زندگی غیراشرافی مسئولان جمهوری اسلامی مانند پیش از انقلاب
… این است که من یک طلبهاى، یک روحانىاى هستم از خود شما مردم؛ این را مردم میفهمند؛ مردم ما این چیزها را درک میکنند؛ فرق میگذارند بین آن مسئولى که از خود آنها است، از میان خود آنها برخاسته، مثل خود آنها زندگى کرده، الان هم مثل خود آنها زندگى میکند [با غیر او]. خدا را شکر میکنیم که امروز هم کسانى که مسئولیّتهاى بالا را در جمهورى اسلامى دارند، مثل رؤساى جمهور کشورهاى دیگر زندگى نمیکنند، مثل پادشاهان زندگى نمیکنند، زندگى اسرافآمیز ندارند؛ مسئولین جمهورى اسلامى همانجور که قبل از انقلاب زندگى میکردند، حالا هم همانجور زندگى میکنند؛ اینها را مردم میفهمند. این محبّتهاى مردم بىدلیل نیست؛ این محبّتهاى مردم براى خاطر ارتباط شخصى نیست؛ براى خاطر آن چیزها است. اینها را من میگویم تا آن کسانى که این حرفها ممکن است به گوششان برسد ــ آن کسانى که جمهورى اسلامى را نمیتوانند ببینند و نمیتوانند …
زندگی معمولی مسئول نظام و چشمپوشی از تمتعات، قدردانی از مردم
… جمهورى با چند شرکتى، کمپانىاى، چیزى مذاکره کنند تا بعد از دوران ریاست جمهورى، بشوند دلّال آن شرکتها، مشاور اقتصادى آن شرکتها؛ کار آنها اینجورى است؛ [البتّه] اگر به خاطر جرایم قبلىشان کارشان به زندان و دادگاه و محاکمه نیفتد که بسیارى هم اینجورى میشود. این کجا، جمهورى اسلامى کجا که مسئولش براى خود حسابى باز نمیکند و نباید بکند؛ یک زندگى معمولى را بگذراند، به قدرى که بتواند براى مردم کار کند، متمتّع بشود و از بسیارى از لذایذ و تمتّعات بایستى چشم بپوشد؟ این، قدردانى از کار مردم است.
بیاعتنایی مسئولان جمهوری اسلامی به زخارف و لذات دنیا
… داشتند و تحت تأثیر حقایق آشکارشدهى بعد از جمهورى اسلامى قرار نگرفتند، هنوز عدّهاى هستند که با نظام جمهورى اسلامى بدند، براى خاطر اینکه در رأس این نظام یک روحانى است؛ وَالّا مىبینند که این نظام، نظام عادلانهاى است، مىبینند که این نظام از فساد دور است. امروز کدام کشور در دنیا وجود دارد این را ما تحدّى[17] میکنیم که مسئولین آن کشور در بالاترین سطوح، اینهمه نسبت به زخارف[18] دنیا و تعیّش[19] دنیا و لذّات مادّى، بىاعتنا باشند، آنچنان که در جمهورى اسلامى، به فضل پروردگار و به لطف الهى وجود دارد؟ این جز به ارادهى الهى نیست؛ ماها در این مورد کارهاى نیستیم؛ هر چه هست، از خداى متعال و از ارادهى ذات مقدّس ربوبى است، ما عجز محضیم. نه اینکه ما کارى کردیم؛ نه، «ما»یى وجود ندارد؛ هر چه هست، او است؛ ارادهى او است، قدرت او و خواست او است که دلها را نرم …
نداشتن اندوخته پس از دوران نمایندگی بهعنوان افتخار
… هستید؛ معلّمید، روحانى هستید، عالِم دینى هستید، کارمند متوسّط ادارى هستید، مبارز سابقهدار سیاسى هستید، زندانرفته هستید، کتکخورده هستید. ما در نمایندگان مجلس در دورههاى گذشته بسیارى را سراغ داریم ــ کسانى را بنده سراغ دارم، حالا نمیتوانم بگویم چه تعدادى؛ غیر واحدى[9] را سراغ داریم ــ که اینها بعد از آنکه دوران نمایندگىشان تمام شد، اندکى اندوخته نداشتند؛ چهار سال امکانات در اختیارشان بود، با دولت، با وزرا، با ادارات، با همهجا ارتباط داشتند، [امّا] بعد که این چهار سال تمام شد، یک آدم معمولى بودند که بایستى میرفتند کار میکردند، نانی پیدا میکردند و خودشان و زن و بچّهشان میخوردند؛ اینها افتخار است. من یک وقتی این مطلب را گفتم که درست است که فاصلهى مسئولین جمهورى اسلامى در قشرها و طبقات مختلفشان با امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) و بزرگان صدر اسلام فاصلهى بسیار عظیمى است ــ خیلى فاصله است بین آن چیزى که امروز مسئولین جمهورى اسلامى هستند و آنچه …