بذر تردید نسبت به مسئولان، ضربه به آینده و خیانت به آرمانهای انقلاب
اگر کسانى با گفتن و نوشتن یا رفتار متعمّدانهى خود بذر شک و تردید نسبت به مسئولان بلندپایهى کشور را در دلها بیفشانند و فضا و افق را تیره و یأسآور جلوه دهند، با هیچ توجیه و بیانى نمیتوان آنها را خدمتگزار و خیرخواه به حساب آورد. این کار در کشور ما که از نظامى اسلامى و انقلابى و مسئولانى کاملاً مردمى و ملّتى بااخلاص و فداکار و صمیمیّتى بىنظیر میان مردم و مسئولان و استعداد و ظرفیّتى درخشان براى کار و پیشرفت و حیثیّتى برجسته در جهان و میان ملّتهاى عالم برخوردار است، بىشک ضربه به آیندهى کشور و خیانت به آرمانهاى انقلاب محسوب میشود و گناهى نابخشودنى است.
اشاعهٔ بدبینی و بدگویی از کارگزاران، خطایی خیانتآمیز
دیگر آنکه در نظام اسلامى اگر چه رسم و سنّت انتقاد و نصیحت مشفقانه به مسئولین، یکى از مواهب الهى و مفاخر اسلامى و مایهى رشد و ارتقاء و پیشرفت امور و مصداق بارز فریضهى امر به معروف است و باید در جامعه بماند و توسعه و کیفیّت بیابد، ولى مخلوط کردن این کار مستحسن[5] و لازم، با اشاعهى روحیهى بدبینى و سوءظن به کارگزاران اصلى کشور و بدگویى از آنان ــ که به تضعیف روحیه یا تضعیف جایگاه آنان بینجامد ــ خطائى بزرگ و خیانتآمیز خواهد بود.