رفتن به محتوای اصلی

مدرسهٔ فیضیهمکان

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

مدرسهٔ علمیهٔ قدیمی قم و جایگاه آن در حوزه و تاریخ نهضت.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام به ملت مسلمان ایران (حمله ساواک به فیضیه)— ۱۳۴۱/۱۱/۰۳

سیر زمانی

از ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۸
۱۳۴۱۱۳۵۸

فقط سال ۱۳۵۸همهٔ سال‌ها

شاهدها (۱۰ پاراگراف)

بی‌مانندی کتیبهٔ کاشی مدرسهٔ فیضیه به گواهی کارشناسان خارجی

این کاشیهایی که می‌ساختند سابق، در این مدرسه فیضیه اگر یک وقت رفتید ملاحظه کنید آن دری که از مدرسه فیضیه می‌خواهد وارد بشود به صحن مطهر حضرت معصومه‌ یک کتیبه داشت. من حالا سی سال است ندیدم آن را. یک کتیبه آنجا دارد. آن کتیبه را آن وقت که ما در مدرسه بودیم گفتند که یک عده‌ای از کارشناسهای خارج آمدند و اینها را بررسی کردند و گفتند این در هیچ جای دیگر نمی‌توانند درست کنند. برای اینکه این مرکب از چند جور چیزهایی هست. رنگهایی هست که هر کدامشان یک پخت خاص دارد که اگر کم و زیاد بشود فرق می‌کند. یکیش چند درجه حرارت می‌خواهد، یکیش چند درجه حرارت. و این را جوری اینها درست کردند آن وقت کارشناسهای ما و صنّاع ما طوری درست کردند که این چند جور حرارت را طوری درست کردند که روی اینجا خراب نشده. آنها نقل کردند که این اصلًا قابل قیمت کردن نیست. برای اینکه دنیا …

خالی ماندن حجره‌ها و فرار طلاب از مأموران تغییر لباس در دورهٔ رضاخان

… ابتدا این طوری، با این اسلحه، پیش آمد. بعد از اینکه قدرتش محکم شد و توانا شد، شروع کرد به کارهایی که مامور بود. در راس ماموریتش؛ کوبیدن روحانیون بود. این مدرسه فیضیه که ملاحظه می‌کنید، که آن وقت هم تمام حجراتش طلبه داشت، دو تا طلبه یا سه تا طلبه داشت! روز هیچ نمی‌توانستند توی حجره‌ها بروند. قبل از آفتاب حرکت می‌کردند تو باغات، باغهای شهر؛ و اواخر شب می‌آمدند. برای اینکه کارآگاهها و پاسبانها و اینها می‌آمدند اینها را می‌بردند که لباسشان را تغییر بدهند. حمله‌ها شد به این طایفه. دانشگاه را نمی‌توانستند آن وقت، روی اینکه مثلًا از دنیا یک چیزی داشتند، نمی‌توانستند به آن ترتیب حمله کنند به آن. آن وقت از راه تبلیغات و از راه تعلیماتِ بر خلافِ مسلک صحیح پیش آمدند، و برنامه‌های استعماری داشتند. این دو قدرت را اینها …

آتش‌زدن قرآن و کتاب‌های علمی و حدیث در فیضیه به نقل دیگران

همین قم آن قدر گرفتاری داشت در زمان این شاه سابق و پدر این که هر دو طرفدار خارجی‌ها و نوکرهای آنها بودند. همین قم و همین حوزه علمیه قم مصیبتها از اینها کشیده‌اند؛ حبسها رفتند؛ تبعیدها رفتند؛ کشته‌ها دادند؛ غارت شدند؛ قرآن را آتش زدند در این مدرسه فیضیه، به طوری که برای ما نقل کردند، کتابهای علمی را آتش زدند؛ کتابهای حدیث را آتش زدند. ما هم گرفتار بودیم، شما هم گرفتار بودید. سایر برادرهای ما هم در سایر جاها گرفتار بودند همه، الحمد للَّه این گرفتاری رفع شد؛ و امیدواریم دیگر برنگردد.

یورش‌های مکرر به آن برای گرفتن قدرت اسلام و روحانیت از مردم

… هم خیلیهایشان هم آمدند اینجا. منتها این هم قدرت دست آنها بود و نتوانستند و شکستند و ملت هم آن طور هوشیار نشده بود که درست دنبال علما را بگیرد. عکس آنی که اینها می‌گویند که اینها درباری هستند. به عکس، اینها ضد درباری هستند. ضد درباری را اینها می‌گویند درباری! و همیشه، در همین عصر خودمان آنی که مورد هجوم واقع می‌شد همین مدرسه‌های علمی بود. همین مدرسه فیضیه قم چند دفعه مورد هجوم واقع شد و در شکستند و پنجره شکستند و کتابها را آتش زدند و عمّامه‌ها را آتش زدند و بعض از افراد را از پشت بام پرت کردند پایین، و از این وحشیگریها که کردند؛ این هم برای این بود که می‌خواستند این دو تا قدرت را از مردم بگیرند.

