لزوم توجه دستگاههای اجرایی و قضایی به روحیهٔ حزباللهی در کارگزاران
… درستی! اینطور نیست. درمیان متخصّصین ما، درمیان برگزیدگان ما، در میان مدیران ما، درمیان علما و اساتید ما، انسانهای حزبالّلهی، زیادند. مفهوم حزبالّلهی را در ذهن خودمان، غلط تصوّر نکنیم. در محیطهای مختلف، حضور عناصر حزبالّلهی، باید حضور بر جستهای باشد. دستگاههای اجرایی، اعمّ ازدستگاههای قضایی یا دستگاههای دولتی، باید به طور عملی، این ارزش را در مأموران وکارگزاران خودشان، مورد توجّه قرار دهند. یک دستگاه اداری سالم، چه وقت میتواند کارآیی بیشتری داشته باشد؟ وقتی که عناصر مؤمن، عناصر خالص، عناصری که به معنای حقیقی کلمه حزبالّلهی هستند، در آنجا مؤثّر باشند. مدیران خوب، مسؤولین خوب و متخصّصین خوب، بر سرِ کار باشند. اینطور نباشد که همان بحثهای سالهای پیش، که دشمنان آن روزها تعقیب میکردند، رایج شود. بین عناصر مؤمن و متخصّص، تفکیک کنیم! «آیا مؤمنین سرِ کار باشند یا متخصّصین!؟» کانَّه بین مؤمن و متخصّص، یک تضاد …
لزوم یادآوری همیشگی درس فداکاری شهیدان
… توان با آن مبارزهى آشکار و پنهان میکنند. دفاع از اسلام، امروز نیز مانند صدر اسلام، جز با گذشت و فداکارى ممکن نیست؛ و جان و مال و تلاش و دانش و آبرو و همهى داشته و اندوختهى مسلمانان صادق باید هر گاه لازم شود، در راه دفاع از آن حقیقتِ روشن و مقدّس صرف شود. همهى آحاد ملّت، بخصوص کارگزاران حکومت اسلامى، باید این درس را از شهیدان همواره به یاد داشته باشند و از خداى متعال توفیق در این راه را بخواهند.
لزوم تنظیم جهت حرکت زمامداران نظام اسلامی بر الگوی امیرالمؤمنین (ع)
… و زهد امیرالمؤمنین احساس عجز میکند. خود آن بزرگوار هم در نامه به عثمانبنحنیف فرمود: اَلا وَ اِنَّکم لا تَقدِرونَ عَلىٰ ذلِک؛(۵) شما نمیتوانید به این سبکى که من عمل میکنم، عمل کنید. واقعاً هم انسان وقتى نگاه میکند، دهشتآور است آنچه از امیرالمؤمنین نقل شده. پس سخن در این نیست که کسى بتواند یا جامعهاى بتواند خود را همگون و همسان با علىّبنابىطالب (علیه السّلام) بکند؛ سخن در پیدا کردن جهت حرکت جامعه و اشخاص، مخصوصاً زمامداران و اولیاى امور در نظام اسلامى است. باید جهت حرکت، این جهت باشد.
کارگزاران نظام بهعنوان خدمتگزاران اهداف پیامبران
بسیار جلسهى مهم و فضاى عطرآگینى است؛ جمع کارگزاران نظام الهى جمهورى اسلامى، یعنى خدمتگزاران اهداف پیامبران در طول تاریخ و برآورندگان آرزوى صلحا و ازکیا و بندگان شایستهى خدا در اینجا جمع شدهاید. نفْس این اجتماع و تبادل نظرها و محبّتها و پیامها و تقویت رابطهها بین شما برادران که در بخشهاى مختلف مشغول کار هستید، هدف اوّلى و اصلى ما از این جلسه است. گرد هم آمدن، تجمّع جسمانى و تبادل نظر و فکر و عاطفه و محبّتها و نفْس این قضیّه براى مجموعهى شما برادران …
تعهدات حکومت اسلامی در شأن کارگزاری آن
آنچه عرض خواهم کرد عمدتاً دو مسئله است: یک مسئله، وضع کلّى کارگزاران حکومت اسلامى است؛ چون حکومت اسلامى ــ این نام ــ با خود تعهّداتى را در همهى شئون به همراه مىآورد و از جمله در شأن کارگزارى این حکومت که توضیحاتى عرض خواهم کرد؛ مسئلهى دوّم هم دربارهى این اصل اساسى همیشگى ما است که عبارت است از اتّحاد کلمه، وحدت جهت، هماهنگى و التیام نیروها در خطّ مقدّسى که اسلام و مبیّن حقیقى اسلام و مرشد این امّت و این نسل یعنى امام بزرگوارمان ترسیم کرده؛ وحدت در این جهت، وحدت در این راه.
