دلجویی از آخوندهای درباری در عین قصد ریشهکنی روحانیت و قدرنشناسی از آنان
… (صلّى الله علیه و آله و سلّم) نزدیکتر است، به ضربات و حملات و تهمتها و هوچیگرىها و سوءقصدها و بدجنسىها و موذیگرىهاى جناح استکبار هم نزدیکتر است. با هر آخوندى بد نیستند؛ با بعضى از آخوندها خیلى هم خوبند؛ همچنان که در دستگاه سلطنت هم همینجور بود. آن دستگاهى که ریشهى روحانیّت را میخواست بکَند، خاطر بعضى از آخوندها را میخواستند؛ به آخوندهاى دربارى پول میدادند، برایشان کار میکردند، سفارش میکردند که عمامهتان را هم یک خرده بزرگتر کنید، ریشتان را هم یک خرده بلندتر کنید ــ اینها را دیده بودیم، اینها را خبر داریم ــ خیلى خاطرشان را هم میخواستند؛ با آنها ملاقات هم میکردند. البتّه چون ذات آن دستگاه، ذات متکبّر و خبیث و رذلى بود، محبّت و نوکرى آن علما را آنچنان که باید و شاید هم قدردانى نمیکرد؛ همانهایى که نوکر آن دستگاه بودند، زبانشان به مردم و به بقیّهى روحانیّون، دراز بود و زور میگفتند امّا به خود دستگاه نه؛ خود آن رأس طغیان و نوکرهاى بالایش، تحقیرشان هم میکردند، بىمحلّى به آنها میکردند، بىاحترامى به آنها میکردند، میدیدند چقدر اینها پستند؛ این …
ناکارآمدی عناصر ویژهٔ وابسته در ارتش با وجود سرمایهگذاری رژیم
… هر انقلابى، هر عنصرى از عناصر مسلّح آن کار را انجام بدهد، براى او یک افتخار دائمى به حساب خواهد آمد؛ چون همه میدانند که رژیم گذشته روى ارتش سرمایهگذاریهاى گوناگونى کرده بود و به آنْ امید زیادى داشت؛ البتّه بیجا؛ امید، امید بهجایى نبود؛ امید نابهجایى بود. علّت هم این بود که آنجایى که او سرمایهگذارى کرده بود، آن بخشى که او درحقیقت همهچیز را رایگان در اختیار آن گذاشته بود، کارایى نداشت و کارى از او برنمیآمد. بله، رؤسا و فرماندهان بالا و عناصر ویژه در ارتش به دستگاه سلطنت و به رژیم متعلّق بودند؛ امّا آن عناصر ویژه، در روزِ روز و جاىِ جا، کارایى نداشتند؛ کارایى را همیشه بدنه دارد. بدنهی ارتش که جزو آحاد مردم بودند، نه مشمول خیرات و برکات آن دستگاه بودند و نه قاعدتاً آن دستگاه میتوانست به آنها امیدى داشته باشد. لذا وقتیکه معرفت و آگاهى به مسائل جارى کشور براى بدنهی ارتش پیدا شد، همهی بساطى که آنها چیده …
شرط کنار گذاشتن حجاب و عفاف برای مناصب سیاسی زنان
در میدان سیاست هم همینطور؛ در زمینههای فعّالیّتهای اجتماعی هم همینطور. اگر زنی میخواست منصبی از مناصب اجتماعی و سیاسی را در ایرانِ دوران پادشاهی دارا باشد، باید قید حجاب و عفاف و وقار و متانت زن اسلامی را میزد. البتّه بسته به این بود که جوهر و استعداد خود این زن، چهجور باشد؛ اگر خیلی سستعنصر بود، باید تا آن اعماق میلغزید؛ اگر خوددار و خویشتندار بود، تا حدودی خود را حفظ میکرد، امّا دائماً با فشارهای روزافزون از سوی محیط اجتماعی [روبهرو بود]. جامعهی ما اینجوری …
متلاشی شدن رژیم ستمشاهی به دست ملت
