یعنی باز حرکت انسان و تکامل انسان او را میرساند به رتبهی فرشتگان و به رتبهی نورانیت و معنویت ذاتی که در منطق اسلامی تکامل است. در منطق مادیها و طبق منطق دیالکتیکی، تکامل یعنی پیچیدهتر شدن، و لذا دوچرخه وقتی تبدیل شد به موتورسیکلت، میشود پیچیدهتر، آنوقت کامل شده است. یا مثلاً فرض بفرمائید مغز بوزینه یا همان میمونهایی که داروین ادعا میکرد بشر از نسل آنهاست، (همان نظریه نسخ شدهای که بعداً خلافش ثابت شد) او مغزش تکامل پیدا کرده، یعنی پیچیدهتر شده و شده است مغز انسان. تکامل در منطق مارکسیستها و دیالکتیسینها معنایش این بود، یعنی پیچیدهتر شدن. اما در منطق اسلامی، هر پیچیدهتر شدنی کاملتر شدن نیست، برای اینکه مغز آن کسی که سم مهلکی را پیدا میکند که یک قطرهی آن میتواند هزار نفر انسان را از بین ببرد، یک مغز پیچیده هست اما او نه فقط انسان کاملی نیست بلکه انسان بسیار ناقصی است و او از حیوان هم پائینتر است، کما اینکه قرآن میگوید: «اولئک کالانعام بل هم اضل»[2] انسانهایی که نور ایمان را نمیشناسند مثل حیواناتند بلکه گمراهتر از حیوانند.تکامل انسان
نامهای دیگر: تکامل، کمال، کمال انسان، کمال انسانی، کمال معنوی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
سیر انسان به سوی کمال و قرب الهی و شرایط آن در منطق اسلامی.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در جمع فرماندهان و کارکنان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به مناسبت ۲۸ صفر— ۱۳۶۷/۰۷/۱۷
سیر زمانی
از ۱۳۶۷ تا ۱۴۰۰۱۳۶۷۱۴۰۰
فقط سال ۱۳۶۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
پس تکامل در منطق اسلام فقط پیچیدهتر شدن نیست، بلکه ذات حیوانی آنها تبدیل شدن به ذات انسانی تکامل است.با این حساب، میبینیم که پیشرفتهای مادّی، کمال بشر نیست. کمالبشر، چیز دیگری است. کمال بشراین است که دل و فکر او پاکیزه شود. انسان خیرخواه، انسان بامعرفت، انسان خداشناس و خداپرست، انسانی است که عمل، حرکات، گفتار، کردار و حتی خاطرات و خطورات ذهنی او، طبق رضای خدا انجام میگیرد. از او ظلمی به کسی نمیرسد؛ نسبت به همنوع، مهربان است و در مقابل انسانهای دیگر و حقوق آنها، احساس تکلیف و مسؤولیت میکند. انبیا، چنین انسانی را میخواهند به وجود آورند. جامعهای الهی، جامعهای است با دل انسانی؛ جامعهای است با احساسات و عواطف صحیح و سالم؛ جامعهای است که درآن، کسی به کسی و آن جامعه به جوامع دیگر ظلم نکند؛ جامعهای است که در آن، هرکاری با این احساس که «خدا میبیند و مؤاخذه میکند» انجام میگیرد؛ جامعهای است که آحادش دچار غفلت نیستند؛ غرق در مادیّت نیستند؛ غرق در خودخواهی و خودپرستی نیستند و کار برای خدا و برای رسیدن به آستان لقای او انجام میگیرد. چنین جامعهای کامل است و انسانی که در این جامعه زندگی کند، در نیل به کمال، موفّق است.شاهدها (۱ پاراگراف)
توجه به کمال و صفات نیکوی انسانی هدفی برتر از حراست از میهن
… کیست؟ دنبال او باید رفت. آنها آرمانها و آرزوهاى فراتر از چهارچوب جسم من و شما هستند. تلاش ما براى آن آرزوها است. البتّه آن آرزوها در همهی انسانها یکسان نیست. براى یکى، آن آرزو حراست از میهن است -خوب است، چیز مقدّسى است، یعنى هیچ قُبحى در این آرزو نیست؛ آنهایى که براى میهنشان جانفشانى میکنند و درحقیقت براى راحتىِ مردمِ میهنشان تلاش میکنند، کار مقدّسى انجام میدهند- امّا از این بالاتر هم هست، از این مقدّستر هم هست: آن مدّ نگاهى که میرسد به انسانیّت، به کمال انسانى، به صفات نیکوى انسانى؛ آن از این بالاتر است.