حجت قاطع الهی و نقش بیهمتا در رفع شبهات دربارهٔ امیرالمؤمنین (ع)
… بوده ــ او هم مکّه کتک خورده، این هم کتک خورده ــ نمیگویید؟ چرا؟ چون در وقت حسّاس، عمّار اشتباه نکرد، او اشتباه کرد. عمّار فهمید. ببینید خطّ مستقیم این را میگویند: خط عمّار. به نظر من عمّار هنوز هم ناشناخته است؛ عمّار یاسر را خود ماها هم درست نمىشناسیم. عمّار یاسر یک حجّت قاطعهى الهى بود. من در زندگى امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) که نگاه کردم، هیچ کس مثل عمّار یاسر نیست، هیچ کس! یعنى از صحابهى رسولالله هیچ کس نقش عمّار یاسر را در این طول مدّت [نداشت] ــ یعنى آنها زنده نماندند، ایشان خب حیات بابرکتش ادامه پیدا کرد ــ هر وقت در مورد امیرالمؤمنین یک مشکل ذهنى براى اصحاب پیش آمد یعنى یک گوشهاى یک شبههاى پیدا شد، زبان این مرد مثل سیف قاطع رفت جلو، قضیّه را حل کرد؛ در اوّل خلافت حضرت همینجور، در قضایاى جَمَل همینجور، در قضایاى صفّین همینجور، تا در صفّین به شهادت رسید.
نقش روشنگری و بیان حقایق در زمان امیرالمؤمنین (ع)
عمّار یاسر در جنگ صفّین ملتفت شد که در یک گوشهى لشکر همهمه است؛ خودش را رساند ــ و من این نقش را در عمّار یاسر دیدهام در تاریخ؛ سابقها یک جایى یادداشت کردم، حالا دمِ دستم نبود که بخواهم پیدا بکنم: مواردى که عمّار یاسر خودش را رسانده براى روشنگرى؛ عمّار یاسر چهرهى اینجورىاى است دیگر؛ خداى متعال این مرد را ذخیره کرد از زمان پیغمبر براى زمان امیرالمؤمنین؛ این مدّت را زنده ماند براى روشنگرى، براى بیان حقایق ــ دید بله، یک نفر آمده وسوسه کرده که شما دارید با چه کسى میجنگید؟ طرف مقابل شما مسلمانند، نماز میخوانند ــ [مثل] جنگ تحمیلى که بچّههاى ما میرفتند، سنگرهاى دشمن را میگرفتند، [آنها را] اسیر میکردند، مىآوردند، سنگر را وقتى میگشتند، مهر و تسبیح پیدا میکردند. جوان مسلمان شیعهى عراقى بود که مهر و تسبیح در جیبش بود، امّا خب، …
ساخته شدن شخصیت بزرگ عمار با طلوع اسلام و خدمت مداوم او
… بسیار مشکل است. کمتر انسانى را میتوان پیدا کرد که در دوران حاکمیّت طاغوتها بتواند به رشد معنوى و اخلاقى دست پیدا کند تا مثلاً برسد به مقامى روحى و معنوى مثل مقام بزرگان، و شخصیّتى مثل مثلاً امام امّت به وجود بیاید؛ امّا در دوران حاکمیّت اسلام آسانتر است. تا وقتى که نبىّ اکرم (صلّى الله علیه و آله و سلّم) و رسالت اسلامى نبود، ابوذرها و مقدادها و عمّارها انسانهاى جاهل و گمراهى بودند، مثل حیوانات، مثل وحشىها، مثل بقیّهى مردم زندگى میکردند، امّا طلوع خورشید اسلام، از عمّار آنچنان شخصیّت بزرگى ساخت که در طول عمر طولانى خود ــ در حدود نود سال عمرش ــ پیوسته در خدمت اسلام بود، دائماً براى خدا کار کرد و زحمت کشید. از مقداد و از ابوذر و از بقیّهى انسانهاى بزرگ، آن شخصیّتها را ساخت. اینها چه بودند؟ اینها انسانهاى بَدَوى و ابتدائى و جاهلى بودند.
روشنگری عمار یاسر و صحابه در دوران امیرالمؤمنین
وقتی غبار غلیظتر میگردد، میشود دوران امام حسن؛ و شما میبینید که چه اتفاقی افتاد. باز در دوران امیرالمؤمنین، قدری غبار رقیقتر بود؛ کسانی مثل عمار یاسر - آن افشاگر بزرگ دستگاه امیرالمؤمنین - بودند. هرجا حادثهیی اتفاق میافتاد، عمار یاسر و بزرگانی از صحابهی پیامبر بودند که میرفتند حرف میزدند، توجیه میکردند و لااقل برای عدهیی غبارها زدوده میشد؛ اما در دوران امام حسن، همان هم نبود. در دوران شبهه و در دوران جنگ با کافر غیرصریح، جنگ با کسانی که میتوانند شعارها را بر هدفهای خودشان منطبق کنند، بسیار بسیار دشوار است؛ باید هوشیار بود.