رفتن به محتوای اصلی

یزدگرد سومشخص

نام‌های دیگر: یزدگرد

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

آخرین پادشاه ساسانی و فرار او در برابر سپاه اسلام.

همراه داشتن هزار کنیز آوازه‌خوان در هنگام فرار از سپاه اسلام

فرستادۀ سپاهیان اسلام[18] آمد وارد کاخ پرقدرت ساسانی شد. یک عرب ژنده‌پوش، یک عربی که سرتاپایش را شما حساب کنید، شاید یک تومانِ ما نمی‌ارزد، وارد کاخ آن کسی شد که روزی که داشت فرار می‌کرد و سپاهیان سلحشور مسلمان دنبالش بودند، هزارتا کنیز آوازه‌خوان فقط همراهش داشت، غیر از چیزهای دیگر. مطرب‌ها و آوازه‌خوان‌هایش هزار نفر، این در حضر[19] چه‌جوری‌ست، وقتی در سفر آن‌جور باشد، آن‌هم سفر فرار، سفری که دارد از ترس جان می‌گریزد. بدبخت! آوازه‌خوان کجا می‌بری؟ شمشیر با خودت ببر.

اقدام نکردن ناراضیان حکومت یزدگرد از ترس از دست دادن زندگی حقیر

… می‌کنند، نزد نگاهشان چیزی جز دنیا و بهره‌های دنیوی نیست، از هر‌طرفی نگاه می‌کنند مردم، جز لذایذ دنیوی و منیت‌های بابِ دنیا چیزی برایشان مطرح نیست، هر‌چه نگاه می‌کند، تلاش‌های کوچک و ناچیز حیوانیِ خودش را می‌بیند و منافعِ کوچک و پست و حقیر و دفعی و آنی‌اش را. در جامعه‌ای که یزدگرد بر مردم حکومت می‌کرد، مردم چنین نبود که همه از یزدگرد راضی باشند، ناراضی هم زیاد بود؛ اما این ناراضی‌ها چون چشمشان نزدیک‌بین بود، چون افق دیدشان تنگ و کوچک بود، می‌دیدند که اگر اندک نارضایی و ناراحتی از یزدگرد نشان بدهند، همین زندگی مختصر پست هم از آنان گرفته خواهد شد، همین دو لقمۀ بیشتر خوردن، دو روز بیشتر غنودن،[21] دوتا جفتک بیشتر توی کوچه و خیابان زدن، همین از او گرفته می‌شود؛ و چون برای این خیلی ارزش قائل بود، چون خیلی همین مختصر را دوست می‌داشت، حاضر نبود که برای آزادی، برای شرافت و اصالت و فضیلت انسانی اقدامی به عمل بیاورد. علتش چه بود؟ افق دیدش کوچک و تنگ و محدود بود، ضیق دنیا.