پرهیز از استفادهٔ امکانات در اختیار برای خواستههای شخصی
… غیر از زندگى به صورتِ اغتنامِ فرصتِ شهوات براى کسانى است که دستشان میرسد و میتوانند. حکومت اسلامى یعنى کارگزارانِ آن براى اسلام و براى خدا کار میکنند، نه براى خود. ما باید خودمان را خدمتگزار واقعى مردم بدانیم به معناى واقعى کلمه، نه به معناى تعارفى کلمه. در هر سطحى از سطوح که ما هستیم، باید این فکر را که حالا میتوانیم از امکاناتى که در اختیار ما هست، براى تأمین خواستههاى خودمان و هوسهاى خودمان استفاده کنیم، بکلّى دور بیندازیم. مسئولین کشور باید از لحاظ قناعت، از لحاظ زهد به معناى واقعى کلمه ــ یعنی از لحاظ بىرغبتى به زخارف[14] دنیایى ــ سرمشق دیگران باشند؛ حدّ آن هم حدّ ورع است.
لزوم آموزش و مؤاخذهٔ زیردستان برای رفتار خوش با مردم
یک نکتهى دیگر، نحوهى رابطهى با مردم است. رابطهى اخلاقى با مردم در نظام اسلامى یک رابطهى مخصوصى است؛ مردم را در همهى کارها مالک دانستن، صاحب امر دانستن، یک مُراجعِ مزاحم ندانستن. شما برادران عزیزى که در بخشهاى گوناگون دولتى و قوّهى قضائیّه مشغول کار هستید، یکى از اوّلین تعلیماتتان به زیردستها و چیزى که از آنها مؤاخذه میکنید، باید رفتار خوش با مردم باشد. حقیقتاً مردم صاحب قضیّهاند؛ حقیقتاً مردم ولىنعمت ما و کارگزاران این نظامند؛ این تعارف نیست؛ بعضى خیال میکنند امام تعارف کردند که این حرفها را زدند. اگر این مردم با جان خودشان، با فرزندان خودشان، با تن خودشان در این جبههها نمیرفتند و دفاع نمیکردند، از این …
لزوم زنده بودن جهتگیری به سمت آرمانهای اسلامی در همهٔ دستگاههای حکومت
… ابتدائى رسیدیم، یعنى توانستیم قدرت را از چنگ شیطانها خارج کنیم و شروع کردیم به کار، باید جهت حرکت را دقیق به سمت همین هدفهایى که از اوّل، اصل حرکت براى آنها بود تعیین کنیم، تنظیم کنیم و حرکت را ادامه بدهیم؛ مراقب باشیم که هیچ تخطّى از این اصول پیدا نشود. این براى آن است که کلّیّهى کسانى که در دستگاههاى دولتى کار میکنند، در عمل شخصى خودشان این نکته را توجّه کنند؛ وَالّا مسئولین بالاى کشور یا خودشان جزو بانیان این حرکت و مبیّنان این اصول هستند که احتیاج نیست که به آنها تذکّرى داده بشود، یا جزو کسانى هستند که قدم صدقى را در این راه نشان دادهاند لکن در مجموعهى دستگاه دولت ــ دولت به معناى عام، [یعنی] مجموعهى دستگاه حکومت اعم از قوّهى مجریّه، قوّهى قضائیّه و دستگاههایى که هر کدام به نحوى در کار ادارهى کشور دخالت دارند ــ باید این احساس وجدانىِ درونىِ جهتگیرى به سمت آرمانهاى اسلامى همواره زنده باشد.
