیابان و در کوچه‌ها و در مدارس و در همه جا بلند بود این بود که «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی». این سه تا کلمه بر سر زبان همه بود. آن روز، هیچ فکر دیگر نداشتند جز اینکه این رژیم را ساقطش کنند و تبدیلش کنند به یک رژیم دیگری، و آزادی به دست بیاورند بعد از اختناق پنجاه و چند ساله- اگر نگوییم دو هزار و پانصد ساله- و استقلال به دست بیاورند که ممالک دیگر آقایی اینجا نکنند و نیایند و ما را اسیر خودشان بکنند. اصول مسائلی را که ابتدایی؛ یعنی مسائل ابتدایی ملت ما بود این سه تا بود. اینها که می‌گویند «انقلاب شد و هیچی نشد»، می‌گویند این اصولی که اصولِ خواستِ دستِ اول ملت بود، این نشده است؟ یعنی الآن باز رژیم سلطنتی است؟ یعنی الآن باز اختناق است؟ یعنی الآن باز …

پایان کار آن و قطع ریشه‌های گندیده در صورت سر برآوردن

… اعتنا نکنند به این حرفهای مفتی که بعضیها که مخالف با این انقلاب هستند و اسلام در چشم‌شان مثل خاری فرو رفته است، اعتنا به اینها نکنند. البته من راجع به بعض مسائل هم با دولت باز صحبت خواهم کرد و امیدوارم که با قدرت و قوه و ایمان همان طور که تا اینجا آمدید ... و همه چیز را [بردند و] رفتند آنها، تمام شد. این ریشه‌های گندیده هم زیر خاک می‌گندند اگر یک وقت هم بخواهند بیرون بیایند قیچی‌شان می‌کنند، تمام می‌شود.

حمایت طرفداران رژیم سابق از جنایتکاران مجازات‌شدهٔ آن

… که در داخل هستند، و چه آنهایی که در خارج هستند. البته آنها خواهند این صحبتها را کرد. لکن یکوقت صحبتی است بی‌پایه؛ [و] یکوقت یک بهانه‌ای دستشان ما می‌دهیم. وقتی یک بهانه دست آنها آمد، دیگر به هر طوری که دلشان بخواهد زیادش می‌کنند؛ کیفیتش را زیاد می‌کنند. حالا که شما یک دسته از مردم جانی را که همه مردم می‌دانستند اینها جنایتکارند به سزایشان رساندید، حالا آن اشخاصی که در خارج هستند و آن طرفدارهای آنها این صحبتهایی را که دیدید می‌کنند. و ما توقع این را هم نداریم که کسانی که همه چیزشان را از دست داده‌اند با ما به طور مصالحه عمل بکنند، هیچ همچو توقعی نیست. البته باید از نصیری[2] اینها حمایت کنند و از هویدا[3] حمایت کنند و از محمد رضا حمایت کنند؛ از باب اینکه اینها اشخاصی بودند که راه چپاولگری را به اینها نشان داده بودند؛ و اینها کمک بودند برای آنها و آنها هم کمک بودند برای اینها، و چپاول می‌کردند. ما توقع این را نداشته باشیم که اینها برای نصیری نوحه‌سرایی نکنند یا برای هویدا یا برای امثال اینها. لکن …

پشتیبانی قدرت‌های داخلی و خارجی و وابستگان اهل قلم از رژیم در برابر ملت

… نظامی و جنگی، و حق بدون اینکه از جهازات جنگی ظاهری و از سازوبرگ جنگی برخوردار باشد، با مجهز بودنش به ایمان و حق، پیروز شد. پس حق پیروز است، ما شاهد بودیم او را. شما حق بودید که فریاد می‌کردید ما اسلام را می‌خواهیم و کفر و شرک و چپاول و زورگویی را نمی‌خواهیم. آنها باطل بودند و در مقابل شما ایستاده بودند، و می‌خواستند آن رژیم را حفظ کنند. هم قدرتهای داخلی، و هم قدرتهای عظیم خارجی، و هم وابستگان داخلی- چه از اهل قلم و بیان، و چه از اهل عمل و سازوبرگ جنگی- مع ذلک، ملت ما با قدرت «الله اکبر» بر این سازوبرگهای بزرگ جنگی آنها غلبه کرد و پیروز شد. و حق پیروز شد، و همیشه حق پیروز است. لکن ما باید فکر این باشیم که مسیرمان مسیر حق باشد.

