کشور امکانات فراوانی دارد. ما امروز بحمدالله از امکانات انسانىِ شگفتآوری برخورداریم؛ این همه جوان، این همه نیروی تازه نفس، این همه بازوی کار، این همه استعداد، این همه فکر. از اینها میشود برای پیشرفت کشور و باز کردن گرهها استفاده کرد. ما این همه دانشجو و محصّل داریم. همانطور که اشاره کردند[1] ، در شهری مثل کاشان، کسی تصوّر نمیکرد که چهاردههزار دانشجو مشغول تحصیل باشند؛ اما امروز واقعیت پیدا کرده است. در همه جای کشور همینطور است. امروز در دورترین نقاط کشور، مراکز عالی تحصیلی وجود دارد؛ …
مهمترین سرمایهٔ کشور و افزایش چندصدبرابری متخصصان متعهد
سرمایههای ما افزایش پیدا کرده است؛ زیرا مهمترین سرمایه یک کشور و یک نظام، نیروی انسانی است. امروز ما صدها برابرِ اوایل انقلاب، انسانهای متخصّص و متعهّد و کارآمد در بخشها و نقاط مختلف کشورمان داریم که اینها محصول دوران انقلابند؛ انسانهای باایمانی که حاضرند همه وجود و توان علمی و انسانی خود را برای کشور و انقلاب و مردم نثار کنند. اوّلِ انقلاب، نیروهایی که در بخشهای مختلف دارای تخصّص باشند، بسیار معدود بودند؛ اما امروز در دانشگاهها و حوزههای علمیه و نیروهای نظامی و در بخشهای مختلف مدیریّت کشوری ما، انسانهای فراوانی از این قبیل هستند. این افزایشِ سرمایه است. امروز نسل جوان ما چند برابر …
غلبهٔ نیروی انسانی تربیتیافته بر کمبودهای طبیعی کشور با برنامهریزی عالمانه
کشور ما زمین پهناور و امکانات فراوانی دارد. البته دشواریهای زیادی هم دارد. کشور ما جزو کشورهای پُر آب نیست. برخی کمبودهای طبیعی هم دارد؛ یک کویر بزرگ هم در وسط آن قرار گرفته است؛ اما اگر این دستهای انسانی از مغزهای تربیتیافته و غنیشدهای فرمان بگیرند، همه این کمبودها را مچاله میکنند و دور میاندازند و کشور رشد خواهد کرد؛ مشروط بر اینکه برنامهریزی، عالمانه و مدبّرانه باشد.