… پایهی سرنیزه و اختناق، نظامها را علیرغم میل مردم سرپا نگه میدارند، سرنوشت اروپاى شرقى را ببینند. این نظم آهنین در کشورهاى کمونیستى آنچنان بود که خودشان تصوّر نمیکردند که ممکن باشد یک روزى در هم فروبریزد؛ و ریخت. البتّه ما نمونههاى دیگر آن را هم دیدهایم. یک نمونه از نوع دیگر، رژیم پهلوى و ستمشاهى گذشتهی همین کشور بود که با چشم خودمان دیدیم، مشاهده کردیم که ملّت با دست خود آن رژیم را متلاشى کرد و [آن رژیم] از بین رفت. در این کشورها با دین مخالفت شد؛ اهل دین - چه مسلمان، چه مسیحى - زیر فشار قرار گرفتند؛ در طول دهها سال اعتقاد دینى مردم سرکوب شد؛ امّا دیدیم و دیدند که مبارزهی با دین و اعتقاد دینى مردم به جایى نمیرسد و اعتقاد دینى و ایمان دینى بالاخره از زیر آوارها سر …
رواج بیفرهنگی اسلامی در دانشگاه با مقاصد سیاسی رژیم گذشته
… امّا دانشگاهها مهمتر هستند- [این است که] به مسئلهی ذهنیّت دانشجویان و جوانها و اعتقادات آنها و روحیهی اسلامى و انقلابى آنها باید خیلى توجّه بشود. حقیقتاً جوانها موتور یک جامعهاند، راهاندازندهی حرکتهاى بزرگ در جامعه هستند؛ هم حرکتهاى مثبت، هم منفى. و به نظرم میرسد اگر ما بتوانیم این مجموعهی جوانِ بافرهنگ را که در نقطهاى به نام دانشگاه جمع شدهاند، جهت بدهیم به سمت روحیهی انقلابى و اسلامى، کشور و انقلاب بزرگترین سود را از این بابت خواهد برد.در گذشته، دانشگاه نقطهاى بود که در آن بیفرهنگى اسلامى بیش از جاهاى دیگر یا در ردیف بدترین جاها بود، و این کارى بود که رژیم گذشته و دستگاههاى فرهنگى گذشته دنبال میکردند و توجّه داشتند که این کار در دانشگاهها انجام بگیرد؛ [البتّه] مقاصد سیاسى پشت سر این قضیّه بود. امروز به نظر من باید جورى باشد که ورود در دانشگاه مثل ورود در حوزهی علمیّه باشد؛ [یعنى] همچنان که انسان در حوزهی علمیّه معرفت و دین و تعبّد میآموزد، در دانشگاه هم کسى وارد شد و به دانشگاه پا گذاشت -حتّى اگر از مبانى اسلامى و انقلابى فاصله هم دارد- این …
تلاش موفق خاندان دستنشانده در اشاعهٔ فرهنگ غربی در جامعه
با ملّت ما هم در طول دهها سال -از اوایل سلطنت خاندان منفور پهلوى- این روند را شدّت بخشیدند؛ البتّه از قبل از آن شروع کرده بودند؛ امّا در دوران این خانواده که دستنشانده و مزدور خود آنها بودند، هرچه توانستند در اشاعهی فرهنگ غربى در جامعهی ما تلاش کردند و متأسّفانه موفّق هم شدند. امروز اگر شما میبینید خانوادههاى بسیارى و زنان و مردانى در داخل کشور ما هنوز در تهِ دلشان دوست میدارند همانجور لباس بپوشند، همانجور راه بروند، همانجور برخورد کنند، همانجور زندگى کنند که معلّمین غربى خائن و رذل آنها به آنها آموخته بودند، تحت تأثیر نفوذ و …
رشد دو سه نسل با فرهنگ تحمیلی و ناآشنا با قبح آن
… انجام گرفت- خواندهاند و کسانى که سنّشان اقتضا میکند و آن روزها را دیدهاند، میدانند چهجور در داخل جامعهی ما و کشور ما بیحجابى را و بیحدومرزىِ زن و مرد با یکدیگر را وارد کردند و بر مردم ما تحمیل کردند. این چیزى نبود که مردم ما بهآسانى آن را بپذیرند؛ این را بر مردم تحمیل کردند، منتها متأسّفانه بهخاطر اینکه از آن روز تا روز پیروزى انقلاب اسلامى دو سه نسل در زیر سایهی سنگین و شوم خاندان پهلوى گذشت، عدّهاى با این فرهنگ به دنیا آمدند، قبح آن را نفهمیدند، سلامت و صفائى را که در محیط اسلامىِ ناب هست به دست نیاوردند؛ دستگاههاى تبلیغاتى ما هم نتوانستند عیوب فرهنگ غرب را به آنها تفهیم کنند.