اطاعت الزامی و بی‌همراهی وجدان از حکومت طاغوتی

در حکومت غیر اسلامی و طاغوتی، وجدان شما خیلی همراه نبود که اطاعت از آنها بکنید، اگر هم اطاعت شده، اطاعتی بوده است که اطاعت الزامی بوده لکن حالا که متبدل شده است و یک حکومت اسلامی و ملی است که از خودتان است، دیگر یک چیزی‌ نیست که تحمیلی باشد و یک دستگاهی نیست که دستگاه ظلم و جور و این طور چیزها باشد، باید یک وظیفه اسلامی- وجدانی را ما احساس بکنیم که با آن وظیفه اسلامی و با آن وظیفه انسانی کارها را خوب انجام بدهیم.

بی‌اثر بودن فحاشی رژیم به امام نزد مردم

و ما هم نباید توقع داشته باشیم که اینها برای ما خوب بگویند، اگر خوب بگویند، معلوم می‌شود ما خیانتکاریم! آن روزی که من آن وقتها می‌گفتم که نمی‌فهمد این دستگاه؛[6] برای سقوط من این است که آنها شروع کنند به تعریف کردن! آنها هر روز فحاشی می‌کنند؛ این غلط است. هر چه فحاشی بکنید این مردم می‌گویند که این، مخالف اینهاست. اگر شروع کرده بودند به تعریف کردن، چه کردن و احترام کردن و اینها، ما کم کم تمام می‌شد کارمان! اگر چنانچه امریکا از ما تعریف کند و روزنامه‌های امریکا از ما تعریف کنند، آن وقت است که باید مردم بگویند این چه است قضیه؟ یک قضیه‌ای است که دارند تعریف می‌کنند! البته …

انتشار ادعای ساختگی تفاهم با امام بر عدم دخالت در سیاست

… صحبت کردن که سیاست یک امری است که دروغ گفتن است، خُدعه کردن است، فریب دادن است؛ از این چیزها، الفاظ جور کرد و آخرش هم گفت: «پدر سوختگی» است! و این را شما بگذارید برای ما. من به او گفتم که این خوب، مال شما هست! این به این معنا اگر سیاست است خوب، مال شماست. این همین را برداشتند در روزنامه نوشتند که ما تفاهم کردیم با فلانی در اینکه در سیاست دخالت نکند. من هم وقتی آمدم بالای منبر گفتم که مطلب این بود. اینها الآن می‌خواهند بگویند که سیاست یک همچو مسائلی است و علمای اعلام- که نباید خدعه بکنند، نباید فریب بدهند، نباید چه- اینها تشریف ببرند مسجد و عبایشان را سرشان بکشند بروند مسجد و نماز بخوانند و خوب دو تا …

وضع ناگوار روحانیت در زمان پدر و پسر

… هم عرض می‌کنم: مرحوم شیخ عباس تهرانی- رحمه الله تعالی- ایشان فرمودند که من از اراک می‌خواستم بیایم قم، رفتم که اتومبیلی سوار بشوم کرایه کنم و بیایم، آن شوفرِ اتومبیل گفت که ما عهد کرده‌ایم که دو طایفه را سوار اتومبیل نکنیم: یکی آخوندها را، یکی هم فواحش را! این وضع ما بود در زمان آن پدر، زمان پسر را همه یادتان هست که‌ چه بود و چه شد.

