غارت فیضیه، آتش زدن عمامهها و کتابها و اهانت به قرآن
… بشر- قضیه حقوق بشر- یعنی چه؟ خوب، راست هم میگفت این را. راست میگوید؛ قضیه حقوق بشر یعنی چه! یعنی منطق قلدرها! مساله، حقوق بشر نیست. منطق قلدرها قلدری است، تفنگ است و مسلسل، مسلسل بستن به علمای دین. این منطق اینهاست: مدرسه فیضیه خراب کردن؛ گرفتن و ندادن. الآن تعطیل است مدرسه فیضیه؛ مع ذلک در عین حالی که مدرسه فیضیه را گرفتند غارت کردند، طلبهها را غارت [کردند]، عمامههایشان را آتش زدند، کتابهایشان را آتش زدند، قرآن را اهانت کردند، در عین حال همین جمعیتْ مرکزشان را در مدرسه حجتیه قرار دادند و در مدرسه خان؛ حالا آنجا دارند کتک میخورند. صد دفعه دیگر هم کتک بخورند، یک مدرسه دیگر. اینها زنده شدند؛ بیدارند اینها. به هر صورت، ما این گرفتاریهاست که داریم و الآن که اینجا نشستیم نمیدانیم که چه میگذرد به برادرهای ما؛ نمیدانیم. من نگرانم. حالا تا عصری، تا فردایی …
قبضه و مراقبت کامل فیضیه و نوشته شدن شعار بر دیوارهای آن
منزل این جانب را در قم عده کثیری کماندو محاصره کرده و نگذاشتند روضه بخوانند، ولی حَصر بعد از ظهر برداشته شد و علی المحکی جمعیت کثیری عصر رفتهاند آنجا. اخوی این جانب را هم از قم به تهران بردهاند و آنجا آزاد کردند. مدرسه فیضیه را مدتی است قبضه کرده و پس از اصلاحاتی که مهمش عکسهایی و شعارهایی بوده [که] با التزاماتی رد کردهاند در صورت، و تحت مراقبت کامل است معناً؛ ولی در عین حال یک شب شعارهایی در جمیع دیوارها نوشته شده است و مجرمین درست به دست نیامدهاند، و بعضیها را گرفتهاند. وضع قم فجیع است و این نحو مدرسه داری افجع.[12] اینها مسموعات است. و السلام.
فاجعهٔ حملهٔ دستگاه جبار و تجدید خاطرات زمان چنگیز
از اظهار همدردی در این فاجعه عظیمه که از طرف دستگاه جبار بر اسلام و رسول اکرم- صلی الله علیه و آله- وارد شده متشکرم. خاطرات زمان چنگیز تجدید شد. وَ سَیَعْلَمُ الَّذینَ ظَلَمُوا ایَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ[1]
فاجعهٔ حملهٔ دستگاه جبار و تجدید خاطرات زمان مغول
از اظهار همدردی در فاجعه عظیمه که از طرف دستگاه جبار بر اسلام و مسلمین وارد شد متشکرم. خاطرات زمان مغول تجدید شد. اکنون روحانیون تامین جانی ندارند. وَ اللهُ غالبٌ عَلی اَمرِهِ.[1]
یورش به فیضیه، ضرب طلاب و غارت اموال آنان
آیا ما ساکت باشیم و حرفی نزنیم در حالی که آنها به مدرسه فیضیه میریزند، در و پنجرهها را میشکنند، طلاب را کتک میزنند و اموالشان را غارت میکنند[8] علمای تهران را به زندان میبرند، در قم به مغازهها حمله میکنند، در مغازه را میشکنند و مال مردم را میبرند؟ این بدبختها خیال میکنند با زدن یک عده مردم بیسلاح و طلاب بیگناه فتح هندوستان کردهاند و مملکت را در سطح ممالک راقیه دنیا قرار دادهاند!