بیاعتنایی به ایمان مردم و ترویج ضد اسلام و فساد
… براى ملّت ما در دوران سلطنت طاغوت؛ چه این رژیم وابستهاى که قبل از پیروزى انقلاب بر سر کار بود و چه غالب حکومتهاى قبل از آن. ملّت ایران در دوران اینها سختیهاى زیادى را متحمّل شدند. طبیعى بود که بخواهند این سختیها در زندگیشان و در معیشتشان تغییر پیدا کند. امّا اساس همهی آن سختیها یک چیز بود و آن این بود که براى مردم و عقیدهی آنها و فکر آنها و ایمان آنها هیچ کس ارزشى قائل نبود. مردم اسلام را میخواستند امّا دستهاى قدرت و حکومت، ضدّ اسلام را تبلیغ میکردند؛ مردم عفّت و عصمت و رسوم اسلامى را میخواستند [امّا] دست قدرتهاى زمان، فساد اخلاقى را و برهنگى را و دورى از رسم و سنّت اسلامى را ترویج میکرد و بر مردم تحمیل میکرد. در مقابل چشم مردم، همهی چیزهاى محبوب براى مردم مورد اهانت قرار میگرفت؛ این، راز اصلى قضیّه بود.
جشن عظیم مردم در انقراض سلسلهٔ پهلوی
هر کدام از این سلاطین سابق یا سلسلههاى سابق که از بین رفتند، رفتن آنها با خوشحالى مردم مواجه شد. رضاخان که رفته بود -آنطور که ما از بزرگترهایمان شنیدهایم و آن کسانى که یادشان است میدانند- مردم خوشحالى میکردند. وقتى این سلسلهی منحوس در ایران منقرض شد، شما دیدید که مردم چه جشن عظیمى را به راه انداختند -آن جشن و خوشحالى غیر از خوشحالىِ پیروزى انقلاب بود؛ این یک چیز دیگر بود، آن یک چیز دیگر بود- که آن مستقلّاً براى مردم شادیآور بود. خب، مردم از اینها بیگانه بودند، از اینها بدشان میآمد. این ملاک بطلان است؛ باطل بودن یعنى این. رژیمى که وقتى هست مردم ناراحتند، وقتى میرود مردم خوشحالند؛ وقتى قدرت پیدا میکند مردم در فشار میافتند، وقتى ضعیف میشود مردم علیه او مشت گره میکنند؛ این رژیم، رژیم …
استفادهٔ آمریکا از دولت ایران بهعنوان آلت دست در منطقه و اوپک
… حضور در ایران استفادههاى سیاسى و اقتصادى و نظامى با هم میبرده؛ او در مرزهاى ما حضور داشت تا رقیب جهانىِ خودش را زیر نظر داشته باشد؛ این چیز کمى است؟ او از منابع ما استفاده میکرد، براى اینکه امکانات مالى خود و کمپانیهاى عظیم خودش را روزبهروز فربهتر کند؛ او در تمام قضایاى جهانى از دولت ایران بهعنوان یک نوچه، یک آلت دست استفاده میکرد؛ با اعراب بد بود، دولت ایران را جلو میانداخت؛ در اوپک[2] میخواست اِعمال نفوذ کند، دولت ایران را جلو میانداخت؛ حلقهی امنیّتى میخواست دُور اسرائیل به وجود بیاورد، دولت ایران را مورد استفاده قرار میداد؛ یک آلت دست! آلت دست یعنى چه؟ همهی اینها را از دست داده.