ادعای کار بدون عمل، همان شیوهٔ فریب مردم در دستگاه سابق

از حالا به بعد هم اگر بخواهید با خطابه و با لفظ و با این مسائل تمام کنید، قضایا باز همان است. اگر ما بخواهیم هی بنشینیم بگوییم ما چه کار می‌کنیم، چه کار می‌کنیم، چه کار کردیم، و واقع مطلب این باشد که کاری انجام ندهیم، این همان دستگاه سابق است؛ همان گول زدن مردم و همان آشفتگیها. امروز احتیاج به عمل است؛ نه به قول. ما باید همه عمل بکنیم. و مهمترین عملی که باید در ایران انجام بگیرد قضیه احیای کشاورزی است؛ بعد از اماته و مُردنش.

سالم نماندن هیچ چیز کشور پس از رفتن رژیم

… بکند. از این جهت اینکه پافشاری داشتند به اینکه رادیو آن طور باشد و تلویزیون آن طور باشد و مجلات آن طور باشند و روزنامه‌ها آن طور باشند و سینماها آن طور باشند؛ و همه روی هم رفته دست به دست هم بدهند و این ملت را سرگرم کنند به این امور، و همه مخازن ما را ببرند؛ که الآن که رفتند و گم شدند برای مملکت ما یک چیزِ سالم نمانده؛ هر جایش دست بگذارند ناسالم است.

به عقب برگرداندن مملکت به نام ترقی و «تمدن بزرگ»

… در مغز انسان می‌آورد، انسان را از انسانیت خودش بیرون می‌کند، استقلال فکری را از دست می‌دهد، اینها را باید از او احتراز کنید. مقالاتی هم که آنجا باید گفته بشود، ناطقهایی هم که آنجا می‌آیند نطق می‌کنند، اشخاصی باشند که نخواهند یک مملکتی را به تباهی بکشند؛ به اسم اینکه ما مترقی هستیم نخواهند ما را به عقب برگردانند؛ به اسم اینکه «تمدن بزرگ» است! چنانچه کردند با ما آنچه را که باید بکنند. این عرض من راجع به این قضیه.

توصیه به کنار گذاشتن رفتار طاغوتی و عبرت از عاقبت آن رژیم

… اما غالباً این طورند خصوصاً طبقه جوان. اما وقتی با مردم دوستند و رفیقند آرامش قلبی دارند، سعادت دارند، سعادت؛ همین آرامش، سعادت است. شما کاری بکنید که این آرامش قلبی را حفظ بکنید و مردم را مثل فرزندهای خودتان، مثل برادرهای خودتان؛ این طور حساب بکنید. آن مسائل طاغوتی را اصلًا کنار- شما که نبودید آن موقع- کنار بگذارید؛ مطالعه کنید در حال آن رژیم و وضع او و در عاقبت او. الآن دولت اسلامی است، شماها اسلامی، شهرداری و شهربانی و امثال ذلک ان شاء الله همه اسلامی و باید همه چیزهایی که در ایران است همه متحول بشود به یک مملکت اسلامی به همه معنا که در مملکت اسلامی آرامش روحی هست، رفاه همه جانبه هست، تعاون هست؛ برادری هست.

خرابی‌های به‌جامانده و زمان‌بر بودن ترمیم آن

الآن همه چیز مال خودتان هست. منتها از بس که خرابی به جا گذاشته‌اند، دولت تا آمده بیاید یک خرده‌ای ترمیم بکند خرابیها را، یک مقداری البته طول دارد، و البته‌ باید همه وزارتخانه‌ها، همه ادارات، همه دستگاهها، باید یک تحول اسلامی پیدا بکند. یعنی ما که حالا مدعی هستیم همه‌مان به اینکه رژیم‌مان رژیم اسلامی است، جمهوری اسلامی داریم، انجمنهای اسلامی بپا می‌کنیم، باید کوشش کنیم به اینکه فرمهایی که در وزارتخانه‌هاست اسلامی بشود، که کسی که وارد می‌شود در وزارت مثلًا کشور، ببیند که وارد شده در یک جایی …

