من دیده بودم در نظام گذشته و رژیم گذشته ــ که البتّه واقعاً کمبود داشتند، حقیقتاً کمبودهاى اصلى داشتند ــ آن قالب ظاهرى را که میخواستند حفظ کنند، یکى از ارکان آن همین مسئلهى سلسلهمراتب و توان فرماندهى بود؛ منتها خب فساد در آن رژیم جزو ذات دستگاه بود؛ واقعاً ارکانش ارکان فسادآلودهاى بود. رشوه تا آن سطوح بالا و تا آن سطوح پایین از همه جا در جریان بود؛ فسادهاى اخلاقى، فسادهاى جنسى نمیگذاشت که آن بنا درست سر پا بِایستد؛ امّا در همان حدّى که آئیننامههاى جهانىِ مشابه بود، اینها دقّت میکردند آن جهات از جمله سلسلهمراتب را حفظ بکنند.
مجازات زیردستان و معاف شدن بالادستان به سبب ظلم ذاتی آن نظام
… خانهاش، فرمانده یگان رفت خانهاش، فرمانده تیپ رفت خانهاش ــ آن وقت اطراف مشهد چند تیپ بود، قوچان و چند جای دیگر ــ [همه] رفتند خانهشان، چند نفر از این بیچارههاى پاییندست را آوردند زندان که با ما بودند! اینها را یک سال، دو سال محکوم کردند [به زندان]! متأسّفانه بالادستها را رها میکردند، مىچسبیدند به پاییندستها؛ مبنا این بود؛ البتّه همینطور که گفتیم، ظلم جزو خواصّ آن نظام بود، نمیتوانست ظلم نکند؛ لذا بالادستها غالباً معاف میشدند، ولی انضباط تا حدود زیادى در آن پاییندستها وجود داشت. [به هر حال] این اصل، اصل درستى است؛ [حتّی اگر] آدمِ فاسدى [به آن عمل] میکند، آدمِ بدى میکند.
رواج اهانت، فحاشی و کتک زدن بیرحمانهٔ سربازان در ارتش رژیم گذشته
… به هم فحش میدادند، به زیردستش فحش میداد، من دیده بودم کسى را که [حتّى] به همدرجهى خودش در محیط نظامى فحّاشى میکرد! چون این فعلاً مأمور بر او بود، مافوق او بود ــ مثلاً این افسر نگهبان بود، حالا او نبود امّا درجهشان یکى بود ــ بسیار چیز شرمآورى [بود]! خب، همین اهانتها به کتک هم منتهى میشد؛ کتک میزدند سربازها را؛ اصلاً زیر مشت و لگد بىرحمانه میزدند یک سرباز بیچاره را. این کارها را اصلاً ممنوع کنید. هر کس هم کرد مجازات کنید.
ظلم و بیتوجهی رژیم طاغوت به روستاها و استانهای محروم
اسلام امروز در دنیا عزیز است. دشمنان اسلام میخواهند که ملّت ایران ذلیل و توسرىخور و فقیر باقى بماند. ببینید چقدر در زمان حکومت طاغوت به این روستاها، به این استانهاى محروم ظلم شد! هیچ کس به این استانها نرسید، هیچ کس به این روستاها نرسید؛ هیچ کس به فکر مردم نبود. دشمنان اسلام میخواهند ایران همیشه فقیر، توسرىخور و محروم باقى بماند؛ امّا ملّت ما میخواهد که اسلام عزیز باشد، ملّت ایران عزیز باشند، پرچم جمهورى اسلامى سربلند باشد.
