برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیمدرسهٔ علمیهٔ قدیمی قم و جایگاه آن در حوزه و تاریخ نهضت.
امام خمینی
غارت فیضیه، آتش زدن عمامهها و کتابها و اهانت به قرآن
… بشر- قضیه حقوق بشر- یعنی چه؟ خوب، راست هم میگفت این را. راست میگوید؛ قضیه حقوق بشر یعنی چه! یعنی منطق قلدرها! مساله، حقوق بشر نیست. منطق قلدرها قلدری است، تفنگ است و مسلسل، مسلسل بستن به علمای دین. این منطق اینهاست: مدرسه فیضیه خراب کردن؛ گرفتن و ندادن. الآن تعطیل است مدرسه فیضیه؛ مع ذلک در عین حالی که مدرسه فیضیه را گرفتند غارت کردند، طلبهها را غارت [کردند]، عمامههایشان را آتش زدند، کتابهایشان را آتش زدند، قرآن را اهانت کردند، در عین حال همین جمعیتْ مرکزشان را در مدرسه حجتیه قرار دادند و در مدرسه خان؛ حالا آنجا دارند کتک میخورند. صد دفعه دیگر هم کتک بخورند، یک مدرسه دیگر. اینها زنده شدند؛ بیدارند اینها. به هر صورت، ما این گرفتاریهاست که داریم و الآن که اینجا نشستیم نمیدانیم که چه میگذرد به برادرهای ما؛ نمیدانیم. من نگرانم. حالا تا عصری، تا فردایی …
قبضه و مراقبت کامل فیضیه و نوشته شدن شعار بر دیوارهای آن
منزل این جانب را در قم عده کثیری کماندو محاصره کرده و نگذاشتند روضه بخوانند، ولی حَصر بعد از ظهر برداشته شد و علی المحکی جمعیت کثیری عصر رفتهاند آنجا. اخوی این جانب را هم از قم به تهران بردهاند و آنجا آزاد کردند. مدرسه فیضیه را مدتی است قبضه کرده و پس از اصلاحاتی که مهمش عکسهایی و شعارهایی بوده [که] با التزاماتی رد کردهاند در صورت، و تحت مراقبت کامل است معناً؛ ولی در عین حال یک شب شعارهایی در جمیع دیوارها نوشته شده است و مجرمین درست به دست نیامدهاند، و بعضیها را گرفتهاند. وضع قم فجیع است و این نحو مدرسه داری افجع.[12] اینها مسموعات است. و السلام.
فاجعهٔ حملهٔ دستگاه جبار و تجدید خاطرات زمان مغول
از اظهار همدردی در فاجعه عظیمه که از طرف دستگاه جبار بر اسلام و مسلمین وارد شد متشکرم. خاطرات زمان مغول تجدید شد. اکنون روحانیون تامین جانی ندارند. وَ اللهُ غالبٌ عَلی اَمرِهِ.[1]
فاجعهٔ حملهٔ دستگاه جبار و تجدید خاطرات زمان چنگیز
از اظهار همدردی در این فاجعه عظیمه که از طرف دستگاه جبار بر اسلام و رسول اکرم- صلی الله علیه و آله- وارد شده متشکرم. خاطرات زمان چنگیز تجدید شد. وَ سَیَعْلَمُ الَّذینَ ظَلَمُوا ایَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ[1]
یورش به فیضیه، ضرب طلاب و غارت اموال آنان
آیا ما ساکت باشیم و حرفی نزنیم در حالی که آنها به مدرسه فیضیه میریزند، در و پنجرهها را میشکنند، طلاب را کتک میزنند و اموالشان را غارت میکنند[8] علمای تهران را به زندان میبرند، در قم به مغازهها حمله میکنند، در مغازه را میشکنند و مال مردم را میبرند؟ این بدبختها خیال میکنند با زدن یک عده مردم بیسلاح و طلاب بیگناه فتح هندوستان کردهاند و مملکت را در سطح ممالک راقیه دنیا قرار دادهاند!
بسیار محفل دلنشین و شیرینى است مجمع شما طلّاب و فضلاى حوزهى علمیّهى قم، شاگردان مکتب اهلبیت و رهپویان همان راه؛ آن هم در این مدرسه که خاستگاه انقلاب و مرکز مقاومت و ایثار و جهاد و شهادت بوده است؛ این مدرسه که در هر گوشهى آن یادگار ارزندهاى است از ستارگان درخشان علم و معنویّت و معرفت؛ مدرسهى مرحوم آیتالله حائرى،[3] مدرسهى مرحوم آیتالله خوانسارى،[4] مدرسهى مرحوم حاج میرزا جواد آقا،[5] مدرسهى دوّم فروردین،[6] مدرسهى پانزدهم خرداد،[7] مدرسهى شجاعت و ایثار، مجمع افکار و احساسات و انگیزههایى که توانست نه فقط حوزهى علمیّه را در مقابل طوفانهاى حوادث حفظ کند و بالنده نگه دارد بلکه توانست نور معنویّت و معرفت را به سراسر کشور بلکه سراسر آفاق اسلامى منتشر سازد و آن هم در مثل امروزى که روز شهداى روحانیّت است. روزى است که به نام خونهاى بناحقریخته از طلّاب بسیجى و فضلاى معروف و غیر معروف، آن نفوس طیّبه، آن دلهاى پاک، آن انگیزههاى نورانى نامگذارى شده است. زمان و مکان و مجموعهى شما عزیزان ــ همه چیز ــ خاطرهانگیز و بهیادماندنى و پُرجاذبه و دلنشین است.
نماد شوکت حوزه و رمز انقلاب با پشت سر گذاشتن دورانهای سخت
این مدرسهى فیضیّهاى که شما امروز مىبینید، بحمدالله مظهر و رمز شوکت حوزهى علمیّه است ــ و در همه جاى دنیا امروز نام فیضیّه به عنوان یک پرچم، به عنوان یک رایتِ سربلند و رمز انقلاب اسلامى شناخته میشود ــ دورانهاى گوناگونى را دیده؛ دورانهاى سختى را دیده. در این مدرسه به علماى بزرگ، به مراجع، به طلّاب، به پیرها و جوانها کتک زدند. در این مدرسه اتاق طلبهها را غارت کردند؛ آنهایى که ما یادمان است. قبل از آنها، در این مدرسه، گرسنگىها کشیده شده، سختىها کشیده شده، اهانتها شده. تحمّل آن مشکلات، موجب شد که توانست در این مدرسه ــ مدرسه بمافیها؛ مدرسه که خشت و در و دیوار است؛ مراد، آن نیروى انسانى و آن نفَسى است که در این مدرسه …
محور و مرکز خاطرهها و حوادث تاریخ نیم قرن اخیر کشور
در خدمت شما علمای محترم، فضلای گرامی، فضلای جوان، طلاّب زحمتکش و خدوم حوزهی علمیهی قم، در این مدرسهای که محور و مرکز خاطرههای بزرگ و حوادث شورانگیز تاریخ نیم قرن اخیر کشور ماست، این اجتماع برای من بسیار مغتنم، شیرین و هیجانانگیز است. از آقایان علمای محترم و اساتید معظّم حوزهی علمیه و دیگر عزیزانی که در جلسه حضور دارند - فضلای جوان و خواهرانی که در مدرسهی دارالشفاء اجتماع کردهاند - صمیمانه تشکّر میکنم و امیدوارم این مجلس ما و دیدار ما و اجتماع ما، مشمول نظر لطف و عنایت و قبول حضرت حق …