سپردن کشور به دست آمریکا و قدرتهای زورگو، بزرگترین گناه آن
… دشمن بهوسیلهی اسراى ما -که عزیزان ما هستند- نخواهد توانست به ملّت ما زورگویى کند. میخواهند مسئلهی اسرا را وسیلهاى قرار بدهند براى اینکه ملّت ایران را وادار کنند به دادن امتیاز. مگر میشود چنین چیزى؟ اگر ملّت ما میخواست امتیاز بدهد، چرا هشت سال جنگ کند؟ اگر ملّت ما میخواست زورگویى و قلدرى کسى را قبول کند، چرا انقلاب کرد؟بزرگترین سیّئه و گناه نظام گذشته این بود که مملکت را و ملّت را داده بود دست زورگوهاى عالم -دست آمریکا، دست قدرتهاى بزرگ- که هر کارى میخواهند بکنند. امروز عراق تنها [یک] کشور همسایه نیست که با ما طرف شده و هشت سال جنگ را بر ما تحمیل کرده؛ [بلکه] همان آمریکا است، همان غرب است. اشتباه نکنند کسانى و روابط ایران و عراقِ امروز را با قبل از انقلاب مقایسه کنند. همان کسانى که امروز نقطهی مقابل ملّت ایران قرار …
فروپاشی سریع با وجود پول و سلاح و پشتیبانی جهانی
… کرد. هیچ دولتى با داشتن سرمایهاى که امروز جمهورى اسلامى در دست دارد، ممکن نیست احساس ضعف کند.این دولتهایى که دم از قوّت و قدرت میزنند، غالباً بلکه عموماً از این سرمایهاى که در اختیار جمهورى اسلامى است، محروم و تهیدستند. پول و سلاح، وسیلهی قوّت نیست. رژیم منفور پهلوى، هم پول داشت، هم سلاح داشت، هم پشتیبانى جهانى داشت؛ دیدید که چگونه در مدّت کوتاهى بکلّى منهدم شد و اثرى از آثار او در دنیا باقى نماند. و بسیارى از رژیمهایى که علیالظّاهر با پولشان یا با سلاحشان یا با پشتیبانیهاى جهانى احساس قدرت میکنند، این قدرتشان قدرت کاذب است؛ قدرت حقیقى نیست. قدرت حقیقى با پشتیبانى و عنایت الهى است که مظهر آن هم حمایت مردمى و حضور عظیم مردم در صحنه است. این مال جمهورى …
ضعف و بیعرضگی رژیم گذشته عامل تسلط استکبار بر امور کشور
… نیروهاى اطّلاعاتى. با قوّت شما است که دشمن عقبنشینى میکند؛ با اِعمال اقتدار نظام جمهورى اسلامى است که دشمن مأیوس میشود؛ با ضعف، هیچ دشمنى از تعرّض دست برنمیدارد. ضعف دولتهاى زبون و توسریخورى که به استکبار جهانى میدان دادند، استکبار را بر آنها جریتر کرد. ضعف رژیم پلید گذشته در این کشور، استکبار را بر تمام امور این کشور مسلّط کرد. اگر یکذرّه عُرضه و استقلال و شرف -همان شرف ایرانیگرى، نمیگوییم اسلام که از آن خبرى نداشتند- نشان میدادند، دشمن اینقدر مسلّط بر امور این کشور نمیشد. باید قوى بود، باید اقتدار داشت، باید بر کار خود مسلّط بود؛ و یکى از اساسیترین کارها همین کارِ اطّلاعات است. علّت اهتمام امام عزیزمان هم به شماها همین بود که کار را مهم میدانستند و شماها را بااخلاص.دستگاههاى اطّلاعاتى باید با هم همکارى کنند. البتّه حفاظتها …
سلطهٔ آمریکا بر حکومت و بیتأثیری رأی مردم در سرنوشت کشور
… عبارت است از بخشیدن روح عزّت و استقلال و استغناء و اعتماد به نفْس به ملّتى که در طول سالیان متمادى سعى شده بود که اعتماد به نفْس از او گرفته بشود، استقلال او مورد دستبرد قرار بگیرد، اعتماد به نفْس او بکلّى از بین برود و دیگران بر سرنوشت او تسلّط پیدا کنند. این یکى از مشخّصههاى این عصرى است که در تاریخ ما و براى ما، امام به وجود آوردند.اینجا همان مملکتى است که رئیسجمهور آمریکا کمک چند ده میلیونى خود به دولت آن را متوقّف کرده بود به اینکه باید فلانکس -فلان شخصیّت که وابستهی به آمریکا است- در رأس دولت قرار بگیرد.[2] اینجا همان مملکتى است که آمریکا -قدرت زورگو و گردنکلفت جهانى- رئیس این کشور را رعیّت خود میدانست و با او رفتار یک رعیّت را میکرد. اینجا همان مملکتى است که براى تعیین سرنوشت اقتصادى و سیاسى آن، آراء مردم، افکار مردم، خواست مردم، ایمان مردم، دلبستگیهاى مردم هیچ تأثیرى نداشت؛ این همان مملکت است.
