مواظبت بر ادای تکلیف و بیباکی از مخالفتها پس از ادای وظیفه
مرقوم شریف واصل، و از مضمونش مطلع شدم. شکایت از مخالفت بعضی نموده بودید؛ معلوم است در هر امری که انسان کفیل آن است مشکلاتی وارد میشود، با اشخاص و اغراض مختلفه مواجه خواهد شد. انسان باید مواظب ادای تکلیف الهی باشد، و از امور دیگر پس از ادای وظیفه باک نداشته باشد. خداوند تعالی اصلاح امور را بفرماید.
نقد تراشیدن تکلیف شرعی بهعنوان بهانهٔ تنبلی
شما یک قدری به فکر باشید، یک قدر توجه داشته باشید. هی ننشینید تکلیف شرعی برای خودتان درست کنید: کار تنبلها! تکلیف شرعیام این نیست؛ تکلیف شرعی آنی است که پیغمبر ... شما قوهتان بیشتر از قوای سید الشهداء است. قوایی نداشت در مقابل آن قوه [ولی] پاشد قیام کرد، مخالفت کرد، چه کرد، تا کشته شد. آن هم میتوانست اگر تنبل بود- نعوذ بالله؛ میتوانست بگوید که تکلیف شرعی من نیست. از خدا میخواستند آنها که سید الشهداء ساکت باشد و …
توجه به جهت تکلیف به جای ملاحظهٔ سمعه
مرقوم شما واصل شد. در موضوعی که مرقوم شده بود شما فقط جهت سُمعه[1] آن را در نظر گرفته بودید، ولی جهت تکلیف را توجه ننموده بودید. این جانب از جهت تکلیف اشکال دارم؛ چون اشباه و نظایر آن، که به محل نمیرسد و از بین میرود دیده شده است.[2] ان شاء الله تعالی موفق باشید. و السلام علیکم.