نسبت ندادن پیروزی به خود و وسیلهٔ الهی بودن برای مردم
… خدا این است. این را چه کسى کرد؟ این را شما کردید؟ کسى میتواند بگوید این کار را من کردم؟ اصلاً امکان ندارد. این را حرکت مخلصانه و مجاهدانهى عموم کرد. هیچ کس نمیتواند [به خودش نسبت دهد]. کمااینکه پیروزى انقلاب اسلامى را هیچ کس به خودش نسبت [نمیدهد]؛ امام با آن عظمت ــ که میدانید شخصیّت امام و رهبرى امام قابل قیاس با هیچ یک از این رهبرىهاى امروز و دیروز دنیا نبود؛ یعنى واقعاً حقّ حیات [بر همه] داشت ــ هیچ وقت پیروزى را به خودش نسبت نمیداد؛ و اگر تحلیل کنیم، حق هم همین بود؛ یعنى ایشان یک وسیلهى الهى بود براى مردم. آن حرکت عظیم مردم، این اخلاص، این فداکارى، پیروزى را در اینجا هم به وجود آورد؛ در افغانستان هم راهها را باز کرده؛ منتها شما هنوز یک قدم [مانده] به آخر راهید، این یک قدم هم باید همانجور برداشته بشود. اگر در این یک قدم سیاست آمد ــ منظورم از سیاست …
علم امام پشتوانهٔ حرکت بیمانند او در تاریخ اسلام پس از صدر اسلام
… کنید. البتّه مقدّماتى دارد: شرط اوّل درس خواندن است و خوب خواندن. بنده به رفقاى طلّابمان از قدیم و قبل از پیروزى انقلاب میگفتم بىمایه فطیر است؛ باید مایه داشته باشید؛ باید درس بخوانید؛ آن عالِم مبارزى که ذخیرهى قابل توجّهى به دست آورده، میتواند مفید باشد. امام بزرگوار ما که توانست با آن دست قدرتمند خودش یک دنیایى را متحوّل کند، این حرکت عظیم را به برکت علم انجام داد؛ اگر امام عالِم نبود، نمیشد. کار امام که شوخى نبود؛ اصلاً با هیچ حرکت دیگرى در طول تاریخ اسلام، بعد از صدر اسلام قابل مقایسه نیست؛ چه کس دیگر یک چنین حرکت عظیمى را انجام داده؟ اگر ابعاد این را بخواهیم بیان کنیم، خودش یک ساعت طول میکشد. این، اوّل.
امام الگوی اعلای تقوا و مراقبت از نفس
… به زمین رساندید؛ این را نگه دارید، حفظ کنید؛ مبادا آنچه در دوران سختى به دست آمده، در دوران رفاه آسان از کف برود! خیلى مواظب باشید. و این تقوا و غلبهى بر نفْس اگر نباشد، آن علمى هم که گفتیم سودمند نخواهد افتاد، بلکه مضر خواهد شد؛ مثل سلاحى در دست آدم ناباب. و باز در اینجا من به امام عزیزمان (رضوان الله تعالى علیه) باید مَثَل بزنم؛ واقعاً مثال اعلاى تقوا و مواظبت و مراقبت از خود، از نفْس خود، از حرکات خود [بود]؛ بدون یک ذرّه اغماض نسبت به خود، مواظب خود بود؛ این تقوا است؛ مراقب خود بودن.