بهکارگیری ذخایر ایران در خدمت قدرتهای سلطهگر و آمریکا
… انجامید، و در بسیاری از نقاط دیگر جهان هنوز باید چشم به راه حوادث بود. نهضت بیداری مسلمانان در بسیاری از کشورهای اسلامی بر خلاف آنچه تصور و تبلیغ میشود فرزند انقلاب اسلامی ایران نیست، برادر آن است. ایران در یکی از حساسترین نقاط استراتژیک جهان قرار گرفته است؛ با تاریخی و پیشینهی علمی و فرهنگی و نیز ذخائری کمنظیر، و انقلاب اسلامی ایران بر ضد رژیمی برپا شد که آن همه را در خدمت منافع قدرتهای سلطهگر جهانی و در بیستوپنج سال اخیر بیش از همه در خدمت رژیم ایالات متحدهی امریکا گذاشته بود. هیچکس از خود ملت ایران به دارائیهای مادی و معنوی آن محتاجتر نبود، اما این همه از او باز داشته میشد. ادعاهای دهانپرکُن آنان دروغ و فریب بود، هر چند دستگاههای تبلیغاتی غرب - مخصوصاً آنچه به صهیونیستها مربوط میشود - به آن آب و تاب زیادی میدادند. انقلاب اسلامی بر ضد چنین رژیمی و با هدفهایی بزرگ و استوار پدید آمد. از آن روز نزدیک به نُه سال میگذرد، اما همچنان …
رفتن شاه و عقبنشینیهای پیدرپی رژیم زیر فشار خشم مردم
… و به خانهها یا مراکز کارشان برگردانند، و در این مدت هزاران نفر از مردم جلو چشم دیگران در خیابان، در مسجد، در دانشگاه، در محیط کار کشته شده بودند؛ اما حضور مردم روزبهروز بیشتر شده بود. در آخرین ماهها خشونت دستگاه بیشتر و متقابلاً حضور مردم هم بیشتر شد. رژیم که زیر فشار خشم مردم دست از جان شسته قادر به مقاومت نبود، مجبور شد بزرگترین امتیاز خود را بدهد. شاه رفت؛ و بعد از آن عقبنشینیهایش پی در پی و سریع شد. رهبر بزرگ انقلاب - که کلمه به کلمهی سخنانش به تک تک ملت روح و آگاهی و درس میداد - به اتکای خداوند متعال - که همهی قدرتها در ید قدرت اوست - و با اعتماد به همین ارادهی عظیم و خدشهناپذیر مردم دولت انقلاب را تشکیل داد. دولت ستمشاهی خود به خود و بی آنکه راه …
حمایت بیستوپنجسالهٔ آمریکا از رژیم دیکتاتور پهلوی و غارت اموال ملت
تاریخ ملت ما در فصلی سیاه، تلخ و خونین آمیخته به انواع دشمنیها و کینهورزیهای رژیم امریکاست. بیستوپنچ سال حمایت از رژیم دیکتاتور و جلاد پهلوی، با آن همه جنایاتی که وی نسبت به ملت ما مرتکب شد. غارت اموال این ملت با همدستی شاه، مقابلهی جدی با انقلاب در آخرین ماههای عمر رژیم شاه و تشویق وی به سرکوب تظاهرات میلیونی مردم. کارشکنی نسبت به انقلاب به وسائل گوناگون در اولین سالهای پیروزی، تماس تحریکآمیز سفارت امریکا در تهران با عناصر ضدانقلاب، کمک به کودتاچیان، کمک مستمر به عناصر تروریست و ضدانقلاب در خارج از کشور، بلوکه کردن نقدینهها و اموال ایران و عدم تحویل اجناسی که بهای آن …
اختناق و ستم بیدغدغه بر ملت در دوران ترس مردم
