در پیکرهى جامعه که هر قشر حکمِ عضوى از اعضا را دارد و وظیفهاى بر دوشش است، روحانیان دو وظیفه و شأن دارند: یک شأن، شأنِ مغز است و شأنِ دیگر، شأنِ زبان. شأن همهى متفکّران و فرزانگان و خردمندان و روشنفکران در یک جامعه، شأنِ مغز است. علماى دین هم، چنین شأنى دارند؛ یعنى باید بیندیشند و مردم را هدایت و راهنمایى کنند. اما علاوه براین، یک شأن دیگر هم براى علماى دین وجود دارد که همان شأنِ زبان است: «قوام الدّین باربعه: بعالم ناطقٍ مستعمل له.»[4] چقدر در قرآن با عباراتى همچون «لتبین للنّاس»، «هذا بیانٌ للنّاس»، بر بیان و تبیین تکیه شده است! این، شأن علماى دین است که باید تبیین و بیان کنند.روحانیت
نامهای دیگر: روحانیون، روحانیان، روحانیت شیعه، روحانیت مبارز، روحانیت انقلابی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
قشر عالمان دین و طلاب و نقش دینی، سیاسی و اجتماعی آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در مسجد اعظم قم بهمناسبت دومین سالگرد شهادت آیتالله سیدمصطفی خمینی— ۱۳۵۸/۰۷/۳۰
سیر زمانی
از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴۱۳۵۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
دوّم اینکه او روحانیّت شما را باور کند؛ روحانیّت هم به لباس نیست. اىبسا صاحب لباسى که روحانى حقیقى نیست! اىبسا غیر صاحب لباسى که حقیقتاً روحانى است. باید روحانى باشد، اهل معنا، اهل روح؛ با روح سروکار داشته باشد، با معنویّت سروکار داشته باشد؛ باید سخن او باطنى داشته باشد، از باطنى بربیاید. اگر سطحى و ظاهرى و زبانى و صورى بود، اثر نخواهد گذاشت. واقعاً «اِذا خَرَجَ مِنَ اللسانِ لَم یُجاوِزِ الآذان»؛[8] اینجورى است؛ باید از قلب [برآید]؛ آن هم متوقّف است بر ایمان و توجّه و معنویّت و روحانیّت، و این را میشود به وجود آورد و میشود تقویت کرد. هر وقتى که کار در این زمینهها سخت و سنگین میشود، میشود پناه برد به ذخیرهى فیّاض تمامنشدنى ذکرالله؛ به نماز، به نافله، به توجّه به خدا، به تضرّع؛ اینها انسان را فیضان[9] میبخشد. اگر بخواهیم که این باران طهورى که از سخن شما تراوش میکند و نازل میشود، حقیقتاً مطهِّر باشد، اَدناس[10] و اَرجاس[11] را از دلها و ذهنها بزداید، باید آن را تصفیه کنیم. همانطور که من مکرّر از قول مولوى[12] نقل کردهام این مطلب را که میگوید این آبهاى عالم که همهى پلیدیهاى عالم را از بین میبرند، همهى کثافتها و دنسها[13] و نجاستها با [این] آب تطهیر میشود امّا خود آب متغیّر و کثیف میشود. بعد این آب، براى اینکه دوباره طهارت خودش را به دست بیاورد، عروج میکند؛ به شکل بخار بالا میرود و به شکل باران دوباره نازل میشود؛ «ماءً طَهورًا»[14] برمیگردد. یک معراجى لازم است، یک عروجى لازم است براى اینکه انسان بتواند آن طهارت را بازیافت کند و مطهِّر بشود و وارد فضاى ذهن و دل و فکر مخاطب بشود تا بتواند او را تطهیر بکند، وَالّا آب آلوده مطهِّر هم نیست. بنابراین پناه بردن به ذکرالله و توجّه به خدا و عرض نیاز و هدایت خواستن و تضرّع کردن، [طهارت را] تأمین میکند، تضمین میکند. از این جهت هیچ مشکلى انسان ندارد و همیشه این ذخیرهى فیّاض لطف و رحمت الهى دم دست انسان است؛ این دو خصوصیّت.مرحوم شهید مدنی یک نمونهی برجستهای از یک روحانی فعّال و حائز جهات گوناگون هستند. چون روحانیّت را برخلاف مشاغل و حیثیّتهای دیگری که در جامعه وجود دارد نمیشود در یک بُعد خلاصه کرد؛ مثلاً بگوییم روحانی یعنی کسی که فقط علوم مربوط به امر دین را وارد است، یا روحانی یعنی آن کسی که فقط مشغول تبلیغ دین است، یا روحانی یعنی آن کسی که فقط در ارتباط با مردم است، یا روحانی یعنی کسی که به امور دینی و مسائل روحی و خودسازی و مانند اینها خیلی توجّه میکند. هر کدام از اینها به تنهایی معنای روحانی مطلوب نیست؛ روحانیّت دارای همهی این جوانب است. و یک روحانی خوب، روحانی واقعی، آن کسی است که در همهی این جوانب یا عمدهی این جوانب، انسان بتواند در او یک حرکتی و فعّالیّتی مشاهده کند. ایشان حقیقتاً یک مصداق بارزی از روحانی کامل بودند. اوّلاً ایشان ملّا بود، عالم بود، فقیه بود. در قم و نجف تحصیلات عالیهی فقه و اصول، همچنین معقول کرده بودند و مرد عالمی بود. آگاهانه و از روی معرفت عمل میکرد، کار میکرد، اقدام میکرد. خاصیّت علم در انسان همین است که حرکات او و سکنات او عالمانه است، منطقی است؛ این خصوصیّت در ایشان بود.شاهدها (۴۰ پاراگراف)