یورش مأموران و رجاله، تیراندازی و ضرب طلاب
… نصایح بسیار و ادای وظیفه روحانیت، نتیجه این شد که امروز- که 26 شهر شعبان است- از اوایل روز عدهای رجّاله[1] با مامورین دولت در شهر مقدس قم به راه افتادند و به مردم بیپناه قم و طلاب و روحانیون حمله کرده و اهانت نمودند و بسیاری را کتک زدند و به زندان بردند. جمعی از مامورین و رجاله به مدرسه فیضیه، مجاور حرم مطهر، ریخته و تیراندازی کردند و با چوب و چماق طلاب مظلوم را کتک زدند؛ و به بازار و خیابان قم ریخته و بعضی دکانها را غارت کردند و درب و پنجره و شیشه مغازهها را شکستند؛ هیچ کس پیدا نشد که به داد مردم متدین و روحانیت برسد. این است حال ما در این ساعت که ظهر است. و عاقبت امر معلوم نیست چه خواهد شد. این است معنای طرفداری دولت از …
بیمانندی کتیبهٔ کاشی مدرسهٔ فیضیه به گواهی کارشناسان خارجی
این کاشیهایی که میساختند سابق، در این مدرسه فیضیه اگر یک وقت رفتید ملاحظه کنید آن دری که از مدرسه فیضیه میخواهد وارد بشود به صحن مطهر حضرت معصومه یک کتیبه داشت. من حالا سی سال است ندیدم آن را. یک کتیبه آنجا دارد. آن کتیبه را آن وقت که ما در مدرسه بودیم گفتند که یک عدهای از کارشناسهای خارج آمدند و اینها را بررسی کردند و گفتند این در هیچ جای دیگر نمیتوانند درست کنند. برای اینکه این مرکب از چند جور چیزهایی هست. رنگهایی هست که هر کدامشان یک پخت خاص دارد که اگر کم و زیاد بشود فرق میکند. یکیش چند درجه حرارت میخواهد، یکیش چند درجه حرارت. و این را جوری اینها درست کردند آن وقت کارشناسهای ما و صنّاع ما طوری درست کردند که این چند جور حرارت را طوری درست کردند که روی اینجا خراب نشده. آنها نقل کردند که این اصلًا قابل قیمت کردن نیست. برای اینکه دنیا …
خالی ماندن حجرهها و فرار طلاب از مأموران تغییر لباس در دورهٔ رضاخان
… ابتدا این طوری، با این اسلحه، پیش آمد. بعد از اینکه قدرتش محکم شد و توانا شد، شروع کرد به کارهایی که مامور بود. در راس ماموریتش؛ کوبیدن روحانیون بود. این مدرسه فیضیه که ملاحظه میکنید، که آن وقت هم تمام حجراتش طلبه داشت، دو تا طلبه یا سه تا طلبه داشت! روز هیچ نمیتوانستند توی حجرهها بروند. قبل از آفتاب حرکت میکردند تو باغات، باغهای شهر؛ و اواخر شب میآمدند. برای اینکه کارآگاهها و پاسبانها و اینها میآمدند اینها را میبردند که لباسشان را تغییر بدهند. حملهها شد به این طایفه. دانشگاه را نمیتوانستند آن وقت، روی اینکه مثلًا از دنیا یک چیزی داشتند، نمیتوانستند به آن ترتیب حمله کنند به آن. آن وقت از راه تبلیغات و از راه تعلیماتِ بر خلافِ مسلک صحیح پیش آمدند، و برنامههای استعماری داشتند. این دو قدرت را اینها …
آتشزدن قرآن و کتابهای علمی و حدیث در فیضیه به نقل دیگران
همین قم آن قدر گرفتاری داشت در زمان این شاه سابق و پدر این که هر دو طرفدار خارجیها و نوکرهای آنها بودند. همین قم و همین حوزه علمیه قم مصیبتها از اینها کشیدهاند؛ حبسها رفتند؛ تبعیدها رفتند؛ کشتهها دادند؛ غارت شدند؛ قرآن را آتش زدند در این مدرسه فیضیه، به طوری که برای ما نقل کردند، کتابهای علمی را آتش زدند؛ کتابهای حدیث را آتش زدند. ما هم گرفتار بودیم، شما هم گرفتار بودید. سایر برادرهای ما هم در سایر جاها گرفتار بودند همه، الحمد للَّه این گرفتاری رفع شد؛ و امیدواریم دیگر برنگردد.
یورشهای مکرر به آن برای گرفتن قدرت اسلام و روحانیت از مردم
… هم خیلیهایشان هم آمدند اینجا. منتها این هم قدرت دست آنها بود و نتوانستند و شکستند و ملت هم آن طور هوشیار نشده بود که درست دنبال علما را بگیرد. عکس آنی که اینها میگویند که اینها درباری هستند. به عکس، اینها ضد درباری هستند. ضد درباری را اینها میگویند درباری! و همیشه، در همین عصر خودمان آنی که مورد هجوم واقع میشد همین مدرسههای علمی بود. همین مدرسه فیضیه قم چند دفعه مورد هجوم واقع شد و در شکستند و پنجره شکستند و کتابها را آتش زدند و عمّامهها را آتش زدند و بعض از افراد را از پشت بام پرت کردند پایین، و از این وحشیگریها که کردند؛ این هم برای این بود که میخواستند این دو تا قدرت را از مردم بگیرند.