… وقتی از مرگ میترسند، از بیکاری میترسند، از گرسنگی میترسند، از ناراحتی و سختی میترسند، یعنی وقتی اسیر این احساسات و ضعفهای درونی خود هستند، لازمهی طبیعیاش این است که اسیر اسارتها و زنجیرهای بیرون از وجود خودشان هم میشوند. شما به ملت خود ما نگاه کنید. آن روزی که این ملت در زیر اختناق رژیم ستمشاهی نفس نمیکشید، از کسی صدا در نمیآمد، انسانی جرئت نمیکرد که به وضع و به آن همه بدی و شرارت و ظلم اعتراض بکند، آن دستگاه جبار و ظالم با خیال راحت میراند، سواری میگرفت؛ چرا نگیرد؟ وقتی دلی با خدا آشنا نیست، با انسانها، با بندگان خدا رحمی ندارد، لطفی ندارد، محبتی ندارد. آن روزی که مردم ما حصار ترس را شکستند، حصار طمع را شکستند، کاسب از درآمد روزانهاش صرفنظر کرد، دانشجو از درس این ترمش صرفنظر کرد، کارگر از درآمد اندک و ناچیزش صرفنظر …
تلاش برای بریدن ارتشیان از جامعه و ترویج فساد و بیبندوباری میان آنان
… اسلامى به صورت یک درس تعلیم داده میشود. ارتشىِ امروز از مسائل جامعهى خود و دنیاى خود و انقلاب خود و آیندهى خود داراى تحلیل است؛ مثل هر برادر و خواهر مسلمان در سطح جامعه، مثل یک انقلابى. ثانیاً تحوّل در اخلاق؛ چه اخلاق فردى، چه اخلاق سازمانى و تشکیلاتى. از لحاظ اخلاق فردى سعى میشد ارتشى انسانى بار بیاید که از جامعه بریده است، حتّى از خانواده بریده است و به مرکز قدرتى که آن روز در قدرت طاغوتى متجلّى بود، بسته و پیوسته است. سعى میشد ارتشى را بىبندوبار بار بیاورند، سعى میشد در میان ارتشىها فساد را ترویج کنند، سعى میشد آنها را به اخلاق و عفّت و نجابت بىاعتنا کنند. امروز درست بعکس، ارتشى عفیف است، مسلمان است، متواضع است؛ به جاى رو آوردن به بىبندوبارى، به اخلاق اسلامى، به تعبّد اسلامى، به پایبندىهاى یک انسان مسلمان روآورنده است. از لحاظ اخلاق تشکیلاتى سعى میشد هر کسى نسبت به زیردست خود متفرعن[11] و متجبّر[12] باشد، …
مخالفت با روح و معنای اسلام و نه با ظواهر آن
عین همان کاری که شما یادتان هست و شاهد بودید در دوران رژیم گذشته نسبت به مظاهر اسلامی انجام میگرفت. در رژیم گذشته با تظاهرات اسلامی مخالفت نمیشد، اما با معنای اسلام و با روح اسلام چرا؛ با جهاد اسلام چرا؛ با امر به معروف و نهی از منکر اسلام چرا؛ با بیان حقایق اسلامی چرا؛ اما با ظواهر اسلامی که به گاو و گوسفند آنها صدمهای نزند، مخالفت نمیشد. این حالت در دوران خلافتهای اموی و عباسی هم وجود داشت. لذا برای اینکه اسلام را از روح و حقیقت خود خالی کنند، عدهای مزدور …
تیراندازی با سلاح کالیبر ۵۰ به سوی مردم