بیسابقه بودن اهمیت نقش و خدمت روحانیت در عصر حاضر
… سرشان میگذارند عرض میکنیم که این عمامهی شما وزن کمى دارد، چند سیر (البتّه امروز بعضى از عمامهها ماشاءالله بیشتر از چند سیر وزن داشت) بههرحال سبک است، امّا در معنا نخیر، اگر انسان بخواهد این بار را به معناى واقعى کلمه متحمّل بشود، بسیار بسیار سنگین است. و امروز که قوام حرکت دینى و حرکت اسلامى در دنیا به جمهورى اسلامى است، و قوام جمهورى اسلامى به علماى دین و پرچمداران فقه دینى و فقه اسلامى است، نقش این عمامهها و ذوالعِمامهها[2] خیلى خیلى بیشتر از سابق است. و من قاطعاً عرض میکنم که علماى دینى ما و جامعهی روحانى ما در طول این ۱٠٠٠ سال، ۱۱٠٠ سالى که ما کسانى بهعنوان علماى دین داریم، هیچوقت نقششان به اهمّیّت امروز نبوده و روحانیّت هیچوقت در یک عصر و در یک دوره به قدر امروز خدمت نکرده و به قدر امروز در وضع دنیا و وضع جامعهی خودش مؤثّر نبوده. روحانیّت شیعه الان اینجور است؛ هم در ایران اینجور است، هم در همهی دنیایى که حرکت اسلامى در آن آشکار شده اینجور است؛ و اگر اینجور باشد، حرکتها به نتیجه خواهد رسید؛ و اگر نباشد، نه. لذا در افغانستان، در لبنان، در آذربایجان، در کشمیر و در بسیارى از مناطق …عامل تعیینکننده در پیروزی انقلاب و تشکیل و تداوم نظام جمهوری اسلامی
… دین و پیروزى اسلام در دنیا است، تقریباً فراهم فرمود؛ با تشکیل حوزهی قم، و تربیت شخصیّتهایى، و در میان آنها برجسته کردن آن شخصیّت کمنظیر، و قرار دادن آن گلِ آتش در میان خرمن انبوهى زغال و تبدیل همهی اینها به یک آتش گداخته و گیرا و خلاصه پیروزى این انقلاب. بهحسبِ تحلیلِ یک چشم معمولی که قضایا را نگاه میکند و ترتیب طبیعىِ علل و عوامل، روحانیّت -حضورش، پیشگامیاش، هوشیاریاش، وظیفهشناسیاش و برخى از خصوصیّات ممتازش- یکى از مهمترین عوامل و حتماً یک عامل تعیینکننده در سِیر این انقلاب، بُروز نهضت، پیروزى انقلاب، تشکیل دولت و حکومت و نظام جمهورى اسلامى و ادامهی آن تا امروز بوده. دشمن هم این را میداند، لذا آن فشارى که روى این انقلاب - از همه طرفِ دنیاى استکبارى - الان دارد وارد میشود و از قبل [هم وارد] میشد، در درجهی اوّل متوجّه به دین و روحانیّت است. اگر روحانیّون در کشور ما در میدان نبودند و پرچم انقلاب به دوش آنها نبود، این …ضرورت حضور فعال و دلسوزانهٔ روحانیون برای تداوم انقلاب و استقلال کشور
روحانیّت دو جور به مسئله باید نگاه بکند و میکند: یکى اینکه هم روحانیّون و هم مردم توجّه داشته باشند و دارند که براى تداوم انقلاب هم، حضور روحانیّون ضرورى است و فعّال بودن روحانیّون، شرط لاینفکّ بقاى انقلاب و استقلال کشور و نظام جمهورى اسلامى است. روحانیّون باید باشند؛ آن هم با فعّالیّت، با دلسوزى، با از خود دانستن انقلاب و جانانه دفاع کردن؛ همچنان که در این چند سال نشان دادند: آن در صحنهی نظامى و جبهه و شهداى روحانیّت و جوانهاى تفنگبهدوش و آرپیجیبهدوش و لباسبسیجپوشیده و بهخونخودغلتیده، آن در صحنهی سیاسى، آن در صحنهی تبلیغاتى، آن در صحنهی تربیت نیروها در حوزههاى علمیّه و بخصوص در …لزوم آیندهنگری و برنامهریزی روحانیون و ضربهخوردن در صورت غفلت
