سرودن شعر در حاشیهٔ روزنامه و گردآوری آن به دست دیگران
… مواظب باشند از درس و کار و مانند اینهایشان هم نمانند! یعنى شعر را مقدّم نکنید در سنین شماها؛ چرا، در یک سنینى ممکن است بشود کار اصلى انسان، امّا در سنین شماها مناسب نیست که مقدّم بشود بر کارهاى دیگر. شعر را حالا همینطور در کنار کارهاى دیگر [مشغول باشید]. من از آقا[4] شنیدم که حضرت امام که شعر میفرمودند، در حاشیهى همین روزنامه که مثلاً میخواندند ــ فرضاً روزنامه خوانده بودند، ناگهان یک چیزى به ذهن [ایشان میآمد] ــ یک چیزى مینوشتند، بعد هم آن را مىانداختند آنجا. بعد خب انسانهاى نکتهسنجِ چیزفهمى آنها را دیدند و جمع کردند و به نظر خود ایشان رساندند. غرض، اینجور تصوّر نشود که حالا مثلاً همهى وقت را انسان صرف کند براى شعر؛ بخصوص در سنین آقایان. انشاءالله موفّق باشید.
مأمور کردن هیئتی برای اخراج اهل جناحبندی از سپاه
ببینید، اینها حرفهای خوشایند و دلنشینی است که این جوان مبارزِ پُر از خون انقلابی، به هیجان بیاید: بله، چه کسی از ما بهتر؟ امام این موضوع را صریحاً گفته بودند؛ اما اینها بین آگاهی سیاسی و حضور سیاسی در صحنهی انقلاب - که این خوب است - و بین دخالت در معارضات سیاسی و جناحبندیهای سیاسی و به نفع یکی و به ضرر دیگری کار کردن - که این همان چیز بد و بسیار خطرناکی است که امام هیأتی را مأمور کردند و گفتند ببینید چه کسی اینطوری است، از سپاه بیرونش کنید - خلط میکردند.
توصیهٔ امام به رئیسجمهور شوروی برای تسلیم نشدن به غرب
… که در دوران مبارزات و اوایل انقلاب با گروههاى چپ سروکار داشتند یادشان هست که با چه حدّتى[6] و از چه موضع قدرتى و اطمینانى از این مکتب یاد میکردند. خب آن از بین رفت؛ معلوم شد که تفکّر مادّىِ صریح امروز در دنیا جایى ندارد؛ این، نقطهى مثبت این قضیّه بود؛ امّا از آن طرف، امام در نامهى به رئیسجمهور شوروى، مرقوم فرمودند که شما باید مواظب باشید که تسلیم غرب نشوید.[7] این[طور] نشد؛ به این توصیهى امام عمل نشد.
سرچشمهٔ روحیهٔ انقلابی و معنویت رزمندگان سپاه و بسیج
سپاه پاسداران انقلاب اسلامى در سایهى روحیهى انقلابى و معنویّتى که از سرچشمهى جوشان دل منوّر و روح مصفّاى آن امام عارفان و قدوهى[2] صالحان پیوسته میجوشید و بیش از همه، جوانان رزمنده و خالص سپاه و بسیج را سیراب میکرد، توانست نقش تعیینکنندهاى را در دفع حملهى ایادى استکبار به جمهورى اسلامى ایفا کند و در کنار ارتش و با بهکارگیرى بسیج مردمى، درس تلخى به دشمنان اسلام بدهد و حفظ و استمرار نظام جمهورى اسلامى را تضمین کند. این، حجّتى بر ملّت ما و خود نیروهاى مسلّح و همهى دستاندرکاران کشور نیز بود که نقش توکّل به خدا و اتّکاء به روحیهى انقلابى و شجاعت در میدان عمل را به آنان نشان داد و وسوسهى گرایش به بیگانگان و استمداد از نااهلان را از دل آنان زایل ساخت و بحمدالله جمهورى …
لزوم پیروی از وصیت امام و ضعف معنوی دشمن به تعبیر او