… چیزى هم به نظرم بود که بعدها آن مجسمه را هم فرود آوردند و شکستند. لکن آن وقت به نظرم مجسمه هنوز بود ... اوائل بیمارستان بود، بله یعنى اول اول هم نه، یک مقدارى آن اوائل که سر یک چهارراهى بود و یک جاى وسیعى بود، بیمارستان امام رضا خب بیمارستان خیلى بزرگى است. به آنجا که رسیدیم به مجرد اینکه رسیدیم آنجا ناگهان دیدیم که رگبار گلولههایى که بعد که پوکههایش را پیدا کردیم دیدیم کالیبر ۵۰ بوده، چقدر واقعاً اینها گستاخى در مقابل مردم به خرج مىدادند با کالیبر، در حالى که براى متفرق کردن مردم یا کشتن یک عدهى مردم کالیبرهاى کوچک مثلاً ژ۳ یا این چیزها هم کافى بود اما با کالیبر ۵۰ که یک سلاح بسیار خطرناکى است و براى کارهاى دیگرى به درد مىخورد اینها به کار بردند روى مردم. من بعدها که در آن بیمارستان متحصن شدیم آن کالیبرها را جمع کرده بودم از زمین، این پوکهها را، خبرنگارهاى خارجى که آمده بودند من این پوکهها را نشان مىدادم مىگفتم که این یادگارىهاى ماست ببرید به دنیا نشان بدهید که با ما چگونه رفتار مىکنند. بههرحال رفتیم آنجا یک، یک ساعتى آنجا بودیم بعد خب معلوم نبود که چیکار مىخواهیم بکنیم، رفتیم توى یک اطاقى ما چند نفر از معممین و چند نفر از افراد بیمارستان که ببینیم حالا چه باید کرد چون هیچ معلوم نبود، معلوم شد تهاجم ادامه دارد حتى ماها را و مردم را و همه …
دوری از اسلام، سلطهٔ بیگانگان و وضع بد مادی و معنوی جامعه
… پس از اسلام است، و هم از این نظر که روز شکوفایی استعدادهای ملّت ما و بهرهگیری از زحمات و رنجها و مصائبی است که این ملّت در طول انقلاب بزرگ خود و در طول سالهای مبارزه و نهضت متحمّل شده است. ما ملّت ایران این انقلاب را عید مبارک بزرگ خودمان بهشمار میآوریم. پیش از این انقلاب، ما جامعهای بودیم از ارادهی انسانی بهدور، از اسلام بهدور، تحت سلطهی بیگانگان، تحت سلطهی مستکبران، وضع مادّی ملّت ما و وضع معنوی این ملّت هر دو بد. انقلاب ما با نام خدا و با طلب مدد و کمک از پروردگار برای پیروزی اسلام و رفع ظلم و ستم آغاز شد و با تحمّل مصائبی در طول پانزده سال و بیشتر، به پیروزی رسید.
غافلگیری از نفوذ روحانیت و کشتار وحشیانهٔ مردم در ۱۵ خرداد
و دستگاه جبار که باور نمیکرد نفوذ روحانیت و مرجعیت در این حد باشد، غافلگیر شد و دست به یک عمل تند وحشیانهی حساب نشده زد. مردم را در خیابانها و میدانها به رگبار بستند و آن روزها رقم پانزده هزار شهید در زبانها میگشت.
خفقان و سرکوب مبارزان روحانی و دانشجو
نخست آنکه این دو قشر، در حرکتهای اجتماعی و در روند تحوّل فکری و فرهنگی جامعهی ما، نقشی ارزنده و والا داشتهاند و دارند. در برهوتی که رژیم طاغوتی به جامعه تحمیل کرده بود و در انجماد خفقان حاکم، در آن لحظات سکوت و سکون، در زیر نگاه ریز بین میرغضبها و جلّادان رژیم و در زیر چکمهی مزدوران و دژخیمان پهلوی، دم گرم روحانیون و دانشگاهیان متعهد و مسئول بود که آتش مبارزه را گرم نگه میداشت و فریاد اینان بود که از فیضیه و دانشگاه، صلای مقاومت و مبارزه سر میداد. چه بسیار فریاد، که از سر منابر برخاست و قبل از انتشار در سطح جامعه، به صفیر گلولهی مزدوران، خاموش شد. و چه بسیار دانشجوهای مبارز، که در خون خود تپیدند و گل وجودشان پژمرد و کسی از آنان با خبر نگردید.
