اماننامه برای فرزندان امیرالمؤمنین (ع) به سبب خویشاوندی مادری
با شمر، قوم و خویش مادریاند، از قبیلۀ کَلبند، از قبایل معروف عرب. وقتی حکم کشتار عام مسافران کربلا ازطرف آن جنایتکار صادر شد، رفیقی که همراه شمر بود، بلند شد و گفت، شمر هم گفت که چند نفر از فرزندان علی، خواهرزادههای ما هستند، پسرعمههای شمر و آن دیگری بودند، اینها را امان بده، اجازه بده که اینها سالم بیرون بیایند. در آن مهلکۀ عجیب، این اماننامه به دست اباالفضلالعباس رسید. آمد بیرون و گفت خدا لعنت کند تو را و اماننامهات را؛ آن اماندهنده و امان را، خدا از رحمت خود دور کند. فرزند پیغمبر، با این رسالت عظیم، با این مسئولیت بزرگ، ما را در بوتۀ امتحان قرار داده، حالا او را تنها بگذاریم و بیاییم به امان تو سر ببریم! به او نمیگفتند …