سلامت کارگزاران جزء سلامت دستگاه حکومت
… و سرپرستى جامعه در جامعهى اسلامى تکیه میکنیم، آن را تعیینکننده معرّفى میکنیم، این قضیّه با یک گزینش تمام نمیشود. اینجورى نیست که ما یک نفر را گزینش کنیم و یک شخص در رأس برگزیده بشود و شرایط لازم را داشته باشد، بعد دیگر همه چیز به خودى خود حل خواهد شد! تأثیر مدیران بالا در سرنوشت جامعه هم تا حدود زیادى از این جهت است که مدیر برتر و بالاتر این قدرت را دارد که دستها و ایادى چرخانندهى چرخهاى کشور را سالم انتخاب بکند؛ یعنى سلامت آنها جزو سلامت دستگاه حکومت است.
لزوم علوی بودن مجموعهٔ دستگاه مدیریت کشور
… رأس حکومت قرار میگیرد، تمام شاخههاى مدیریّت در جامعه به طرف صلاح حرکت میکند؛ به طورى که اگر یک گوشه از مجموعهى این دستگاه مدیریّت، ناسالم و ناپاک و غیر منطبق با معیارها باشد، امیرالمؤمنین براى قطع او و قلع و قمع او جنگ چندین ماهه را بر خودش هموار میکند؛ یعنى مجموعهى دستگاه مدیریّت کشور، باید علوى باشد و [نیز] آن دستگاهی که حکومتش به شکل ولایت است.
شایستگی و صلاحیت مسئولان کنونی پس از آزمون یازدهساله
… دوّم که توصیه میکنم به تکتک آحاد مردم: حسّ اعتمادتان نسبت به کارگزاران کشور را از دست ندهید. ما امروز بهترینها را در رأس امور مشاهده میکنیم؛ اینها بهترینها هستند. کسی خیال نکند که اگر اینها نبودند و دیگری بود، چه میشد و چه میشد؛ بههیچوجه اینجور نیست. همهی گروهها و مجموعهها و تیپهای اجتماعی، در این یازدهساله در صحنهی امتحان آمدهاند. امروز آن کسانی که مسئولیّتها را -که خیلی هم سنگین است- بر دوش گرفتهاند، انسانهای شایسته و صالحی هستند که میتوان به آنها اعتماد کرد.همه تکلیف دارند این روح اعتماد را در دلها راسخ کنند. کسی مجاز نیست که این روح اعتماد را از مردم بگیرد و دلهای مردم را متزلزل کند. اینکه بعضی بنشینند اینجا و آنجا غیرمسئولانه و بدون اینکه احساس مسئولیّت بکنند، اعتماد مردم نسبت به مسئولین را متزلزل بکنند، یک عمل غیرانقلابی و غیراسلامی است؛ این غلط است. مردم باید …
بیمسئله بودن ترمیم کابینه و لزوم حفظ حرمت خدمتگزاران
… ما در مقابل این خباثتها، در مقابل این حرکتهای موذیانه، مواضع قاطع خود را حفظ خواهد کرد. ما در داخل هیچ مسئلهای نداریم؛ همهی مسائل ما بحمدالله رو به بهبودی است؛ هیچ مشکلی نداریم. برادران خدمتگزار ما در دولت جمهوری اسلامی هرکدام به کار خودشان مشغول هستند؛ ترمیم کابینه، آمدن و رفتن چند وزیر، درحالیکه هم آنها که خدمت میکنند، هم آنها که میآیند، هم آنها که میروند، همه فرزندان مؤمن و مخلص این انقلابند، هیچ مسئلهای نیست. برادران خدمتگزاری با هم دارند کار میکنند؛ یک روز اینجا کار میکنند، یک روز جای دیگر میروند کار میکنند. چهرههای مؤمنی که در خدمت این جمهوری بودهاند، الان هم هستند، باید با همان قداست در ذهنها و دلهای مردم باقی بمانند؛ کمااینکه شایستهی آن هستند. اگر دستهایی سعی کند این یا آن چهرهی خدمتگزار را در جامعه زشت بکند، یقیناً با عکسالعمل ما مواجه خواهد شد. مردم! بدانید کسانی مایلند این یا آن چهرهی خدمتگزار را زشت کنند، درحالیکه اینها خدمتگزاران این ملّتند، خدمتگزاران این …
تخلف گاهبهگاه برخی مسئولان در سراسر کشور با وجود فرهنگ غالب
بنابراین این خط اصلی دولت است. در درجات بالای دولت این یک واقعیت است، همانطور که قبلاً اشاره شد، اما در مسئولان دولتی در سراسر کشور، اگر چه باز هم فرهنگ غالب همین است، لکن گاهی تخلفهایی دیده میشود.