… حادثهی بزرگ را -یعنى نظام مشروطیّت را- در کشور ایجاد کردند و پایان دورهی استبداد را تدارک دیدند؛ [امّا] بعد همین مشروطیّت، شد یک پایگاهى براى ضدّیّت با دین و با روحانیّت! هنوز هیچچیز نشده، روزنامههاى صدر مشروطیّت شروع کردند به نام آزادى، دین را کوبیدن؛ تا جایى که یکى از شخصیّتهاى روحانیاى که جزو پیشروان مشروطیّت بود -مرحوم حاج شیخ فضلالله نورى- در مقابل آن مجلس و آن مشروطیّت ایستاد و به شهادت هم رسید.اگر روحانیّون به آینده به چشم یک میدان کار نگاه نکنند و برایش برنامهریزى نکنند و آفات راه را از سر راه برندارند، دنبال این غفلتْ ضربه است؛ در این هیچ شکّى نیست؛ اگر روحانیّون آینده را با چشم باز و بصیر نگاه کنند و خودشان را براى ادامهی حمل این بار آماده کنند و وظایف خودشان را پیشبینى کنند و خودشان را آمادهی عمل به آن بکنند، اسلام - آن هم در سطح جهان - روزبهروز قوّت خواهد گرفت؛ در این هم هیچ تردیدى نیست.وظیفهٔ روحانیون: تقویت جهات مثبت و سد نقاط منفی برای ساختن آینده
پس میرسیم به اینجا که علماى دین و جوامع روحانى چه وظیفهاى بر عهده دارند تا آینده به شکل صحیح و خداپسند و مطلوبى شکل بگیرد؛ ما -به حیث روحانیّون- همهی فکرمان را باید روى این متمرکز کنیم. راه هم این است و کلید رمز را اینجورى باید پیدا کرد: باید دید آن جهات مثبت روحانیّت که به او امکان داد این حرکت عظیم را [بکند] و دنیا را در آستانهی یک تحوّل قرار بدهد چه بوده تا آن را در خودمان تقویت کنیم، اگر هم جهات منفیاى در گذشته وجود داشته از آن بترسیم و راه آن را سد کنیم و نگذاریم نقاط منفى جدیدى پیدا بشود.علم، زهد، شجاعت در برابر زور و پیوند با مردم نقاط مثبت روحانیت
نقاط مثبت در جامعهی روحانیّت که جامعهی علمى شیعه است، چند چیزِ روشن است: یکى علم است، یکى زهد -بیاعتنائى به دنیا- است، یکى شجاعت است در مقابل قدرتها و در مقابل زور، یکى اتّصال به تودهی مردم است؛ که هیچ فرقهاى از فِرَق روحانى در عالم، این خصوصیّت آخر را مثل روحانیّت ما نداشتهاند، الان هم ندارند؛ مردمى بودن، درد مردم را احساس کردن، براى مردم دل سوزاندن و کار کردن، به دشمنان مردم نزدیک نشدن؛ اگر این خصوصیّت نبود، اطمینان مردم به روحانیّت جلب نمیشد که به خیابانها بیایند و آنجور جان خودشان را در راه آرمانهاى این انقلاب در معرض خطر قرار بدهند. اینها خصوصیّات مثبت روحانیّت است؛ اینها را بشدّت حفظ کنیم.حوزههاى علمى کانون علم باید بمانند. و هرچه در …حفظ ورع و تقوا و بیطمعی وظیفهٔ مبرم امروز روحانیون
… را که میشناسیم و میبینیم در این چند سال وجودشان، حرفشان، منششان مؤثّر بوده، کسانى هستند که به زخارف دنیا بیرغبت بودهاند و نخواستهاند به نفْس خودشان و به شهوات خودشان پاسخ بدهند و در مقابل اینها ایستادند و اینها را در مقابل اهداف بلند، کوچک شمردند. ما نمیتوانیم مثل امیرالمؤمنین على (علیه السّلام) عمل کنیم -خود آن بزرگوار هم همین را فرمود-[8] لکن میتوانیم ورع را، تقوا را، بیاعتنائى را، بیطمعى را در خودمان حفظ کنیم، آن را تقویت کنیم. و این امروز براى روحانیّون یک وظیفه است؛ یک وظیفهی مبرم. و طلّاب و فضلا و مسئولیّتدارهاى روحانى و شاغلین، به این جهت باید خیلى توجّه کنند؛ چون راه، راه پیغمبران است، راه کسانى است که کمترین اعتنائى به این دنیا نکردند، راه امیرالمؤمنین، راه پیغمبر و راه انبیاى الهى (علیهم الصّلاة و السّلام) است؛ این راه را باید اینجورى رفت. و [دو مسئلهی دیگر هم] شجاعت و شهامت در مقابل زورمندان، و تکیهی به …سودمندی بیسابقهٔ امروز روحانیت شیعه و لزوم تلاش بیشتر
این مردمِ بااخلاصْ در جهت هدفهاى انقلاب، زمینهی فعّالیّت و قهرمانِ میدان فعّالیّت و یکّهتاز در این دنیاى آشفته هستند. بنده و شما جایگاهمان را و سهممان را باید پیدا کنیم و ایفا کنیم. امروز وظیفهی روحانیّت خیلى سنگین است. البتّه عرض بکنم، بنده فکر کردم، دیدم در طول این هزار و اندى [سال] که از تاریخ روحانیّت شیعه [گذشته است]، هیچوقت روحانیّت شیعه بخوبىِ امروز، به کارایى امروز، به مفید بودن امروز نبوده. امروز روحانیّت شیعه از همهی دوران طولانى عمر پُربرکت خود مفیدتر و پُربرکتتر و بیشتر در خدمت اسلام و مسلمین است -در این هیچ تردیدى نیست- امّا زمان و زمینهی کار و وضعیّت این ملّت بزرگ، از ما تلاش بیشترى را میطلبد؛ خیلى باید کار کنیم، خیلى باید تلاش کنیم.