رد امکان پیدایش طبقهٔ مرفه بیدرد جدید از درون نظام اسلامی
… میبینند، امیدوار شوند. وقتی ما میگوییم دستگاه - چه دستگاه قضایی، چه دستگاه قانونگذاری و چه دستگاه انتظامی و غیره - با کسانی که با ثروتهای عمومی بازی میکنند و برای دست انداختن به درآمدهای ناپاک و نامشروع حدّی قائل نیستند، باید برخورد کند، به خاطر این است. کسانی هستند که تلاش میکنند و حقیقتاً در صدد این هستند که طبقه ممتازه جدیدی در نظام جمهوری اسلامی به وجود آورند. به خاطر انتخابها و انتصابها و زرنگیها و دست و پاداریها و مشرف بودن بر مراکز ثروت، و از طریق نامشروعی که با زرنگی آن را یاد گرفتهاند، به اموال عمومی دست بیندازند و یک طبقهای جدید - طبقه ممتازان و مرفّهان بیدرد - درست کنند. نظام اسلامی، با مرفّهان بیدرد و معارض و مخل، آنطور برخورد سختی کرد؛ حال از درون شکم نظام اسلامی، یک طبقه مرفّه بیدرد جدید طلوع کند! مگر این شدنی است!؟ به فضل پروردگار، مخلصان انقلاب و اسلام نخواهند گذاشت که چنین انحرافهای بزرگی به وجود آید. وقتی ما میگوییم که باید با طبقهی بهرهمندان از پولهای حرام مقابله شود، فوراً یک عدّه نگران میشوند که امنیت سرمایهگذاری در جمهوری اسلامی به خطر …
حملهٔ امام به بیدردان سوءاستفادهگر از گرفتاری مردم در دوران جنگ
آنچه باید قانون بشود، آنچه باید در قوانین تجلّى پیدا کند، آنچه باید مسئولین کشور در گفتارشان و در عملشان و در اجرائیّاتشان و در روش زندگىشان، بخصوص در روش زندگىشان آن را نشان بدهند، این است. امام حملهى تند خودشان را به مرفّهین بىدرد جامعه یک بار دیگر تکرار میکنند؛ آنهایى که از دردهاى عمومى جامعه بىخبر و به آنها بىاعتنائند؛ آنهایى که هشت سال جنگ سرنوشتساز در این مملکت و براى این ملّت آنها را به خود نیاورد؛ آنهایى که از گرفتارىهاى مردم سوء استفاده کردند؛ آنهایى که وقتى ملّت ما در مقابل دشمنان خارجى مشغول جنگ است، در جبههى داخلى از پشت به او خنجر زدند؛ آنهایى که مردم را در فشار و تنگنا قرار دادند. این نداى دردآلود امام امّت بایستى در همهى کارهاى اجرائى ما و قضائى ما تجسّم و تبلور پیدا کند.
بیخبری مرفهان از سختیهای هشت سال جنگ
در جبههها چه کسانى بودند؟ نسبتها را ملاحظه بکنید، خیلى از این پولدارها، از این مرفّهین جامعه، از این بىدردهاى بىاحساسها، هشت سال جنگ آمد و رفت، اینها حس نکردند جنگ را؛ همان غذا، همان راحت، همان آرامش، چهار روز هم اگر آن شهر مورد تهاجم بود، سوار ماشینشان میشدند، میرفتند یک جاى دیگر، راحت استراحت میکردند؛ نفهمیدند چه گذشت بر سر این مملکت! اینها آن مردمى نیستند که دولت و دستگاهها باید خودکشان کنند براى خدمت به آنها؛ نه آقا، آن که جنگ را، بمباران را، محاصرهى اقتصادى را، کمآبى را، کمبرقى را، مشکلات را، گرانى را با همهى وجود احساس کرده در این ده دوازده سال، او باید مورد توجّه باشد در درجهى …