شاهد فشارها و رویدادهای تلخ در دوران پهلوی

مدرسه فیضیه، نشیب و فرازهایی به خود دیده است. مدرسه فیضیه شاهد قضایایی بوده است که اگر زبان داشت و بیان می‌کرد ماها متاثر می‌شدیم. من شاهد قضایایی که در مدرسه فیضیه واقع شد در زمان آن پدر و این پسر بوده‌ام. در زمان پدر آن قدر شدت کردند و آن قدر فشار آوردند بر این مدرسه فیضیه و همه مدرسه‌ها و همه مساجد و همه ملت و تمام روحانیت که روی تاریخ سیاه شد. طلاب مدرسه فیضیه قبل از آفتاب باید از حجره‌های خودشان به باغات شهر پناه ببرند که وقتی در مدرسه بودند مامورین …

محلی که علم و جهاد از آن به همه‌جا رفت

… با اهمیتی است و امروز روز زن است و امروز روز مخدرات است و اجتماع عظیم؛ اجتماع از اقشار مختلفه آنهایی که نمی‌توانستند با هم مجتمع باشند؛ آنهایی که اختناق نمی‌گذاشت با هم مجتمع شوند، همه با هم مجتمع شدند؛ همه با هم، برادر و خواهر، برادر و خواهروار مجتمع شدند. مجتمع شدند در مکان مقدس، مکان مقدس فیضیه، محلی که علم از آنجا به همه اقطار سرازیر می‌شود. محلی که احکام الهی در آن بیان می‌شود. مکانی که از آن علم به همه جا رفت و از علم [نیز] جهاد به همه جا. زن و مرد قم نمونه‌اند در علم و در عمل. زن و مرد ایران نمونه‌اند در علم و در عمل؛ در جوار حضرت فاطمه معصومه- سلام الله علیها- و روز ولادت صدیقه- علیها سلام- و اجتماع امت اسلامی در محلی که از اسلام است.

آغاز صدای انقلاب از مدرسه و تخریب آن

شما ملت ایران، شما ملت بزرگ ایران، همان معنایی که در صدر اسلام بود محقق کردید. ابتدا از مدرسه فیضیه بلند شد صدا؛ و مدرسه فیضیه را خراب کردند؛ جوانهای ما را بعضشان را شهید کردند؛ لکن استقامت اسباب این شد که شکست نخوردند؛ شکست روحی نخوردند. این استقامت موجب شد که اقشار، بعضی به بعض پیوستند، دعوتهای اسلامی را به جان خریدند و شنیدند، و این قطره‌ها به هم پیوستند و سیل عظیمی ایجاد کردند؛ قیام همگانی و برای اسلام؛ قیام برای خدا؛ قیام برای …

آغاز ایستادگی روحانیون از فیضیه و تخریب آن به دست رژیم

… در جیبشان «معمم»! در «سازمان امنیت» هم یک عده زیاد «معمم» داشتند اینها که هر وقت شاه بخواهد یک جایی برود، بروند به عنوان «روحانیون» استقبال کنند، به نام روحانیون چه بکنند! اینها را داشتند. لکن روحانیون [واقعی‌] آن طور بودند؛ آن که معارضه می‌کرد آنها بودند. اخیراً هم می‌دانید، که در زمان همین آدم[3] با آن وضعی که پیش آورد، باز اینها ایستادند و باز از مدرسه فیضیه قم شروع شد. آنها هم مدرسه فیضیه را خراب کردند و چه‌ کردند و آن بساط را درآوردند.

غارت و بسته شدن مدرسه در زمان طاغوت

این قدرت اسلام است، و الآن قدرت تعلیمات اسلامی است ... که من معمم را و این آقایان اهل علم را، با شما سربازها و درجه دارها و افسرها، و با این عشایر، در مدرسه فیضیه جمع کرده است؛ آن مدرسه فیضیه‌ای که در زمان طاغوت به غارت رفت و درش را بستند، که تا این آخر هم درش بسته بود. این قدرت ایمان و تعلیمات اسلام است که برادرها را که هم را گم کرده بودند- یا اگر هم را توجه داشتند، به صورت دشمنی و اجنبی به هم نگاه می‌کردند- و حالا مثل برادرها پیش هم نشسته‌اند و درد دل هم، به هم می‌گویند. شما درد دلتان را می‌گویید، که پادگانها به صورت یک …

یورش جنود طاغوت به مدرسه و غارت حجره‌ها

... حجره‌های مدرسه فیضیه را شکستند؛ غارت کردند.[1] آن روز روزی بود که اجتماع در این مدرسه، بین جنود طاغوتی و شیطانی، و جنود الهی در حال مبارزه بود. طاغوت رفت، و امروز ما- گروههای مختلف- که هیچ گاه با هم جمع نمی‌شدیم و امکان اجتماع به ما نمی‌دادند، در این مکان مقدس، مجتمع شدیم. سربازان محترم شیراز از پادگانهای خود به اینجا آمده‌اند؛ با دانشجویان، با سایر اقشار، با روحانیون، با بانوان و زنهای محترم؛ همه با …