عامل بودن او به اسلام و درس اخلاص در کارها
ما باید در تمام حرکات و اعمالمان این حقیقت در یادمان باشد. و این درس بزرگ اسلام و درس بزرگ معلّم بزرگ ما در این دوران ــ یعنى امام بزرگوار ما که خود عامل به اسلام بود و اسلام فقط در زبان و حنجرهى او نبود بلکه از اعماق وجود او اسلام میتراوید ــ بود که ما در کارهایمان، نیّت خیر، نیّت الهى، قصد خالص داشته باشیم. اگر خود او این نیّت خالص را نمیداشت، انقلاب به اینجا نمیرسید و اگر این امّت مسلمان و مؤمن و خداجوى و امامدوست و مرید آن رهبر عظیمالشّأن و عالىمقام و شایسته، قصد خدا در کارهایشان نمیداشتند و نیّتهاى دنیاطلبانه و هواهاى نفسانى و اغراض فردى و گروهى و غیره بر …
اثبات برتری قدرت دین و معنویت بر قدرت مادی
پانزده سال قبل تردید بود که آیا اصلاً حاکمیّت اسلام ممکن است یا نه؟ انقلاب اسلامى و تشکیل نظام اسلامى در ایران، و حرکت حیاتبخش و عظیم امام (رضوان الله تعالى علیه) و قدرتى که آن مرد الهى و ملکوتى در مقابل قدرتهاى مادّى از خود نشان داد و ثابت کرد که قدرت دین و معنویّت از مادّیّت و پول و سلاح بیشتر است، تردید را باید از ذهنها زدوده باشد. بله، تشکیل نظام اسلامى در اقطار[9] عالم اسلامى، امرى است ممکن.
رد این ادعا که امام در صورت حیات برخلاف قانون اعمال نظر میکرد
حالا بعضى هم گوشهکنار اظهار نظر میکنند که اگر امام تشریف داشتند، در فلان قضیّه اِعمال نظر میکردند. من دوست ندارم که نسبت به اینجور چیزها وارد صحبت بشوم لکن تذکّراً عرض میکنم که اگر امام امروز تشریف داشتند، مطمئن باشید راضى نمیشدند به نقض قانون، آن هم در سطح وسیع و به این شکل. امام بزرگوار ما، در اواخر عمر شریفشان یک نامهاى نوشتند که این جزو اسناد باقیماندهى از آن بزرگوار است که در ذهن بسیارى از افراد هست و همه جا پخش شد؛[9] [که در آن] حتّى ارگانهاى غیر قانونىاى را که به دستور خود ایشان، به خاطر مصالح زمان تشکیل شده بود ــ از …
فرمان شکستن حصر آبادان و تحقق آن
تا اینکه امام فرمودند «حصر آبادان باید شکسته بشود»[7] و تلاش شد براى شکستن حصر آبادان، و حصر آبادان در خلال یک فداکارى بزرگ شکست و حرف امام تحقّق پیدا کرد. و کسانى در دنیا ــ از دور ــ فکر میکردند که قضیّهى جنگ با از دست رفتن آبادان حل خواهد شد و قضیّهى جمهورى اسلامى هم حل خواهد شد؛ [یعنی] جمهورى اسلامىاى که نتواند آبادان و شهر صنعتى و چشم و چراغ آن منطقهى از کشور را نگه بدارد، این دیگر چه جور حکومتى است و …
یافتن نقطهٔ اصلی و دستور شکستن حصر آبادان
آن روز دشمن در ده دوازده کیلومترى اهواز بود. خمپارهى شصت دشمن در اهواز زمین میخورد؛ یعنى دشمن جلو مىآمد، تا حدّى که اهواز در بُرد خمپارهى شصت او قرار میگرفت و میزد؛ این قدر نزدیک مىآمد؛ هیچ چىز باقى نمیماند. امام آن نقطهى اصلى را پیدا کردند، گفتند باید حصر آبادان شکسته بشود، و شکسته شد. این روزها سالگرد آن روزهاى افتخارآمیز است.
درک حقایق حوادث انقلاب، نه از راه محاسبات معمول سیاسی
همهى این حوادثى که شما در انقلاب دیدید و امام دربارهى آنها یک چیزى گفتند و شد، از این قبیل بود؛ نه اینکه حالا محاسبهى مادّى و سیاسى میکرد، نه، ایشان اهل این محاسبات نبود؛ البتّه ایشان فکر سیاسى خیلى پختهاى داشتند امّا اینکه حالا این محاسباتى که معمولاً میکنند، ایشان هم [بکنند] نه، ایشان اصلاً اینجورى نبود؛ امّا میفهمید حقایق را. خب، این همان غیبِ عالم است، ملکوتِ عالم است، ملکوتِ وجود شما است که باید به آن ایمان و اعتقاد داشت. راه رسیدن به آن هم تقوا است؛ راه آن تقوا است.
