پرهیز از موسیقی مبتذل و لهوی و بهرهگیری از موسیقی حلال و هنر اصیل ایرانی
از پخش موسیقى مبتذل و لهوى، بویژه آنچه در این رشتهى هنرى فاقد هویّت ملّى و اصالت ایرانى است، پرهیز شود. موسیقى ابزارى است که میتواند حرام و میتواند حلال باشد؛ نوع حلال آن بدرستى شناسایى و برابر نظرات روشنگر امام راحل (طاب ثراه) در معرض استفاده قرار گیرد و در این باره بیشتر از هنر اصیل ایرانى که با ساخت روحى و عاطفى مردم ما همخوان و همنوا است کار گرفته شود.
حل شدن موسیقی ایرانی در موسیقی غربی در اواخر دوران پهلوی
… عاریت گرفتند و آنچنان به خودى بىاعتنائى کردند و آن را تحقیر کردند که کمتر کسى جرئت کرد حتّى گرایش به آن را نشان بدهد. متأسّفانه این ویژگى این دوران پهلوى است و هر چه از اوّل دوران پهلوى به طرف آخر دوران پهلوى پیش میرویم، ابتذالِ همان حرکت هم بیشتر میشود. مثلاً شما ملاحظه بفرمایید در اواخر دوران پهلوى، شما ببینید که کار همین هنرهاى متوسّط جامعه به کجا رسیده بود؛ فرض کنید موسیقى؛ حتّى موسیقى این کشور را مخلوط کردند بلکه حل کردند در موسیقىهاى غربى؛ چرا؟ چه لزومى داشت؟