طلّاب عزیز و فضلاى جوان، حضور در میدانهاى گوناگون را [حتّى] یک لحظه باید فراموش نکنند؛ این با درس خواندن منافات ندارد، [بلکه] مؤیّد درس خواندن است. همانطور که امام بزرگوار در پیام فراموشنشدنیشان فرمودند، آن جوانهایى که تفقّه[11] را در میدانهاى خودش فراگرفتند و منذر[12] قوم خودشان شدند، آن جوانها و فضلائى که میدان جنگ را میدان آزمایش نفْس خود …خشنودی مردم از رشد صحیح روحانیت و نگرانی از دنیاگرایی و دستهبندی سیاسی آن
… امکانات خود در حوزههاى علمیّه مسئولیّتهایى دارد. مهم این است که به حرف اکتفا نکنیم، به تحسین بیان امام اکتفا نشود. حقیقتاً راه، به سمت کامل کردن و آیندهنگرى در کار حوزهها برنامهریزى بشود و آن کسانى که میتوانند، با استمداد از پروردگار این راه را طى کنند. و بدانید که مردم از هر حرکت روحانیّت به سمت رشد صحیح جامعهی روحانیّت، خشنود و خوشحال میشوند؛ همچنان که اگر خداى نکرده روحانیّون را سرگرم مسائل شخصى و مسائل دنیایى، یا بیرغبتى و عدم توجّه به مسائل انقلابى، یا غرق شدن در دستهبندیهاى سیاسى و غیره ببینند، نگران میشوند. و وظیفهی علماى دین و روحانیّون عزیز این است که رضاى الهى را و مصلحت مردم را بر هر چیز دیگرى مقدّم بدارند.بنده از جمع شما آقایان محترم و عزیزان -علما، مدرّسین، فضلا، طلّاب- که از نقاط مختلف تشریف آوردید، صمیمانه تشکّر میکنم. از خداى متعال براى همهمان -براى …محور امید مردم در تبیین مسائل دینی طی هزار سال
… دینى و گذاشتن عمامه هم خودش یک مرحلهاى است و بسیار حائز اهمّیّت است؛ تا شما عمامه سرتان نیست، مردم یک جور از شما توقّع دارند؛ وقتى عمامه سر گذاشتید، این توقّع جور دیگرى خواهد شد.این لباس هزار سال است که لباس علم است. نمیگوییم فقط علما این لباس را داشتند؛ نه، زىّ[2] اهل علم، هزار سال است که در روحانیّت شیعه - از زمان شیخ مفید و شیخ طوسى تا حالا - محور و مرکز امید مردم براى امورى بوده؛ یکى از آنها عبارت است از تبیین مسائل دینى؛ یعنى مردم در طول این هزار سال همواره از علماى دین توقّع داشتند که برایشان مسائل اسلامى را تبیین کنند.آزادگی از قدرتها و تحمیلها، اصلی در روحانیت شیعه
انتظار دیگرى که همواره در طول تاریخ، مردم از ماها داشتهاند این بوده که ما حر و آزاد باشیم؛ یعنى قدرتها و رودربایستیها و تحمیلها و مانند اینها، ما را اسیر خودشان نکنند. این در روحانیّت شیعه یک اصل است. البتّه روحانیّتِ دیگر برادرانِ مسلمانِ ما هم از جهت آن دو چیز اوّل با ما شریکند؛ لکن در آنها این انتظار نبوده؛ مردمشان آنها را تابعى از قدرت و حکومت میدانستند - آن قدرت هر کسى میخواهد باشد - لکن در شیعه نه؛ مردم از علماى دین همیشه انتظار داشتهاند که آنها …ارزش مضاعف روحانیون مجاهد و حق حیات آنان بر حوزههای علمیه
سلام خدا بر مجاهدان فیسبیلالله؛ آنان که شرف جهاد را با فضیلت علم به هم آمیختند و مصداق عالم عامل شدند. تاریخ شکوهمند روحانیّت شیعه هر چند که در همهی دورانهاى پرحماسهی عمر تشیّع سرفراز، با فداکاریها و مجاهدات خونین همراه است، امّا آنان که در این عصر - که عصر پیکار سرنوشتساز ارزشهاى الهى با تهاجم شیطانهاى زر و زور جهانى است - توانستند رداى سرخ جهاد و شهادت را بر قامت رساى حوزهی روحانیّت شیعى بیفکنند و اسوهی قتال فیسبیلالله شوند، از ارزشى مضاعف برخوردارند. حضور در صحنههاى جهاد و شهادت، جامعهی روحانیّت را بهاء[2] و رونقى الهى میبخشد و سلاح بلاغ و تعلیم آنان را بُرّا میسازد. روحانیّون مجاهد فیسبیلالله حقّ حیات بر گردن حوزههاى علمى تشیّع دارند. اینجانب ضمن تبریک این توفیق بزرگ به شما رزمندهی روحانى، امیدوارم مشمول دعاى حضرت ولیعصر (ارواحنا فداه) و مورد رضاى روح مطهّر امام خمینى (رضوان الله علیه) باشید و توفیق تلاش در راه خدا و اسلام، همواره شامل حال شما باشد.تکلیف عاجل روحانیون در تأمین معلم و مربی دینی برای نیروهای مسلح