مقصود امام فراتر از عضو نبودن در یک حزب
… شد. بنده عرض کردم، نمیشد که مسائل جارى کشور را ــ بخصوص آنکه مربوط به سپاه است ــ نبینم و ندانم؛ بنده خیلى جزئیّات فراوانى را ــ حرفهایى که گفتند، چیزهایى که نوشتند، چیزهایى که سخنرانى کردند، دَرِگوشىها و مانند اینها ــ خیلى چیزها را دیدم و شنیدم. خیلى افراد فرمایش امام را بد تفسیر کردند؛ امام نمیخواست بگوید فقط شما باید جزو فلان حزب نباشید؛ نه، این یک چیز کوچکى بود. الان در کشور ما و جامعهى ما، نه در سطوح مردم، در سطوح مسئولین ــ خوشبختانه در سطوح مردم یا نیست یا اگر هست خیلى ضعیف است ــ در سطوح متشخّصین، جناحبندى و گروهگرایى و باندبازى هست دیگر؛ یعنى در این باندها هم شما نباید باشید؛ این خلاصهاش [است].
جای خالی امام در هنگام بازگشت آزادگان
بنده همین طور که به شماها، به این چهرههاى نورانى نگاه میکنم، مکرّر فکر میکنم که جاى امام چقدر خالى است! آن باغبان چیرهدست، آن پدر مهربان چه لذّتى میبُرد اگر بود که ببیند نهالهاى برومندش، فرزندان دلاورش، بعد از سالهاى متمادى اسارت در دست دشمنان، چگونه بالنده، سربلند، عازم، پُرشور برگشتند و دست تطاول[2] روزگار نتوانسته کمترین تأثیر منفى بر روى روحیهى آنها، بر روى روحها و جانهاى منوّر آنها بگذارد.
اعتراف قلبی دشمنان به ارزش والای امام و ملت پیرو او
در این مدّت هشت سال و ده سال دوران تلخ اسارت شما در دست دشمن، ملّت ایران از گذرگاههاى بسیار سختى با سربلندى عبور کرد. این ملّت در جادّهى آسفالته حرکت نکرد؛ گردنهها را طى کرد، با خطرها مواجه شد. یک روزى تمام قدرتهاى دنیا تقریباً و همهى قدرتهاى بزرگ تحقیقاً، دست به دست هم دادند در مقابل این ملّت مظلوم امّا این ملّت با امید و توکّل به خدا، پشت سر آن انسان استثنائى زمان ما، آن سلالهى پیغمبران، آن یادگار حقیقىِ پیغمبر و على و حسینبنعلى (علیهم السّلام) ایستاد. امروز دشمنان جمهورى اسلامى اگر هم به زبان نیاورند، در دلشان معترفند به ارزش والاى امام و ملّتِ پشت سرِ امام؛ و شماها جزو بهترین نمونهها و عزیزترین نمونهها هستید. ما افتخار میکنیم به شما؛ ما افتخار میکنیم به خانوادههاى شما؛ ما افتخار میکنیم به مجاهدت شما.
اعتقاد عمیق امام به هدایت انقلاب با دست قدرت الهی
خدا را شکر میکنیم که ثابت کرد که آن دست قدرتمندى که از روز اوّل پشت سر این انقلاب و این کشور بود، همچنان پشت سر این انقلاب و این کشور هست. خداى متعال از اوان نشانههاى پیروزى این انقلاب در همهى گذرگاههاى سخت، با قدرت کاملهى خود، مسئولین را، ملّت را هدایت کرده است و این نکتهاى بود که امام بزرگوارمان عمیقاً به آن معتقد بودند، که دست قدرتمندى این انقلاب را و این ملّت را هدایت میکند؛ حالا هم همانجور شد. همه چیز به نحو مطلوب، با پیروزى ملّت ایران، با پیروزى شما مبارزان راه حق و راه اسلام و شما فداکاران، با پیروزى و سربلندى اسلام و مسلمین پیش میرود و بحمدالله پیش رفت.