سقوط رژیم به سبب باطل بودن و نداشتن پایگاه مردمی
یک روز ملّت ایران قیام کرد در مقابل یک رژیم فاسد که هیچ پایگاه مردمى نداشت؛ دلیل شکست آن رژیم، باطل بودن و پایگاه مردمى نداشتن بود؛ ملّت هم یکپارچه حرکت کردند، آن رژیمى را که هم باطل بود، هم پایگاه مردمى نداشت نابود کردند، از بین بردند. همان مردم امروز در صحنهاند؛ همان کسانى که آن رژیم وابستهى به آمریکا و به استکبار جهانى را از صفحهى عالم محو کردند، امروز با تجربهى بیشتر، با انگیزهى بیشتر، با تجهیزات قوىتر در صحنهاند؛ آن وقت این نادانها آمدهاند در مقابل همین ملّت عظیم ایستادهاند و …
جلوگیری از آگاهی مردم ایران دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین
رژیم غاصب و جبّار پهلوى حتّى نمیگذاشت ما دربارهى مسئلهی فلسطین فکر کنیم، حتّى نمیگذاشت از این مسئله سر دربیاوریم، نمیگذاشت احساس کنیم و مردم ما احساس کنند که مسئلهی فلسطین جزئى از مسئلهی ایران و جزئى از انقلاب ایران است. امّا امروز امامِ این امّت، بیدار و زنده است. امروز امامِ امّت، بهحق بر روى اساسىترین و مهمترین و اصولىترین مسائل انقلاب ما انگشت گذاشته و امام امّت بر روى مسئلهی قدس انگشت گذاشته است و این اوّلین بار در تاریخ مبارزات عربى و اسلامى و فلسطینى است که یک روز …
کندن نظام ظلم بهعنوان مانع راه ظهور با انقلاب
… مادران شهیدداده و پدران داغدار و افرادى که در طول این مبارزه زحمت کشیدید، و شما اى امام بزرگوار امّت، بدانید ــ که بهتر از همهى ما میدانید ــ شما موجب پیشرفت حرکت انسانیّت به سوى سرمنزل تاریخ و موجب تسریع در ظهور ولىّعصر (صلوات الله علیه) شدید. شما یک قدم این بار را به منزل نزدیکتر کردید و با این انقلاب، مانع را که همان دستگاه و نظام پلید ظلم در این گوشهى دنیا بود و سرطان بسیار خطرناک و موذى و آزاردهندهاى بود، کندید و قلع و قمع کردید.
جان تازهٔ مردم در محرم سال گذشته برای مبارزه و به زانو درآوردن رژیم
… ما بیمحتوا بود، بیمعنا بود؛ نام حسین میآمد امّا از روح حسین، از هدف حسین، از پیام حسین، از تپش و خون حسین خبری نبود. و خدا را شکر و ملّت قهرمان ما را شکر و امام و رهبر ما را شکر که به این واژهی عظیم و مفهوم عظیم در فرهنگ انقلابیِ اسلام معنا دادند. سال گذشته مردم ما در ماه محرّم جان تازهای گرفتند تا بتوانند با رژیمِ جبّارِ خونخوارِ پهلوی بجنگند؛ و توانستند و جنگیدند و دشمن را با همهی ستبریاش، با همهی قدرتمندیاش، به زانو درآوردند.
غافلگیری رژیم و ناتوانی ساواک و سیا و موساد در درک ابعاد معنوی حادثه
… اطّلاعاتی خود بدرستی تشخیص دادهاند که دشمنان واقعی و نهایی آنان در ایران او است، اکنون در صحنه ظاهر شده است؛ مردم ناگهان در محبّت او، در طرفداری او، در اخلاص و اظهار صمیمیّت نسبت به او، احساس وظیفه کردهاند، احساس انگیزه و انگیزش کردهاند. مردم حرکت کردند. دستگاه جبّار ناگهان در مقابل یک حادثهی حسابنشده قرار گرفت؛ او نمیاندیشید که یک شهادت اینگونه مردم را حرکت بدهد؛ مغزهای حسابگر ساواک و سیا و موساد نمیتوانستند عمق مسئله را درک کنند و گوشههای روحانی و معنوی آن را ببیند؛ فکر نمیکردند حادثه این همه با موج عکسالعمل عظیم روبرو شود. فکر کردند باید این نام را، این چهرهی منوّر را در مقابل مردم ساقط کنند، آن مقاله[3] را نوشتند. قم قیام کرد.[4] ملّت قیام کرد؛ ملّت در قم متبلور بود. روحانیّت نهاد سمبلیک ملّت است؛ هرجا روحانیّت حرکت میکند ملّت هم حرکت میکند. در هر جهتی که روحانیّت مترقّی و …
تشدید تضادهای درونی و بنبست رژیم در برابر جنبش
قم قیام کرد، ایران قیام کرد؛ تبریز کشته داد، یزد کشته داد؛ اصفهان کشته داد؛ ملّت سخاوتمندانه خون داد و جان داد. گردونهی جنبش، گردونهی انقلاب به غلتک افتاد؛ حادثهها در پی یکدیگر تضاد درونی دستگاه حاکم را تشدید کردند، جنبش اسلامی را تسریع کردند. دستگاه جبّار در وضعی قرار گرفته بود که به هر طرف میچرخید و میگردید [ضربه] میخورد؛ برای او راه پیش و راه پس وجود نداشت و در تضادی گیر کرده بود.