گرفتن معنویت و مادیت و عزت و استعداد مردم
روزبهروز اینها بدتر کردند، ما را عقبتر کشاندند؛ تا اوج بدبختى در دوران آن رژیمِ منحوسِ نکبت و واقعاً پلید، که همه چیز را از این مردم گرفت: معنویّت و مادّیّت و عزّت و استعداد و همه را. ویرانههاى آنها است که شما میخواهید بر این ویرانهها حالا بنا کنید؛ زحمت دارد، خیلى باید تلاش کنید. روح تحقیق پارسایانه و بىعوض را باید تزریق کنیم که براى تحقیق دنبال پاداش نباشند؛ چون تحقیق اگر پاداش واقعى بخواهد، اصلاً ندارد. حالا مثلاً اگر آدم بخواهد به …
وابستگی به بیگانگانی که آن را بر سر کار آوردند و کار برای منافع آنها
… در جهت پیوستن هر چه سریعتر به قطبهاى استعمار و استکبار جهانى؛ یعنى در جهت نوکرى؛ آن کسى عزیزتر بود که نوکرتر باشد؛ فکر مستقل، فکر آزاد، انسان سازنده، مطلوب نبود؛ چون قدرتها قدرتهایى بودند، دولتها دولتهایى بودند که اساس کارشان بر وابستگى به بیگانهها بود. خب، رژیم پهلوى را چه کسى سرِ کار آورده بود؟ رضاخان را چه کسى سرِ کار آورده بود؟ محمّدرضا را چه کسى سرِ کار آورده بود؟ اینها در تمام دوران سلطنتشان در جهت همان کسانى که اینها را سرِ کار آورده بودند و قدرت بخشیده بودند، و براى منافع آنها کار میکردند؛ میدانستند که اگر از آنها قطع بکنند، امکان ماندن برایشان نیست.
سرسپردگی حکومت و خواستن دانشجو و دانشمند وابسته
امروز نگاه کنید خلیج فارس چه خبر است؛[7] این دولتهایى که هستند، احساس میکنند رگ حیاتشان، شیشهى زندگىشان دست آمریکا است؛ دولت سعودى یک جور، دولت کویت یک جور، آن بقیّه یک جور؛ این ]رژیم پهلوی[ هم مثل آنها بود. هدف و جهت حکومت عبارت بود از پیوستگى، وابستگى، سرسپردگى؛ دانشجو را هم همانجور میخواستند؛ دانشمندى هم اگر میخواستند، همانجور میخواستند؛ مگر یک آدمى که برود یک گوشهاى و کارى به کار آنها و خودش نداشته باشد و براى خودش زندگى حیوانىاى بکند.
تبدیل ایران به ویرانهای وابسته با سیاست وابسته و استبداد
سیاست وابسته و سوء تدبیر و ضعف نفْس و استبداد در رژیم پهلوى و قاجار، در ظرف دویست سال ایران را که روزى به برکت اسلام پرچمدار دانش جهان بود، به ویرانهاى محتاج بیگانگان و تحت سلطهى آنان بدل ساخت. روستاها متروک، شهرها مصرفزده، مزارعْ بىثمر، صنعتْ مونتاژ و مغزها معطّل شدند.
حقارت دلبستگان به نظام سلطنتی فاسد و وابسته به آمریکا و انگلیس
چقدر کوچک و زبون و بىمقدارند کسانى که خود را دلبسته به نظامى بدانند که در رأس آن، مردمى فاسد و فاسق و خائن، مانند پادشاهان صد سال اخیر قرار داشته باشند و گردانندگان آن، امثال رضاخان و محمّدرضا و عَلَم و اقبال و هویدا و زاهدى و منصور و وابستگان بدنام و مجرمشان باشند و آمریکا و انگلیس، ارباب این همه و صاحباختیار مُلک و ملّت باشند.
ایجاد دوری مردم از قرآن
این دورى ما از قرآن را رژیم کافرِ ملحدِ معاندِ پهلوى به وجود آورد. لذا بنده وقتى میگویم اگر ما پنجاه میلیون هستیم، غیر از چند میلیون بچّههاى کوچک تا چهارپنجساله، بقیّه باید بتوانند قرآن را از رو تلاوت کنند، شما تعجّب میکنید؛ در حالى که تعجّب ندارد. مگر اینجورى نبود؟ قبل از دوران رژیم گذشته، تقریباً اینجور بود. …
رژیم وابسته، فاسد، عیاش و ضدمردمی که امکانات کشور را صرف خوشی سران میکرد
… روزهایى است که در تاریخ عمر ملّتها شبیه آن بندرت پیش مىآید. چقدر خونها ریخته میشود، زجرها کشیده میشود، مصیبتها تحمّل میشود تا یک ملّتى بتواند به آن اوج حرکت انقلابىاى برسد که در دههى فجر سال ۵۷ شما رسیدید و خدا آن میوهى شیرین را در دامن او بگذارد؛ میوهى آزادى از چنگ شیطانىِ خونریزِ قدرت ظالمانهى رژیم وابستهى به بیگانه، رژیم کافرمنش، رژیم فاسق و فاجر، رژیم عیّاش، رژیم ضدّمردمى، رژیم بىاعتناى به مصالح ملّت، و سرانى که فقط خوشىهاى خودشان را در نظر داشتند و همهى امکانات عظیم این مملکت را صرف میکردند براى یک چنین چیزى؛ از چنگ اینها ملّت ما نجات پیدا کرد؛ و این خیلى حادثهى عظیمى است.
