سیاسیکاری که چیزِ بدی است، معنایش این است آن کسی که دربارهی مسائل سیاسی فکر میکند، هدفش دنبال کردن و کشف و بیان حقیقت نباشد؛ اهداف دیگری را دنبال کند! این را سیاسیکاری میگویند. مثل بعضی از کارهایی که ما میبینیم چه در محیط دانشجویی و چه در غیر محیط دانشجویی انجام میگیرد. گاهی هدف، فقط این است که یک نفر این حرف را بزند و از قول او پخش شود، یا یک نفر مطرح گردد، یا یک نفر مورد تهاجم قرار گیرد، یا گاهی طرف - حریف - از میدان بیرون رود. هدف که اینها شد، انسان را به سمت کارِ ناسالم سیاسی میکشاند که ما تعبیر به سیاسیکاری میکنیم. همچنان که انسان در همهی مقولههای زندگی میتواند بین کار سالم و ناسالم، با تأمّل و ملاحظه، مرز روشنی را پیدا کند - لااقل در کارهای شخص خودش میتواند آن را پیدا کند - در این قضیه هم میشود مرزی پیدا کرد.سیاسیکاری
نامهای دیگر: بازیگران سیاسی، بازیهای سیاسی، سیاستبازی، سیاستزدگی، سیاسی کردن فضای کشور
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
فعالیت سیاسی با انگیزههای جناحی و قدرتطلبانه و سیاسی کردن مسائل کشور.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در اجتماع اقشار مختلف مردم به مناسبت شهادت دکتر مصطفیٰ چمران— ۱۳۶۰/۰۴/۰۲
سیر زمانی
از ۱۳۶۰ تا ۱۳۹۳۱۳۶۰۱۳۹۳
فقط سال ۱۳۸۳همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲ پاراگراف)
نپسندیدن سیاسیکاری و آلت دست احزاب شدن برای جوانان
بنده طرفدار این هستم که جوانها در جریان مسائل سیاسی کشور قرار بگیرند و بتوانند تحلیل کنند. البته سیاسیکاری، سیاستبازی و آلت دست این حزب و آن حزب شدن را بنده برای جوان نمیپسندم؛ اینها برای جوان هیچ شرف و افتخاری ایجاد نمیکند؛ اما اینکه جوان بداند میتواند اثرگذار باشد و نقش ایفا کند، خیلی ارزش دارد. در دوران دفاع مقدس جوانهای ما فهمیدند که میتوانند نقش ایفا کنند، و نقش ایفا کردند. جوانهای شانزده، هفده ساله به میدان نبرد رفتند و چهار سال، پنج سال، شش سال، هشت سال - به اختلاف اشخاص …تمایز سیاسی بودن با سیاسیکاری و نکوهش انگیزههای جناحی
استاد باید سیاستزده نباشد؛ نه اینکه سیاست نفهمد. فقرهی قبلی که عرض کردیم، لازمهاش دانستن سیاست است؛ اما سیاست دانستن و سیاسی بودن، غیر از سیاستزده بودن و سیاسیکار بودن است. سیاسیکاری بد است. باید بفهمند چهکار دارند میکنند؛ اما اینکه مرتب همهی کارهایشان بر محور یک انگیزهی سیاسی باشد، بسیار بد است؛ بخصوص وقتی که انگیزههای سیاسی جنبههای جناحی و شخصی و حزبی پیدا میکند، که این دیگر بد اندر بد میشود!