شمول توصیههای امیرالمؤمنین (ع) بر همهٔ مدیران از رئیس کشور تا مدیران جزء
یک جملۀ دیگری امیرالمؤمنین میفرماید دربارۀ آنکسیکه سزاوار امارت بر مردم یا بهدستگرفتن بخشی از کارهای مردم است؛ که این البته از موضع ریاست یک کشور شروع میشود، تا مدیریتهای پایینتر و کوچکتر که امیرالمؤمنین برای فرمانداران خود، این توصیهها را میفرمودند؛ یعنی دربارۀ آنها هم این معنا صادق است، فرماندار یک منطقه، استاندار یک منطقه، قاضی یک شهر، مسئول یک بخش، مدیر یک گوشهای از گوشههای این دستگاه عریض و طویل؛ دربارۀ همۀ آنهاست این مطالب. توصیفاتی در مورد اینطور کسی میکنند، بعد میفرمایند: «فَکانَ اَوَّلَ عَدلِهِ نَفیُ الهَوَی عَن نَفسِهِ»[2] اولین قدم او در راه عدالت این است که هواوهوس را از خودش دور کند. «یَصِفُ الحَقَّ وَ یَعمَلُ بِهِ» حق را بر زبان جاری کند، توصیف کند، به حق هم عمل کند. …
لزوم برخورد نرم و با چهرهٔ گشاده با مردم
«وَ اَلِنْ لَهُمْ جانِبَکَ» با آنها به نرمی برخورد کن. برخورد نرم، علاوهبر تواضع است. «وَ ابسُطْ لَهُمْ وَجهَکَ» چهرۀ خود را برای مردم بگشا؛ با چهرۀ باز با مردم رفتار کن. «وَ آسِ بَینَهُمْ فِی اللَّحظَةِ وَ النَّظرَةِ» وقتی جمعی از مردم با تو دیدار دارند، نگاه خود را نسبت به آنها بالسویّه تقسیم کن؛ یعنی به همۀ آنها توجه داشته باش؛ اینطور نباشد که به بعضی توجه کنی، به بعضی توجه نکنی. میخواهد بگوید افراد ممتازی در میان مردم …
تردید در شناخت و انجام وظایف مسئولیت، مایهٔ خوف بر خود
… بهخاطر اینکه این سِمَت را به ما دادند، این عنوان را به ما دادند. حضرت این را بیان نمیکنند، میفرمایند که احساسِ تو باید «خوفِ عَلی نَفسِک» باشد. بر نفْس خود بترس! چرا؟ برای خاطر اینکه این مسئولیتی که به تو دادیم، در کنار این مسئولیت، وظایفی وجود دارد. آیا این وظایف را خواهی شناخت؟ آیا به این وظایف عمل خواهی کرد؟ آیا اگر بخواهی عمل کنی، از عهده بر خواهی آمد؟ اینها همهاش محل سؤال است، محل تردید است؛ این است که باید بترسی.
گردآوردن اهل خیر بهعنوان نزدیکان و همراهان کارگزار
… اینها با لینت، با نرمش، با مدارا رفتار کن. معنایش این نیست که وقتی او کارِ خیر میکند، با او رفتارِ خوب بکن، بلکه معنایش این است که اگر یک خطایی هم از او سر زد، با او بایستی با اغماض برخورد کرد؛ آنجایی هم که کار خیری میخواهد انجام بدهد، باید به او کمک کرد. «و قَرِّبهم» آنها را به خودت نزدیک کن. «وَ اجعَلهُم بِطانَتَکَ وَ اَقرانَکَ» اهل خیر را نزدیکان خود قرار بده و آنها را اَقران خود قرار بده، دُور و بَر خودت آدمهای اهل خیر را جمع کن. (96/2/24)
ناپسند داشتن برای مردم آنچه برای خود ناپسند است، مایهٔ قوت حجت و صلاح مردم
… هم آن را دوست بدار. روستایی داری، شهری داری، دور داری، نزدیک داری، برای همه یک چیز و یک طور بخواه؛ نهاینکه برای خودت یک چیز بخواهی، برای آنکسیکه دوردست است، چیز دیگری بخواهی. اینها آن نکات اصلی است، جوامع اسلام و سرفصلهاست، از هرکدامی ابوابی باز میشود. «وَ اکرَه لَهُم ما تَکرَهُ لِنَفسِکَ وَ اَهلِ بَیتِکَ» آنچه برای خودت و خانوادهات دوست نداری، برای مردمِ دیگر هم دوست نداشته باش. «فَاِنَّ ذَلِکَ اَوجَبُ لِلحُجَّةِ وَ اَصلَحُ لِلرَّعِیَّةِ» اگر این کار را کردی، حجتِ تو اقوی[23] خواهد شد، برای مردم هم، این بهتر خواهد بود.