حاکمیت ولایت آمریکا و صهیونیستها بر کشور در دوران طاغوت
… لِلّٰهِ الَّذى جَعَلَنا مِنَ المُتَمَسِّکینَ بِوِلایَةِ اَمیرِالمُؤمِنین وَ اَولادَهُ المَعصومین عَلَیهِمُ السَّلام،[6] خیلىها شک میکردند که این حرف راست است و حق هم داشتند شک کنند. [میگفتند] ما خدا را حمد کنیم که متمسّک به ولایت امیرالمؤمنین هستیم؟ آن روزى که در این کشور، ولایت، ولایت آمریکا بود، ولایت صهیونیستها بود، ولایت اسرائیل بود، ولایت اعداءالله بود و نظام اجتماعى تحت تأثیر افکار و فرهنگ و رفتار و خواست و اراده و عاطفهى دشمنان خدا بود، ما چطور حق داشتیم بگوییم «اَلحَمدُلِلّهِ الَّذى جَعَلَنا مِنَ المُتَمَسِّکین»؟ بله، بخش بزرگى از مردم در دلها متمسّک بودند به محبّت و اعتقاد داشتند به ولایت امّا ولایت بیش از این است؛ امروز ملّت ما میتواند حمد کند خدا را بر تمسّک به ولایت امیرالمؤمنین. راه انقلاب ما، راه ولایت امیرالمؤمنین بود، راه حکومت علوى بود، راه اسلام بود که على …
حکومت نوکران آمریکا مانع آبادی کشور در گذشته
… شما سفارش میکنم، مردهایى که سواد ندارند، زنهایى که سواد ندارند، سواد را یاد بگیرند؛ براى خودشان مفید است. همهى ملّت ایران در شرق و غرب کشور، در استانهاى این منطقه، در استانهاى دیگر، در شهرها، در روستاها آستینها را بالا زدند براى اینکه کشورشان را آباد کنند. جوانها که از گذشته یادشان نیست، مخصوصاً بچّهها که از گذشته خبر ندارند بدانند؛ در گذشته نوکران آمریکا در این مملکت حکومت میکردند و نگذاشتند این مملکت آباد بشود. حالا مملکت مال خود مردم است، دست خود مردم است؛ همه باید براى آبادى کشور انشاءالله زحمت بکشند. مسئولین، دولت، دستگاههاى دولتى، جهاد سازندگى و دیگران هم مشغولند تا انشاءالله کشور را آباد کنند و آباد هم خواهد شد؛ انشاءالله. در جنگ هم بحمدالله شما آزمایش …
بیگانگی رجال سیاسی تحصیلکردهٔ نسل دوران رضاخان با دین
… به هیچ وجه نمیشود همهى تحصیلکردگان دانشگاه را از دین و از مصالح دینى و مصالح کشور بیگانه توصیف کرد؛ این ادّعاى درستى نیست؛ امّا آن کسانى را که اینها میخواستند از میان این جمع به مسندهاى قدرت برسانند، براحتى این کار را کردند و در اختیار خودشان قرار دادند. لذا رجال سیاسى، تحصیلکردههاى این دانشگاهها، کسانى که در سرتاسر کشور به پُستها یا به کارهاى مؤثّر و حسّاس احتیاج داشتند، در یک نسل، با دین بکلّى بیگانه شدند؛ آن نسل پرورشیافتهى دوران رضاخانى و اوایل دوران نفوذ دانش جدید و فرهنگ اروپایى در ایران، غالباً نسل بىاعتقادى بود. البتّه بعدها وضع عوض شد؛ کسان زیادى با پیشرفتهاى دینى، با آگاهىهاى مذهبى آشنا شدند، احساسات در دلها بیدار شد، تفکّرات صحیحى پیدا شد، روشنفکران متدیّنى پیدا شدند، روحانیّون نافذالکلمهاى در دانشگاهها رسوخ کردند، امثال شهید مفتّح، شهید مطهّرى، شهید بهشتى، این …
کشتار مردم در خیابانها به دست حاکمان نوکر آمریکا
… سازمان ملل و کمیسیون حقوق بشر و مفاهیم انسانى را به مسخره گرفتهاید و همه را بازیچهى دست خودتان میخواهید. براى ما ارزش انسان و ارزش حقوق انسان، آن قدر زیاد بوده و زیاد است که به خاطر آنها حاضر شدیم با همهى قدرتهاى استکبارى جهان مقابل بشویم، مواجه بشویم. نوکرهاى آمریکا و دیگر دولتهاى استکبارى که در طول سالیان متعدّد بر این کشور حکومت کردند، صدصد و هزارهزار از این مردم را در خیابانها کشتند و خونشان را بر زمین ریختند! همین الان هم نظیر این، از بقیّهى نوکرهاى آمریکا در جاهاى دیگر سر میزند؛ زندانهایشان پُر از انسانهاى مظلوم [است] و در محافل جهانى صدا از هیچ کس بلند نمیشود!