من یک نکتهی دیگر را اضافه کنم و آن این است که ما نمیتوانیم به برادران جوانِ پرنشاطِ مؤمنِ انقلابىِ سپاه بگوییم شما متدیّن باشید، باورع باشید، متّقى باشید، مواظب باشید، امّا درعینحال که این توقّع را از آنها میکنیم، معلّم و مربّى و روحانى -به قدر لازم- در اختیار آنها نگذاریم؛ این نمیشود؛ این تکلیفِ مالایطاق[8] است؛ این توقّعِ زیادى است. اینجا است که تکلیف روحانیّون محترم و علماى عظیمالشّأن و فضلا نسبت به این سازمان انقلابى و همهی نیروهاى مسلّح -بخصوص سپاه- تکلیف بسیار عاجلى میشود. من از همهی حوزههاى علمیّه و فضلاى جوان و هوشیار و آگاه و انقلابى درخواست میکنم و دعوت میکنم که به دعوت نمایندگى ولیفقیه در سپاه پاسداران[9] -تا آنجایى که براى آنها تکلیف مالایطاق و اضطرار نباشد- پاسخ مثبت بدهند و این کار بزرگ را انجام بدهند. سپاه براى ما …آبروی قرنها روحانیت شیعه از کلینی و طوسی، سرمایهٔ پیروزی انقلاب
من یک وقتى -دو سه سال قبل از این- به یک مناسبتى خدمت حضرت امام (رضوان الله تعالى علیه)، یک چیزى را میخواستم پیشنهاد کنم.[20] خدمت ایشان عرض کردم که به اعتقاد من پیروزى این نظام فقط به آبروى روحانیّتِ زمان ما انجام نگرفت؛ بلکه آن سرمایه و آن ذخیره و نقدی که خرج شد تا این انقلاب عظیم به پیروزى رسید و این حادثهاى که واقعاً معجزه بود تحقّق پیدا کرد، عبارت بود از آبروى روحانیّت شیعه از زمان شیخ کلینى و شیخ طوسى تا زمان ما؛ این اعتقاد من است. امام هم در آن روزى که این مطلب را عرض کردم، مطلب را تلقّى به قبول کردند؛ معلوم بود نظر شریف خود ایشان هم همین است. و این یک واقعیّتى است؛ ما اگر آن ریشهی تاریخى را نداشتیم، مردم آن محبّت و اعتماد را به ما نداشتند و به اشارهی روحانیّت حرکت …زیان جبرانناپذیر قدرتطلبی و ضعف تقوای روحانیان در شرایط امروز
امروز اگر روحانیّت از زىّ[21] خود خارج بشود، اگر قدرتطلبى بکند، اگر قدرتنمایى بکند، اگر کارى کند که تلقّى بشود که این سوءِاستفادهی از قدرت است، اگر عملى از فرد روحانى سر بزند که حاکى از ضعف آن تقوا و ورعى باشد که مردم در ما سراغ کردند و به ما اعتماد کردند، لطمهی هر کدام از اینها غیر قابل جبران است. از این جهت هم امروز وضع ما روحانیّون، استثنائى است؛ یعنى با دورهی قبل از انقلاب فرق میکند. در دورهی قبل از انقلاب هم اگر از یک روحانى یک چیزى سر میزد، البتّه ضایعه بود و به همهی روحانیّت سرایت میکرد؛ امّا امروز چون نظام، نظام اسلامى است و روحانیّون مظهر …توصیهٔ تقوا و صبر و هوشیارسازی مردم در برابر مکر دشمن
شایسته است که علماى اعلام و ائمّهی محترم جمعه و جماعت و خطبا و مبلّغین، با نفوذ کلمهی خود در اقشار مختلف، تقوا و توکّل و صبر و مجاهدت را به مردم توصیه کرده، همگان را در برابر مکر و خدعهی دشمنان، هوشیار سازند و وظیفهی اسلامى و انقلابىِ دفاع از جمهورى اسلامى را همواره در یاد آنان زنده نگه دارند.وظیفهٔ استثنایی و بیسابقهٔ علما در نظام جمهوری اسلامی
بهمناسبت اجتماع شما آقایان محترم و اقتران[2] این روزها با سالگرد شهادت حضرت امام باقر (صلوات الله و سلامه علیه) بد نیست اشارهاى به مسائل خاصّ روحانیّت و حوزههاى علمیّه بکنیم. این وظیفهاى که امروز در نظام جمهورى اسلامى بر عهدهی علما و روحانیّون است، یک وظیفهی استثنائى است. هم براى خود ما در طول تاریخمان استثنا است -یعنى در طول تاریخ روحانیّت شیعه و فقاهت اسلام، هرگز هیچ دورانى را نداشتیم که فقها و علما وظیفهاى به سنگینى وظیفهی امروز داشته باشند- و هم نسبت به بقیّهی علماى دینى در سراسر جهان یک وظیفهی استثنائى است؛ چون در کشور ما و جامعهی ما نظامى استقرار پیدا کرده است که بر مبناى تفکّر اسلامى و شریعت اسلامى، هم شکل گرفته و هم اداره میشود و هم اینکه این نظام پذیرفته است که به سمت تحقّق کامل شریعت اسلامى و اهداف اسلامى حرکت کند.دشواری مسئولیت علما در ادارهٔ نظام بر اساس اسلام نسبت به کشورهای دیگر