شاهد فشارها و رویدادهای تلخ در دوران پهلوی
مدرسه فیضیه، نشیب و فرازهایی به خود دیده است. مدرسه فیضیه شاهد قضایایی بوده است که اگر زبان داشت و بیان میکرد ماها متاثر میشدیم. من شاهد قضایایی که در مدرسه فیضیه واقع شد در زمان آن پدر و این پسر بودهام. در زمان پدر آن قدر شدت کردند و آن قدر فشار آوردند بر این مدرسه فیضیه و همه مدرسهها و همه مساجد و همه ملت و تمام روحانیت که روی تاریخ سیاه شد. طلاب مدرسه فیضیه قبل از آفتاب باید از حجرههای خودشان به باغات شهر پناه ببرند که وقتی در مدرسه بودند مامورین …
محلی که علم و جهاد از آن به همهجا رفت
… با اهمیتی است و امروز روز زن است و امروز روز مخدرات است و اجتماع عظیم؛ اجتماع از اقشار مختلفه آنهایی که نمیتوانستند با هم مجتمع باشند؛ آنهایی که اختناق نمیگذاشت با هم مجتمع شوند، همه با هم مجتمع شدند؛ همه با هم، برادر و خواهر، برادر و خواهروار مجتمع شدند. مجتمع شدند در مکان مقدس، مکان مقدس فیضیه، محلی که علم از آنجا به همه اقطار سرازیر میشود. محلی که احکام الهی در آن بیان میشود. مکانی که از آن علم به همه جا رفت و از علم [نیز] جهاد به همه جا. زن و مرد قم نمونهاند در علم و در عمل. زن و مرد ایران نمونهاند در علم و در عمل؛ در جوار حضرت فاطمه معصومه- سلام الله علیها- و روز ولادت صدیقه- علیها سلام- و اجتماع امت اسلامی در محلی که از اسلام است.
آغاز صدای انقلاب از مدرسه و تخریب آن
شما ملت ایران، شما ملت بزرگ ایران، همان معنایی که در صدر اسلام بود محقق کردید. ابتدا از مدرسه فیضیه بلند شد صدا؛ و مدرسه فیضیه را خراب کردند؛ جوانهای ما را بعضشان را شهید کردند؛ لکن استقامت اسباب این شد که شکست نخوردند؛ شکست روحی نخوردند. این استقامت موجب شد که اقشار، بعضی به بعض پیوستند، دعوتهای اسلامی را به جان خریدند و شنیدند، و این قطرهها به هم پیوستند و سیل عظیمی ایجاد کردند؛ قیام همگانی و برای اسلام؛ قیام برای خدا؛ قیام برای …
آغاز ایستادگی روحانیون از فیضیه و تخریب آن به دست رژیم
… در جیبشان «معمم»! در «سازمان امنیت» هم یک عده زیاد «معمم» داشتند اینها که هر وقت شاه بخواهد یک جایی برود، بروند به عنوان «روحانیون» استقبال کنند، به نام روحانیون چه بکنند! اینها را داشتند. لکن روحانیون [واقعی] آن طور بودند؛ آن که معارضه میکرد آنها بودند. اخیراً هم میدانید، که در زمان همین آدم[3] با آن وضعی که پیش آورد، باز اینها ایستادند و باز از مدرسه فیضیه قم شروع شد. آنها هم مدرسه فیضیه را خراب کردند و چه کردند و آن بساط را درآوردند.
غصب و تعطیلی فیضیه و دارالشفاء، پایگاه فقه اسلامی و مرکز جوانان فداکار
مردم باید الزاماً برای دودمان چنین جنایتکاران و پنجاه سال خیانت آنها یک سال جشن بگیرند؛ گر چه این نغمه نامیمون هم با فضاحت روبه شد و جز عمال خودشان کسی شرکت نکرد و جز با سرنیزه، کسی روی خوش نشان نداد. مدرسه فیضیه و دار الشفاء پایگاه فقه اسلامی و مرکز احرار و جوانان فداکار، غصب و در حال تعطیل باقی است. در مقابل، به مراکز فساد و فحشا هر چه بیشتر دامنزده میشود تا جوانان ما را به تباهی کشند و رشد معنوی نکنند و در مقابل خواست اجانب پایدار نباشند.