انتصاب رؤسای دانشگاهها با ملاحظات سیاسی و منافع شخصی
… منشعبات و توابع آن ــ مشکل اساسى این است که در یک محیط دانشگاهى ایمان به آن کار وجود نداشته باشد، مسئولین براى کشور نسوزند، احساس درد نکنند، یک آقایى را بیاورند بگذارند در رأس یک دانشگاهى ــ دیدید چه کسانى در دانشگاه تهران رئیس بودند؛ غالباً مسائل سیاسى بود؛ دانشگاههاى دیگر هم، بخصوص دانشگاههاى بزرگ و مهم، کم و بیش همینجور [بود] ــ یکى را آنجا بگذارند، او هم به فکر شغل سیاسى خودش و موقعیّت سیاسى خودش و منش سیاسى خودش باشد، به فکر نزدیکى به دربار آن روز باشد، به فکر پُر کردن کیسهى خودش باشد. چیزى که براى او در درجهى اوّل نیست، عبارت است از محیط زیر کلید او و زیر نگین او؛ آن اشکال اساسى است، آن اشکال ساختارى است که بحمدالله امروز نیست. در گذشته وزارتها را چه جورى تقسیم میکردند؟ چه کسانى وزیر میشدند؟ به چه اعتبارى وزیر میشدند؟ چقدر صلاحیّتهاى …
تقابل مصالح حکومت وابسته به آمریکا با مصالح مردم
… متّکى به مردم، جزو مردم، همراه با مردم، متّصل به مردم ــ به تمام معناى اتّصال ــ هستند و جدا نیستند. آن جاهایى که دستگاههاى حکومت به راهى میروند و مصالح مردم به راه دیگرى، به خاطر همین احساس جدایى است؛ مصالح دستگاه حاکم یک چیز است، مصالح مردم یک چیز دیگر. مصالح دستگاه حاکم پیوند با آمریکا و قدرتهاى مسلّط و استعمارگران و غارتگرانِ منابع نفتى مانند و این چیزها است ــ همچنان که در دوران رژیم منحوس پهلوى در کشور ما بود و امروز در خیلى از کشورهاى دیگر هست ــ مصالح مردم یک چیز دیگر است؛ مصالح مردم در این است که آن دستگاه حاکم را، آن نوکران و پیوستگان بیگانه را از سر راه کمال خودشان بردارند؛ [یعنی] بکلّى مصالح این دو در دو جهت قرار دارد؛ لکن در نظام اسلامى [این طور] نیست؛ در نظام اسلامى، حاکم، ولىّ است، دوست است، سرپرست است، برادر است، مرتبط …
ویرانی و وابستگی کشور در دهها سال رژیم ستمشاهی
… شد. همهى آحاد مردم وظیفه دارند در کار سازندگى کشور تا حدّى که میتوانند و براى آنها وظیفه معیّن میشود شرکت کنند؛ علاقهى به امام یعنى این. همه باید از دولت حمایت کنند و پشت سر دولت، خرابىهاى جنگ را و خرابىهاى ناشى از دوران سلطهى طاغوت را ترمیم کنند. دهها سال رژیم ستمشاهى، این کشور را، این مملکت را از لحاظ اقتصاد، از لحاظ تولید، از لحاظ فرهنگ، از لحاظ اخلاق، از لحاظ تحقیق و علم، به سمت خرابى و ویرانى برده، آن را وابستهى به بیگانگان کرده؛ امروز دورانى است که ملّت ایران آن ویرانىها را ترمیم کنند و این جز با سازماندهى دولت و پیشاهنگى دولت و برنامهریزى دولت امکانپذیر نیست. اگر ملّت ایران به توفیق الهى بتوانند با وحدت کلمه، با حفظ شعارهاى انقلاب، با حفظ خصومت و دشمنى خود نسبت به ابرقدرتها و …
فروختن ایران به بیگانگان و هدر دادن منابع و استعدادها