… جهانى نیست؛ هر کارى که آنها با ما نکردهاند، نمیتوانستند بکنند. هر کارى از آنها بربیاید علیه امّت اسلامى، دریغ نمیکنند. ما باید بیدار باشیم؛ ما باید سرِ پا باشیم؛ ما باید فراموش نکنیم که قرآن از ما چه میخواهد؛ ما باید از یاد نبریم پیام این خونهاى پاک را؛ ما باید وصیّت امام بزرگوارمان را همواره آویزهى گوش داشته باشیم. او خوب شناخته بود دشمنان اسلام را، و دشمنان همان هستند که امام ما گفت که دشمن در مقابل ملّت بهپاخاستهاى مثل ملّت ما ضعیف است. دشمن در مقیاس مادّى قوى است [امّا] در مقیاس معنوى دچار ضعف شدید است. ملّت ما باید با همین معنویّت، با همین ایمان، با همین وحدت، با همین هوشیارى و زیرکى که از اوّل انقلاب نشان داده است، در صحنه بماند. خانوادههاى عزیز شهدا، و شما جوانهایى که برادرهایتان رفتند شهید شدند، پدرهایتان در جبههى نبرد حق با باطل جان دادند، باید جلوتر …
تأکید بیسابقهٔ امام بر پرهیز از اختلافات
… اجماع مرکّب هست بر فسق همه؛ چون طرفین مُجمَعند؛ اینها میگویند آنها بدند، آنها میگویند اینها بدند و قول ثالثى هم وجود ندارد. خب این چه جور برخورد کردن با قضایا است؟ مردم را از دست میدهیم و اعتماد مردم را به اصل نظام. نگویید مردم به نظام بىاعتماد نمیشوند؛ چرا، این نظامى که ده سال، یازده سال کسى مثل امام بالاى سرش بود و آن شلّاق کوبندهى فرمایشات امام بر سر و شانهى همهى ما فرود آمد ــ نگاه کنید حجم فرمایشات امام را؛ من گمان نمیکنم امام در هیچ موضوعى به قدر موضوع اختلافات، مطلب فرموده باشند ــ در عین حال، ماها اصلاح نشدیم، آیا این نشان نمیدهد که بنیان کار خراب است؟ خب، شما اگر ادامه بدهید، این استنتاج را براى مردم درست میکنید؛ دیگر نمیروند نقاط مثبت را که در این بین هست پیدا کنند، روى آن تأمّل بکنند؛ خواهند گفت که معلوم میشود اشکالى در اصل کار هست.
نقش بیانات امام در تبدیل ۱۵ خرداد به منشأ بیداری مردم
… نتواند مورد استفاده قرار بگیرد. یعنى ماها که بیرون بودیم ــ امثال ماها ــ و کسانى که بودند، چون امام نبود، از پانزدهم خرداد نتوانستند عُشرى از اعشارِ[8] آن استفادهاى را بکنند که امام از دوّم فروردین کرد؛ ببینید؛ در حالى که پانزدهم خرداد کانون عظیمى بود. خب بعد هم که امام آمد بیرون و بعد هم که تبعید شد، اشارههاى ایشان، حرفهاى ایشان، پانزدهم خرداد را آنچنان منشأ برکت کرد در هوشیار کردن مردم و در خط آوردن جوانها و زنده کردن روحیهى مبارزه در مردم، که در آن مدّتِ مثلاً یک سالى یا هشت نُه ماهى که امام نبودند و این حادثه با آن جوش و خروش اتّفاق افتاده بود، هیچ کس نتوانسته بود از آن حادثه یک چنین استفادهاى بکند.
دغدغهٔ امام در سال آخر عمر برای انجام حج و خشنودی روح ایشان
واقعاً یک عیدى داده شد به مردم ما؛ یک دست شفائى از سوى مرکز غیبىِ لطف و رحمت، از طرف ولىّعصر (ارواحنا فداه) بر سر این مردم کشیده شد که بعد از رحلت امام بزرگوار، واقعاً شایسته بود؛ سزاوار بودند این مردم که یک چنین لطفى از طرف پروردگار به آنها بشود. گمان من این است که روح مبارک امام هم از آنچه پیش آمد، خشنود است. ماها میدانیم ــ برادران دستاندرکار هم همه میدانند ــ که ایشان در سال آخر حیات نورانى و مبارکشان، خیلى به فکر حج بودند، خیلى مایل بودند که این مسئله انجام بشود؛[2] خب، مقدّر نبود که در حیات آن بزرگوار این کار انجام بشود، [امّا حالا] بحمدالله شد؛ خدا را سپاسگزاریم. خودمان را کوچکتر از آن میدانیم که در این باران رحمت الهى، کمترین نقشى براى خودمان قائل باشیم، و امیدواریم که خدای متعال این زحمات فراوانتان را از شماها قبول کند و این فضل و رحمتش را همواره بر سر این مردم، مستمر و جارى بدارد.