بستن مدرسهٔ فیضیه و به زندان کشیدن علما و طلاب
نقشه حکام تهران عمیق تر از آن است که ما تصور میکنیم؛ نقشه آنان از بستن مدرسه فیضیه و به زندان کشیدن علما و طلاب، بر هم زدن حوزه علمیه قم و از بین بردن اسلام و روحانیت است. آنها نه اسلام را میخواهند و نه روحانیت را؛ چون میبینند با بودن روحانیت و اسلام، نمیتوانند دستورات اربابان خود را در مملکت اجرا کنند و ایران را بکلی به خارج وابسته کنند. آنها با جشنهایی که هر روز راه میاندازند، و سلاحهایی که مرتب از این و آن میخرند، …
گشایش حساب بانکی برای تجدید ساختمان مدرسهٔ فیضیه
از قرار مسموع، اغلب گویندگان محترم با ما همآواز هستند. امید است خداوند تعالی آن شواذّی[2] که از حبس، از زجر، از خوف بیم دارند بیدار فرماید. متمنی است مراتب احترام و سلام مرا به مبلّغین ابلاغ فرمایید. ضمناً چون برای تجدید ساختمان مدرسه فیضیه که قبلًا با جنابعالی نیز صحبتی شده بود، حسابی در بانک صادرات شعبه قم باز شده است، و بناست که از روز تاسوعا و عاشورا نیز بانک سپرده را قبول کند، اگر صلاح دیدید تذکری به مسلمین بدهید. و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.
هجوم دستگاه به مدرسه، ضرب طلاب و غارت اموال آنان
آیا در شرایطی که استعمار، قرآن مسلمانها را تحریف میکند ما ساکت باشیم؟! آیا در موقعی که دستگاه طاغی بر مدرسه علوم دینی هجوم میبرد و اهل مدرسه را مورد ضرب و شتم قرار میدهد و اموال طلاب را غارت میکند و علمای اعلام را به زندان میبرد، هتک میکند و مورد تهدید و تحقیر و اهانت قرار میدهد، ما ساکت باشیم؟ آیا ما ساکت باشیم در صورتی که علمای تهران حبس میشوند و هتک میشوند؟ آیا ما ساکت باشیم در حالی که علمای قم مورد شدیدترین اهانتها قرار میگیرند؟! به جرم اینکه میگویند «ربنا الله»، مربی ما امریکا نیست، مربی ما انگلیس نیست، مربی ما اسرائیل نیست، مربی ما خداست.
غارت و بسته شدن مدرسه در زمان طاغوت
این قدرت اسلام است، و الآن قدرت تعلیمات اسلامی است ... که من معمم را و این آقایان اهل علم را، با شما سربازها و درجه دارها و افسرها، و با این عشایر، در مدرسه فیضیه جمع کرده است؛ آن مدرسه فیضیهای که در زمان طاغوت به غارت رفت و درش را بستند، که تا این آخر هم درش بسته بود. این قدرت ایمان و تعلیمات اسلام است که برادرها را که هم را گم کرده بودند- یا اگر هم را توجه داشتند، به صورت دشمنی و اجنبی به هم نگاه میکردند- و حالا مثل برادرها پیش هم نشستهاند و درد دل هم، به هم میگویند. شما درد دلتان را میگویید، که پادگانها به صورت یک …
یورش جنود طاغوت به مدرسه و غارت حجرهها
... حجرههای مدرسه فیضیه را شکستند؛ غارت کردند.[1] آن روز روزی بود که اجتماع در این مدرسه، بین جنود طاغوتی و شیطانی، و جنود الهی در حال مبارزه بود. طاغوت رفت، و امروز ما- گروههای مختلف- که هیچ گاه با هم جمع نمیشدیم و امکان اجتماع به ما نمیدادند، در این مکان مقدس، مجتمع شدیم. سربازان محترم شیراز از پادگانهای خود به اینجا آمدهاند؛ با دانشجویان، با سایر اقشار، با روحانیون، با بانوان و زنهای محترم؛ همه با …
رنج مسلمانان غیرتمند از آنچه بر فیضیه و مدارس علمی رفت
این حقایق تلخ ما را به تنگ آورده، علمای اسلام را رنج میدهد. اگر اینها «ارتجاع سیاه» است بگذار ما مرتجع باشیم! ما از واقعه 12 محرّم (15 خرداد) خجلت میکشیم. واقعه شوم 15 خرداد و مدارس علمی، فیضیه و غیر آن، پشت ما و هر مسْلم غیرتمند را میشکند؛ تا هیات حاکمه چه عقیده داشته باشد! ملت اسلام این مصیبت را فراموش نمیکند. ما روز 12 محرّم را عزای ملی اعلام میکنیم. بگذار ما را مرتجع بخوانند، کهنهپرست بدانند.