ناتوانی قوای شیطانی از حفظ و بازگرداندن آن

… در مقابل اجانب پایدار باشند، لکن دولتی که متکی بر ملت باشد، ارتشی که متکی بر ملت باشد، می‌تواند استقلال خودش را حفظ کند؛ می‌تواند در مقابل اجانب قیام کند. چنانچه دیدید و دیدیم که ملت بزرگ ما با همراهی ارتش که به دامن ملت برگشت بر قوای شیطانی غلبه کرد؛ و نتوانستند قوای شیطانی، حفظ آن رژیم سابق را بکنند؛ و نخواهند توانست که امثال آن رژیمها را برگردانند.

سلب آزادی بیان و اجتماع در رژیم سابق

نعمت آزادی بالاترین نعمتی است که بشر دارد، شما فاقد بودید این نعمت را، نمی‌توانستید یک کلمه حرف بزنید. نمی‌توانستید اینجا با هم مجتمع بشوید، امکان داشت برای شما؟ قبلًا امکان داشت که ماها بنشینیم با هم صحبت کنیم؟ نمی‌گذاشتند کسی از این در داخل بشود، اگر یک وقتی قاچاقی داخل می‌شدید، وقتی بیرون می‌رفتید توی سازمان امنیت باید بروید! خدا به شما نعمت آزادی را داده. شما را در امتحان این آزادی قرار داده که ببیند که شما با این آزادی چه می‌کنید. آیا این نعمت خدا را کفران می‌کنید و با آزادی خودتان مردم را رنج می‌دهید؛ یا این نعمت را تشکر از آن می‌کنید و این آزادی را حسن استفاده از آن می‌کنید؟

اطاعت اجباری مردم از ترس حبس و شکنجه

… شما هم ملاحظه می‌کنید که چند جور تحول، تحولهای روحی پیدا شد در این جمعیتها؛ یکی که من کراراً گفتم و باز هم تکرار می‌کنم این تحولی [است‌] که از خوف و ترس به شجاعت متحول شدند. شما ملاحظه کردید، دیگر اینها همه یادتان هست، که یک پاسبان اگر می‌آمد در بازارها؛ بازار تهران، بازار تبریز و می‌گفت که «4 آبان[1]» است و باید بیرق بزنید سر دکانها، توی ذهن مردم اصلًا نمی‌آمد که می‌شود هم با پاسبان معارضه کرد و گفت نه. همه اطاعت می‌کردند روی اینکه خوب، دنبالش خوف اینکه حبس باشد، زجر باشد، شکنجه باشد در ظرف کمتر از دو سال آخر این انقلاب، در ظرف کمتر از دو سال، همین جمعیتها یک تحولی درشان پیدا شد که ایستادند در مقابل توپ و تانک و مسلسل و گفتند ما اصلًا رژیم [شاه را] نمی‌خواهیم. آنکه به خودش جرات نمی‌داد که بگوید من امشب این کار را نمی‌کنم و بیرق نمی‌زنم، این جرات را پیدا کرد که مشتش را گره کند و جلو برود. بریزند توی خیابانها و فریاد بزنند که مرگ بر این سلطنت کذا. این تحول آسانی نیست. بله، یک نفر، دو نفر، ده نفر، یک همچو تحولی پیدا …

بی‌اعتنایی به کشور همچون دشمنی که مردم را از زندگی بازدارد

… که در اثر به اصطلاح «اصلاحات ارضی» اینها کوچ کرده‌اند و آمده‌اند در اطراف شهر، در خود شهر، در اطراف شهر، چادر زده‌اند و یک جایی کنده‌اند و آنجاها یک زندگی می‌کنند که زندگی آنها بسیار بدتر از زندگی عشایر است. خیال نکنید که جاهای دیگر در رفاه هستند و شما نه. مساله این بوده است که یک مملکتی را به آن عنایت نشده که هیچ، مثل این که یک دشمنی، یک مملکتی را بخواهد سلطه به آن پیدا کند و مردم را از زندگی بازدارد.