عزای عمومی مدینه در مرگ عمر بن ابیربیعه نمونهٔ وضع اخلاقی مردم
راوی نقل میکند که عمربنابیربیعه وقتی مُرد، در مدینه عزای عمومی شد و در کوچههای مدینه مردم میگریستند؛ هرجا میرفتم مجموعههایی از جوانها و مرد و زن ایستاده بودند و تأسّف میخوردند بر مرگ عمربنابیربیعه در مکّه؛ رسیدم به یک کنیزکی و دیدم دارد دنبال یک کاری میرود، مثلاً سطلی دستش است و میرود آب بیاورد، و همینطور اشک میریزد و گریه میکند و زاری میکند بر مرگ عمربنابیربیعه و تأسّف میخورد؛ رسید به یک جمعی از جوانها؛ گفتند چرا اینقدر گریه میکنی؟ گفت خب برای خاطر اینکه …
تبدیل شدن مهبط وحی و زادگاه اسلام به مرکز فحشا و فساد
… یا مال مکّه! هروقت خلیفه در شام دلش برای غناء تنگ میشد و یک خواننده و نوازندهای میخواست، میفرستاد تا از مدینه یا مکّه، خوانندهها و نوازندههای معروف را، مغنّیها و خُنیاگران[15] را ببرند برای او؛ بدترین و هرزهدراترین[16] شُعرا در مکّه و مدینه بودند؛ مهبط وحی پیغمبر و زادگاه اسلام، شده بود مرکز فحشا و فساد. خوب است ما دربارهی مدینه و مکّه اینها را بدانیم؛ متأسّفانه در آثاری که ماها داریم، از یکچنین چیزهایی اثری نیست و این یک واقعیّتی است که بوده. بنده یک نمونه برای رواج فساد و فحشا عرض بکنم؛ در مکّه یک شاعری بود به نام عمربنابیربیعه؛ جزو شاعرهای عریانگوی بیپردهی هرزهدرا، و البتّه در اوج قدرت و هنر شعری؛ …