عظمت یافتن ملت ایران در دنیا بهخاطر عظمت امام
در یک نظام درست، حکومت مثل سکویی برای مردم است که روی آن سکو پا میگذارند، تا اعتلا پیدا کنند. یک حکومت خوب و شجاع، یک دولت دلسوز، مایهی عزت مردم خودش است. ملت ایران به خاطر عظمت امام بزرگوارمان، در دنیا عظمت پیدا کرد. مسؤولان و رهبران و دولت خوب، این است. اما دولت بد، آن دولتی است که بر دوش مردمِ خود سوار میشود، به سر آنها میزند، باری بر گردن آنهاست و وزر و وبالی برای آنها میباشد. متأسفانه وقتی اسلام در کشوری زنده نبود و حاکمیت نداشت، آنطور میشود. اینها برای ما عبرت است.
توصیهٔ مکرر امام به گروهها و جناحها برای پرهیز از درگیری
البته خوشبختانه مردم ما، از اول این جبههبندیها - یعنی از هفت، هشت سال قبل از این تا حالا - وحدت خود را حفظ کردهاند. امام(ره) دایم به گروهها و جناحها میفرمودند که اینطور با هم در نیفتید، اینطور در مجلس با هم سروکله نزنید و اینگونه علیه یکدیگر حرف نزنید. در تمام این قضایا، مردم وحدت خودشان را حفظ کردند؛ باز هم حفظ کنید. اگر چهار نفر با هم مخالفند و علیه یکدیگر حرف میزنند، بگذارید هرچه میخواهند، بگویند و اینقدر بگویند که خسته بشوند. شما جوانان و رزمندگان و دانشجویان، شما خانوادههای شهدا، شما روحانیون عزیز، …
مقید بودن به دفاع از هر دولت تا زمانی که بر سر کار بود
طرفدارى از دولت در زمینهى مسائل سیاسى، طرفدارى از دولتى که امروز بر سر کار است، یک گرایش اصولى است که در تمام برنامههاى شما باید محسوس باشد؛ از خبرتان گرفته، تا برنامهى اقتصادىتان، تا برنامهى سیاسىتان. و این، آن گرایشى است که ملاحظه کردید امام در طول این ده سالى که حیات بابرکت ایشان ادامه داشت، در تمام دورهها، هر دولتى سرِ کار بود، امام مقیّد بودند به دفاع از او. با اینکه شما میدانید دولتهایى سرِ کار بودند که بعضى از اینها وقتى کنار رفتند، مغضوب امام و امّت بودند؛ امّا تا سرِ کار بودند، امام از اینها حمایت میکرد. حمایتهایى که از بعضى از رؤساى جمهور و نخستوزیرها، ایشان در اوایل انقلاب کردند، هنوز یادمان است. چرا؟ چون دولتى بود که مسئول بود. این صداوسیمایى که مال این ملّت است ــ که دولت هم مال ملّت است ــ و با پول جیب این ملّت دارد اداره میشود، نمیتواند بزرگترین مصلحت …
رهبری بینظیر و پرجاذبه، عامل ظهور اقتدار اسلامی در جهان
آنچه ما باید به آن توجّه کنیم، این است که اوّلاً این حرکت ناشى است از حرکت عظیم ملّت ایران و رهبرى بىنظیرِ استثنائىِ پُرجاذبهى امام راحل (رضوان الله تعالى علیه و قدّس الله نفسه الشّریفة) که قطعاً اگر آن رهبر و این ملّت و آن حرکت و آن اخلاص نمیبودند، این وضعیّت در عالم پیش نمىآمد که علىالظّاهر هیچ عامل دیگرى وجود ندارد که در دنیایى که همهى دستگاهها بر روى معنویّت فشار مىآوردند و همهى قدرتهاى استکبارى نسبت به اسلام فشار وارد مىآوردند، ناگهان اسلام اینجور در همه جاى عالم سر بلند کند و قدرت و اقتدار اسلامى خودش را نشان بدهد. فراموش نکنیم از وضع پنج سال و شش سال و هفت سال قبل، از شوروى برژنف،[6] از وضعیّت دنیا در مقابله با اسلام، از شدّت و فشارى که علیه ایران اسلامى اِعمال میکردند، و پیش از پیروزى انقلاب، از محو معنویّت از سطح عالَم، و در طول این چند سال، کارهایى که نسبت به اسلام …
طرح شعار محو غدهٔ سرطانی اسرائیل
شعار محو غدّهى سرطانى اسرائیل که از سوى امام عظیمالشّأن و قائد کبیر اسلام، امام خمینى (رضوان الله علیه) مطرح شد،[8] علىرغم میل سازشکاران سیاستباز، باید با قوّت و شدّت مطرح شود و به صداى عمومى مسلمین در حج تبدیل گردد.
