من چند نکته را عرض میکنم. یکی اینکه شما طبق همین حُسن ظنّی که هست عمل کنید. یعنی واقعاً بهترین را عمل کنید. مبادا اشتباه کنید. این نکتهی مهمّی است. کار، کارِ ظریفی است. این هم که آقای جنّتی میفرمایند هر یک ماه با بنده جلسه داشته باشید، این نه ممکن است و نه اگر ممکن هم بود، این کار را میکردم. من که نمیخواهم این کار را بکنم؛ شما میخواهید بکنید! اینکه حتماً راجع به کاری که یک عدّه از برجستگان ما جمع شدهاند و میخواهند آن …
مسئولیت کار بر عهدهٔ خود اعضا نه ریاست رهبری
یک وقت مسألهی مهمِ اساسیای هست؛ این همه دستگاههای مملکتی هم هستند و از ما چیزی سؤال میکنند، شما هم چیزی سؤال کنید. شما دسترسیتان به ما، بیشتر از دیگران است. نخواهید که رئیس این قضیه من باشم. چون اگر من ماهی یک بار با شما ملاقات کنم، من مسؤول این قضیه میشوم. من با مجموعههای زیر فرمان خودم هم، ماهی یک بار ملاقات نمیکنم! شما خودتان باید این کار را بکنید. این نکتهی اوّل.
لزوم انجام کار با هوشمندی، تدبیر و تجربه
سعی کنید این کار را به بهترین وجه و هوشمندانهترین شکل انجام دهید. یعنی واقعاً هوشمندیها و تجربههایتان را بهکار بگیرید. کار را اساسی تلقّی کنید. صِرفِ وفاداری و اخلاصی که فرمودند و واقعاً هم در شما هست کافی نیست. علاوه بر این، باید هوشمندی و تدبیر و عقل را که بحمدالله در شما هست در این کار رعایت کنید.
وظیفهٔ احیای فریضه در جامعه نه سازماندهی مستقیم آن
… همانطور که نماز را واجب میدانند، باید امر به معروف را هم واجب بدانند.» باید این به مردم حالی شود که «لتأمرنّ بالمعروف و لتنهنّ عن المنکر او لیسلطنّ الله علیکم شرارکم.» همانطور که در جنگ متوجّه شدند که جنگ برایشان لازم است. شما، این کار را باید بکنید. اساس کار شما، احیای امر به معروف و نهی از منکر است؛ نه مباشرتاً سازماندهی امر به معروف و نهی از منکر.
پیگیری جدی کار و پرهیز از دلخوشی به ظواهر و هیاهو
بروید این کار را دنبال کنید؛ جدّی هم دنبال کنید. به ظواهر و به کمّ و همّ دل خوش نکنید. به عناوین و های و هوی هم اهمیت ندهید. البته این هفته، هفتهی خوبی است. اگر مایلید که خبرش پخش شود، پخش کنید. اما به نظر من، کار را منحصر به تبلیغات نکنید. منظور این است که یک وقت انسان دکانی دارد که عرض آن، همان عرضِ درِ دکان است. یعنی در که باز شد، همه چیزِ دکانْ دیده میشود. این، یک نوعش است. …
گرد آمدن بهترین افراد از محیط روحانی در ستاد
اوّلاً همانطور که فرمودید[1] ، واقعاً زمرهی خوبی جمع شدهاند و بنده در صحبتی با یکی از آقایان گفتم: «من بهتر از این عدّهای که برای این کار در این محیط آخوندی جمع شدهاند، سراغ ندارم.» حالا به اینگونه هم نگوییم که خیلی نافی غیر نباشد؛ اما الحمدلله، بهترینها آنجا جمعند.
لزوم ایجاد امر و نهی قلبی در همهٔ مردم
… هم، صدق واقعی و حقیقی است؛ صدق مجازی نیست. منتها، امری است که به تحقّق خارجی نمیپیوندد. چون امر زبانی هم، اوّل از قلب شروع میشود. وقتی شما میگویید «اِفعَل»، اوّل قلبتان میگوید. منتها زبان، آلتِ بیانِ اراده است. آن اراده، منهای زبان، در قلب وجود دارد. این مرحلهی اوّل که از محل کلام خارج است و شما باید کاری کنید که همهی مردم، لااقل این امر و نهیِ قلبی را داشته باشند.