توصیهٔ کوتاه امام به سازش زوجین پس از اجرای عقد
… خیلى معناى عمیقى دارد. من یک وقتى رفتم خدمت امام، ایشان یک عقدى میخواستند بخوانند. تا من را دیدند، گفتند شما بیا طرف عقد بشو. ایشان برخلاف ما ــ که حالا مفصّل طول و تفصیل میدهیم و حرف میزنیم ــ عقد را اوّل میخواندند، بعد دو سه جمله کوتاه صحبت میکردند. من دیدم ایشان عقد را که خواندند، رویشان را به دختر و پسر کردند، گفتند بروید با هم بسازید. من فکر کردم دیدم اینهمه ما حرف میزنیم، در همین یک جملهى «بروید با هم بسازید» خلاصه میشود. حالا ما هم به دخترها و پسرها عرض میکنیم که بروید با هم بسازید؛ سازش، اصل است. هرگونه چیزى که با ساختن عروس و داماد، دختر و پسر، زن و شوهر منافات دارد، بایستى بیگانه تلقّى بشود. اصل را این قرار بدهید تا انشاءالله خداوند متعال برکاتش را بر شما نازل کند.
اعتقاد قلبی امام به دست قدرت الهی پیشبرندهٔ انقلاب
خیلى حوادث در این ده سال پیش آمده که براى یک ملّت معمولاً این تعداد حادثه با این کیفیّت در ده سال پیش نمىآید. چند علّت داشت که ما توانستیم، یعنى این ملّت توانست اینجور مقاومت کند: در درجهى اوّل، دست قدرت الهى، حمایت خدا. این شوخى نیست، یک واقعیّت است و امام به این معنا از ته دل اعتقاد داشتند و ما از ایشان مکرّر شنیده بودیم. یکوقتى ایشان صریحاً به بنده فرمودند که من از اوّل انقلاب تا حالا یک دست قدرتى را مشاهده میکنم که ما را پیش میبرد و کارها را اصلاح میکند ــ خیلى نزدیک به این عبارتْ ایشان فرمودند ــ که من یادداشت کردم عین جملهى ایشان را.
تداوم دشمنی استکبار با امام پس از رحلت، نشانهٔ زنده دانستن او
… ــ که مرکز و محور و کانون این حرکتى که امروز در دنیا در جهت آرمانهاى اسلامى مشاهده میشود، جمهورى اسلامى است، لذا همهى دشمنىهاى عالم در درجهى اوّل متوجّه به ما است. ما در لابهلاى سخنان گرم و بظاهر دوستانه، همواره نشانههاى خصومت را و کینه را مىشناسیم. ما میدانیم استکبار نسبت به جمهورى اسلامى و شما ملّت و این امام بزرگوار ــ که چون دشمن، او را زنده میداند، یک سر سوزن از دشمنىاش با او کم نشده است ــ چقدر دشمنند. اگر بوقهاى استکبارى و اردوگاه استکبار و دشمنانش فکر میکردند امام مرده است و تمام شده است، بعد از گذشت دو سال از رحلت جانسوز او اینقدر با شخص او و نام او دشمنى نمیکردند که امروز میکنند.
