پیشنهاد اعطای اجازهٔ اجتهاد به طلاب به دست فضلا و مدرسان
… را باز خواهد کرد. نمیگوییم آن طلبهی جوان تازه مجتهدی که مسألهای را بحث کرده، حرف آخر را در این مسأله خواهد زد؛ نه. بگذارید اولین حرف را بزنند و اولین گام را بردارند. بنابراین، اگر این کار را ما در قم راه بیندازیم، به تبع آن در جاهای دیگر انجام خواهد گرفت. در نتیجه، ممکن است اجازهی اجتهاد را هم نخواهیم که مراجع بزرگ بدهند. همین فضلا و مدرسینی که در حوزه به فضل شناخته شدهاند و قوت علمی و تحقیقی دارند، یک نفرشان، دو نفرشان به طلبهای اجازهی اجتهاد بدهند. ببینید چقدر خوب خواهد شد! طلبه میخواهد به شهری برود، میخواهد در دستگاهی وارد شود، میخواهد یک شغل تبلیغی انتخاب کند؛ این ورقهی اجتهاد که در جیبش باشد، نشانهی فضل اوست. این، چقدر راه را باز و طلاب را تشویق خواهد کرد که بروند و این کار را پی بگیرند!