نقش امام و حرکت ملت در احیای اسلام در جهان
… دم از اسلام بزند. در این کشورهاى اسلامى که امروز ائمّهى جمعه و جماعاتشان دارند تشکیلات به وجود مىآورند و مسجدها دارند رونق پیدا میکنند و کانون تحرّک میشوند، تا دیروز مسجدها مال یک مشت پیرمردِ ازکارافتاده بود؛ امروز جاى جوانها است؛ امروز کانون جنبشها است. این [کار] را شما کردید؛ این را حرکت شما و قائد عظیمالشّأن شما، آن مرد الهى بود که انجام داد.
رهبری امام بزرگترین عطیهٔ الهی برای مسلمین
… مردم مشهد یا مردم خراسان از چه لحظهاى بود، از چه زمانى بود؛ هیچ کس نمیتواند معیّن کند. ناگهان نظر لطفِ «آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند»،[3] عنایت الهى، توجّهات غیبى، فیوضات ولىّامر و بقیّةاللهالاعظم (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) ملّت را منقلب کرد؛ انقلاب با سرعت پشت سرِ آن رهبرى که بزرگترین عطیّهى الهى براى مسلمین بود، به حرکت درآمد و این ملّت هر قدمى که پیش رفت، به قدر ده قدم رشد کرد.
واکنش قاطع و غافلگیرکنندهٔ امام به توطئهٔ سلمان رشدی
… همین عَلَم کرد که شاید بتواند از راه آن موجود حقیر سیهروز و سیهروى و کتاب شیطانى او، روحیهى مسلمانها را لااقل در یک بخشى از دنیا لطمه بزند. با دشنام، با بدگویى در این کتاب، شاید بتوانند مسلمانها را یک قدرى تضیعف کنند؛ [امّا] همین عمل، وبال جانشان شد. عکسالعمل امام در مقابل این توطئه آنچنان قاطع و کوبنده بود که همهی آنها را غافلگیر کرد. آنها خواستند با نشر آن کتاب و بزرگ کردن آن کتاب [روحیهى مسلمانها را تضعیف کنند]. شاید شماها ندانید؛ یکى دو ماه بود که این کتاب در مطبوعات دنیاى غرب مخصوصاً مجلّات آمریکایى که بنده دیده بودم و مىآوردند براى من، آنچنان تبلیغ میشد که هر کسى نگاه میکرد، …
دگرگون کردن ورق با ضربهٔ متقابل امام و اقبال ملتهای اسلامی
در مقابل، عکسالعمل امام و ضربهى متقابل امام، آن قدر قوى بود که بکلّى ورق را دگرگون کرد. حکم اعدام سلمان رشدى که با اقبال و تصدیق و شوق وافر ملّتهاى اسلامى در همه جا مواجه شد، کار را دگرگون کرد؛ حالا روحیهى آنها تضعیف شده، حالا طرفداران آنها باید دیگر از خودشان در طول این مدّت دفاع کنند؛ لذا از آن روز تا حالا، سردمداران غرب و سردمداران استکبار، در مقابلههایى که با جمهورى اسلامى کردند، از اوّلین کلماتشان این است که بیایید این قضیّهى سلمان رشدى را …
شکست توطئهٔ تضعیف روحیهٔ مسلمین به دست امام با کمک مردم
خب، حالا وظیفهى ما چیست؟ دلهاى غیور و مؤمن و سرشار از اخلاص به این نکته توجّه کنند: شما باید نگذارید این روحیهى قوىاى که مسلمانان عالم به خاطر انقلاب شما به دست آوردهاند، حتّى سرِ سوزنى تضعیف بشود. این بزرگترین وظیفهى ملّت ایران است. امام ما به کمک شما مردم کارى کرد که توطئهى تضعیف روحیهى مسلمین عالم را ــ که گفتیم ۱۵۰ سال یا بیشتر براى آن کارکرده بودند ــ شکست داد و روحیهى مسلمین عالم را بالا برد. من و شما که امروز در ادامهى آن راه داریم حرکت میکنیم، باید مواظب باشیم کارى نکنیم که آن روحیهاى که با انقلاب ما بالا رفته بود، خداى ناکرده با عمل ما، با اشتباه ما تنزّل کند و ساقط بشود.
