رفتن به محتوای اصلی

رفاه‌طلبی

نام‌های دیگر: رفاه‌زدگی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

دلبستگی به آسایش و لذت‌های مادی و خطر آن برای مسئولان و جامعه.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نماز جمعه تهران— ۱۳۶۷/۰۴/۳۱

سیر زمانی

از ۱۳۶۷ تا ۱۳۸۱
۱۳۶۷۱۳۸۱

فقط سال ۱۳۶۷همهٔ سال‌ها

خطر رفاه‌طلبی حتی برای دلبستگان انقلاب و به‌ویژه مسئولان

نکته‌‌ى دیگرى که امام تکیه میکنند، خطر رفاه‌‌طلبى است. خطر رفاه‌‌طلبى مخصوص آن کسانى نیست که به ‌‌عنوان مرفّهین جامعه و بى‌‌دردها و بى‌‌غم‌‌ها شناخته شدند [بلکه] آن کسانى که دل در گرو انقلاب دارند، آنها هم باید خودشان را از شرّ شیطان رفاه‌‌طلبى و راحت‌‌طلبى حفظ کنند؛ این شیطان وسوسه‌‌گر است، این شیطان براى نفوس ضعیف بسیار پُر جاذبه است. آن کسانى که به ‌‌عنوان سربازان انقلاب و راهروان انقلاب یا پیشروان انقلاب شناخته شده‌اند، نباید به دام رفاه‌‌طلبى بیفتند، نباید به دنیاطلبى رو بیاورند؛ و این بیشتر توجّهش به ما مسئولین است. ما باید خیلى مواظب خودمان باشیم از اینکه به دام رفاه‌‌طلبى نیفتیم. این پیام را یکایک مجریان کشور، یکایک سردمداران، یکایک مسئولان، یکایک نمایندگان مجلس شوراى اسلامى، یکایک علما و روحانیّونى که در مصادر امور قرار دارند، باید مورد توجّه قرار بدهند.