فراوانی ستایش امام پس از رحلت و اهمیت آن برای نسل معاصر
… ابعادى تازه یافت و به برکت یادآورى لحظههاى تکرارنشدنىِ سالهاى آن رهبرىِ شگفتآور و بىنظیر، ذهنها به تأمّل و تدبّرى که عادتاً تا کسى زنده و در دسترس است، رخ نمیدهد، روى آورد و چشمها خورشید فروزان و گرمابخشى را که اکنون ستارهاى دوردست شده بود، به رصد نشست. آنچه در ستایش آن یگانهى زمان و مجدّد دوران، در روزى و هفتهاى چند، بر زبانها و قلمها و در شعرها و مقالهها آمد، در همهى دوران رهبرىاش نیامده بود و این براى نسل معاصر که سالها دچار تبلیغات عنادآمیز و فضاى غبارآلودهى دوران انقلاب و جنگ تحمیلى بود، فوزى عظیم به شمار میرفت و میرود. و از سوى دیگر، احساس خلأ امام کبیر و عظیم، دلهاى اندیشناک از خطرات محتمل را یکدل کرد و همه را بر صراط مستقیم خطّ امام و دفاع از میراث گرانبهاى او یعنى نظام اسلامى و ارزشهاى انقلاب ثابتقدم ساخت؛ شور و همّتى تازه به ملّت، و عزم و تلاشى کمسابقه به خدمتگزاران …
حضور همیشگی امام در صحنههای انقلاب و امیدبخشی آن
اکنون با گذشت دو سال از آن حادثهى تلخ، اگرچه سالگرد روزى که در آن از زمین و آسمان غم میرویید و میبارید، بار دیگر کامها را تلخ و دلها را سرشار از اندوه میکند امّا مشاهدهى اینکه امام عظیمالشّأن ما همچنان در همهى مشاهد و مناظر انقلاب، حاضر و ناظر و چون خورشید پرتوافشان است، دلها و جانها را از امید و اطمینان سرشار میسازد. خدا را شکر که طمع و پیشبینى دشمنان که مترصّد بودند با درگذشت امام، کشور را دچار هرج و مرج، انقلاب را مواجه با بنبست، ملّت ایران را آشفته، و توطئههاى خود را موفّق ببینند، سراب شد و نیرنگ و افسون آنان که کوشیدند کشور و ملّت و دولت را از راه امام بگردانند، …
رهبری بصیر که ملت را مرحلهبهمرحله از منازل راه گذراند
… کردیم [امّا] نباید احساس کنیم که کار تمام شد؛ کار تمام نشده. یک مرحله، مرحلهى مطرح شدن در افکار عمومى عالم بود به عنوان یک ملّت مبارز، یک ملّت صادق، یک ملّت مظلوم، یک ملّتِ داراى اهداف بلند؛ این مرحله گذشت، دنیا آشنا شد. اینها مراحل و منازل بین راه است. آن کاروانسالارِ راهبلدِ بیناى بصیرِ دشمنشناسِ راهشناس ــ آن امام عظیمالشّأن و جلیلالقدر ــ ما را از مراحل، یکىیکى، با دقّت، با ظرافت گذراند و شما ملّت عزیز، راه را خوب رفتید، احساس خستگى نکردید؛ ما یکى پس از دیگرى پیشرفت کردیم در مسائل گوناگون و جلو رفتیم. در امور داخلى، در سازندگىهاى داخلى، در رشد سیاسى و فرهنگى مردم، در پیشرفت در احکام اسلامى، در همهى این مراحل ما بحمدالله پیشرفت داشتیم.
سخن امام هنگام بدرقهٔ سفر: ملتها با شما هستند
یک سفرى هم بنده رفتم خارج ــ چند کشور را میخواستم بروم[9] ــ قبل از آن سفر یک حادثهاى در سطح جهانى و بینالمللى براى ما اتّفاق افتاده بود که این تبلیغات صهیونیستى و آمریکایى و استکبارى دست گرفته بودند علیه جمهورى اسلامى. من خدمت امام که رفتم براى خداحافظى و گرفتن رهنمود و سفارشهایى که معمولاً ایشان میفرمودند [برای] هر سفرى که ما میرفتیم، گفتم اتّفاقاً در آستانهى سفر ما این قضیّه هم اتّفاق افتاد و دولتها حسابى حسّاسند روى ما. ایشان یک کلمه گفتند بله، لکن ملّتها با شما هستند؛ و من در همان سفر، این حرف را بوضوح ــ که با صد استدلال نمیشد اینجورى واضح براى من ثابت بشود ــ مشاهده کردم. همیشه همینجور بوده؛ ملّتها با ما هستند، دل ملّتها اینجا است، مشروط بر اینکه از ما تجاوبى[10] مشاهده کنند؛ ببینند گوش ما میشنود و دلمان مىاندیشد و …
خشنودی روح امام از توفیق ملت ایران در بازگشت به حج
… الهى و مردمى خانهى مکرّم خود برطرف نموده[1] و دلهاى مشتاق را با دعوت به وعدهگاه ضیافت خود به اهتزاز[2] آورد. اکنون به فضل الهى و توجّهات ولىّاللهالاعظم (روحى فداه) ملّت ایران در آستانهى استیفاى[3] حقّ عظیمى است که سه سال بناروا از او باز داشته شده بود. باید شک نکرد که روح مطهّر امام آزادگان و قائد درستاندیشان، آن پایهگذار حجّ ابراهیمى و ولایت و برائت محمّدى (صلّى الله علیه و آله) از توفیق کرامتبار ملّت ایران و تلاش و مجاهدتى که به این عزّت منتهى شد، شاد و راضى است.
