بنا بر این، یک ملتی ما میخواهیم و خودشان، خود ملت ما هم بحمد الله این طور است که فشارها برایشان اشکالی ندارد. اگر ما، اگر اسلام، مسلمین مثل سایر قشرهای عالَم بودند که برای مال و منال و منصب و این طور چیزها میرفتند دنبال کار و بالاخره برای شکم و برای شهوت میرفتند، اگر چنانچه کسر میآمد باید ناراحت بشوند. اما ملتی که برای شهادت میرود، ملتی که زن و مردش عاشق شهادت هستند و فریاد شهید شدن میزنند، یک همچو ملتی دیگر از اینکه فلان چیز کم است، فلان چیز زیاد است، این نمینالد. اقتصادش چطور است، این مال آنهایی است که وابسته به اقتصاد هستند، دل به اقتصاد دادند. آنهایی که دل به خدا دادند، آنها این طور نیستند که دنبال این باشند که فلان چیز فراوان باشد؛ فلان چیز کم باشد، زیاد باشد، نرخش کم باشد، نرخش زیاد باشد.