… ملّت و معلّمین امّت گذاشته، اختصاص به زمان و مکان خاصّى ندارد. در همهی اقطار[3] اسلامى، در درجهی اوّلْ مسئولیّت دفاع از اسلام و قرآن و شریعت اسلامى بر عهدهی علما است و هیچ شرایطى آنها را معاف نمیکند از دفاع از حریم مقدّس دین. این وظیفه بر عهدهی همه است؛ منتها در کشورهاى دیگر، کار علما آسانتر است، سادهتر است، پیچیدگى کار علما در نظام اسلامى را ندارد. آنجا مسئولیّت دفاع از حیثیّت جهانىِ اسلام بر دوش آنها نیست؛ مسئولیّت تنظیم یک سیستم و نظامى که تمام گوشهوکنارهاى آن باید بر اساس اسلام شکل بگیرد، بر دوش آنها نیست. آنها وظیفهی امر به معروف و نهى از منکر را دارند -در مراحلى که در فقه مشخّص شده، به هر اندازهاى که امکان اثر هست یا براى آنها مقدور است- امّا ادارهی یک نظام، ادارهی مردم، ساختن و پرداختن و جمعوجور کردنِ مجموعهی زندگى انسانها بر اساس اسلام، کار بسیار پیچیده و ظریف و دشوارى است. این در جامعهی اسلامى، بر دوش ما و بر دوش علما است. ممکن است براى آنها از لحاظ مبارزه و فعّالیّتهاى سیاسى، بعضى از دشواریها وجود داشته باشد، امّا آن بمراتب آسانتر و سبکتر است از مسئولیّتهایى که براى دفاع از حیثیّت جهانى اسلام، در نظام ما وجود دارد. ما این …مسئولیت تبیین اسلام، ارشاد مردم و نصیحت حکومت
… جاهلى -که هر چیزِ غیراسلامى، جاهلى است، گمراهى است: فَماذا بَعدَ الحَقِّ اِلَّا الضَّلـّْل-[14] اگر اینجور بشود، ما همان مؤذّن بدصدا خواهیم بود؛ صداى ما و آهنگ ناخوش ما به جاى اینکه به اسلام عزّت ببخشد و آبرو ببخشد، اسلام را دچار سرشکستگى خواهد کرد. خب حالا کیست آن کسى که باید نگذارد [اینطور بشود]، و اسلام را تبیین کند، و آنجایى را که احتیاج به متصدّیان لایق و مؤمن و عارف و آشنا به رموز اسلامى است پُر کند، و مردم را ارشاد کند، و حکومت را نصیحت کند، و در راههاى مشکل، مشکلات را با قدرت معنوى خودش هموار کند؟ جامعهی روحانیّت. لذاست که حوزههاى علمیّه نقش اوّل را دارند. بحث دراینباره طولانى است، من نمیخواهم تفصیلاً صحبت بکنم. عرض میکنم حوزههاى علمیّه بر سه مبنا باید تحرّک خودشان را افزایش بدهند، سازماندهى کنند، نوآورى کنند:نقش تعیینکنندهٔ روحانیان و نمایندگان روحانی در سپاه
یک جمله هم به برادران عزیز روحانى عرض کنم -اگرچه حقّ این عزیزان بیش از یک جمله است، منتها چون ذهن من بکلّى مصروف شد به این مسئله، [این را] بهعنوان اظهار علاقه و ارادت به آقایان [عرض میکنم]- این نقش حسّاس و مهم را برادران عزیز روحانى و نمایندگان روحانى که در سرتاسر سپاه حضور دارند، بایستى خیلى گرامى و عزیز بشمارند؛ حقیقتاً نقش تعیینکنندهاى است. و همانطور که عرض کردم قوام و شخصیّت سپاه به معنویّتش است و این معنویّت از طریق شما آقایان محترم و علماى محترم که معلّمین اخلاق و معنویّت و تزکیه هستید، قابل تأمین است. هم برادران بایستى قدر شما آقایان را بدانند و هم شما بایستى این صفحهی نورانیاى را که …پشتیبانی مالی مردم از روحانی مایهٔ پیوند و از بابرکتترین شکلها
… [گفتهام] آنوقتى که بنده مشهد بودم و مراجعات وجوه مردم یا پولهاى مردم را داشتم، عقیدهام همین بود، حالا هم اعتقادم همین است. آن کسى که میآید پولش را و وجوهاتش را به ما که روحانى محل هستیم میدهد، درحقیقت دلش را هم به ما میدهد؛ محبّت خودش را هم به ما میدهد. مردم وقتى روحانى را پشتیبانى مالى میکنند، یک احساس پیوندى میکنند. بعضى خیال میکنند این چیز بدى است که مردم بیایند به روحانیّون پول بدهند و پشتیبانى مالى بکنند؛ نه، من عقیدهام بعکس است. من معتقدم این یکى از بابرکتترین و بهترین شکلها است که مردم خودشان روحانى را پشتیبانى مالى بکنند. در مورد ائمّهی جمعه هم عقیدهی بنده همین است، که طبعاً همان حالت سادهزیستى و رعایت نظرات مردم، یک مقدارى هم بیشتر تأمین میشود. و نکتهی سوّم هم بالا بردن محتواها.روحانیت، وارثان معنوی امام همچنان که علما وارثان انبیا