لزوم عمل به دستورات امام به نمایندگان حج سالهای گذشته
لازم است جنابعالى کلّیّهى دستورات حضرت امام خمینى (رضوان الله علیه) را در احکام صادره به نمایندگان محترم ایشان در حجّ سالهاى گذشته در مدّ نظر داشته و با دقّت و تمام امکان به آن عمل نمایید و بالخصوص مسلمین را به وحدت کلمه و دفاع از اسلام و مبارزه با ائمّهى کفر و سردمداران ظلم و فساد جهانى و متجاوزین به حقوق کشورها و ملّتهاى ضعیف و دستنشاندگان آنان توصیه کنید و از وقایع ظالمانه و خونینى که در فلسطین و عراق و لبنان میگذرد، آنان را آگاه سازید. همچنین ضرورى است که در هر فرصتى همهى حجّاج و بالخصوص حجّاج عزیز ایران را به ذکر و خشوع و تضرّع و تقویت عُلقههاى[5] معنوى و رابطه با حضرت بارى تعالی و تَقَدَّس متذکّر فرمایید.
مظهر اخلاص که دنیا را در برابر اسلام خاضع و دشمنان را به عقبنشینی وادار کرد
ما ملّت ایران در دوران انقلاب بزرگ اسلامى، آن اخلاص را بالمعاینه(۱۱) در زندگى مردممان مشاهده کردیم و شد آنچه شد؛ و امام بزرگوار ما مظهر این اخلاص بود و کرد آنچه کرد: دنیا را در مقابل اسلام خاضع و خاشع کرد؛ دشمنان اسلام را به عقبنشینى وادار کرد. امروز هم آحاد ملّت ایران، زن و مرد ملّت، اقشار مختلف، مخصوصاً مسئولین، مخصوصاً هر چه مسئولیّتها بالاتر برود، محتاج همین اخلاص در وجود خودمان هستیم تا این بار را به سرمنزل برسانیم. امیرالمؤمنین طبق نقل در نهجالبلاغه فرمود: وَ لَقَد کنّا مَعَ رَسولِ اللهِ …
نفوذ اشارهٔ امام در دلها و بسیج نیروهای مردم
… دموکراسىِ غربى نظیرش وجود دارد، نه در کشورهایى که شکلهاى استبدادِ حکومتهاى سوسیالیستى و حزبى را داشت نظیر داشت، و نه به طریق اولىٰ در این کشورهاى دیکتاتورى فردىِ حکومتهاى پادشاهى و یا رؤساى شبهپادشاهى نظیر دارد؛ یک چیز خاصّى است اینکه الان در ایران است. اگر اینها نبود، اگر این پیوند دینى مردم در این یازده سال اوّل انقلاب، مثلاً با امام ــ که یک اشارهى امام دلها را منقلب میکرد، عقاید را هدایت میکرد، اصلاً نیروها را بسیج میکرد ــ [نبود،] اگر این عشق مردم به امام نبود، این اعتقاد مردم به اسلام که این نظام را نمایندهى اسلام میدانند نبود ــ اگر این چیزها نبود ــ شما ببینید این رادیوها و این خبرها و این تحریکاتى که دارد میشود و این ظرافتهایى که در بیان خبر و تنظیم خبر در خبرهاى خارجى به کار میرود، چه میکرد و چه بر سر این نظام جمهورى اسلامى مىآورد! خیلى چیز عجیبى میشد. خبر این قدر مؤثّر است. یعنى واقعاً امروز اگر بگوییم نفوذ سیاسى و اقتدار سیاسى در دنیا بر روى مثلاً سه پایه استوار است و یکى را پول بگیریم ــ ثروت و امکانات پولى و مالى ــ یکى را توانایىهاى علمى و تکنولوژیکى و مانند اینها بگیریم، سوّمى …
پدر کمیته، انقلاب و همهٔ ارزشها