لزوم سرایت این روحیه از رأس تا پایینترین عوامل حکومت
خاصیت و ویژگی و ممیّزۀ حکومت الهی، این است که در آن، قبضهکردن قدرت، اصل نیست؛ پیادهکردن اصول اصل است، پیادهکردن دین خدا اصل است، عمل به دین خدا اصل است...حکومت و قدرت، بهخودیخود، ارزشی ندارد؛ یک وسیله است برای هدفها، برای آرمانها، برای ارزشها. این خصوصیت حکومت حق است، و این خصوصیت از رأس قله که شروع میشود، همینطور تا پایینترین دامنههای این بدنۀ قدرت، یعنی عوامل حکومت، بایستی ریزش کند و این روحیه و این اخلاق تا پایین بیاید. (68/2/7)
نیندوختن اندوختهای برای خود از انقلاب در طول مسئولیتهای هاشمی
… تا امروز. این مرد بارها تا مرز شهادت پیش رفته. قبل از انقلاب اموال خودش را صرف انقلاب میکرد و به مبارزین میداد. اینها را جوانها خوب است بدانند. بعد از انقلاب ایشان مسئولیتهای زیادی داشت: هشت سال رئیس جمهور بود؛ قبلش رئیس مجلس بود؛ بعد مسئولیتهای دیگری داشت. در طول این مدت هیچ موردی را سراغ نداریم که ایشان برای خودش از انقلاب یک اندوختهای درست کرده باشد. اینها یک حقایقی است؛ اینها را باید دانست. در حساسترین مقاطع ایشان در خدمت انقلاب و نظام بوده.
پاکی دولتمردان سطح بالا و توانایی آنان در مبارزه با فساد
… هفته دولت، یکی از دوستان برای من یادداشتی نوشته - یادم نیست از کجا و کی بود - و گفته بودند در همه جای دنیا مبارزه با فساد، کار دولت است؛ چرا ما قوّه قضاییّه را مسؤول این کار میکنیم؟ من به این حرف معتقدم. معتقدم مبارزه با فساد، در درجه اوّل کار خود دولت است؛ بخصوص که دولتمردان سطح بالای ما - یعنی شما وزرای محترم، معاونان محترم رئیس جمهور و بقیه مسؤولان سطح بالای کشور - افراد پاکی هستند. شما میخواهید پاک کار بکنید؛ بنابراین میتوانید خودتان مبارزه کنید و بکنید. بخش قضا مربوط به مرحله آخرِ کار است. در قدیم میگفتند: آخرین دارو، داغ کردن است: «آخر الدّواء الکىّ[3] ». قبل از آنکه به داغ کردن برسد، انسان انواع و اقسام دواها را به کار میبرد؛ اگر خوب نشد، آن وقت محل زخم را داغ میکند، والّا تا وقتی میتواند با مرهم و …
شمول توصیههای امیرالمؤمنین (ع) به همهٔ مدیران از رئیس کشور تا مدیران پایین
امیرالمؤمنین درباره کسی که سزاوار امارت بر مردم یا به دست گرفتن بخشی از کارهای مردم است؛ که البته این از موضع ریاست یک کشور شروع میشود و تا مدیریّتهای پایینتر و کوچکتر ادامه پیدا میکند - امیرالمؤمنین این توصیهها را برای فرمانداران و استانداران خود میفرمودند؛ اما برای قاضی یک شهر و مسؤول یک بخش و مدیر گوشهای از گوشههای این دستگاه عریض و طویل هم صادق بود - میفرمایند: «فکان اوّل عدله نفی الهوی عن نفسه»؛[4] اوّلین قدم او در راه عدالت این است که هوی و هوس را از خودش دور کند. «یصف الحق و یعمل به»؛[5] حق را بر زبان جاری و توصیف کند و نیز به آن عمل نماید. به همین خاطر است که در اسلام، قدرت با اخلاق پیوسته است و قدرت عاری از اخلاق، یک قدرت ظالمانه و غاصبانه است. روشهایی که برای کسب قدرت و حفظ آن به کار گرفته میشود، باید روشهای اخلاقی …
