رفتن به محتوای اصلی

عبدالله بن عباسشخص

نام‌های دیگر: ابن عباس، عبدالله‌بن‌عباس

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

صحابی و مفسر قرآن و از یاران امیرالمؤمنین (ع).

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار رئیس و مسئولان قوّه‌‌ى قضائیّه و جمعی از قضات سراسر کشور به مناسبت روز قوّه‌‌ى قضائیّه— ۱۳۷۰/۰۴/۰۵

سیر زمانی

از ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۰
۱۳۷۰۱۳۸۰

فقط سال ۱۳۷۴همهٔ سال‌ها

نامهٔ تند امیرالمؤمنین (ع) به او به سبب برداشتن از بیت‌المال

او یک رب النّوع است؛ یک وجود دست نیافتنی، ولی الگوست. سعی کنیم به سمت این الگو برویم. کسی نمیتواند شجاعت علی علیه‌السّلام را داشته باشد. نزدیکترینِ انسانها به امیرالمؤمنین علیه‌الصّلاةوالسّلام، جناب عبداللَّه بن عباس، پسر عمو، شاگرد، رفیق و همراز و مخلص و محبّ واقعی آن حضرت بود. وقتی خطایی از آن بزرگوار سر زد - مقداری از اموال بیت المال را که فکر کرده بود سهم او میشود، برداشته و به مکّه رفته بود - امیرالمؤمنین علیه‌الصّلاةوالسّلام چنان نامه‌ای به وی نوشت که با خواندن آن، مو برتن انسان راست می‌ایستد. تعبیر امیرالمؤمنین علیه‌الصّلاةوالسّلام در نامه[10] ، خطاب به عبداللَّه‌بن‌عباس این است که «تو خیانت کردی!» آن‌گاه میفرماید: «فانّک ان لم تفعل»؛ اگر این کاری که گفتم نکنی، «ثمّ امکننیاللَّه منک»؛ بعد دستم به تو برسد، «لاُعذرنّ الی اللَّه فیک» پیش خدا درباره تو خودم را معذور خواهم کرد. یعنی من سعی میکنم به‌خاطر تو، پیش خدا خجل و سرافکنده نشوم. «ولأضربنّک بسیفی الّذی ما ضربت به احداً الّا دخل النّار»؛ …