… پسکوچهها، دم دروازهها با سنگربندى، با اسلحه در دست نگهداشتن، با بىخوابى شبها، با دادن جان ــ که چقدر بى نام و نشان و مظلومانه آن روزها از بچّههاى ما جان دادند و کسى نفهمید ــ همه مشغول بودند. اوّل، این نام و این عنوان بود و کمیتهى انقلاب اسلامى بود؛ پدر کمیته، امام است؛ همان که پدر همهى انقلاب است، پدر همهى ارزشها است؛ و وراى امام هم خداى متعال و حضرت ولىّعصر (ارواحنا فداه)؛ و کمیته را این دست قدرت به وجود آورد؛ او جان داد به یک مشت جوان که احساساتشان، عقلشان، خواستشان، نیروى جسمىشان در خدمت اسلام و قرآن قرار بگیرد. بعد هم از کمیته نهادهاى دیگر متولّد شد؛ از جمله سپاه …
عزم بر پیمودن راه امام که راه انبیا و بندگان صالح است
خامساً: لکلّ هذه الأمور نجد أنّ عداء الاستکبار للإسلام المحمّدىّ (صلّى الله علیه و اله) الأصیل، الإسلام القرءانىّ المجاهد، وللدّعاة الصّادقین المخلصین، وقبل ذلک عداؤه للجمهوریّة الإسلامیّة الإیرانیّة الّتى شکّلت قاعدة هذا الوعى وتلک الیقظة، یتصاعد ویتّخذ أشکالاً معقّدةً ومتطوّرةً، الأمر الّذی یتطلّب منّا جمیعاً قدراً کبیراً من الیقظة والاستعداد والتّضحیة نستمدّه من الصّورة النّیّرة الّتی عرضها أمامنا إمامنا الرّاحل العظیم الخمینىّ الکبیر (قدّس الله نفسه الطّیّبة) وإنّنا بعون الله تعالى وتوفیقه مصمّمون على السّیر على طریقه وهو طریق الأنبیاء والعباد الصّالحین مؤمنین بأنّ الغد للإسلام ولعباد الله الصّالحین کما قال الله تعالى: «وَنُریدُ اَن نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ استُضعِفوا فِی الاَرضِ وَنَجعَلَهُم اَئِمَّةً وَ نَجعَلَهُمُ الوٰرِثین».[18]
شکست همهٔ نیروهای عالم به دست امام با توکل به خدا و پشتیبانی ملت
… بیاورند. این، امروز یک مسئولیّت است، یک وظیفه است به عهدهى آحاد ملّت، مخصوصاً علما و روشنفکران و گویندگان و جوانان آگاه و هوشمند و همهى کسانى که میتوانند در این راه نقشى ایفا کنند؛ و جمهورى اسلامى نشان داد که میشود؛ میشود حرکت کرد، میشود ایستادگى کرد. تمام نیروهاى عالم در مقابل امام راحل عظیمالشّأن ما ایستادند و او یکتنه به اتّکاء خدا، با توکّل به خدا و با پشتیبانى ملّتش توانست همهى این نیروها را شکست بدهد و توانست نام اسلام را و نام انقلاب اسلامى را در عالم بلندآوازه کند. ملّتها میتوانند، اسلام و مسلمین میتوانند پیش بروند. این امروز مسئولیّت ما است، وظیفهى ما است و جمهورى اسلامى این راه را ادامه داده است و ادامه خواهد داد. تجربههاى شیرین ما، تجربههاى هیجانانگیز ما، تجربههاى موفّقیّتآمیز ما مشوّق این ملّت است براى اینکه …
آشکار شدن دوبارهٔ سخن امام که آمریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند
این قدرت افسانهاى که ابرقدرتها براى خودشان درست کرده بودند، معلوم شد افسانه است. البتّه ما میدانستیم؛ این حقیقت جارى بر زبان امام بزرگوارمان (رضوان الله تعالى علیه) که آمریکا هیچ غلطى نمیتواند بکند،[13] یک بار دیگر آشکار شد. این هم یک نکته است که مورد توجّه مردم دنیا قرار گرفت و باید حقیقتاً این نکته را فهمید و بر روى آن درست تکیه کرد: قدرتهاى درجهی یک عالم جمع شدند با همدیگر [امّا] نمیتوانند کارى را که خیال میکردند میتوانند انجام بدهند، انجام دهند.
