رفتن به محتوای اصلی

طمع

نام‌های دیگر: طمع‌ورزی، طعمه‌جویی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

چشم‌داشت و حرص به مال و مقام و زیان‌های آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع اعضای هیات دولت (مردمی بودن مسئولان در نظام اسلامی)— ۱۳۶۱/۰۶/۰۷

کوچک کردن فرمانفرما به‌دست مدرس برای بستن راه طمع

… را جذبش می‌کرد، [نه دارایی‌] ایشان وضعش این طور بود که- برای من نقل کردند این را که- داشت قلیان خودش را چاق می‌کرد. خودش این طور بود. فرمانفرمای آن روز- حالا که من می‌گویم «فرمانفرما»، شما به ذهنتان نمی‌آید که یعنی چه- فرمانفرمای آن روز وارد شده بود منزلش. گفته بود که به او، حضرت والا، من قلیان را آبش را می‌ریزم، تو این را، آتش سرخ کن را درست کن یا بعکس. از اینجا، همچو او را کوچک می‌کرد که دیگر نه، طمع دیگر نمی‌توانست بکند. وقتی این طور با او رفتار کرد که بیا این آتش سرخ کن را گردش بده، آن آدمی که همه برایش تعظیم می‌کردند، همه برایش چه می‌کردند، این وقتی این طوری می‌رسیده، این شخصیتها را این طوری از بین می‌برد که مبادا طمع کند که از ایشان چیزی بخواهد.