محکومیت تخریب قبر و اهانت به پیکر این صحابی پیامبر (ص) و حواری امیرالمؤمنین (ع)
قبل از شروع عرایضِ کوتاهی که در این زمینه خواهم داشت، لازم است اشارهای بکنم به یک حادثهی تلخی که این روزها اتفاق افتاد؛ که هم خود حادثه تلخ بود، هم حاکی از دستهای پشت پردهی زیادی بود؛ و آن، حادثهی تخریب قبر صحابی جلیلالقدر، حجربنعدی (رضوان اللّه تعالی علیه و سلام اللّه علیه) و اهانت به پیکر این بزرگوار بود. از جهاتی این قضیه تلخ است: خود اهانت به یک صحابی که از بزرگان اصحاب پیغمبر است و از حواریین امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) است و شهید در راه خدا است، قبر او را بعد از هزار و چهار صد سال بشکافند، جسد مطهر او را بیرون بیاورند و مورد اهانت قرار دهند، یک حادثهی بسیار تلخ و غمانگیزی است. در کنار این، تلخی دیگری که وجود دارد، این است که در میان مجموعهی مسلمانان و امت اسلامی کسانی پیدا شوند که با افکار پلید و متحجر و عقبمانده و خرافی خود، تجلیل از بزرگان و برجستگان و چهرههای نورانی صدر اسلام را شرک بدانند، کفر بدانند؛ واقعاً این مصیبتی است. …
کشته شدن این صحابی پیامبر به دست معاویه
شما یک جا میبینید که معاویه شدت عمل را به جایی میرساند که حجربنعدی را که از صحابۀ پیغمبر است و برایش گران هم تمام میشود کشتن او، اما میکُشد. رُشَید هَجَری را تعقیب میکند، دنبال میکند، بالاخره میکُشد. زیادبناَبیه را که یک فرد ظالم و عُقدهای و بیبُتّه و بیریشهای بود و اصلاً قدرتطلب و بداخلاق بود، این را حاکم میکند بر کوفه ـ یعنی مرکز سلطۀ تفکر شیعی و تفکر ولایتی ـ و به او اجازه و اختیار …
قتل دستبستهٔ او در عذرا و ننگ آن بر بنیامیه
… آن روشهای عجیبی که او بهکار میزند. دشمن اوست، نه یزیدِ جوانِ خامِ سادهدل. و باز در روزگاری است که هنوز جمعیت شیعه شکل نگرفتهاند و از عامۀ مسلمانها مجزا نشدهاند، بهصورت یک گروهی که جهت و هدف خاصی دارد، همانطوریکه در زمان امام حسین اینطور شده بودند. آنطور است که اگر او در میدان جنگ کشته میشد، دیگر حجربنعدی باقی نمیماند تا در چمنزار عَذرا ـ یعنی همان جایی که خود حجر فاتح این سرزمین بوده است ـ دستبسته و با شمشیر کشته بشود و قتل او یک غوغایی در عالم اسلام برپا کند و لکۀ ننگی بر دامان بنیامیه و داغ ننگی بر پیشانی معاویه باشد؛ حجربنعدی مثل یک سرباز عادی در میدان جنگ کشته میشد.
یقین به امامت امام حسن (ع) همراه با تخطئهٔ تاکتیک او
… هُدیٰ اگر از سوی دشمن رنج میدیدند، از سوی دوستان، آن زخمها التیام مییافتند. اگر دشمنی بود که آنها را میکوبید، دوستانی بودند که قدر آنها را میدانستند، اما امام حسن مجتبی اینطور نبود. نزدیکترینِ یارانِ امام حسن به او گفت: «یا مُذِلَّ المُؤمِنینَ»[1]. حجربنعدی یقین داشت که حسنبنعلی امام است، در امامت او شکّی نداشت، اما تاکتیک او را تخطئه میکرد. میگفت این تاکتیک شما مؤمنین را به ذلت کشاند. مؤمنین چه کسانی بودند؟ مؤمنین یعنی آن خواص اصحاب امیرالمؤمنین که درمقابل حکومت شام قصد مقاومت تا آخرین قطرۀ خون را داشتند و مقاومت هم میکردند و به آخرین قطرۀ خون هم میرسیدند، یعنی همه کشته میشدند. و «خَلا لَکِ الجَوُّ فَبیضی وَ اصفِری»[2]، برای معاویه …
قیام و شهادت او و یارانش، فرآوردهٔ کارخانهٔ انسانسازی امام حسن (ع)
… شروع کرد و افراد را ساخت. همان کسانی که در جبههبندیِ میانِ امام مجتبی و معاویه، تاب نیاورده بودند و نتوانسته بودند یک جمعیت پرشورِ قابل اطمینانی را برای امام حسن درست کنند، اینقدر فرق کردند که ده سال بعد، دوازده سال بعد، تکتک درمقابل معاویه بلند شدند. ماجرای حجربنعدی و یاران حجربنعدی را میدانید ـ که حجربنعدی یک نفر نبود و تنها نمرد و تنها بلند نشد، عدهای بودند ـ و رشید هجری و عمروبنحَمِق و زن عمروبنحمق را و بسیاری دیگر را که در کوهها و بر سر قلهها و در غارها و در راهها و در زندانها جنگیدند و به دست دژخیمان معاویه کشته شدند. اینها همه فرآوردههای کارخانۀ انسانسازی امام حسن هستند. نفر آخرشان کیست؟ میشناسید نفر آخر را؟ آخرین نفری که امام حسن مثل گلولهای منفجر کرد و از آن ترکش[16] الهی، تیری بیرون انداخت و به سینۀ دشمن زد، میشناسید؟
اعتراض به امام حسن (ع) دربارهٔ صلح
واقعۀ امام حسن علیهالسلام از هیچیک از این دو نوع نیست؛ در بدو وقوع، حادثه از نظر تمام کسانی که با آن مواجه بودند، ناشناخته بود. میبینید حُجربنعَدی میآید سؤال میکند که چرا صلح کردی؟ مرد آهنینی مثل عَدیِّبنحاتم سؤال میکند که چرا صلح کردی؟ نزدیکان امام، برای صلح او را مورد نکوهش قرار میدهند؛ دوستان و نزدیکان! کِی؟ در حین وقوع واقعه. پس آن روز، اگر نگوییم برای همه، لااقل برای عدۀ زیادی، مسئله مبهم بوده است. در طول تاریخ هم هرچه از …