یک وقت هست که بار، بیارزش است و انسان میگوید خیلی نمیطلبد که ما این دردسر را تحمل کنیم. اما یک وقت هست که بار، خیلی باارزش است. بنابراین، هرگونه زحمت و مشکلی را برای رساندن این بار به منزل، بایستی تحمل کرد. البته ما خوشبختانه از ناحیهی داخل، برای رساندن این بار سنگین به سر منزل، مشکلی نداریم. دستگاههای جمهوری اسلامی، همه تسلیم حق و حقیقتند. گروههایی هم که در داخل کشور اسلامی ما مشغول فعالیتند، علیرغم اختلاف مذاقها و سلائقشان، همه مذعن به اینند که شورای نگهبان، دستگاه والا و مهمی است و از لحاظ افراد و اشخاص، برگزیده است و در مورد آن، مشکلی ندارند. ما بایستی بدانیم که امواج سنگین تبلیغاتی دشمن و آنچه که از بیرون بر ما تحمیل میشود، سنگینتر و تحمل آن دشوارتر است. گاهی است که انسان گرسنگی را تحمل میکند؛ حتی تهدید به مرگ را هم تحمل میکند، اما تاب فشار تبلیغاتی را نمیآورد. امروز در دنیا برای اینکه جمهوری اسلامی را از طریق اسلامی و عمل به شریعت اسلامی (اسلامی که میگوییم، یعنی عمل به شریعت اسلامی. به این تفسیر از حرکت و مشی اسلامی مقیدیم) منصرف کنند، به فشارهای تبلیغاتی رو آوردهاند. لذا، این فشارهای تبلیغاتی، ممکن است روی ضعافالنفوس اثر بگذارد.احکام شرعی
نامهای دیگر: احکام اسلام، احکام الهی، احکام سفر، شریعت، شریعت اسلامی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
دستورهای فقهی اسلام و لزوم رعایت و اجرای آنها در زندگی فرد، جامعه و قانونگذاری.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نمازجمعه تهران— ۱۳۶۱/۰۳/۱۴
سیر زمانی
از ۱۳۶۱ تا ۱۴۰۴۱۳۶۱۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۹همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲ پاراگراف)
پیاده نشدن بسیاری از احکام و توان اجرای آن تنها برای مؤمن متکی به مردم
… خود متّکی باشد. آنها به مردم که متّکی نبودند، به بیگانه متّکی بودند؛ بیگانه هم به آنها کمک میکرد که به زور و شمشیر متّکی باشند. نظام اسلامی آمد و همه این بساط را به هم زد. امروز نظام اسلامی و حکومت اسلامی به معنای واقعی کلمه متّکی به مردم و مبانی اسلامی است. ما ادّعا نمیکنیم که احکام اسلامی پیاده شده است؛ نه، بسیاری از احکام اسلامی، هنوز مانده است تا پیاده شود؛ لیکن چه کسی میتواند پیاده کند؟ کسی که مؤمن به اسلام و متّکی به مردم باشد. بنابراین، حرکت، حرکتِ درستی است.عمل به وظایف شرعی مایهٔ پیشرفت آسانتر و نزدیکی به سعادت
… بشر به معنای هماهنگ شدن او با حرکت کلی عالم است؛ چون همه عالم «یسبّح له ما فیالّسموات و الأرض»[8] ؛ «قالتا اتینا طائعین».[9] آسمان و زمین و ذرات عالم، دعوت و امر الهی را اجابت میکنند و بر اساس قوانینی که خدای متعال در آفرینش مقرّر کرده است، حرکت میکنند. انسان اگر برطبق قوانین و وظایف شرعی و دینی که دین به او آموخته است - عمل کند، هماهنگ با این حرکتِ آفرینش حرکت کرده؛ لذا پیشرفتش آسانتر است؛ تعارض و تصادم و اصطکاکش با عالم کمتر است؛ به سعادت و صلاح و فلاحِ خودش و دنیا هم نزدیکتر است. البته عبودیت خدا با معنای وسیع و کامل آن مورد نظر است؛ چون گفتیم توحید، هم اعتقاد به وجود خداست، هم نفی الوهیّت و عظمت متعلق به بتها و سنگها و چوبهای خودساخته و انسانهای مدّعىِ خدایی و انسانهایی که اسم خدایی کردن هم نمیآورند، اما میخواهند عمل خدایی کنند. پس …