منع اهانت به نهادهای قانونی با وجود امکان خطای آنها و خطر هرجومرج
به نهادهای قانونی اهانت نشود؛ این را توجّه کنید. یک نهاد قانونی را که یک وظایفی دارد، نباید مورد افترا قرار بدهیم یا مورد اهانت قرار بدهیم. نهاد قانونی، نهاد قانونی است؛ نهاینکه اشتباه نمیکند؛ هر نهاد قانونیای مثل همهی آدمها، مثل این حقیرِ پُر از تقصیر و اشتباه ممکن است اشتباه کنیم امّا این موجب نمیشود که ما یک نهاد قانونی را مورد اهانت قرار بدهیم، در انظار عمومی، در تبلیغاتمان، در حرفهای خودمان تخفیف کنیم؛ نه، این باب اگر باز شد، هرجومرج خواهد شد. خب، سلیقهی جنابعالی این است، به فلان نهاد قانونی بیاحترامی میکنی، یکی دیگر سلیقهی دیگری دارد، به آن نهاد قانونیای که تو به آن وابسته هستی بیاحترامی میکند؛ این خوب است؟ این باب را باز نکنند.
لزوم مورد اعتماد بودن قوهٔ قضاییه، دولت، مجلس، شورای نگهبان و مجمع تشخیص
توصیه آخر من این است که مراکز قانونی باید مورد اعتماد باشند. قوّه قضائیّه مورد اعتماد، دولت مورد اعتماد، شورای نگهبان و مجلس مورد اعتماد، مجمع تشخیص مصلحت مورد اعتماد؛ اینها مراکز قانونیاند. تبلیغات دشمن، هر وقتی برای هر دسته از مخاطبان سعی میکند یکی از این مراکز را بمباران تبلیغاتی کند؛ برای این که رابطه و امید و اطمینان مردم را از آنها سلب کند. من عرض میکنم، همه این دستگاهها باید مورد اعتماد مردم باشند؛ ملت به آنها اعتماد کنند؛ آنها امین …
لزوم پیمودن راه شرع و قانون بدون رودربایستی و ملاحظه
البته دستگاههای مسئول - هم مجلس، هم شورای نگهبان، هم قوّه قضائیّه، هم دولت و هم مجمع تشخیص مصلحت و دیگرها - باید مراقب و کوشا باشند و آن راه دقیقی را که اسلام و قانون - شرع و قانون - برایشان معیّن میکند، بدون رودربایستی، بدون ملاحظه و بدون رعایت جنبههای غیرلازم بپیمایند. خدا را رعایت کنند، مردم را رعایت کنند، مصالح ملی را رعایت کنند؛ خدا هم به کار آنها برکت خواهد داد.
دفاع جدی رهبری از جایگاه و مسئولیت همهٔ نهادهای قانونی
عرایض من تمام شد. فقط این نکته را عرض کنم که بنده از تمام نهادهای قانونی کشور بهجدّ دفاع میکنم. آنچه که در مورد اشخاص و شخصیتها و نهادها برای من مهم است، دفاع از جایگاه و مسؤولیت آنها و کمک به حُسن انجام کارشان است. رئیس جمهور، رئیس قوّه قضاییّه، رئیس مجلس شورای اسلامی و بدنه اینها، دستگاههای قانونی گوناگون، از این جهت برای من در سطح واحدی قرار دارند و من از مسؤولیت همه آنها پشتیبانی و دفاع میکنم. البته این دفاع به خاطر این هم هست که بنده همه مسؤولان درجه بالا را از نزدیک میشناسم و خلوص و دین و پایبندی را در اینها مشاهده میکنم. البته این پشتیبانیها مطلق نیست. پیمان من با همه این برادران عزیز، پیمان دین و انقلاب است.
وظیفهٔ دفاع از دولت، مجلس و قوهٔ قضاییه به پیروی از امام
اینجانب به پیروى از راه و روش همیشگى امام عظیمالشّأن راحل، دفاع از همهى نهادهاى قانونى کشور را وظیفهى عاجل خود دانسته، پشتیبانى از دولت و مجلس شوراى اسلامى و قوّهى قضائیّه و دیگر دستگاههاى قانونى را بر خود واجب میدانم و هیچگونه برخورد خصمانه و تضعیفآمیز نسبت به مسئولان صَدیق و دلسوز کشور را تحمّل نخواهم کرد و بویژه دفاع از رئیسجمهور محترم[6] و دولت خدمتگزار را که با تفضّلات الهى امروز به وسیلهى یکى از درخشانترین چهرههاى انقلاب و یکى از کارآمدترین مغزها و بازوهاى کشور و کسى که در طول مبارزات شانزدهساله و در دوران دوازدهسالهى پس از پیروزى، همیشه در خطّ مقدّم انقلاب و در جایگاه ممتاز آن قرار داشته اداره میشود، بر همگان واجب میدانم. البتّه مسئولان و کارگزاران کشور باید بدانند و میدانند که توجّه به انتقاد و نصیحت و زدودن معایب و نقایص کارها و رعایت اصول و موازین نظام اسلامى و حفظ جهتگیرىهاى انقلابى، وظیفهاى است که صلاحیّت هر مسئولى در جمهورى اسلامى وابسته به رعایت آن و محترم شمردن آن …