و بحمدالله امروز بعد از چهارده پانزده سال از انقلاب، دیگر آن دعواى تعهّد و تخصّصى که اوّل انقلاب بود، وجود ندارد. معنى ندارد که ما بگوییم «تعهّد یا تخصّص»؛ نخیر، هم تعهّد، هم تخصّص؛ زیرا که بحمدالله مدیران خوبى تربیت شدهاند، شخصیّتهاى برجستهاى هستند. ما الان اگر چنانچه واقعاً بخواهیم مدیران برجستهاى در سطح وزیر در این افراد انقلابى خودمان پیدا کنیم، تعداد بىشمارى را میتوانیم پیدا کنیم؛ یعنى واقعاً جمهورى اسلامى هیچ مشکلى از این جهت …
رد دوگانهٔ ساختگی میان عناصر مؤمن و متخصص
… خودشان، مورد توجّه قرار دهند. یک دستگاه اداری سالم، چه وقت میتواند کارآیی بیشتری داشته باشد؟ وقتی که عناصر مؤمن، عناصر خالص، عناصری که به معنای حقیقی کلمه حزبالّلهی هستند، در آنجا مؤثّر باشند. مدیران خوب، مسؤولین خوب و متخصّصین خوب، بر سرِ کار باشند. اینطور نباشد که همان بحثهای سالهای پیش، که دشمنان آن روزها تعقیب میکردند، رایج شود. بین عناصر مؤمن و متخصّص، تفکیک کنیم! «آیا مؤمنین سرِ کار باشند یا متخصّصین!؟» کانَّه بین مؤمن و متخصّص، یک تضاد طبیعی وجود دارد! این چه حرفی است!؟ عناصر مؤمن، باگذشت سیزده سال از انقلاب، بحمداللَّه در همه سطوح فراوانند؛ در سطوح تصمیم گیری، در سطوح مدیریّت بالای جامعه، در سطوح مسؤولان نظامی؛ از سپاه و ارتش و بسیج. آحاد مردم هم که معلوم است. مردم ما، مردم مؤمنی هستند. مردم امتحان دادهای هستند. مردم ما …
استفاده از تخصصها و ترجیح متعهد بر غیرمتعهد در صورت توان انجام کار
… سالى که بحث تعهّد و تخصّص و مانند اینها مطرح بود [گذشته]. ما در نماز جمعه چقدر گفتیم و چقدر در طول دوران این هشتساله در دولت و بیرون دولت بحث کردیم. وقتی بحثى این قدر پیش میرود، دیگر باید به صورت شکلگرفته و قالبگرفته، آن ایدهى حکومت و انقلاب روشن بشود. معلوم است ما از تخصّصها استفاده میکنیم امّا هیچ گاه در هیچ موردى در دَوَران امر بین متعهّد و غیر متعهّد، غیر متعهّد را ترجیح نمیدهیم. البتّه در صورتى که آن کار از او بربیاید. وقتى که اینجا یک بچّهاى مریض است و ما دنبال دکتر میگردیم، اگر گفتند این دکترِ سرِ این کوچه ارمنى است، نمیگویم چون ارمنى است پس نمیرویم پیش دکتر؛ بچّهمان آنجا جلویمان دستوپا بزند و بمیرد؛ نه، عقل و شرع به این، حکم نمیکنند. امّا خب، طبیعى است وقتى که آدم …
لزوم توأمان تقوا و کارشناسی در مسئولان
… کشور را تقویت میکنیم؛ یعنی این جور نیست که فقط به فکر اقتصاد باشیم، از دفاع کشور و امنیّت کشور غافل بمانیم؛ عکسش هم همین جور. هم انسجام و وحدت ملّی باید رعایت بشود، هم تنوّع آراء و گرایشهای مختلف سیاسی باید به رسمیّت پذیرفته بشود؛ این هم یک دوگانهی دیگر. هم تقوا و طهارت مسئولان لازم است، هم کارشناسی و کاربلدی مسئولان لازم است؛ تعهّد و تخصّص در کنار هم. ببینید، اینها دوگانههایی است که کسانی در اوّل انقلاب یا پیش از انقلاب سعی میکردند که اینها را در مقابل هم قرار بدهند، امام این دوگانهها را هماهنگ کرد، همساز کرد، در کنار هم قرار داد. اینها خصوصیّات مکتب امام است.
نامعقول بودن پرورش متخصص بیتعهدی که تخصص را به دشمن بسپارد
… که اگر دانشجو درس خواند، امروز و فردای دانشجویی او تضمین خواهد شد. ای بسا دانشجویی که درس میخواند، اما از اخلاق انسانی و احساس مسؤولیت نسبت به جامعه و میهن خودش - چه برسد از اعتنای به ارزشهای اسلامی - به کلّی تهی است! بدیهی است که واقعاً این ارزشی ندارد. فرض بفرمایید کشور زحمت بکشد، خرج کند تا یک نفر را متخصّص کند؛ که این آدمْ کمترین تعهّدی به کشور، خانه و مجموعه و ملت خودش نداشته باشد! تخصّص را ببرد و در اختیار دشمن قرار دهد! اینکه عاقلانه نیست.
لزوم پیمودن مدارج علمی و تحقیقی با روحیهٔ فداکاری و اخلاص
… نیستند؛ کسانى که دانش را و تسلّط بر فن را همراه کردند با اخلاص و عشقِ بىنهایت به اسلام و هدفهاى اسلامى و آمادگى براى اقدام در جهت مصالح این ملّت و مصالح این کشور. امروز هم بحمدالله داریم و امید من این است که امثال این چهرهها روزبهروز در نیرو بیشتر بشوند. این جوانها، این نورسها، این دلهاى پاک و روحهاى مطهّرى که با خلوص در جرگهى این نیرو وارد میشوند، باید با همان روحیهى فداکارى و اخلاص و آمادگى براى تحمّل مشاق[3] و زحمات در هنگام لازم، مدارج علمى و تحقیقى را بپیمایند و جنبههاى ارزشى بر تمام تلاشهاى نیرو بایستى انشاءالله غلبه داشته باشد؛ کمااینکه تا آنجایى که من اطّلاع دارم همینجور هم هست.