… یعنى در دورانى که جهان، تازه به جادّهى دانش و صنعت قدم نهاده بود و ایران میتوانست با بیدارى و تحرّک مناسب، سهم خود را در پیشرفت علمى و صنعتى بشریّت ایفا کند و از نتایج آن بهرهمند شود، در اسارت حکّام ظالم و مستبد و بىخبر و وابسته، از قافله عقب ماند. پادشاهان پهلوى و قاجار به جاى سازندگى کشور و زنده کردن استعدادهاى خدادادى بشرى و طبیعى آن، ایران را به خارجیانِ سوداگر و چپاولگر فروختند و منابع را به غارت بیگانگان دادند و یا راکد و معطّل گذاردند و استعدادهاى انسانى را به هدر دادند و به جاى مصلحت ملّت، مصالح دولتها و کمپانىهاى خارجى را مقصد خود ساختند؛ به طورى که خطّ آهن وقتى با صد سال تأخیر به کشور ما وارد شد، در تعیین مسیر آن، به جاى رعایت مصالح ملّت و نیازهاى بازرگانى، مصلحت نظامى دشمنان در نظر گرفته شد.
در دست بودن امور به دست بازماندگان رجال قاجار
… پیکان و بیاورد نماز جمعه؛ با دوچرخه یا با موتورگازی آورد. این خیلى چیز مهمّى است. در دستگاههاى دیگر دنیا یک وزیر، یا وزیر است، یا مطرود و معدوم؛ یک وزیر از یک دستگاه و از یک خاندان اشرافى جدا میشود، مىآید میشود وزیر؛ در گذشتهى ایران هم همینجور بود دیگر. وزراى دوران پهلوى و رجال دوران پهلوى غالباً بازماندگان رجال دوران قاجار بودند؛ حالا رژیم عوض شده بود امّا اینها فرزندان همانها بودند. شما نگاه کنید ببینید اینها چه کسانى بودند؟ بازماندگان همان خاندانهاى دورهى قاجار، باز در دوران پهلوى امور در دستشان بود!
بیخبری ملت از رویدادها و وظایف خود در دوران طاغوت
روزهاى مهمّى است از چند جهت؛ یکى از علامتهاى بیدارى یک ملّت این است که لحظهها را بشناسد، بفهمد حالا چه زمانی است و اهمّیّت این لحظه چقدر است. ما در دوران طاغوت، لحظههایى را پىدرپى میگذراندیم بدون اینکه بفهمیم که چه شد، چه اتّفاق افتاد، چه بر سر ما آمد، چه وظیفهاى به ما متوجّه شد؛ شاید خیلى زمان گذشت و ما اینجور بودیم. یکى از برکات این نهضت و از خصوصیّات آن رهبر استثنائى بىنظیر همین بود که لحظهها را به حساب آورد، سرانگشت ذهن ما را حسّاس کرد. سرانگشتهاى حسّاس، کوچکترین ذرّهاى را که با آنها تماس پیدا کند، حس میکنند؛ برخلاف سرانگشتى که بىحس شده باشد، کرخ شده باشد که هیچ …
رواج فساد به دست طبقات مرفه وابسته و سقوط رژیم به سبب اتکا به آنان
یک جملهاى را مکرّر امام میفرمودند که در این یازده سال آن جمله مکرّر تجربه شد؛ امام این مضمون را همواره تکرار میکردند که این انقلاب و این نظام مدیون پابرهنهها است[4] و آن نیرویى که آن را حفظ خواهد کرد، همین پابرهنهها و طبقات محروم جامعه هستند. در دوران رژیم فاسد و مفسد پهلوى، فساد را طبقات مرفّه بىدرد، سرمایهداران فاسد، آن کسانى که متّکى بودند به پولى که از راههاى نامشروع و بندوبستهاى سیاسى و فساد در عمل به دست آمده بود، در جامعه رایج میکردند. همانها موجب شدند که آن رژیم ساقط شد، چون رژیم منحوس پهلوى متّکى به آنها بود. این نظام را قشرهاى محروم، قشرهاى متوسّط ــ که غالب مؤمنین را اینها تشکیل میدهند ــ به وجود آوردند و حمایت کردند و از آن دفاع کردند و اینها وفادارند و پشتیبان این نظام هم اینها هستند؛ لذا این نظام به پشتیبانى این تودهى عظیم مردم مؤمن، ماندنى و پایدار و بادوام …