بنده متقابلاً این مصیبت بزرگ و این ضایعهی جبرانناپذیر را به همهی شما برادران عزیز که معلّمان امّت و پیشقراولان حرکت به سمت اهداف مقدّس اسلام هستید و همیشه مورد توجّه و عنایت خاصّ امام فقید و عزیز ما بودید، صمیمانه تسلیت عرض میکنم. حقیقتاً سرسلامتىِ این حادثهی مصیبتبار را باید به جامعهی روحانیّت داد؛ آنها وارثان معنوى امام هستند؛ همچنان که همیشه علماى امّت، وارثان انبیاى الهى بودهاند؛ و امام بزرگوار و فقید ما، خودْ وارث سلسلهی انبیا بود؛ در علومشان و در اهدافشان و در راهشان.پیشگامی روحانیت در به راه انداختن انقلاب و عزت اسلام
… باطل را ترویج میکند. این چیزِ بسیار خطرناکى است و این آن کارى بوده که استکبار، با پول، با تطمیع، با فشار سعى کرد در طول این صد و چند ده سالِ اخیر در کشورهاى اسلامى انجام بدهد. البتّه اگر بگوییم موفّق شد، نه، حرف درستى نیست؛ استکبار بهطور کامل هم موفّق نشد؛ براى خاطر اینکه در تمام دنیاى اسلام و مخصوصاً در ایران، جامعهی علمى و اسلامى -یعنى روحانیّت اسلام- در مواضع حق و قاطع خود ایستاد، این انقلاب عظیم را به راه انداخت و این جمهورى و نظام مرتفع را به وجود آورد و پرچم اسلام را در دنیا برافراشت و اسلام را عزیز کرد. این پیشقراولىِ روحانیّت بود؛ و اگر روحانیّت در کشور ما جلودار این قضیّه نمیشد، نهضت همهگیر نمیشد، ایمانهاى مردم متوجّه آن نمیشد و نیروهایشان در راه آن به کار نمیافتاد.در دنیاى اسلام هم حقّاً و انصافاً ما علمائى را میشناسیم که حق را گفتند در سختترین شرایط، دنبال حق حرکت کردند در دشوارترین فشارها؛ و اینها اجرشان خیلى بالا است. در کشورهاى اسلامى -چه در آسیا، چه در آفریقا، چه در جاهاى دیگر- کسانى بودند که بهخاطر یک کلمه حمایت از جمهورى اسلامى و از امام و از انقلاب اسلامى و از حق، فشارهاى سختى را بر خودشان تحمّل کردند که اینها یقیناً جزو بندگان صالح خدا …آبروی روحانیت، آبروی اسلام و انقلاب و امام و لزوم افزودن استحکام معنوی آن
ما جامعهی روحانیّت -که بنده هم طلبهاى هستم از این مجموعهی عظیم روحانى- تکلیفمان این است که استحکام معنوى روحانیّت را، جامعهی علمى را تا هرچه بتوانیم اضافه کنیم؛ علماً، عملاً، فکراً، مشیاً، زیّاً، از همهی جهات. آبروى روحانیّت، آبروى اسلام است. آبروى روحانیّت، آبروى انقلاب است. بخصوص آبروى روحانیّت، آبروى امام است؛ چون امام از روحانیّت خیلى تجلیل و حمایت و پشتیبانى کردند. هر حرکتى در روحانیّت که درخشان و مفید و براى اسلام و مسلمین مثمر و بابرکت باشد، براى امام یک آبرو است، یک ذخیره است. هر حرکتى در دنیاى روحانیّت و میان افراد معمّم که خداینکرده مایهی سرشکستگى یا تردید در ذهن مردم یا ابهام در عقاید و معتقدات و افکار مردم یا …نقش برجستهٔ روحانیت در تحقق، تثبیت و پیشرفت انقلاب و تبیین مبانی آن
بنده متقابلاً این ضایعهی مصیبتبار و بسیار سنگین را به جنابعالى[2] و آقایان -که همواره بازوهاى توانایى براى امام فقید عزیزمان بودید- تسلیت عرض میکنم.شکّى نیست که نقش شخصیّتهاى روحانى -از قبیل جنابعالى و برادران عزیز دیگرى که در این مجمع، سالها است مشغول کار و تلاش هستند- در تحقّق انقلاب و در تثبیت انقلاب و در پیشرفت انقلاب یک نقش بارز و برجسته بوده؛ البتّه در آینده هم همین نقش انشاءالله خواهد بود. و بیشک این ملّت و هواداران این انقلاب، تأثیر و نقش سازنده و تعیینکنندهاى را که روحانیّت بزرگوار در اقطار[3] کشور -بخصوص در تهران- ایفا کردند براى تبیین مبانى انقلاب براى مردم و ترویج آن و به تحقّق رساندنِ آن و بسیج نیروهاى عظیم ملّت پشت سر آن، فراموش نخواهند کرد.روحانیت در آغاز کار و نفی بسنده کردن به درس و کار شخصی
