نامه آقای سید مصطفی خمینی درباره رسیدگی به مستمندان قم‌

بسم الله الرحمن الرحیم‌

جناب نور چشمی، به قراری که مطلع شدم وضع فقرای قم بسیار بد است. این معنی این جانب را کاملًا ناراحت کرده است؛ مع الاسف با وضع حاضر، آن طوری که باید و شاید نمی‌توانم به بندگان محترم خدای تعالی خدمت کنم. شما از قول من پس از اظهار تشکر از اشخاصی که کمک کردند، به اهالی محترم و ثروتمندان معزز تذکر دهید که خدای تعالی این روزها را برای امتحان پیش می‌آورد. خوب است که از امتحان الهی سرفراز بیرون بیایید، و هر کس به مقدار مقدور خود به سادات محترم و سایر فقرا کمک کند. اگر خدای نخواسته کسی در این سرما تلف شود، همه مسئول هستیم و از انتقام خدای تعالی می‌ترسم. و السلام علیکم و علیهم و رحمه الله‌

مقداری وجه فرستاده شد. این مبلغ که شصت هزار تومان است با وجوهی که اهالی محترم می‌دهند در تحت نظر معتمدین محل، هر طور صلاح است، تقسیم شود؛ چه خاکه زغال و چه آذوقه و لباس.

روح الله الموسوی الخمینی‌

پاورقی‌ها

[۱] این نامه توسط امام خمینی در ایام اقامت اجباری در تهران خطاب به فرزندشان آقای سید مصطفی خمینی نوشته شده است. ساواک تاریخ تحریر نامه را ۲ بهمن ۴۲ ذکر کرده است.