برچیدن مکتبخانههای تعلیم قرآن
مکتبهاى قرآن، بچّههاى چهارساله و پنجساله را قرآن درس میداد. من خودم پنج سالگى رفتم مکتب و قرآن یاد گرفتم؛ و امثال بنده در همان مکتبى که ما میرفتیم زیاد [بودند] و اصلاً مکتبخانهها همینجور بود. این مکتبخانههایى که رژیم منحوس پهلوى شجاعت کرد و شهامت کرد و رعد و برق کرد و اینها را برچید، خانههایى بودند براى تعلیم قرآن. یک زنى مىنشست، یک مردى مىنشست، بچّههاى مردم را قرآن یاد میداد. بعد مىافتادند در یک جامعهاى که در آن جامعه سواد و علم و فرهنگ مال یک عدّهى خاصّى بود، امّا قرآن را بلد بودند. جامعهى اسلامى اینجورى است؛ جایى که مسلمانها هستند، اینجورى …
دلجویی از آخوندهای درباری در عین قصد ریشهکنی روحانیت و قدرنشناسی از آنان
… (صلّى الله علیه و آله و سلّم) نزدیکتر است، به ضربات و حملات و تهمتها و هوچیگرىها و سوءقصدها و بدجنسىها و موذیگرىهاى جناح استکبار هم نزدیکتر است. با هر آخوندى بد نیستند؛ با بعضى از آخوندها خیلى هم خوبند؛ همچنان که در دستگاه سلطنت هم همینجور بود. آن دستگاهى که ریشهى روحانیّت را میخواست بکَند، خاطر بعضى از آخوندها را میخواستند؛ به آخوندهاى دربارى پول میدادند، برایشان کار میکردند، سفارش میکردند که عمامهتان را هم یک خرده بزرگتر کنید، ریشتان را هم یک خرده بلندتر کنید ــ اینها را دیده بودیم، اینها را خبر داریم ــ خیلى خاطرشان را هم میخواستند؛ با آنها ملاقات هم میکردند. البتّه چون ذات آن دستگاه، ذات متکبّر و خبیث و رذلى بود، محبّت و نوکرى آن علما را آنچنان که باید و شاید هم قدردانى نمیکرد؛ همانهایى که نوکر آن دستگاه بودند، زبانشان به مردم و به بقیّهى روحانیّون، دراز بود و زور میگفتند امّا به خود دستگاه نه؛ خود آن رأس طغیان و نوکرهاى بالایش، تحقیرشان هم میکردند، بىمحلّى به آنها میکردند، بىاحترامى به آنها میکردند، میدیدند چقدر اینها پستند؛ این …
غرق بودن بیشتر بیسوادان و طبقات متوسط در فساد آن دوران
… کردن راه فساد فکرى و عملى و جنسى و ابتذال زندگى بر روى مردم، آن کار اوّل بود که انجام دادند. لذا اوّلین کسانى که با این حملهى غربىها در ایران و همینطور در کشورهاى دیگر، فاسد شدند، باسوادها نبودند، بسیارى از بىسوادها [بودند]؛ همین حالا هم همینجور است. اکثر و اغلب این کسانى که در دوران رژیم گذشته و رژیم ستمشاهى غرق در فساد بودند، بىسوادهاى جامعه بودند، طبقات متوسّط جامعه بودند. بله، رفاه مؤثّر است؛ رفاه کمک میکند، آن حالت رفاه و مصرفزدگى و آسایش زندگى کمک میکند به آن فسادى که آنها دنبال میکردند و برنامهریزى میکردند؛ این یک جریان بود.
