رفتن به محتوای اصلی

اشرافی‌گری

نام‌های دیگر: اشراف

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

زندگی تجملی و طبقهٔ مرفه متمایز از مردم و نقد آن در مسئولان و جامعه.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:خطبه‌های نماز جمعه‌ تهران— ۱۳۶۶/۰۸/۱۵

سیر زمانی

از ۱۳۶۶ تا ۱۴۰۲
۱۳۶۶۱۴۰۲

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

یا در نظام جاهلیِ معاویه، مثلاً مغیرةبن‌شعبه[24] است، زیادبن‌ابیه[25] است، اینها همان ملأند. اطراف تخت معاویه را آن‌چنان قرص و استوار نگه می‌دارند که معاویه هرچه نگاه می‌کند، دوست ببیند، مشاورِ همراه ببیند، خیرخواه ببیند. در قرآن از این طبقه به ملأ تعبیر شده؛ از طبقۀ اشراف به مترفین، آن‌کسانی‌که مبتلا به تُرَف هستند، اشرافی‌گری، ثروت‌های زیادی که منشأ بدبختی‌ها و جنایت‌ها و حق‌کُشی‌هاست؛ تُرَف. آیه‌ای که حالا اینجا برایتان نوشتیم و تلاوت خواهیم کرد، همین مطلب را می‌گوید؛ می‌گوید در هر امتی وقتی ما پیغمبری را فرستادیم، مترفینش، اشرافش، اولین کسانی بودند که مخالفت کردند؛ اولین کسانی بودند که نغمۀ مخالفت را ساز کردند؛ این‌هم یک طبقۀ دیگر.

زندگی رهبران انقلابی آفریقا در همان قصر و به روش حاکمان استعماری

… ــ که بعد هم کشته شد ــ در همان‌ جا زندگى میکرد و از بنده هم در همان قصر پذیرایى کرد. من دیدم وضع این قصر فرق نکرده؛ یک فرشى آنجا بود، من مشغول نگاه‌ کردن به این فرش شدم؛ گفت بله، این از آن فرشهایى است که از زمان پرتغالى‌ها مانده؛ دیدیم فرش هم همان فرش است. نه فقط در همان قصر و در همان زندگى و در همان تشریفات زندگى میکردند، [بلکه] به همان روش هم زندگى میکردند! نه انگار که اینها یک گروه انقلابى‌اند، یک گروه مردمى‌اند، که واقعاً مردمى هم نیستند و اصلاً از مردم در آنجا خبرى نبود.

حفظ تشریفات درباری حاکمان استعماری در کشورهای انقلابی

ما وقتى میخواستیم وارد سالن مهمانى بشویم، منظره‌اى من دیدم در هنگام ورود؛ [کنار] درِ بزرگى که این سالن را وصل میکرد به سالن پذیرایى، دو نفر ایستاده ‌بودند، درست مثل غلامهاى افسانه‌اى در دربار سلاطین، که آن [حاکم] پرتغالی همین‌جور زندگى میکرده. دو غلام سیاه؛ حالا این دو نفر سیاه بودند امّا دیگر غلام نبودند چون خود حاکم هم از همان گروه بود امّا دو نفر غلام‌گونه، دو مأمور با لباسهاى مشخّصى دو طرف این در ایستاده‌اند و جورى باید اینها عمل کنند که وقتى سلطان ــ یعنى همین رهبر انقلابى ــ با مهمانش که بنده بودم میرسیم در مقابل این در، این دو لَتِ[7] در به ‌طور برابر طاق‌باز باز شده باشد و اینها در حال تعظیم باشند؛ و همین کار را هم کردند. بنده لبخند میزدم، نگاه میکردم، او هم مثل همان حاکم پرتغالى، با همان ژست‌ها، وارد سالن مهمانى شدیم. این کشورهاى انقلابى همه ‌جا همین‌جور است. مسافرتهایى که بنده کردم به خارج از کشور غالباً به همین کشورهایى بوده که به‌اصطلاح در آنجاها انقلابى اتّفاق افتاده؛ مثلاً لیبى، الجزایر، موزامبیک، زیمبابوه، چین، کره‌ی ‌شمالى؛ این جاهایى که ماها رفتیم، غالباً از این قبیل کشورهایى بوده که در اینها انقلاب شده. …

نبود اشرافی‌گری و فاصلهٔ طبقاتی کاذب در جمهوری اسلامی

مظهر مردمى بودن ما این است که مردم، امروز بین خودشان و مسئولین کشور فاصله‌ى حقیقى احساس نمیکنند؛ خیلى نعمت بزرگى است. امروز اگر هر یک از آحاد این کشور با رئیس‌جمهور این کشور ملاقاتى داشته باشد، احساس نمیکند که با او فرق دارد؛ آن حالت اشرافىگرى، آن حالت اوج کاذبِ طبقاتى که در همه‌ى حکومتها شاید بتوانم بگویم ــ حالا تا آنجایى که ما میدانیم همه ــ وجود دارد، در جمهورى اسلامى نیست. وزرا جزو همین مردم معمولى کوچه و بازارند؛ از یک خانواده‌ى اشرافى جدا نشدند بیایند به مسند وزارت؛ به‌ خاطر یک مسئولیّتى، یک تخصّصى، یک آگاهى‌اى او را آورده‌اند از دانشگاه، از فلان شغل، گذاشته‌اند در رأس وزارت؛ وقتى هم که از کار منفصل میشود، باز میرود سراغ همان …