حساسیت امام به شهدا و خانوادههایشان و اهتمام به بنیاد شهید
علىاىّحال بنیاد شهید به نظر من یکى از برکات انقلاب است. یکى از نشانههاى حقّانیّت انقلاب و امام (رضوان الله تعالى علیه) است که ایشان از همان اوّل به این مسئله توجّه کردند و اهمّیّت دادند و ما میدیدیم که چطور ایشان نسبت به مسئلهى شهدا و خانوادههاى شهدا حسّاس و نسبت به بنیادى که امور آنها را به عهده میگیرد علاقهمند و مُهتم[15] هستند. امیدواریم که انشاءالله خداوند کمک کند، روح آن بزرگوار کمک کند به شماها، این کار را دنبال بکنید، این حرکت بسیار باارزش را انشاءالله تعقیب بکنید و خدمت بزرگى را که بر عهدهى شماها و در حقیقت بر عهدهى همهى ما است، انشاءالله بخوبى انجام بدهیم.
خدمتگزار ملت خواندن خود و رفتار مطابق آن
… کشمکشهایى که داشتند، اینها همه فاتحینى بودند که آمدند با پول، با زور، با قبیلهگرى، با وسایل گوناگون، قلدرى، پهلوانى ــ هر کس هر چه داشته ــ آمدند بر این مردم فاتح شدند و مردم را به زیر یوغ حکومت خودشان کشیدند؛ لذا همیشه روابطشان با مردم «ما فرمودیم» است. «من به ملّت عرض میکنم» که امام میگفت، مال جمهورى اسلامى بود، مال اسلام بود؛ «من خدمتگزار ملّتم» ــ که رفتارش هم همینجور بود با مردم ــ مالِ امامِ اسلامىِ ما بود؛ وَالّا قبل از او «ما امر میفرماییم»، «ما چنین فرمودیم» بود. رابطه را از این کلمات میشود فهمید؛ رابطه، رابطهى یک حاکمِ فاتحِ غالبِ اختیارداری بود، قَدَرقدرتى بود؛ همچنان که در عناوینشان مینوشتند؛ سلطنت را هم یا با شمشیر به دست آورده یا از پدرانش ارث برده، …
کلمات امام، مفسر اسلام و مایهٔ برافروختن جامعه
… در یک خرمن زغال؛ مگر وِل میکند دُور و بَر خودش را؟ مگر اکتفا میکند به اینکه من روشنم؟ نخیر، تمام این خرمن را تبدیل میکند به یک گُل آتش؛ اینجورى باشید. آن روز کمبود ما این بود؛ میگفتم متأسّفانه باد ملایم مناسبى که بوزد و تسریع کند نیست، امّا امروز که هست؛ امروز نسیم جانبخش اسلام و کلمات آن حکیم عالىقدر و عظیمالشّأن، آن مرد خدا، بندهى خدا ــ که از همهى عنوانها بالاتر است ــ و کلمات او که مفسّر کلمات اسلام است، در اختیار ما است؛ و این همان نسیمى است که این خرمن آتش را باید به وجود بیاورد؛ روشن کنید، منوّر کنید، گرم کنید، با اخلاقتان، با عملتان همه را.