… دین را و معنویّت را از مسیر خود دور میکند، از مردم جدا میکند، از خدا دور میکند و مایهی شادى و آسایش دل دشمنان خدا میشود - هنوز هستند. در همهی جبههها، حضور جوانهاى مؤمن و فعّال و فضلاى جوان در سمت هدفهاى انقلاب یک ضرورت است.برادران! ما هنوز در اوّل کاریم. هیچ کس تصوّر نکند که روحانیّت تلاش خودش را کرد و به نتیجه رسید، برویم بنشینیم فقط مشغول کارهاى شخصى خودمان یا مشغول درس خواندن خودمان باشیم. البتّه درس خواندن یکى از کارهاى اساسى است؛ امّا همهی کار نیست. روحانیّت در آغاز کار است. انقلاب در عمر یازدهسالهی خود، در اوایل دوران جوانى است. در عمر یک انقلاب و یک ملّت و در مقیاسهاى اینجورى، این ده سال و یازده سال، چند روز بیش نیست. هنوز اوّل کار است؛ ما باید تلاش کنیم. طلّابِ جوان خودشان را بسازند. فضلا و مدرّسین و اساتید و علماى بزرگ، …تقدیر از خدمات معنوی روحانیون در جهاد سازندگی و حفظ سلامت راه آن
… بهوسیلهی جهادگران عزیز انجام میشود، کمک کند و امید است وزیر محترم و مسئولان ارجمند جهاد و همهی عناصر مخلصى که در سالهاى گذشته در جبههی نظامى و جبههی سازندگى و جبههی فرهنگى حضور و تلاش فعّال داشتهاند، همواره مشمول برکات و الطاف الهى قرار داشته باشند. همچنین لازم میدانم ضمن تقدیر و تشکّر از حضرات علما و روحانیّون عزیزى که در جهاد سازندگى به خدمات معنوى و راهنماییهاى ارزنده اشتغال دارند، دوام توفیقات آنان را در حفظ سلامت راه و روش این دستگاه ارزندهی انقلاب مسئلت نمایم.لزوم معرفت، امید و روحیهٔ انقلابی در روحانیان نمایندگی امام در سپاه
… عملیّاتى، چه ردههاى ادارى- حضور نمایندگى رهبرى بایستى کاملاً حس بشود. یعنى همه جا بایستى حضور داشته باشید؛ در یگانها، در خطوط، در جبهه، در قرارگاهها، پشت جبهه، در همه جا بایستى این حضور محسوس باشد؛ چه با حضور اشخاص، چه با حضور دستورالعملها و مانند اینها. بنابراین مسئلهی حوزهی نمایندگى به نظر بنده مسئلهی خیلى مهمّى است.من یادم میآید سه چهار سال قبل از این که گاهى ما برادران دفاتر نمایندگى را -در [جمع] مسئولین بالا یا در [سایر] جمعها- زیارت میکردیم،[4] همواره در مقابل اعتراض به بعضى از نابسامانیهایى که گوشهکنار وجود داشت، توصیه میکردم و میگفتم این را که اصل قضیّه اینجا است: مسئلهی نمایندگى امام با حضور یک عدّه روحانىِ آشنا به مسئولیّت و داراى معرفت و خستهنشو و پُرامید و داراى روحیهی انقلابى. این حضور [نمایندگى] در سپاه پاسداران انقلاب اسلامى، اصل مسئله است؛ اگر این تأمین شد، به نظر ما هیچ مشکل دیگرى در مجموعهی سپاه، مشکل اصلى نیست و قابل حل شدن است. بنابراین مسئولیّتِ فوقالعاده مهمّى است.لزوم عمل خود روحانیون به پیام تقوا و زهد
… میدهند؛ یعنى ما چیزى را که به مردم میگوییم، خودمان بایستى عمل کرده باشیم؛ این انتظار مردم است. حالا من آن چیزهایى را که در واقع تکالیف الهى است و انتظارات اصل دین از ما است، بیان نمیکنم؛ انتظار مردم این است. ما فقط به مردم نمیگوییم نماز بخوانید، روزه بگیرید؛ ما به مردم میگوییم که تقوا داشته باشید، ورع داشته باشید، زهد داشته باشید، دلبستگى به مال دنیا نداشته باشید، دلبستگى به مقام نداشته باشید، هدفتان در همهی امور خدا باشد؛ پیام دین که بهوسیلهی ماها و بهوسیلهی شماها - یعنى همهی روحانیّون - به مردم داده میشود، اینها است. [پس] خود ما بایستى عاملترین به این باشیم. این هم انتظار دوّم مردم.نقش علمای دینی در هدایت مردم و قوام امور کشور
… دادگاه روحانیّت و با تشکّر فراوان از خدمات و زحمات ارزندهی ایشان در طول اشتغال به این مسئولیّت مهم، جنابعالى را که بحمدالله برخوردار از صلاحیّتهاى علمى و عملى و داراى منزلت شایستهاى در نظام جمهورى اسلامى میباشید، به دادستانى این دادگاه منصوب میکنم. اهمّیّت شأن و نقش علماى دینى و جامعهی روحانى در هدایت مردم و قوام امور کشور اقتضا میکند که نسبت به تخلّفات و کجرَویهایى که ممکن است از برخى عناصر روحانینما صادر شود حسّاسیّت و اهتمام نشان داده شود و با متخلّفین برخوردى قاطع و منطبق با احکام اسلامى انجام گیرد. امید است همچنان که از جنابعالى معهود است، با اتّکال[1] به خداوند و اعتماد به عدل قضائى اسلام، این مسئولیّت خطیر را عهدهدار گردید.