ضرورت ویژهٔ تربیت فردی و تهذیب اخلاقی کارگزاران
اقامهی نماز در کشوری که پرچم اسلام را بر فراز سر خویش برافراشته و به حاکمیت اسلام مفتخر گردیده، یکی از واجبترین فرائض است. زیرا همهی هدفهای یک جامعهی نیکبخت، از قبیل: تأمین عدالت اجتماعی، دستیابی به رفاه عمومی و شکوفایی مادی، پرورش استعدادها و خلاقیتها در آحاد مردم، برخورداری از دانش و بینش و تجربه، عزت و استقلال و اقتدار ملی، گسترش اخلاق انسانی و روابط سالم میان آحاد مردم و دیگر هدفهای والا، در صورتی تأمین میشود که تربیت فردی و تهذیب اخلاقی در آحاد مردم بویژه در کارگزاران امور کشور، تأمین شود و انسانهایی پاک و برخوردار از همت و توکل و اخلاص و صبر و سختکوشی در آن جامعه باشند که به یاری این پشتوانهی روحی، توانایی برداشتن بارهای سنگین را دارا باشند و در برابر موانع گوناگون و بویژه امواج فساد و تباهی، یارای ایستادگی داشته باشند. هر چه شمار اینگونه انسانها در جامعه و کشوری بیشتر باشد، افق آیندهی آن جامعه و آن کشور، روشنتر و حرکت به سوی نیکبختی در آن جامعه و آن کشور، ممکنتر و آسانتر خواهد بود.
سنگینتر بودن بار مسئولیت کارگزاران
… کرد. لذا شما در هر نمازى اقلّاً دو بار و هر روزى اقلّاً ده بار عرض میکنید خدمت پروردگار: اِهدِنَا الصِّراطَ المُستَقیم؛[9] خب، دعا را یک بار انسان میکند؛ [امّا] دائم صراط مستقیم را از خدا میخواهیم؛ همان استقامت و استجابت «اِستَقِم کَماٰ اُمِرت» [میباشد]. بخصوص ماها که کارگزاریم، مسئولیم، بارمان سنگینتر است.
هدف دیدار: آشنایی، توصیه، درخواست و گلهگزاری رودررو
… مدّتها پیش مایل بودم که اجتماعى داشته باشیم با همهی کارگزاران عمدهی کشور؛ از دولت محترم، تا نمایندگان محترم مجلس شوراى اسلامى و قوّهی مقنّنه، تا مسئولان عالیرتبهی قوّهی قضائیّه و شوراى نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت و دستگاههاى عمدهی ادارهکنندهی نظام. و مقصود بنده هم این نبوده و نیست که در این جلسه یک مسئلهی خاصّى را مطرح کنیم و تمام کنیم، تصمیمگیریاى در این جمع بزرگ انجام بگیرد؛ بلکه نفْس اجتماع شما برادران عزیز و نشستنتان کنار یکدیگر و به وجود آمدن این فرصت براى همه که هم را ببینیم، هم را بشناسیم، تا حدودى از حال هم مطّلع بشویم، اگر سؤالى داریم از هم بکنیم، اگر توصیهاى داریم به یکدیگر بکنیم، اگر درخواستى از هم داریم مطرح کنیم، اگر حتّى گلهاى از هم داریم، روبهرو و دوبهدو به هم بگوییم [مورد نظر بوده است]. اعتقاد من بر این است که بعد از میراث اسلام که رسول اکرم براى امّت خود و قوم خود باقى گذاشت، جمهورى اسلامىِ عظیم و قوى و عزیز، عزیزترین میراثى است که شخص عظیمى براى قوم خود و ملّت خود باقى گذاشته.
سیمای صاحبان مناصب در نظام اسلامی از نگاه امیرالمؤمنین (ع)
این چهرۀ صاحبان مناصب است در نظام اسلامی و در قاموس امیرالمؤمنین. (79/9/25)