حرکت امام در ایران الگویی برای دنیا
بعد از این، قدرتها باید بدانند که در هیچ جاى دنیا، علىرغم خواست تودههاى میلیونى مردم نمیشود حکومت را ادامه داد. هر چه این موج در دنیا گسترش پیدا بکند، کار بر سلطههاى غیر قانونى و سلطههاى ظالمانه و غیر بشرى سختتر خواهد شد؛ و این، آن حرکتى بود که امام بزرگوار ما در کشور ایران و به برکت آگاهى و ایمان این ملّت انجام داد و الگویى براى دنیا شد. لذا شما مىبینید بعد از سالها در داخل سرزمینهاى فلسطین، ملّت مظلوم فلسطین قیام میکنند و علىرغم شدّت و سَطوَت[3] دولت غاصب و ظالم صهیونیستى کار را پیش میبرند.
جانبخشی به ملت و زدودن یأس و ذلت از مسلمانان
… نبود که در آن، طوفان مصیبت و عزا بر این مردم تازیانهى غم و اندوه فرود آورد؛ ایران یک دل شد و آن دل در حسرتى گدازنده سوخت، و یک چشم شد و آن چشم در مصیبتى عظیم گریست. در آن روز خورشیدى غروب کرد که با طلوع آن، هزار چشمهى نور در زندگى ملّت ایران جوشیده بود؛ روحى عروج کرد که با نفَس روحاللهىاش، پیکر ملّت را جان بخشیده بود؛ حنجرهاى خاموش شد که نفَس گرمش، سردى و افسردگى از جهان اسلام زدوده بود؛ لبانى بسته شد که آیات الهى عزّت و کرامت را بر مسلمین فروخوانده و افسونِ یأس و ذلّت را در روح آنان باطل ساخته بود. آن روز، روز عزاى بزرگ عالم اسلام شد. سوزشِ آن غم به ملّت ایران منحصر نماند؛ در سراسر جهان، هر جا دل روشن و جان بیدارى بود، مصیبتزده شد؛ هر جا مسلمانى آگاه از انقلاب و مسائل آن بود، خود را صاحبعزا شمرد. پس در روى زمین جایى نماند که در آن، دلهایى از این …
پدر مهربان و معلم دلسوز امت و پرچمدار اعتلای اسلام
افسوس که براى ما خاکیان، از آن آئینهبندان جشن ملکوتى، بارقهى تسلّایى نمیدرخشید و جز اشک دیدگان، نَمى بر آتش هجران آن قبلهى دلها افشانده نمیشد. شور عزا در غم پدر مهربان، معلّم دلسوز و مرشد حکیم و دیدهبان همیشه بیدار و طبیب درد و درمانشناس و سروش رحمت خدا بر امّت و یادگار انبیا و اولیا در زمین، اهل زمین را میگداخت و غمى بىتسلّا بر آنان فرو میریخت. زمان، یگانهى خود را از دست داد و زمین گوهرى یکدانه را در خود گرفت. پرچمدار بزرگ اسلام پس از عمرى مبارک که در راه اعتلای اسلام سپرى شده بود، دنیا را وداع کرد و قطب عالم امکان و ولىّاللهالاعظم (ارواحنا فداه) در مصیبت خلیفهى خود سوگوار شد.