علاج مشکلات و حفظ استقلال کشور در دینداری تحصیلکردگان از نگاه امام
امام این واقعیّت را بهتر از همه کس مشاهده میکردند؛ از ریشههاى قضیّه آگاه بودند و مظاهر آن را در دوران سلطهى حکومت پهلوى مشاهده کرده بودند و علاج مشکلات کشور و بقاى استقلال کشور و شعار «نه شرقى و نه غربى» در کشور را در این میدانستند که روشنفکران ما، تحصیلکردگان جدید با دین و ایمان مذهبى حقیقتاً آمیخته باشند؛ و روحانیّون ما که از آن طرف بر اثر عواملى ــ از جمله همین عواملى که گفته شد ــ از پیشرفتهاى علمى و حوادث جهان و رویدادهاى مهمّ کشور به دور مانده بودند و بعضاً دچار جمود شده بودند، با مسائل جدید آشنا بشوند، با پیشرفتهاى دنیا آشنا بشوند، با حوادثى که در دنیا …
رهبر استثنایی که خدا برای نقطهٔ عطف تاریخی ذخیره کرده بود
این نعمت شکر لازم دارد؛ شکر این نعمت و نگهدارى این عطیّه و تفضّل بزرگ الهى به این است که ما به وظایفمان در قبال این لطف الهى آشنا بشویم و به آنها عمل کنیم؛ هدف را فراموش نکنیم؛ یادمان نرود که خداى متعال این انقلاب را پیروز کرد و مسلمین ایران را عزّت بخشید به برکت این انقلاب و به برکت آن رهبر استثنائى. خداى متعال اصلاً او را ذخیره کرده بود براى یک چنین نقطهى عطف تاریخى؛ ظاهراً آدم خیال میکند خداى متعال این وجود گرانبها و گرانمایه را تربیت کرده بود و نگه داشته بود تا یک چنین حرکتى را در دنیا و در تاریخ به وجود بیاورد. وقتى این انقلاب به برکت این عطایاى متواترهى الهى به پیروزى رسید، شما که انقلابى هستید، مؤمن به این راهید، مؤمن به این هدفید، فکر کردید که چرا وارد محدودهى مؤمنین و کارگزاران و عاملان این مجموعه شدید؟ آیا جز این انگیزهاى وجود داشت که خداى متعال وعدهاش را …
حمایت امام از دولت بدون توجه به اینکه چه کسی در رأس آن است
… مشکلات این کشور را حل کنیم، نمیتوانیم انقلاب را حفظ کنیم و طبعاً نمیتوانیم صادر کنیم. همه موظّفند به کارگزاران کشور و بخصوص به دولت کمک کنند؛ این یک وظیفه است؛ این همان حرفى است که امام در طولِ قریبِ یازده سال امامت پُربرکت و رهبرى استثنائىشان همیشه گفتند. نگاه نمیکردند در رأس دولت کیست؛ عجیب این است. یک وقتى که بنا بود نخستوزیر معرّفى کنیم، به بنده فرمودند هر کسى که از مجلس بیرون بیاید، من از او حمایت خواهم کرد، من از او دفاع خواهم کرد. نمیدانستند چه کسى بنا است بیاید، گفتند هر کسى بیاید، هر کسى ]در رأس[ دولت باشد. مسئله این است که بار سنگین ادارهى کشور بر دوش ارگانهاى خدمتگزار و کارگزار است. مجلس بخشى از این بار را دارد، دستگاه قضائى بخشى از این بار را دارد امّا مُعظَم این بار بر دوش دولت است، اساسىترین بخشهاى آن بر دوش دولت است لذا همه وظیفه دارند از دولت حمایت …
تأسف از آزاد نشدن آزادگان در زمان حیات امام
انسان در عین خوشحالى از زیارت شما عزیزان، خیلى تأسّف میخورد که چگونه این آزادى، این خوشحالى عمومى، در زمان حیات بابرکت امام عزیزمان انجام نشد. واقعاً جاى آن بزرگوار خیلى خالى است. خیلى مناسب مینمود که عزیزان آزادهى ما، بعد از سالها، پاداش و اجر زحمات خودشان را با مشاهدهى آن چهرهى ملکوتى و منوّر میگرفتند. حالا هم قسمت این بوده، تقدیر الهى این بوده؛ اجر شما به خاطر محرومیّت از زیارت امام (رضوان الله تعالى علیه) باز هم بیشتر است.