ایستادگی تودهٔ مردم در برابر تجهیزات مدرن رژیم پادشاهی
… است، ممکن است احساس رعب کنند امّا در مقابل مردم باایمان و بااخلاص، کارى از تجهیزات مدرن دشمن ساخته نیست. مدرنترین تجهیزات در مقابل یک نیروى مقاومِ ایستادهى شهادتطلب از کار بازمیماند. مگر هیچ دشمنى میتواند میلیونها انسان از آحاد یک ملّت را عقب بنشاند؟ همین تودهى مردم حزبالله بودند که در خیابانهاى سرتاسر این کشور در مقابل تجهیزاتِ مدرنِ از دشمن گرفتهى رژیم پادشاهى ایستادند؛ خب، آن تجهیزات نتوانست بر اینها فائق بیاید؛ چرا؟ چون آن تجهیزات میتواند طرف خودش را بکُشد؛ کسى اگر از مرگ ترسید، از آن تجهیزات میترسد امّا اگر کسى مرگ را شهادت دانست، از تجهیزاتى که موجب مرگ باشد و مرگبار باشد که نخواهد ترسید. در تمام مبارزات تحمیلشدهى از سوى دشمنان، این مطلب صادق است.
غارت مدیران آن دوران برای تأمین خاندان خود
… که ممکن است در شغل معمولى به دست بیاورید، ممکن است در شغل دولتى گیرتان بیاید؟ این کجا و آن کسانی که براى وزارت کیسه میدوزند و میروند و مىافتند در کار دولتى کجا؟ حالا وزارت که هیچ؛ آن زمانها وزارت بالاتر از این حرفها بود که بشود اینجورى حرفش را زد؛ نخیر، مدیر کلّ یک جایى که بودند، دیگر یک فامیل که بچاپند، بدزدند، ببرند و خودشان را از خاک سیاه برسانند به عرش اعلاى مادّى، تأمین شده بود.
تحمل بیشترین ظلم رژیم پهلوی از سوی مناطق محروم
اکنون که با اتّکاء به عنایات خداوند متعال، نظام مقدّس اسلامى با مشارکت تمامى اقشار و آحاد ملّت مسلمان ایران به سوى ایجاد جامعهى نمونهى اسلامى و استقرار ارزشهاى الهى پیش میرود، توجّه هر چه بیشتر به امور فرهنگى و مسائل اعتقادى و معنوى این ملّت بزرگ، بویژه در مناطق محروم که بیشترین ظلم را در رژیم منحوس پهلوى متحمّل گردیدهاند، ضرورت افزونترى مىیابد.
ضایع کردن پلیس مانند دیگر نهادهای ملت در دوران رضاخان و محمدرضا
… و شنیدهاید که چه کارهاى برجستهاى میکردند، امروز تقریباً منطبق میشود بر همین پلیس. پلیس آن کسى است که مردم در حوائج و حوادث روزمرّهشان به او پناهنده میشوند و از او کمک میخواهند؛ قدر این را باید دانست؛ خود پلیس هم باید قدر این اسم را و این جایگاه را بداند. بله، من قبول دارم که در دوران رضاخان و محمّدرضا، پلیس را مثل بقیّهى نهادهاى این ملّت ضایع کردند. وقتى رئیس پلیس آنجور آدمها باشند که مجرى تمام نظرات شوم رضاخانى و حکومت کودتاى خبیث در دوران اوّل و در دورهى دوّم باشند، خب معلوم است که پلیس میدانى براى فضیلتها نخواهد یافت. آن روز آنجور بود، گذشت و تمام شد. [امروز] همچنان که بحمدالله پلیس متحوّل شده و پلیس امروز و شهربانى امروز همه چیزش ــ نه فقط ظواهرش ــ با گذشته خیلى تفاوت کرده، لکن یکایک افسران و درجهداران و پاسبانها و عناصر پلیس از بالا تا پایین هم باید سعی کنند و به …
نفرین بر سلاطین قاجار و پهلوی و رجال آنان بهسبب ستم به ملت بااستعداد
خدا لعنت کند سلاطین قاجار و پهلوى را، و خدا نگذرد از این رجال پلید و خبیثى که بخصوص از زمان ناصرالدّینشاه تا زمان محمّدرضا امور این کشور را به دست داشتند که چه کردند با این ملّت بااستعداد و این جواهر قیمتىِ استعدادى که در این کشور هست! میدانید که استعداد ایرانى از متوسّط استعداد کشورهاى دنیا بالاتر است؛ این را من از آدمهاى مطّلع و وارد با اتّکاء به آمار نقل میکنم؛ سابقهى ما هم همین را نشان میدهد. این ملّت را و خودشان را در دورانى که میشد لااقل به این گردونهى اسبیای که داشته میرفته …