حضور زندهٔ یاد امام در زندگی ملت و مسلمانان پس از رحلت
اکنون یک سال از آن روزهاى مالامال درد و رنج میگذرد؛ سالى که در آن، یاد و حضور امام لحظهاى ملّت ما را ترک نگفته و زنده و برجسته و درخشان در ذهن و زندگى آنان و دیگر مسلمانان و مستضعفان در سراسر جهان بر جا مانده است. آنچه پس از حیات پُربرکت امام و در این یک سال براى ما و همهى دلسوزان امّت اسلام بیشترین اهمّیّت را داشته، میراث عظیم و تاریخى و بىنظیر او، جمهورى اسلامى و سلامت و توان و شتاب و جهتگیرى صحیح آن در راه و خطّ امام بوده است؛ این همان چیزى است که در دوران زندگى …
برافروختن دوبارهٔ شعلهٔ انقلاب با رحلت خود
… الهى بر ملّتى شد که قدم در راه خدا نهاده و به نصرت او قیام کرده است. دوستان، یعنى تودههاى مسلمان و مستضعفانِ بسیارى از مناطق عالم، جانى و امیدى دوباره گرفتند و به پایههاى نظام سلطهى جهانى ضربهاى دوباره ــ پس از ضربهى آغاز پیروزى انقلاب ــ وارد آمد. یعنى حادثهاى که میپنداشتند انقلاب را در هم خواهد پیچید، به انقلابْ اوج و حیات بخشید و امام ما ــ آن برافروزندهى مشعل انقلاب ــ با رحلت خود، یک بار دیگر شعلهى انقلاب را برافروخته کرد؛ فرحمه الله حیّاً و میّتاً و السّلام علیه یوم ولد و یوم قاد الأمّة و یوم ارتحل و یوم یبعث حیّا.[3]
جستوجوی نصرت از نیروی مردم پس از توکل به خدا
دوّم آنکه براى تحقّق این هدف، از تودههاى مؤمن و آگاه و دردمند و فداکار ــ و نه از احزاب و گروهها و سازمانهاى سیاسى ــ نیروى انسانىِ لازم گرفته شد و رهبر حکیم نصرت را پس از توکّل به خدا، از نیروى لایزال مردم جستجو کرد و در سایهى مجاهدت پانزدهساله، جنود رحمان را از بندگان خدا به وجود آورد و در راه خدا به حرکت درآورد؛ هُوَ الَّذِیٓ اَیَّدَکَ بِنَصرِهِ وَبِالمُؤمِنین.[9]
پانزده سال مجاهدت در بسیج مردم و سقوط حکومت طاغوت
این، آن چیزى بود که در ایران اتّفاق افتاد و رهبرى که با تقوا و صدق عمل توانسته بود تأیید و هدایت الهى را جلب کند، حرکت خود را شروع کرد و در ظرف پانزده سال مجاهدت و تلاش مستمر، توانست تودههاى عظیم مردم را بتدریج در خدمت هدف ــ که همان حکومت اسلامى، تشکیل نظام اسلامى و اجراى احکام اسلامى بود ــ به حرکت درآورَد، و حکومت طاغوتى و فاسد و وابستهى حاکم بر ایران را که از سوى قدرتهاى استکبارى و غارتگرِ ثروتهاى کشور ما حمایت هم میشد، ساقط کرد و در ظرف یازده سال پس از پیروزى، با مجموعهى پیچیده و بىنظیرى از توطئه و خصومت و خیانت و تهاجم و تحریم و حملهى نظامى و غوغاى تبلیغاتى و غیره دست و پنجه نرم کرد و از این مصاف تاریخى، مظفّر و منصور بیرون آمد و اکنون نظام جمهورى اسلامى که محصول تلاش عظیم امام و امّت است، در اوج اقتدارى که ناشى از مقاومت و سرسختى در برابر زورگویان و استغناء از غارتگران است، چشم دوست و دشمن را به خود جلب و دلهاى مستضعفان و زجردیدگانِ همهى مناطق عالم را مجذوب کرده است.