رفتن به محتوای اصلی

غرض‌ورزی

نام‌های دیگر: اغراض شخصی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

داوری و موضع‌گیری از روی غرض و دشمنی شخصی.

جنگ مغرضان با جبههٔ حق به انگیزه‌ای از درون خود و بی‌نیاز از بهانه

و وقتی یک دشمنی، یک جبهه‌ای، یک فردی، یک گروهی، مغرض بود، اهل انصاف نبود، اهل این نبود که اگر چیزی را فهمید، بگوید: فهمیدم آقا، حرف‌های گذشته‌ام را پس گرفتم، بلکه مغرض بود و انگیزۀ غرض‌آلود داشت، وقتی این‌طوری بود، شما بدانید که هیچ انگیزۀ دیگری ازطرف آن‌کسی‌که مورد غرض واقع شده است، لازم نیست برای غرض‌ورزی‌کردنِ او. «او زِ خود به رنج دَرَست»[2] آدم مغرض، غرضش به هر علتی ـ چه علت‌های روانی، چه علت‌های سیاسی، چه هر علت دیگر ـ که باشد از درون خود انگیزه دارد، بنابراین بی‌جهت، بی‌دلیل، با جبهۀ حق، با راه حق، با شخصِ برطبق حق، با قول و مکتب و منطقِ برطبق حق، می‌جنگد و مبارزه می‌کند. و ماجرا این‌طوری است. امیرالمؤمنین در عین آنکه نمی‌خواهد جواب و پاسخ بدهد به آنچه که یک‌مشت غرض‌آلود، دارند علیه او می‌پَراکنند، درعین‌حال مایل است که با دوستان خود، با علاقه‌مندان خود، با آن‌کسانی‌که در کنار او و پشت سر او قرار است زندگی را ادامه بدهند، سخن …

از بین رفتن اثر عمل با دخالت خرده‌حساب‌های شخصی در مسائل کلی

… این‌همه لطمه می‌بیند، درعین‌حال، لحن امام، لحن انتقام‌جویانۀ با غیظ و غضب نیست، لحن یک فوقِ‌انسانی است که از یک فضایی بالاتر و از یک افقی دورتر، این موجود ضعیف را مخاطب قرار می‌دهد. در آن تَنافُز[8] نیست، در آن دشمنی‌ها و خُرده‌حساب‌های شخصی نیست. و هرجا که در این‌گونه مسائل کلی و مهم، خرده‌حساب‌های شخصی پیش آمد، اثر عمل از بین رفت. امام سجاد برایش محمدبن‌شهاب به‌خصوص مطرح نیست، این پایگاه برایش مطرح است؛ لذا در آغاز نامه، بعد از بِسم‌الله می‌فرماید: (52/12/2)