سیاسیکاری که چیزِ بدی است، معنایش این است آن کسی که دربارهی مسائل سیاسی فکر میکند، هدفش دنبال کردن و کشف و بیان حقیقت نباشد؛ اهداف دیگری را دنبال کند! این را سیاسیکاری میگویند. مثل بعضی از کارهایی که ما میبینیم چه در محیط دانشجویی و چه در غیر محیط دانشجویی انجام میگیرد. گاهی هدف، فقط این است که یک نفر این حرف را بزند و از قول او پخش شود، یا یک نفر مطرح گردد، یا یک نفر مورد تهاجم قرار گیرد، یا گاهی طرف - حریف - از میدان بیرون رود. هدف که اینها شد، انسان را به سمت کارِ ناسالم سیاسی میکشاند که ما تعبیر به سیاسیکاری میکنیم. همچنان که انسان در همهی مقولههای زندگی میتواند بین کار سالم و ناسالم، با تأمّل و ملاحظه، مرز روشنی را پیدا کند - لااقل در کارهای شخص خودش میتواند آن را پیدا کند - در این قضیه هم میشود مرزی پیدا کرد.سیاسیکاری
نامهای دیگر: بازیگران سیاسی، بازیهای سیاسی، سیاستبازی، سیاستزدگی، سیاسی کردن فضای کشور
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
فعالیت سیاسی با انگیزههای جناحی و قدرتطلبانه و سیاسی کردن مسائل کشور.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در اجتماع اقشار مختلف مردم به مناسبت شهادت دکتر مصطفیٰ چمران— ۱۳۶۰/۰۴/۰۲
سیر زمانی
از ۱۳۶۰ تا ۱۳۹۳۱۳۶۰۱۳۹۳
فقط سال ۱۳۸۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
انگیزههای سیاسی، علت لنگ ماندن کار برخی دستگاههای مسئول
… مردان خدا و مردان معنوی هم باید سیاسی باشند و در میدان سیاست فعالیت کنند؛ اما این بدان معنا نیست که انسان در آن جمع علمی، پژوهشی، صنعتی و کاری - هر نوع کاری - گرایشها و رغبتها و تمایلات سیاسی را تأثیرگذار و تعیین کننده قرار دهد؛ این قطعاً کار را خراب میکند. به نظر من یک علّت اینکه بعضی از دستگاههای مسؤول ما به همین مطالبی که شما میگویید، نرسیدهاند - در حالیکه وظیفهشان بوده و بارها هم به آنها تأکید شده - همین است که در آن مجموعهها کسانی به سمت کارهای سیاسی کشیده میشدند و انگیزههای سیاسی را در کارها دخیل میکردند؛ لذا کارها لنگ میماند. کارهای کلانی که مجموعه مدیریّتی میتواند تصمیمگیری کند، به عهده خودِ وزارت است و اصلاً خیلی از کارهای مربوط به این موضوع به مصوّبه دولت یا به قانون احتیاج ندارد؛ یعنی خودِ وزیر در حیطه اختیاراتش میتواند تصمیمگیری کند. اگر میبینیم نشده، اشکال و عیبی در …