نیاز مجلس به متخصص و رد کافی دانستن تخصص بدون تدین
… یک مانع اضافه برای وابسته شدن دارد. این خیلی مهم است. شنیدهام بعضی در حول و حوش مرحله اوّل انتخابات، گفته بودند «فلانی - شاید اسم ما را هم نیاورده بودند - یا برخی دیگر این قدر روی تدیّن تکیه میکنند، چه اهمیتی دارد؟ باید آدمهای متخصّص به مجلس راه پیدا کنند. دکترها و مهندسها به مجلس بروند و مملکت را اداره کنند!» این، اشتباه است. نه اینکه برای مجلس، متخصّص لازم نیست. چرا؛ برای مجلس، متخصّص لازم است. ولی ما امروز تخصّص کم نداریم. عرض من این است که: ای ملت ایران! بین همین مهندسها و دکترها، میان همین متخصّصها و کارشناسها، بگردید متدیّنها را انتخاب کنید! به صرف ادّعا، اکتفا نکنید. فردی را که میخواهید برگزینید، باید متدیّن باشد. متدیّن که شد، آن وقت انسان احساس خاطر جمعی میکند.
رد دعوای تخصص یا تعهد؛ جستجوی تقوا و تعهد در میان کارآمدان
… بنده شناختم و دانستم، مؤیّد صحّت آن پسندها بوده، لکن از شما که یک قدم رفتیم آنطرفتر، دیگر این صافیها وجود نداشته؛ فقط یک صافى وجود داشته و آن، خود شما بودید. سعى بشود دربارهى این گزینش زیاد دقّت بشود در سطوح بالا؛ آن نیروى مؤمن و بااخلاص را جستجو بکنید. البتّه این به معناى آن دعواى معروف تخصّص یا تعهّد نیست؛ نه، بحث سرِ کارآمدها است، بحث سر کاردانها است. ما نمیگوییم بروید در یک مسجدى ببینید چه کسى بهتر عبادت میکند، او را بیاورید؛ نه، بین آن کسانى که توانایى کار را دارند، دنبال عنصر تقوا و تعهّد و اخلاص بگردید و او را بگذارید در رأس کار تا آن بطانهى[3] شما، مجموعهى نزدیک به شما، اعتماد شما را همواره بتواند جلب کند و کار را انجام بدهید.